kalkulator-ubezpieczeniowy.pl
POWRÓT DO POPRZEDNIEJ STRONY    



REGULAMIN       LIKWIDACJA SZKÓD       SŁOWNIK UBEZPIECZENIOWY       OPIS TOWARZYSTW       UŻYTECZNE LINKI       PRZEPISY PRAWNE       WKRÓTCE       PŁATNO¦Ć SKŁADKI       FAQ       MAPA STRONY       FORUM UBEZPIECZENIOWE      

KROK
1 - WARUNKIEM KORZYSTANIA Z PORTALI JEST ZAPOZNANIE SIĘ I PRZESTRZEGANIE ZASAD REGULAMINU.

Infolinia tel. 0-22 423 59 38, 0-22 374 58 41
E-mail: kontakt@kalkulator-ubezpieczeniowy.pl   czynna 8.00 - 18.00
  GG : Magda - 5428981   GG : Paweł - 1097234   GG : Jurek - 22449212





USTAWA z dnia 22 maja 2003 r. o działalno¶ci ubezpieczeniowe j

Dział I Przepisy ogólne

Art. 1.

1. Ustawa okre¶la warunki wykonywania:

1) działalno¶ci w zakresie ubezpieczeń osobowych i ubezpieczeń maj ± tkowych;

2) działalno¶ci reasekuracyjnej.

2. Ustawa okre¶la także zasady:

1) wykonywania zawodu aktuariusza;

2) sprawowania nadzoru ubezpieczeniowe go;

3) organizacji i funkcjonowania ubezpieczeniowe go samorz ± du gospodarczego.

Art. 2.

1. Okre¶lenia użyte w ustawie oznaczaj ± :

1) biuro narodowe - biuro narodowe w rozumieniu ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczenia ch obowi±zkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych;

1a) cedent - zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, który w zwi ± zku z wykonywan ± działalno¶ci ± ubezpieczeniow ± lub reasekuracyjn ± ceduje ryzyko na zakład reasekuracji lub zakład ubezpieczeń wykonuj ± cy działalno¶ć reasekuracyjn ± ;

2) duże ryzyka -ryzyka, o których mowa w dziale II zał ± cznika do ustawy:

a) grupy 4–7, 11, 12,

b) grupy 14, 15 – w przypadku gdy ubezpieczaj ± cy wykonuje działalno¶ć gospodarcz ± lub wolny zawód, a ryzyko wi ± że się z t ± działalno¶ci ± ,

c) grupy 8, 9, 13, 16 – w przypadku gdy ubezpieczaj ± cy przekracza co najmniej dwa z następuj ± cych kryteriów w roku obrotowym:

- suma bilansowa wynosi 6,2 mln euro,

- obroty netto wynosz ± 12,8 mln euro,

- ¶rednia ilo¶ć pracowników wynosi 250 osób, jeżeli ubezpieczaj ± cy należy do grupy kapitałowej, dla której przygotowywane jest sprawozdanie skonsolidowane w rozumieniu ustawy z dnia 29 wrze¶nia 1994 r. o rachunkowo¶ci (Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223, Nr 157, poz. 1241 i Nr 165, poz. 1316), powyższe kryteria oceniane będ ± na podstawie sprawozdania skonsolidowanego;

2a) firma inwestycyjna – firmę inwestycyjn ± w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniaj ± cym nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodz ± cymi w skład konglomeratu finansowego (Dz. U. Nr 83, poz. 719, z 2006 r. Nr 157, poz. 1119 oraz z 2009 r. Nr 42, poz. 341), zwanej dalej „ustaw ± o nadzorze uzupełniaj ± cym”;

3) główny oddział - oddział, w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalno¶ci gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z póĽn. zm.3)), zakładu ubezpieczeń maj ± cego siedzibę w państwie niebęd ± cym państwem członkowskim Unii Europejskiej albo zakładu reasekuracji maj ± cego siedzibę w państwie niebęd ± cym państwem członkowskim Unii Europejskiej;

3a) instytucja kredytowa - instytucję kredytow ± w rozumieniu ustawy o nadzorze uzupełniaj ± cym;

4) koasekuracja - umowę ubezpieczenia , na podstawie której co najmniej dwa zakłady ubezpieczeń działaj ± c w porozumieniu zobowi ± zuj ± się do spełnienia okre¶lonego ¶wiadczenia w przypadku zaj¶cia, przewidzianego w umowie, zdarzenia losowego;

5) krajowy zakład ubezpieczeń - przedsiębiorcę, w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalno¶ci gospodarczej, z siedzib ± na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 5a) konglomerat finansowy – konglomerat finansowy w rozumieniu ustawy o nadzorze uzupełniaj±cym;

5b) mieszany dominuj±cy podmiot ubezpieczeniowy – podmiot dominuj±cy, który nie jest:

a) zakładem ubezpieczeń,

b) zakładem reasekuracji,

c) dominuj±cym podmiotem ubezpieczeniowym,

d) dominuj±cym podmiotem nieregulowanym w rozumieniu ustawy o nadzorze uzupełniaj±cym

- jeżeli przynajmniej jednym z jego podmiotów zależnych jest zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji; za mieszany dominuj ± cy podmiot ubezpieczeniowy nie uważa się Skarbu Państwa;

5c) nadzór dodatkowy – nadzór w zakresie wynikaj ± cych z przepisów prawa polskiego lub prawa państwa członkowskiego Unii Europejskiej uprawnień i obowi ± zków krajowego zakładu ubezpieczeń, krajowego zakładu reasekuracji, zagranicznego zakładu ubezpieczeń maj ± cego siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub zagranicznego zakładu reasekuracji maj ± cego siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej, który:

a) jest podmiotem dominuj ± cym wobec innego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji lub posiada udział w innym zakładzie ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji, lub jest w inny sposób blisko powi ± zany z innym zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji lub

b) jest podmiotem zależnym od dominuj ± cego podmiotu ubezpieczeniowe go lub zakładu ubezpieczeń maj ± cego siedzibę w państwie niebęd ± cym państwem członkowskim Unii Europejskiej lub zakładu reasekuracji maj ± cego siedzibę w państwie niebęd ± cym państwem członkowskim Unii Europejskiej, lub

c) jest podmiotem zależnym od mieszanego dominuj ± cego podmiotu ubezpieczeniowe go;

6) oddział - oddział, w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalno¶ci gospodarczej, zakładu ubezpieczeń maj ± cego siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej albo zakładu reasekuracji maj ± cego siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej;

7) organ nadzoru - Komisję Nadzoru Finansowego, o której mowa w ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. Nr 157, poz. 1119, z póĽn. zm.4));

7a) państwo członkowskie Unii Europejskiej umiejscowienia ryzyka - państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym:

a) znajduje się nieruchomo¶ć wraz z czę¶ciami składowymi i przynależno¶ciami oraz znajduj ± cym się w niej mieniem, o ile mienie to jest objęte t ± sam ± umow ± ubezpieczenia co nieruchomo¶ć,

b) jest zarejestrowany pojazd mechaniczny, w przypadku gdy umowa ubezpieczenia dotyczy pojazdu mechanicznego, z zastrzeżeniem lit. c,

c) pojazd mechaniczny ma być zarejestrowany, w przypadku gdy pojazd mechaniczny został nabyty w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż to, w którym ma być zarejestrowany, ale nie dłużej niż przez okres 30 dni od dnia objęcia pojazdu mechanicznego w posiadanie przez jego nabywcę,

d) została zawarta umowa ubezpieczenia , na okres nie dłuższy niż 4 miesi±ce, dotycz±ca ubezpieczenia zwi±zanego z podróż±, niezależnie od grupy okre¶lonej w zał±czniku do ustawy,

e) ubezpieczaj±cy będ±cy osob± fizyczn± ma stałe miejsce zamieszkania, f) ubezpieczaj±cy będ±cy osob± prawn± ma siedzibę jednostki organizacyjnej objętej umow± ubezpieczenia ;

8) podmiot dominuj±cy - podmiot dominuj±cy w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 185, poz. 1439);

8a) podmiot zależny – podmiot zależny w rozumieniu ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych;

9) (uchylony);

10) reprezentant do spraw roszczeń - reprezentanta do spraw roszczeń w rozumieniu ustawy o ubezpieczenia ch obowi±zkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych;

10a) rodzaje reasekuracji:

a) reasekuracja ubezpieczeń na życie, o których mowa w dziale I zał±cznika do ustawy,

b) reasekuracja pozostałych ubezpieczeń osobowych oraz ubezpieczeń maj±tkowych, o których mowa w dziale II zał±cznika do ustawy;

11) spółka publiczna - spółkę publiczn± w rozumieniu ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych;

12) ubezpieczeniowa grupa kapitałowa – grupę podmiotów, w skład której wchodzi zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji podlegaj±cy nadzorowi dodatkowemu oraz co najmniej:

a) jeden z podmiotów, o którym mowa w pkt 5c lit. a–c, a także b) podmioty będ±ce podmiotami zależnymi, podmiotami ze znacz±cym udziałem kapitałowym lub w inny sposób blisko powi±zane z zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji podlegaj±cym nadzorowi dodatkowemu, c) podmioty dominuj±ce, posiadaj±ce znacz±cy udział kapitałowy lub w inny sposób blisko powi±zane z zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji podlegaj±cym nadzorowi dodatkowemu, d) podmioty będ±ce podmiotami zależnymi, podmiotami ze znacz±cym udziałem kapitałowym lub w inny sposób blisko powi±zane z podmiotami, o których mowa w lit. c;

13) ubezpieczeniowy fundusz kapitałowy - w ubezpieczeniu, o którym mowa w dziale I grupa 3 zał±cznika do ustawy, wydzielony fundusz aktywów, stanowi±cy rezerwę tworzon± ze składek ubezpieczeniowych , inwestowany w sposób okre¶lony w umowie ubezpieczenia ;

a) który posiada znacz ± ce udziały kapitałowe w podmiotach zależnych oraz

b) którego podmiotami zależnymi s ± wył ± cznie lub w większo¶ci zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji, a przynajmniej jednym z tych zakładów jest krajowy zakład ubezpieczeń lub krajowy zakład reasekuracji lub zagraniczny zakład ubezpieczeń, który uzyskał zezwolenie w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej, lub zagraniczny zakład reasekuracji, który uzyskał zezwolenie w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej;

13b) znacz ± cy udział kapitałowy - znacz ± cy udział kapitałowy w rozumieniu ustawy o nadzorze uzupełniaj ± cym;

14) Urz ± d – Urz ± d Komisji Nadzoru Finansowego;

15) zagraniczny ubezpieczeniowy fundusz gwarancyjny - podmiot, którego siedziba znajduje się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gwarantuj ± cy zaspokojenie roszczeń z tytułu obowi ± zkowego ubezpieczenia odpowiedzialno¶ci cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w przypadku niespełnienia obowi ± zku ubezpieczenia lub nieustalenia sprawcy szkody;

16) zagraniczny zakład ubezpieczeń - przedsiębiorcę zagranicznego, w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalno¶ci gospodarczej, wykonuj ± cego działalno¶ć ubezpieczeniow ± ;

16a) krajowy zakład reasekuracji - przedsiębiorcę, w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalno¶ci gospodarczej, z siedzib ± na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który uzyskał zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci reasekuracyjnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

16b) zagraniczny zakład reasekuracji - przedsiębiorcę zagranicznego, w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalno¶ci gospodarczej, wykonuj ± cego działalno¶ć reasekuracyjn ± ;

17) bliskie powi ± zania - bliskie powi ± zania w rozumieniu ustawy o nadzorze uzupełniaj ± cym;

18) zdarzenie losowe - niezależne od woli ubezpieczaj ± cego zdarzenie przyszłe i niepewne, którego nast ± pienie powoduje uszczerbek w dobrach osobistych lub w dobrach maj ± tkowych albo zwiększenie potrzeb maj ± tkowych po stronie ubezpieczaj ± cego lub innej osoby objętej ochron ± ubezpieczeniow ± .

2. Ilekroć w ustawie, jest mowa o państwach członkowskich Unii Europejskiej należy przez to rozumieć także państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Art. 3.

1. Przez działalno¶ć ubezpieczeniow ± rozumie się wykonywanie czynno¶ci ubezpieczeniowych zwi ± zanych z oferowaniem i udzielaniem ochrony na wypadek ryzyka wyst ± pienia skutków zdarzeń losowych. 1a. Przez działalno¶ć reasekuracyjn ± rozumie się wykonywanie czynno¶ci zwi ± zanych z przyjmowaniem ryzyka cedowanego przez zakład ubezpieczeń lub przez zakład reasekuracji oraz dalsze cedowanie przyjętego ryzyka, w szczególno¶ci:

1) zawieranie i wykonywanie umów reasekuracji czynnej i umów retrocesji;

2) składanie o¶wiadczeń woli w sprawach roszczeń o odszkodowania lub inne ¶wiadczenia należne z tytułu umów, o których mowa w pkt 1;

3) ustalanie składek i prowizji należnych z tytułu zawieranych umów, o których mowa w pkt 1;

4) wypłacanie odszkodowań i innych ¶wiadczeń należnych z tytułu umów, o których mowa w pkt 1;

5) prowadzenie kontroli przestrzegania przez cedentów warunków umów, o których mowa w pkt 1.

2. Zakład ubezpieczeń nie może wykonywać innej działalno¶ci poza działalno¶ci ± ubezpieczeniow ± i bezpo¶rednio z ni ± zwi ± zan ± , z zastrzeżeniem ust. 2c i 8 oraz art. 26 ust. 1.

2a. Zakład reasekuracji nie może wykonywać innej działalno¶ci poza działalno¶ci ± reasekuracyjn ± i czynno¶ciami bezpo¶rednio z ni ± zwi ± zanymi.

2b. Czynno¶ciami bezpo¶rednio zwi ± zanymi z działalno¶ci ± reasekuracyjn ± s ± w szczególno¶ci czynno¶ci w zakresie doradztwa statystycznego, doradztwa aktuarialnego, analizy ryzyka, badań na rzecz klientów, lokowania ¶rodków zakładu reasekuracji, a także czynno¶ci zapobiegania powstawaniu lub zmniejszeniu skutków wypadków ubezpieczeniowych lub finansowanie tych działań z funduszu prewencyjnego.

2c. Zakład ubezpieczeń działaj ± cy jako zakład ubezpieczeń i reasekuracji może wykonywać również działalno¶ć, o której mowa w ust. 1a i 2b.

3. Czynno¶ciami ubezpieczeniowymi, o których mowa w ust. 1, s ± :

1) zawieranie umów ubezpieczenia , umów gwarancji ubezpieczeniowych lub zlecanie ich zawierania uprawnionym po¶rednikom ubezpieczeniowym w rozumieniu ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o po¶rednictwie ubezpieczeniowym (Dz. U. Nr 124, poz. 1154, z póĽn. zm.5)), a także wykonywanie tych umów;

1a) zawieranie umów reasekuracji lub zlecanie ich zawierania brokerom reasekuracyjnym w rozumieniu ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o po¶rednictwie ubezpieczeniowym, a także wykonywanie tych umów, w zakresie cedowania ryzyka z umów ubezpieczenia lub umów gwarancji ubezpieczeniowych (reasekuracja bierna);

2) składanie o¶wiadczeń woli w sprawach roszczeń o odszkodowania lub inne ¶wiadczenia należne z tytułu umów, o których mowa w pkt 1 i 1a;

3) ustalanie składek i prowizji należnych z tytułu zawieranych umów, o których mowa w pkt 1 i 1a;

4) ustanawianie w drodze czynno¶ci cywilnoprawnych zabezpieczeń rzeczowych lub osobistych, jeżeli s ± one bezpo¶rednio zwi ± zane z zawieraniem umów, o których mowa w pkt 1 i 1a.

4. Czynno¶ciami ubezpieczeniowymi s ± również:

1) ocena ryzyka w ubezpieczenia ch osobowych i ubezpieczenia ch maj ± tkowych oraz w umowach gwarancji ubezpieczeniowych ;

2) wypłacanie odszkodowań i innych ¶wiadczeń należnych z tytułu umów, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 1a;

3) przejmowanie i zbywanie przedmiotów lub praw nabytych przez zakład ubezpieczeń w zwi±zku z wykonywaniem umowy ubezpieczenia lub umowy gwarancji ubezpieczeniowe j;

4) prowadzenie kontroli przestrzegania przez ubezpieczaj±cych lub ubezpieczonych, zastrzeżonych w umowie lub w ogólnych warunkach ubezpieczeń, obowi±zków i zasad bezpieczeństwa odnosz±cych się do przedmiotów objętych ochron± ubezpieczeniow±;

5) prowadzenie postępowań regresowych oraz postępowań windykacyjnych zwi ± zanych z wykonywaniem:

a) umów ubezpieczenia i umów gwarancji ubezpieczeniowych ,

b) umów reasekuracji w zakresie cedowania ryzyka z umów ubezpieczenia i umów gwarancji ubezpieczeniowych ;

6) lokowanie ¶rodków zakładu ubezpieczeń;

7) wykonywanie innych czynno¶ci okre¶lonych w przepisach innych ustaw.

5. Czynno¶ciami ubezpieczeniowymi s ± także następuj ± ce czynno¶ci, jeżeli s ± wykonywane przez zakład ubezpieczeń:

1) ustalanie przyczyn i okoliczno¶ci zdarzeń losowych;

2) ustalanie wysoko¶ci szkód oraz rozmiaru odszkodowań oraz innych ¶wiadczeń należnych uprawnionym z umów ubezpieczenia lub umów gwarancji ubezpieczeniowych ;

3) ustalanie warto¶ci przedmiotu ubezpieczenia ;

4) czynno¶ci zapobiegania powstawaniu albo zmniejszeniu skutków wypadków ubezpieczeniowych lub finansowanie tych działań z funduszu prewencyjnego.

6. Zakład ubezpieczeń może zlecać wykonanie czynno¶ci, o których mowa w ust. 4 pkt 1–6 oraz ust. 5, innym podmiotom. Czynno¶ci, o których mowa w ust. 4 pkt 1–6 oraz ust. 5, wykonywane przez te podmioty s ± traktowane jak czynno¶ci ubezpieczeniowe , w zakresie, w jakim s ± wykonywane w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń.

7. Czynno¶ci, o których mowa w ust. 4 pkt 2 i 5 oraz ust. 5 pkt 1 i 2, uważa się za czynno¶ci ubezpieczeniowe także wtedy, gdy ich wykonywania podejmuje się zakład ubezpieczeń na wniosek innego zakładu ubezpieczeń, ubezpieczeniowe go Funduszu Gwarancyjnego, Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych lub uprawnionego z tytułu umów, o których mowa w ust. 3 pkt 1, także gdy umowy te zawarte s ± z innym zakładem ubezpieczeń.

8. Zakład ubezpieczeń może bezpo¶rednio lub poprzez po¶redników ubezpieczeniowych ustanowionych na podstawie odrębnych przepisów:

1) wykonywać działalno¶ć akwizycyjn ± na rzecz otwartych funduszy emerytalnych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 159, poz. 1667, z póĽn. zm.6));

2) po¶redniczyć w imieniu lub na rzecz podmiotów wykonuj ± cych czynno¶ci bankowe okre¶lone w art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z póĽn. zm.7)), zwanej dalej „ustaw± – Prawo bankowe”, przy zawieraniu umów w ramach wykonywania tych czynno¶ci, na zasadach okre¶lonych w ustawie – Prawo bankowe;

3) po¶redniczyć w zbywaniu i odkupywaniu jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych lub tytułów uczestnictwa funduszy zagranicznych, funduszy inwestycyjnych otwartych z siedzib ± w państwach członkowskich Unii Europejskiej oraz funduszy inwestycyjnych otwartych z siedzib ± w państwach należ ± cych do OECD innych niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, na zasadach okre¶lonych w ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 146, poz. 1546, z póĽn. zm.8)).

9. Zakład ubezpieczeń może zlecić, w formie pisemnej, innym podmiotom wykonywanie czynno¶ci, o których mowa w ust. 3 pkt 2.

10. O zawarciu zlecenia, o którym mowa w ust. 9, zakład ubezpieczeń niezwłocznie informuje organ nadzoru.

Art. 4.

Ustala się podział ubezpieczeń według działów, grup i rodzajów ryzyka okre¶lony w zał ± czniku do ustawy.

Dział II Działalno¶ć ubezpieczeniowa

Rozdział 1 Zasady wykonywania działalno¶ci ubezpieczeniowe j

Art. 5.

Zakład ubezpieczeń może wykonywać działalno¶ć ubezpieczeniow ± wył ± cznie w formie spółki akcyjnej albo towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych.

Art. 6.

1. Wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j wymaga zezwolenia organu nadzoru.

2. Działalno¶ć ubezpieczeniow± wykonuje zakład ubezpieczeń działaj±cy jako zakład ubezpieczeń albo zakład ubezpieczeń i reasekuracji.

3. Zakład ubezpieczeń wykonuj ± cy działalno¶ć w formie spółki akcyjnej ma obowi ± zek i wył ± czne prawo używania w nazwie lub firmie wyrazów „towarzystwo ubezpieczeń”, „zakład ubezpieczeń”, „towarzystwo ubezpieczeń i reasekuracji”, „zakład ubezpieczeń i reasekuracji”. Dopuszczalne jest używanie w obrocie odpowiednio skrótów „TU”, „ZU”, „TUiR”, „ZUiR”.

4. Zakład ubezpieczeń, w formie towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, ma obowi ± zek i wył ± czne prawo używania w nazwie wyrazów „towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych”. Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu „TUW”.

Art. 7.

Organ nadzoru może być uczestnikiem postępowania rejestrowego dotycz ± cego zakładu ubezpieczeń.

Art. 8.

1. Zakład ubezpieczeń nie może wykonywać jednocze¶nie działalno¶ci, o której mowa w dziale I zał ± cznika do ustawy, oraz w dziale II zał ± cznika do ustawy. 2. Zakład ubezpieczeń wykonuj ± cy działalno¶ć, o której mowa w dziale I zał ± cznika do ustawy, używa w nazwie lub firmie wyrazy wyróżniaj ± ce ten rodzaj działalno¶ci.

Art. 9.

Powództwo o roszczenia wynikaj ± ce z umów ubezpieczenia można wytoczyć albo według przepisów o wła¶ciwo¶ci ogólnej albo przed s ± d wła¶ciwy dla miejsca zamieszkania lub siedziby ubezpieczaj ± cego, ubezpieczonego, uposażonego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia .

Art. 10.

1. Krajowy lub zagraniczny zakład ubezpieczeń wykonuj ± cy działalno¶ć ubezpieczeniow ± w zakresie ubezpieczenia odpowiedzialno¶ci cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w zwi ± zku z ruchem tych pojazdów staje się członkiem:

1) ubezpieczeniowe go Funduszu Gwarancyjnego – z dniem zawarcia pierwszej umowy w tej grupie ubezpieczenia , oraz

2) Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych:

a) w przypadku krajowego zakładu ubezpieczeń – z dniem uzyskania zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j,

b) w przypadku zagranicznego zakładu ubezpieczeń maj ± cego siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej – z dniem złożenia deklaracji członkowskiej,

c) w przypadku zagranicznego zakładu ubezpieczeń maj ± cego siedzibę w państwie niebęd ± cym państwem członkowskim Unii Europejskiej – z dniem uzyskania zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez główny oddział.

2. Krajowy zakład ubezpieczeń lub zagraniczny zakład ubezpieczeń wykonuj ± cy działalno¶ć ubezpieczeniow ± na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie ubezpieczenia odpowiedzialno¶ci cywilnej rolników z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego staje się członkiem ubezpieczeniowe go Funduszu Gwarancyjnego z dniem zawarcia pierwszej umowy w tego rodzaju ubezpieczeniu. Art. 11.

Wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j przez krajowy zakład ubezpieczeń lub zagraniczny zakład ubezpieczeń maj±cy siedzibę w państwie niebęd±cym państwem członkowskim Unii Europejskiej, który uzyskał zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlega nadzorowi organu nadzoru.

Art. 12.

1. Zakład ubezpieczeń udziela ochrony ubezpieczeniowe j na podstawie umowy ubezpieczenia zawartej z ubezpieczaj ± cym.

2. Umowa ubezpieczenia ma charakter dobrowolny, z zastrzeżeniem przepisów ustawy o ubezpieczenia ch obowi ± zkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.

3. Ogólne warunki ubezpieczenia oraz umowa ubezpieczenia powinny być formułowane jednoznacznie i w sposób zrozumiały.

4. Postanowienia sformułowane niejednoznacznie interpretuje się na korzy¶ć ubezpieczaj ± cego, ubezpieczonego, uposażonego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia .

Art. 12a.

Ogólne warunki ubezpieczenia okre¶laj ± w szczególno¶ci:

1) rodzaj ubezpieczenia i jego przedmiot;

2) warunki zmiany sumy ubezpieczenia lub sumy gwarancyjnej, jeżeli ogólne warunki ubezpieczenia tak ± zmianę przewiduj ± ;

3) prawa i obowi ± zki każdej ze stron umowy ubezpieczenia ;

4) zakres odpowiedzialno¶ci zakładu ubezpieczeń;

5) przy ubezpieczenia ch maj ± tkowych – sposób ustalania rozmiaru szkody;

6) sposób okre¶lania sumy odszkodowania lub innego ¶wiadczenia, jeżeli ogólne warunki ubezpieczenia przewiduj ± odstępstwa od zasad ogólnych;

7) sposób ustalania i opłacania składki ubezpieczeniowe j;

8) metodę i sposób indeksacji składek, jeżeli ogólne warunki ubezpieczenia in deksację przewiduj ± ;

9) tryb i warunki dokonania zmiany umowy ubezpieczenia zawartej na czas nieokre¶lony;

10) przesłanki i terminy wypowiedzenia umowy przez każd ± ze stron, a także tryb i warunki wypowiedzenia, jeżeli ogólne warunki ubezpieczenia przewiduj ± tak ± możliwo¶ć.

Art. 13.

1. W zakresie ubezpieczeń, o których mowa w dziale I zał ± cznika do ustawy, zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany do zawarcia w umowie ubezpieczenia :

1) definicji poszczególnych ¶wiadczeń;

2) wysoko¶ci składek odpowiadaj ± cych poszczególnym ¶wiadczeniom podstawowym i dodatkowym;

3) zasad ustalania ¶wiadczeń należnych z tytułu umowy, w szczególno¶ci sposobu kalkulacji i przyznawania premii, rabatów i udziału w zyskach ubezpieczonego, okre¶lenia stopy technicznej, wskazania warto¶ci wykupu oraz wysoko¶ci sumy ubezpieczenia w przypadku zmiany umowy ubezpieczenia na bezskładkow±, o ile s± one gwarantowane, okre¶lenia kosztów oraz innych obci±żeń pobieranych przez zakład ubezpieczeń przy wypłacie ¶wiadczeń;

4) opisu tych czynników w metodach kalkulacji rezerw technicznoubezpieczeniowych , które mog± mieć wpływ na zmianę wysoko¶ci ¶wiadczenia zakładu ubezpieczeń;

5) wskazania przepisów reguluj±cych opodatkowanie ¶wiadczeń zakładu ubezpieczeń.

2. W zakresie ubezpieczeń, o których mowa w dziale I zał ± cznika do ustawy, przed wyrażeniem przez strony zgody na zmianę warunków umowy lub zmianę prawa wła¶ciwego dla zawartej umowy ubezpieczenia zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany przekazać pisemnie informacje w tym zakresie ubezpieczaj ± cemu wraz z okre¶leniem wpływu tych zmian na warto¶ć ¶wiadczeń przysługuj ± cych z tytułu zawartej umowy.

3. W zakresie ubezpieczeń, o których mowa w dziale I zał ± cznika do ustawy, zakład ubezpieczeń pisemnie informuje ubezpieczaj ± cego, nie rzadziej niż raz w roku, o wysoko¶ci ¶wiadczeń przysługuj ± cych z tytułu zawartej umowy ubezpieczenia , w tym o warto¶ci wykupu, jeżeli wysoko¶ć ¶wiadczeń ulega zmianie w trakcie obowi ± zywania umowy ubezpieczenia . W przypadku gdy z umowy ubezpieczenia przysługuje ¶wiadczenie ustalane na podstawie sumy ubezpieczenia wyrażonej w ustalonej kwocie, zakład ubezpieczeń informuje ubezpieczaj ± cego o każdej zmianie w zakresie sumy ubezpieczenia .

3a. W zakresie ubezpieczeń, o których mowa w dziale I zał ± cznika do ustawy, zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany do pisemnego informowania ubezpieczaj ± cego, nie rzadziej niż raz w roku, o warto¶ci premii, jeżeli umowa ubezpieczenia uwzględnia udział w zysku z inwestowania rezerw technicznoubezpieczeniowych .

3b. W przypadku umów ubezpieczenia na rzecz osoby trzeciej, w szczególno¶ci ubezpieczeń grupowych, ubezpieczaj ± cy obowi ± zany jest do przekazania ubezpieczonemu informacji okre¶lonych w ust. 2–3a. Umowa ubezpieczenia okre¶la sposób przekazywania informacji, o których mowa w ust. 2–3a, przy czym informacje te powinny być przekazane ubezpieczonemu:

1) przed wyrażeniem przez ubezpieczaj ± cego zgody na zmianę warunków umowy lub prawa wła¶ciwego dla umowy ubezpieczenia – w przypadku informacji, o których mowa w ust. 2;

2) niezwłocznie po przekazaniu informacji ubezpieczaj ± cemu przez zakład ubezpieczeń – w przypadku informacji, o których mowa w ust. 3 i 3a.

3c. W przypadku grupowych umów ubezpieczenia , o którym mowa w dziale I zał ± cznika do ustawy, zakład ubezpieczeń, na ż ± danie ubezpieczonego, jest obowi ± zany do przekazania informacji okre¶lonych w ust. 2–3a.

3d. W przypadku nieprzekazania ubezpieczonemu, zgodnie z ust. 3c, wymaganych informacji, zmiana warunków umowy lub prawa wła¶ciwego dla umowy ubezpieczenia , wysoko¶ci ¶wiadczeń przysługuj ± cych z tytułu umowy ubezpieczenia , w tym warto¶ci wykupu, sumy ubezpieczenia w przypadku umowy ubezpieczenia z sum ± ubezpieczenia wyrażon ± w ustalonej kwocie oraz warto¶ci premii jest skuteczna względem ubezpieczonego jedynie w czę¶ci korzystnej dla tego ubezpieczonego. 3e. W przypadku nieprzekazania ubezpieczonemu informacji, o których mowa w ust. 2–3a, zgodnie z ust. 3b ubezpieczaj±cy ponosi wobec ubezpieczonego odpowiedzialno¶ć na zasadach ogólnych.

4. W zakresie ubezpieczeń na życie, jeżeli s ± zwi ± zane z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, o których mowa w dziale I grupa 3 zał ± cznika do ustawy, zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany do okre¶lenia lub zawarcia w umowie ubezpieczenia :

1) wykazu oferowanych ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych;

2) zasad ustalania warto¶ci ¶wiadczeń oraz warto¶ci wykupu ubezpieczenia , w tym również zasad umarzania jednostek ubezpieczeniowe go funduszu kapitałowego i terminów ich zamiany na ¶rodki pieniężne i wypłaty ¶wiadczenia;

3) regulaminu lokowania ¶rodków ubezpieczeniowe go funduszu kapitałowego obejmuj ± cego w szczególno¶ci charakterystykę aktywów wchodz ± cych w skład tego funduszu, kryteria doboru aktywów oraz zasady ich dywersyfikacji i inne ograniczenia inwestycyjne;

4) zasad i terminów wyceny jednostek ubezpieczeniowe go funduszu kapitałowego;

5) zasad ustalania wysoko¶ci kosztów oraz wszelkich innych obci ± żeń potr ± canych ze składek ubezpieczeniowych lub z ubezpieczeniowe go funduszu kapitałowego;

6) zasad alokacji składek ubezpieczeniowych w jednostki ubezpieczeniowe go funduszu kapitałowego, w szczególno¶ci w zakresie okre¶lonym w pkt 4 i 5, oraz terminu zamiany składek na jednostki tego funduszu.

5. W zakresie umów ubezpieczenia z działu I grupa 3 zał ± cznika do ustawy, zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany do:

1) dokonywania wyceny jednostek ubezpieczeniowe go funduszu kapitałowego nie rzadziej niż raz w miesi ± cu;

2) ogłaszania, nie rzadziej niż raz w roku, w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim warto¶ci jednostki ubezpieczeniowe go funduszu kapitałowego ustalonej w miesi ± cu poprzedzaj ± cym miesi ± c, w którym jest dokonywane ogłoszenie;

3) sporz ± dzania i publikowania rocznych i półrocznych sprawozdań ubezpieczeniowe go funduszu kapitałowego.

6. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych okre¶li, w drodze rozporz ± dzenia, zakres sprawozdań, o których mowa w ust. 5 pkt 3, a także formę, sposób sporz ± dzania oraz termin i sposób publikacji tych sprawozdań, uwzględniaj ± c konieczno¶ć wła¶ciwego i pełnego poinformowania ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia , o ubezpieczeniowym funduszu kapitałowym.

Art. 13a.

Zakład ubezpieczeń, przed zawarciem umowy ubezpieczenia , obowi ± zany jest udzielić ubezpieczaj ± cemu, będ ± cemu osob ± fizyczn ± , informacji dotycz ± cych:

1) prawa wła¶ciwego dla umowy w razie, gdy strony nie maj ± swobody wyboru prawa;

2) prawa wła¶ciwego, którego wybór proponuje zakład ubezpieczeń, gdy strony maj± swobodę wyboru prawa;

3) sposobu i trybu rozpatrywania skarg i zażaleń zgłaszanych przez ubezpieczaj±cego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia , a także organu wła¶ciwego do ich rozpatrzenia.

Art. 14.

1. W przypadku ubezpieczeń, o których mowa w dziale II grupa 17 zał ± cznika do ustawy, umowa ubezpieczenia nie może obejmować dodatkowo innych grup ubezpieczeń, chyba że ubezpieczenia te uwzględnione zostały w odrębnej czę¶ci polisy oraz została dla nich ustalona odrębna składka ubezpieczeniowa.

2. W ramach ubezpieczenia , o którym mowa w ust. 1, ubezpieczonemu przysługuje prawo swobodnego wyboru adwokata lub radcy prawnego, w zakresie obrony, reprezentowania lub wspierania jego interesów w postępowaniu s ± dowym lub administracyjnym.

3. Zakład ubezpieczeń wykonuj ± cy działalno¶ć w zakresie ubezpieczeń, o których mowa w dziale II grupa 17 zał ± cznika do ustawy, ma obowi ± zek zapewnić, aby pracownik zakładu ubezpieczeń zajmuj ± cy się obsług ± roszczeń z tytułu umowy ubezpieczenia w tym zakresie nie wykonywał podobnej działalno¶ci:

1) w zakresie innej grupy ubezpieczeń prowadzonej przez ten zakład ubezpieczeń;

2) w innym zakładzie ubezpieczeń, który jest podmiotem dominuj ± cym lub podmiotem zależnym wobec tego zakładu ubezpieczeń, wykonuj ± cym działalno¶ć ubezpieczeniow ± w dziale II zał ± cznika do ustawy.

Art. 15.

Zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie lub ¶wiadczenie na podstawie uznania roszczenia uprawnionego z umowy ubezpieczenia w wyniku ustaleń dokonanych w postępowaniu, o którym mowa w art. 16, zawartej z nim ugody lub prawomocnego orzeczenia s ± du.

Art. 16.

1. Po otrzymaniu zawiadomienia o zaj¶ciu zdarzenia losowego objętego ochron ± ubezpieczeniow ± , w terminie 7 dni od dnia otrzymania tego zawiadomienia, zakład ubezpieczeń informuje o tym ubezpieczaj ± cego lub ubezpieczonego, jeżeli nie s ± oni osobami występuj ± cymi z tym zawiadomieniem, oraz podejmuje postępowanie dotycz ± ce ustalenia stanu faktycznego zdarzenia, zasadno¶ci zgłoszonych roszczeń i wysoko¶ci ¶wiadczenia, a także informuje osobę występuj ± c ± z roszczeniem pisemnie lub w inny sposób, na który osoba ta wyraziła zgodę, jakie dokumenty s ± potrzebne do ustalenia odpowiedzialno¶ci zakładu ubezpieczeń lub wysoko¶ci ¶wiadczenia, jeżeli jest to niezbędne do dalszego prowadzenia postępowania.

1a. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do zdarzeń objętych ochron ± ubezpieczeniow ± na podstawie umowy ubezpieczenia , o którym mowa w dziale II w grupie 18 zał ± cznika do ustawy, jeżeli ¶wiadczenie jest spełnione bezpo¶rednio po zgłoszeniu zdarzenia losowego objętego ochron ± ubezpieczeniow ± lub bez przeprowadzania postępowania dotycz ± cego ustalenia stanu faktycznego zdarzenia, zasadno¶ci zgłoszonych roszczeń i wysoko¶ci ¶wiadczenia.

2. Jeżeli w terminach okre¶lonych w umowie lub w ustawie zakład ubezpieczeń nie wypłaci ¶wiadczenia, zawiadamia pisemnie osobę zgłaszaj±c± roszczenie o przyczynach niemożno¶ci zaspokojenia jej roszczeń w cało¶ci lub w czę¶ci, a także wypłaca bezsporn± czę¶ć ¶wiadczenia.

3. Jeżeli ¶wiadczenie nie przysługuje lub przysługuje w innej wysoko¶ci niż okre¶lona w zgłoszonym roszczeniu, zakład ubezpieczeń informuje o tym pisemnie osobę występuj ± c ± z roszczeniem, wskazuj ± c na okoliczno¶ci oraz na podstawę prawn ± uzasadniaj ± c ± całkowit ± lub czę¶ciow ± odmowę wypłaty ¶wiadczenia. Informacja zakładu ubezpieczeń powinna zawierać pouczenie o możliwo¶ci dochodzenia roszczeń na drodze s ± dowej.

4. Zakład ubezpieczeń ma obowi ± zek udostępniać osobom, o których mowa w ust.

1, informacje i dokumenty gromadzone w celu ustalenia odpowiedzialno¶ci zakładu ubezpieczeń lub wysoko¶ci ¶wiadczenia. Osoby te mog ± ż ± dać pisemnego potwierdzenia przez zakład ubezpieczeń udostępnionych informacji, a także sporz ± dzenia na swój koszt kserokopii dokumentów i potwierdzenia ich zgodno¶ci z oryginałem przez zakład ubezpieczeń. Sposób udostępniania informacji i dokumentów, zapewniania możliwo¶ci pisemnego potwierdzania udostępnianych informacji, a także zapewniania możliwo¶ci sporz ± dzania kserokopii dokumentów i potwierdzania ich zgodno¶ci z oryginałem nie może wi ± zać się z wykraczaj ± cymi ponad uzasadnion ± potrzebę utrudnieniami dla tych osób, za¶ koszty sporz ± dzenia kserokopii ponoszone przez te osoby nie mog ± odbiegać od przyjętych w obrocie zwykłych kosztów wykonywania tego rodzaju usług.

Art. 17.

Posiadacz pojazdu mechanicznego jest obowi ± zany poinformować zakład ubezpieczeń o przeprowadzeniu dodatkowego badania technicznego, o którym mowa w art. 81 ust. 11 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z póĽn. zm.9)). Badanie techniczne uznane jest jako normalne następstwo szkody i jego koszty pokrywa zakład ubezpieczeń w ramach polisy AC, jak i OC sprawcy.

Art. 17a. W przypadku okazania zakładowi ubezpieczeń przez podmiot, któremu przysługuje odszkodowanie, niebęd ± cy płatnikiem podatku od towarów i usług, faktury (faktur) za naprawę szkody komunikacyjnej, zakład ubezpieczeń jest zobowi ± zany uwzględnić w odszkodowaniu podatek od towarów i usług.

Art. 18.

1. Wysoko¶ć składek ubezpieczeniowych ustala zakład ubezpieczeń po dokonaniu oceny ryzyka ubezpieczeniowe go.

2. Składkę ubezpieczeniow ± ustala się w wysoko¶ci, która powinna co najmniej zapewnić wykonanie wszystkich zobowi ± zań z umów ubezpieczenia i pokrycie kosztów wykonywania działalno¶ci ubezpieczeniowe j zakładu ubezpieczeń. 3. Zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany gromadzić odpowiednie dane statystyczne w celu ustalania na ich podstawie składek ubezpieczeniowych i rezerw techniczno- ubezpieczeniowych .

4. Składka ubezpieczeniowa powinna być ustalana według kryteriów przedstawionych w ogólnych warunkach ubezpieczenia , zwłaszcza w zakresie zniżek lub podwyższeń kwot zasadniczych.

5. Zakład ubezpieczeń może dokonywać indeksacji składki ubezpieczeniowe j oraz innych opłat pobieranych od ubezpieczaj ± cego lub należnych ubezpieczaj ± cemu z tytułu zawartej umowy, pod warunkiem przedstawienia w umowie ubezpieczenia metod i terminów, według których dokonuje się indeksacji.

Art. 18a.

1. Zakład ubezpieczeń może proporcjonalnie różnicować składki ubezpieczeniowe i ¶wiadczenia poszczególnych osób w przypadkach, w których zastosowanie kryterium płci jest czynnikiem decyduj ± cym w ocenie ryzyka opartego na odpowiednich i dokładnych danych aktuarialnych i statystycznych.

2. Różnicowanie składek ubezpieczeniowych i ¶wiadczeń, o którym mowa w ust. 1, jest uzależnione od gromadzenia, podawania do publicznej wiadomo¶ci oraz uaktualniania przez zakład ubezpieczeń dokładnych danych uzasadniaj ± cych zastosowanie kryterium płci jako decyduj ± cego czynnika aktuarialnego.

Art. 18b.

Różnicowanie składek ubezpieczeniowych i ¶wiadczeń do celów ubezpieczeń z działu I i II zał ± cznika do ustawy i zwi ± zanych z nimi usług finansowych ze względu na ci ± żę i macierzyństwo jest zakazane.

Art. 19.

1. Zakład ubezpieczeń i osoby w nim zatrudnione lub osoby i podmioty, za pomoc ± których zakład ubezpieczeń wykonuje czynno¶ci ubezpieczeniowe , s ± obowi ± zane do zachowania tajemnicy dotycz ± cej poszczególnych umów ubezpieczenia .

2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy informacji udzielanych na wniosek:

1) s ± du lub prokuratury, o ile s ± niezbędne w tocz ± cym się postępowaniu;

2) Policji, jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia przestępstwu, jego wykrycia albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów, na zasadach i w trybie okre¶lonym w art. 20 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, z póĽn. zm.10));

3) komornika s ± dowego w zwi ± zku z tocz ± cym się postępowaniem egzekucyjnym lub zabezpieczaj ± cym;

4) organu nadzoru, w zakresie wykonywania ustawowych zadań;

5) Najwyższej Izby Kontroli, o tre¶ci umów ubezpieczenia zawartych przez jednostki objęte kontrol±;

6) Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej lub dyrektora urzędu kontroli skarbowej, w zakresie i na zasadach okre¶lonych w odrębnych przepisach;

7) Generalnego Inspektora Informacji Finansowej, w zakresie wykonywania przez niego zadań okre¶lonych w ustawie z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmowi (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1505, z póĽn. zm.11));

8) Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, w zakresie wykonywania przez niego zadań okre¶lonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z póĽn.zm.

9) Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w zakresie wykonywania przez niego zadań okre¶lonych w przepisach o ochronie konkurencji i konsumentów;

10) komisji do rozpatrywania roszczeń z tytułu szkód wyrz ± dzonych przez wojska obce w zakresie wykonywania przez ni ± zadań okre¶lonych w ustawie z dnia 23 wrze¶nia 1999 r. o zasadach pobytu wojsk obcych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zasadach ich przemieszczania się przez to terytorium (Dz. U. Nr 93, poz. 1063, z 2003 r. Nr 60, poz. 536 i Nr 210, poz. 2036 oraz z 2004 r. Nr 172, poz. 1805);

11) dyrektora izby celnej, w zwi ± zku z prowadzon ± przez organ celny: a) spraw ± o przestępstwo skarbowe lub o wykroczenie skarbowe przeciwko, będ ± cej osob ± fizyczn ± , stronie umowy ubezpieczenia , o ile informacje maj ± zwi ± zek z t ± spraw ± ,

b) spraw ± o przestępstwo skarbowe popełnione przy wykonywaniu czynno¶ci zwi ± zanych z działalno¶ci ± osoby prawnej lub spółki handlowej nieposiadaj ± cej osobowo¶ci prawnej, będ ± cej stron ± umowy ubezpieczenia , o ile informacje maj ± zwi ± zek z t ± spraw ± ;

12) centralnej ewidencji pojazdów, w rozumieniu ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, w zakresie umów ubezpieczenia odpowiedzialno¶ci cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w zwi ± zku z ruchem tych pojazdów;

13) Rzecznika Praw Obywatelskich, w zakresie wykonywania ustawowych zadań, w zwi ± zku z podjęt ± interwencj ± ;

14) Rzecznika Ubezpieczonych, w zakresie wykonywania ustawowych zadań, w zwi ± zku z podjęt ± interwencj ± ;

15) ubezpieczeniowe go Funduszu Gwarancyjnego, w zakresie wykonywania ustawowych zadań;

16) Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, w zakresie wykonywania ustawowych zadań;

17) Polskiej Izby Ubezpieczeń, w zakresie zadań, o których mowa w art. 220 ust. 2 pkt 7;

18) banku upoważnionego do dokonywania czynno¶ci obrotu dewizowego, w zakresie ustalenia istnienia wymagalnego zobowi ± zania stanowi ± cego podstawę do przekazania za granicę waluty obcej;

19) biegłego rewidenta, w zakresie wykonywania ustawowych zadań;

20) ubezpieczaj ± cego, ubezpieczonego, a w przypadku zgłoszenia nast ± pienia zdarzenia, z którym umowa wi ± że odpowiedzialno¶ć zakładu ubezpieczeń – także uposażonego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia ;

21) innego zakładu ubezpieczeń, z którym zawarto umowę reasekuracji lub koasekuracji, w zakresie umów ubezpieczeń ryzyk objętych t ± umow ± ;

21a) zakładu reasekuracji, z którym zawarto umowę reasekuracji, w zakresie umów ubezpieczenia ryzyka objętych t ± umow ± reasekuracji;

22) innego zakładu ubezpieczeń, w zakresie niezbędnym dla przeciwdziałania przestępczo¶ci ubezpieczeniowe j lub stosowania taryfy w zależno¶ci od długo¶ci okresu bezszkodowego, lub ustalania proporcjonalnej odpowiedzialno¶ci, w przypadku zawarcia umów ubezpieczenia obowi ± zkowego na ten sam okres w co najmniej dwóch zakładach ubezpieczeń, lub dla potrzeb ustalenia odpowiedzialno¶ci, jeżeli ten sam przedmiot ubezpieczenia w tym samym czasie jest ubezpieczony od tego samego ryzyka w dwóch lub więcej zakładach ubezpieczeń na sumy, które ł ± cznie przewyższaj ± jego warto¶ć ubezpieczeniow ± ;

23) podmiotu przetwarzaj ± cego, na zlecenie zakładu ubezpieczeń, dane dotycz ± ce ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia oraz administruj ± cych indywidualnymi kontami jednostek uczestnictwa w ubezpieczeniowym funduszu kapitałowym;

24) zleceniobiorców czynno¶ci okre¶lonych w art. 3 ust. 4 pkt 1–6 oraz ust. 5 w zakresie, w jakim dotycz ± one zleconych czynno¶ci;

25) innych podmiotów, których uprawnienie do ż ± dania informacji wynika z przepisów innych ustaw.

3. Przetwarzanie danych oraz wykonywanie czynno¶ci przez podmioty, o których mowa w ust. 2 pkt 23 i 24, nie ogranicza odpowiedzialno¶ci wynikaj ± cej z zakazu, o którym mowa w ust. 1.

4. Zakład ubezpieczeń może udostępniać dane dotycz ± ce umów ubezpieczenia na zasadach i w trybie okre¶lonym w ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych (Dz. U. Nr 81, poz. 530).

5. Nie narusza obowi ± zku zachowania tajemnicy, o której mowa w ust. 1, złożenie zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa.

Art. 20.

1. Zakład ubezpieczeń i osoby w nim zatrudnione oraz osoby, za po¶rednictwem których zakład ubezpieczeń wykonuje czynno¶ci ubezpieczeniowe , s ± obowi ± zane zachować w tajemnicy informację o przekazaniu Policji danych na zasadach okre¶lonych w art. 20 ust. 4–10 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.

2. Zachowanie tajemnicy, o której mowa w ust. 1, obowi ± zuje wobec strony umowy ubezpieczenia oraz osób trzecich.

Art. 21.

1. Zakład ubezpieczeń może zaż ± dać, aby ubezpieczony lub osoba na rzecz której ma zostać zawarta umowa ubezpieczenia poddała się badaniom lekarskim lub badaniom diagnostycznym z minimalnym ryzykiem, z wył ± czeniem badań genetycznych, w celu oceny ryzyka ubezpieczeniowe go, ustalenia prawa do ¶wiadczenia i wysoko¶ci tego ¶wiadczenia.

2. Koszty badań, o których mowa w ust. 1, pokrywa zakład ubezpieczeń.

3. Na ż ± danie ubezpieczonego lub osoby, z któr ± lub na rzecz której nie została zawarta umowa ubezpieczenia na skutek odmowy zawarcia tej umowy przez zakład ubezpieczeń lub rezygnacji tej osoby z zawarcia umowy, zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany udostępnić wyniki badań, o których mowa w ust. 1. W przypadku ¶mierci ubezpieczonego zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany udostępnić wyniki badań ubezpieczonego także na ż ± danie uposażonego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia , jeżeli wyniki badań ubezpieczonego miały wpływ na całkowit ± lub czę¶ciow ± odmowę wypłaty ¶wiadczenia.

4. W przypadku gdy z ż ± daniem udostępnienia wyników badań, o których mowa w ust. 1, występuje osoba, z któr ± lub na rzecz której nie została zawarta umowa ubezpieczenia wskutek rezygnacji tej osoby z zawarcia tej umowy, koszt tych badań pokrywa osoba występuj ± ca z ż ± daniem.

Art. 22.

1. Zakład ubezpieczeń może uzyskać odpłatnie od podmiotów, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89, z póĽn. zm.13)), które udzielały ¶wiadczeń zdrowotnych ubezpieczonemu lub osobie na rzecz której ma zostać zawarta umowa ubezpieczenia , informacje o okoliczno¶ciach zwi ± zanych z ocen ± ryzyka ubezpieczeniowe go i weryfikacj ± podanych przez tę osobę danych o jej stanie zdrowia, ustaleniem prawa tej osoby do ¶wiadczenia z zawartej umowy ubezpieczenia i wysoko¶ci ± tego ¶wiadczenia, a także informacje o przyczynie ¶mierci ubezpieczonego, z wył ± czeniem wyników badań genetycznych.

2. Z ż ± daniem przekazania informacji, o których mowa w ust. 1, występuje lekarz upoważniony przez zakład ubezpieczeń.

3. Wyst ± pienie zakładu ubezpieczeń o informację, o której mowa w ust. 1, wymaga pisemnej zgody ubezpieczonego lub osoby na rzecz której ma zostać zawarta umowa ubezpieczenia albo jej przedstawiciela ustawowego.

4. Podmioty, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej, s ± obowi ± zane przekazać posiadane informacje, o stanie zdrowia ubezpieczonego lub osoby na rzecz której ma zostać zawarta umowa ubezpieczenia , zakładowi ubezpieczeń, który o te informacje występuje, w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty otrzymania wyst ± pienia zakładu ubezpieczeń o przekazanie informacji.

5. Zakład ubezpieczeń może, za pisemn ± zgod ± osoby, której dane dotycz ± albo jej przedstawiciela ustawowego, na pisemne ż ± danie innego zakładu ubezpieczeń, udostępnić temu zakładowi ubezpieczeń przetwarzane przez siebie dane osobowe, w zakresie potrzebnym do oceny ryzyka ubezpieczeniowe go i weryfikacji 13) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 123, poz. 849, Nr 166, poz. 1172, Nr 176, poz. 1240 i Nr 181, poz. 1290, z 2008 r. Nr 171, poz. 1056 i Nr 234, poz. 1570 oraz z 2009 r. Nr 19, poz. 100, Nr 76, poz. 641, Nr 98, poz. 817, Nr 157, poz. 1241 i Nr 219, poz. 1707.

6. Minister wła¶ciwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem wła¶ciwym do spraw instytucji finansowych, okre¶li, w drodze rozporz ± dzenia, szczegółowy zakres i tryb udzielania zakładom ubezpieczeń przez podmioty, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej, informacji o stanie zdrowia ubezpieczonych lub osób na rzecz których ma zostać zawarta umowa ubezpieczenia , a także sposób ustalania wysoko¶ci opłat za udzielenie tych informacji, uwzględniaj ± c, niezbędny dla oceny ryzyka ubezpieczeniowe go, zakres tych informacji oraz zastosowanie odpowiedniej stawki składki dla okre¶lenia odpowiedzialno¶ci zakładu ubezpieczeń.

Art. 23.

Przepisy art. 21 i art. 22 stosuje się odpowiednio do pozyskiwania danych osoby zgłaszaj ± cej roszczenie z ubezpieczenia odpowiedzialno¶ci cywilnej. Udostępnianie danych może dotyczyć informacji niezbędnych zakładowi ubezpieczeń do ustalenia prawa tej osoby do odszkodowania lub ¶wiadczenia, a także okre¶lenia jego wysoko¶ci.

Art. 24.

1. Zakład ubezpieczeń może zbierać, odpowiednio w celu oceny ryzyka ubezpieczeniowe go lub wykonania umowy ubezpieczenia , zawarte w umowach ubezpieczenia lub o¶wiadczeniach ubezpieczaj ± cych składanych przed zawarciem umowy ubezpieczenia , dane ubezpieczonych lub uprawnionych z umowy ubezpieczenia . 2. Zbieranie danych, o których mowa w ust. 1, odpowiednio w celu oceny ryzyka ubezpieczeniowe go lub wykonania umowy ubezpieczenia przez zakład ubezpieczeń, nie powoduje po stronie zakładu ubezpieczeń obowi ± zku powiadomienia, o którym mowa w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

Art. 25.

1. S ± dy, prokuratura, Policja oraz inne organy i instytucje, na wniosek zakładu ubezpieczeń, w zakresie zadań przez ten zakład ubezpieczeń wykonywanych i w celu ich wykonania, w zwi ± zku z wypadkiem lub zdarzeniem będ ± cym podstaw ± ustalania odpowiedzialno¶ci, udzielaj ± informacji o stanie sprawy oraz udostępniaj ± zebrane materiały, jeżeli s ± one niezbędne do ustalenia okoliczno¶ci tych wypadków i zdarzeń losowych oraz wysoko¶ci odszkodowania lub ¶wiadczenia. 2. S ± dy, prokuratura, Policja oraz inne organy i instytucje, na wniosek ubezpieczeniowe go Funduszu Gwarancyjnego, Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych lub Rzecznika Ubezpieczonych, w zakresie zadań przez nie wykonywanych i w celu ich wykonania, udzielaj ± informacji w zakresie stanu sprawy oraz udostępniaj ± zebrane materiały. 3. Zakład ubezpieczeń ma obowi ± zek, na ż ± danie ubezpieczonego, uposażonego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia lub poszkodowanego, udostępnić po2010- 09-07

Art. 26.

1. Dokumenty zwi ± zane z zawieraniem i wykonywaniem umów ubezpieczenia mog ± być sporz ± dzane na informatycznych no¶nikach danych, jeżeli będ ± w sposób należyty utworzone, utrwalone, przechowywane i zabezpieczone. Usługi zwi ± zane z zabezpieczeniem tych dokumentów mog ± być wykonywane przez zakład ubezpieczeń lub spółkę utworzon ± przez zakład ubezpieczeń lub przez inne podmioty.

2. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych okre¶li, w drodze rozporz ± dzenia, szczegółowe zasady tworzenia, utrwalania, przechowywania i zabezpieczania, w tym przy zastosowaniu podpisu elektronicznego, dokumentów, o których mowa w ust. 1, uwzględniaj ± c konieczno¶ć odpowiedniego zabezpieczenia danych.

Art. 27.

1. Zarz ± d krajowego zakładu ubezpieczeń, z wył ± czeniem towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, składa się z co najmniej dwóch członków. 1a. W skład zarz ± du krajowego zakładu ubezpieczeń wchodzi prezes.

2. Członkiem zarz ± du krajowego zakładu ubezpieczeń może być osoba, która spełnia ł ± cznie następuj ± ce wymagania: 1) posiada pełn ± zdolno¶ć do czynno¶ci prawnych; 2) posiada wyższe wykształcenie uzyskane w Polsce lub uzyskane w innym państwie wykształcenie będ ± ce wykształceniem wyższym w rozumieniu wła¶ciwych przepisów tego państwa;

3) nie była skazana za umy¶lne przestępstwo stwierdzone prawomocnym wyrokiem s ± du;

4) daje rękojmię prowadzenia spraw zakładu ubezpieczeń w sposób należyty.

2a. Równoczesne członkostwo tej samej osoby w zarz ± dach zakładów ubezpieczeń wykonuj ± cych działalno¶ć w zakresie działu I i działu II zał ± cznika do ustawy nie może być uznane za naruszenie spełnienia wymagania, o którym mowa w ust. 2 pkt 4.

3. Co najmniej dwie osoby wchodz ± ce w skład zarz ± du krajowego zakładu ubezpieczeń, w tym prezes zarz ± du, musz ± posiadać udowodnion ± znajomo¶ć języka polskiego.

3a. Organ nadzoru, na wniosek organu zakładu ubezpieczeń wła¶ciwego w zakresie powołania członków zarz ± du, odst ± pi, w drodze decyzji, od wymogu znajomo¶ci języka polskiego, o którym mowa w ust. 3, jeżeli nie jest to niezbędne ze względów nadzoru ostrożno¶ciowego, bior ± c w szczególno¶ci pod uwagę zakres działalno¶ci zakładu ubezpieczeń.

3b. Organ nadzoru, na wniosek zakładu ubezpieczeń, może odst ± pić, w drodze decyzji, od stosowania wymogu posiadania wyższego wykształcenia uzyskanego w Polsce lub wykształcenia uzyskanego w innym państwie, będ ± cego wykształceniem wyższym w rozumieniu wła¶ciwych przepisów tego państwa, w stosunku do danej osoby, uwzględniaj ± c w szczególno¶ci do¶wiadczenie zawodowe kandydata na członka zarz ± du krajowego zakładu ubezpieczeń.

4. Co najmniej dwóch członków zarz ± du krajowego zakładu ubezpieczeń, w tym prezes zarz ± du, powinno posiadać do¶wiadczenie zawodowe niezbędne do zarz ± dzania zakładem ubezpieczeń.

5. Powołanie dwóch członków zarz ± du, w tym prezesa krajowego zakładu ubezpieczeń, następuje za zgod ± organu nadzoru, chyba że powołanie dotyczy osób, które pełniły funkcję członka zarz ± du w poprzedniej kadencji. O wyrażenie zgody występuje organ zakładu ubezpieczeń wła¶ciwy w zakresie powołania członków zarz ± du.

6. Wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 5, następuje w drodze decyzji. 7. Organ nadzoru może w drodze decyzji odmówić wyrażenia zgody na powołanie osoby wchodz ± cej w skład zarz ± du krajowego zakładu ubezpieczeń, jeżeli nie spełnia ona warunków okre¶lonych w ust. 2–4.

8. W przypadku odmowy udzielenia przez organ nadzoru zgody, o której mowa w ust. 5, powołanie członka zarz ± du krajowego zakładu ubezpieczeń nie wywołuje skutków prawnych.

9. Organ krajowego zakładu ubezpieczeń wła¶ciwy w sprawie powoływania lub odwoływania członków zarz ± du jest obowi ± zany poinformować organ nadzoru o zmianach w składzie zarz ± du w ci ± gu 7 dni od dnia podjęcia uchwały o powołaniu lub odwołaniu.

10. Jeżeli wymogi okre¶lone w ust. 3–5 nie s ± spełnione w zwi ± zku z wyga¶nięciem mandatu członka zarz ± du wskutek rezygnacji, ¶mierci albo odwołania go ze składu zarz ± du, krajowy zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany, w terminie 6 miesięcy, dostosować swoj ± działalno¶ć do wymogów okre¶lonych w przepisach ustawy.

Art. 28.

1. Członkiem rady nadzorczej krajowego zakładu ubezpieczeń może być osoba, która spełnia ł ± cznie następuj ± ce wymagania:

1) posiada pełn ± zdolno¶ć do czynno¶ci prawnych;

2) (uchylony);

3) nie była skazana za umy¶lne przestępstwo stwierdzone prawomocnym wyrokiem s ± du;

4) daje rękojmię prowadzenia spraw zakładu ubezpieczeń w sposób należyty.

2. Organ krajowego zakładu ubezpieczeń wła¶ciwy w sprawie powołania lub odwołania członków rady nadzorczej jest obowi ± zany poinformować organ nadzoru o zmianach w składzie rady nadzorczej w ci ± gu 7 dni od dnia podjęcia uchwały o powołaniu lub odwołaniu.

Art. 29.

Członkiem organu zarz ± dzaj ± cego zakładu ubezpieczeń nie może być osoba będ ± ca członkiem organu zarz ± dzaj ± cego:

1) narodowego funduszu inwestycyjnego lub firmy zarz ± dzaj ± cej maj ± tkiem narodowego funduszu inwestycyjnego;

2) towarzystwa funduszy inwestycyjnych;

3) podmiotu prowadz ± cego działalno¶ć maklersk ± w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538, z póĽn. zm.14)) lub inn ± działalno¶ć w zakresie obrotu instrumentami finansowymi w rozumieniu tej ustawy;

4) powszechnego towarzystwa emerytalnego;

5) banku;

6) zakładu reasekuracji.

Art. 30.

1. Zarz ± d krajowego zakładu ubezpieczeń odpowiada za opracowanie, wprowadzenie i funkcjonowanie regulacji wewnętrznych okre¶laj ± cych sposób wykonywania działalno¶ci ubezpieczeniowe j, w szczególno¶ci w zakresie czynno¶ci zleconych innym podmiotom, w tym regulaminu kontroli wewnętrznej, dostosowanych do skali prowadzonej działalno¶ci oraz wielko¶ci i profilu ryzyka zwi ± zanego z działalno¶ci ± krajowego zakładu ubezpieczeń.

2. W przypadku krajowego zakładu ubezpieczeń wchodz ± cego w skład ubezpieczeniowe j grupy kapitałowej i podlegaj ± cego nadzorowi dodatkowemu zgodnie z przepisami ustawy regulacje wewnętrzne, o których mowa w ust. 1, powinny zapewniać:

1) należyte gromadzenie i przekazywanie informacji i danych na potrzeby sprawowania nadzoru dodatkowego;

2) identyfikowanie, mierzenie, monitorowanie i kontrolę nad transakcjami przeprowadzonymi z udziałem tego zakładu ubezpieczeń w ubezpieczeniowe j grupie kapitałowej.

Rozdział 2 Zakład ubezpieczeń wykonuj ± cy działalno¶ć w formie spółki akcyjnej

Art. 31.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie, do krajowego zakładu ubezpieczeń wykonuj ± cego działalno¶ć w formie spółki akcyjnej stosuje się przepisy Kodeksu spółek handlowych.

Art. 32.

1. Statut zakładu ubezpieczeń wymaga, przed zarejestrowaniem, zatwierdzenia przez organ nadzoru.

2. Zmiany w statucie wymagaj ± , przed zarejestrowaniem, zatwierdzenia przez organ nadzoru w zakresie:

1) zmiany siedziby lub firmy;

2) podwyższenia lub obniżenia kapitału zakładowego;

3) zmiany zasięgu terytorialnego lub rzeczowego zakresu działalno¶ci;

4) zmiany dotycz±cej uprzywilejowania akcji lub uprawnień przyznanych akcjonariuszom osobi¶cie;

5) tworzenia w ciężar kosztów funduszy, rezerw technicznoubezpieczeniowych i innych rezerw;

6) zmiany zasad reprezentacji spółki;

7) zmian w gospodarowaniu maj ± tkiem i aktywami zakładu ubezpieczeń, w tym w zakresie okre¶lenia kompetencji organów zakładu ubezpieczeń;

8) zmian w funduszu organizacyjnym;

9) organu uprawnionego do zatwierdzania ogólnych lub szczególnych warunków ubezpieczenia .

Art. 33.

1. Kapitał zakładowy krajowego zakładu ubezpieczeń nie może być niższy niż najwyższa wysoko¶ć minimalnego kapitału gwarancyjnego wymaganego dla grup ubezpieczeń, o których mowa w zał ± czniku do ustawy, w zakresie których krajowy zakład ubezpieczeń posiada zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j.

2. Kapitał zakładowy jest pokrywany wkładem pieniężnym i podlega wpłaceniu w cało¶ci przed zarejestrowaniem krajowego zakładu ubezpieczeń w Krajowym Rejestrze S ± dowym.

3. ¦rodki na opłacenie kapitału zakładowego nie mog ± pochodzić z kredytu lub pożyczki albo być w inny sposób obci ± żone.

4. Wpłaty na akcje nie mog ± pochodzić z nielegalnych lub nieujawnionych Ľródeł.

Art. 34.

1. Akcje zakładu ubezpieczeń, z wył ± czeniem akcji zdematerializowanych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, mog ± być tylko akcjami imiennymi.

2. Zbycie akcji imiennych wymaga wydanej w drodze decyzji zgody organu nadzoru, jeżeli następuje w okresie do 12 miesięcy od dnia dokonania wpisu zakładu ubezpieczeń do Krajowego Rejestru S ± dowego.

3. Zbycie akcji z naruszeniem ust. 2 jest nieważne.

4. W celu ustalenia składu akcjonariuszy zakładu ubezpieczeń, Krajowy Depozyt Papierów Warto¶ciowych S.A., spółka, której Krajowy Depozyt Papierów Warto¶ciowych S.A. przekazał wykonywanie czynno¶ci z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, firmy inwestycyjne i banki powiernicze w rozumieniu tej ustawy, maj ± obowi ± zek, na ż ± danie zakładu ubezpieczeń będ ± cego spółk ± publiczn ± i na jego koszt, w terminie 30 dni od dnia zgłoszenia ż ± dania, przekazać zakładowi ubezpieczeń informację o posiadaniu przez poszczególnych akcjonariuszy akcji tego zakładu ubezpieczeń w liczbie zapewniaj ± cej co najmniej 5 % ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu.

5. Przekazanie zakładowi ubezpieczeń informacji, o których mowa w ust. 4, nie narusza obowi ± zku zachowania tajemnicy zawodowej okre¶lonej w przepisach ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

6. W przypadku wykluczenia akcji zakładu ubezpieczeń z obrotu na rynku regulowanym lub zniesienia dematerializacji jego akcji zgodnie z przepisami, o których mowa w ust. 5, zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany, w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji, dokonać zamiany akcji na okaziciela na akcje imienne. W okresie od dnia doręczenia decyzji do dnia dokonania zamiany nie można dokonywać obrotu akcjami na okaziciela.

Art. 35.

1. Podmiot, który zamierza, bezpo¶rednio lub po¶rednio, nabyć albo obj ± ć akcje lub prawa z akcji krajowego zakładu ubezpieczeń w liczbie zapewniaj ± cej osi ± gnięcie albo przekroczenie odpowiednio 10 %, 20 %, jednej trzeciej, 50 % ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu lub udziału w kapitale zakładowym, jest obowi ± zany każdorazowo zawiadomić organ nadzoru o zamiarze ich nabycia albo objęcia. Podmiot, który zamierza, bezpo¶rednio lub po¶rednio, stać się podmiotem dominuj ± cym zakładu ubezpieczeń w sposób inny niż przez nabycie albo objęcie akcji lub praw z akcji krajowego zakładu ubezpieczeń w liczbie zapewniaj ± cej większo¶ć ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu, obowi ± zany jest każdorazowo zawiadomić o tym zamiarze organ nadzoru.

2. Za po¶rednio staj ± cego się podmiotem dominuj ± cym krajowego zakładu ubezpieczeń albo po¶rednio nabywaj ± cego lub obejmuj ± cego akcje lub prawa z akcji krajowego zakładu ubezpieczeń uważa się podmiot dominuj ± cy w stosunku do podmiotu, który nabywa albo obejmuje akcje lub prawa z akcji krajowego zakładu ubezpieczeń bezpo¶rednio, jak również podmiot, który podejmuje działania powoduj ± ce, że stanie się on podmiotem dominuj ± cym w stosunku do podmiotu, który jest podmiotem dominuj ± cym krajowego zakładu ubezpieczeń albo posiada akcje lub prawa z akcji krajowego zakładu ubezpieczeń.

3. W przypadku gdy podmiot, który zamierza:

1) bezpo¶rednio nabyć albo obj ± ć akcje lub prawa z akcji krajowego zakładu ubezpieczeń lub stać się podmiotem dominuj ± cym krajowego zakładu ubezpieczeń, jest podmiotem zależnym, zawiadomienie składa tylko ten podmiot ł ± cznie z jego pierwotnym podmiotem dominuj ± cym;

2) po¶rednio nabyć albo obj ± ć akcje lub prawa z akcji krajowego zakładu ubezpieczeń lub stać się podmiotem dominuj ± cym krajowego zakładu ubezpieczeń, jest podmiotem zależnym, zawiadomienie składa tylko jego pierwotny podmiot dominuj ± cy.

4. Obowi ± zek zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, dotyczy także:

1) zastawnika i użytkownika akcji, jeżeli zgodnie z art. 340 § 1 Kodeksu spółek handlowych s ± oni uprawnieni do wykonywania prawa głosu z akcji;

2) podmiotu, który uzyskał prawo głosu na walnym zgromadzeniu na poziomach okre¶lonych w ust. 1 w wyniku zdarzeń innych niż objęcie lub nabycie akcji lub praw z akcji krajowego zakładu ubezpieczeń, w szczególno¶ci w wyniku zmiany statutu lub w następstwie wyga¶nięcia uprzywilejowania lub ograniczenia akcji co do prawa głosu, a także nabycia akcji lub praw z akcji zakładu ubezpieczeń w liczbie zapewniaj ± cej osi ± gnięcie albo przekroczenie poziomów okre¶lonych w ust. 1 w ogólnej liczbie głosów na walnym zgromadzeniu lub udziału w kapitale zakładowym w wyniku dziedziczenia.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, obowi ± zek złożenia zawiadomienia powstaje przed przyst ± pieniem do wykonywania prawa głosu z akcji albo wykonywania uprawnień podmiotu dominuj ± cego wobec zakładu ubezpieczeń. Przepisy art. 35a–35o stosuje się odpowiednio.

6. Do podmiotów, o których mowa w ust. 4, przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

7. Przepisy ust. 1–6 i 9 stosuje się odpowiednio w przypadku, w którym dwa lub więcej podmiotów działa w porozumieniu, którego przedmiotem jest wykonywanie prawa głosu z akcji na poziomach okre¶lonych w ust. 1 lub wykonywanie uprawnień podmiotu dominuj ± cego krajowego zakładu ubezpieczeń.

8. W przypadku działania w porozumieniu, o którym mowa w ust. 7, zawiadomienie składaj ± wszystkie strony porozumienia ł ± cznie.

9. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, w przypadku gdy nabycie albo objęcie akcji krajowego zakładu ubezpieczeń dokonywane jest przez instytucję kredytow ± lub firmę inwestycyjn ± maj ± c ± siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w wykonaniu umowy o subemisję inwestycyjn ± w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych, jeżeli:

1) prawa z akcji nie s ± wykonywane w celu ingerencji w zarz ± dzanie krajowym zakładem ubezpieczeń oraz

2) akcje krajowego zakładu ubezpieczeń zostan ± zbyte w ci ± gu roku od dnia ich nabycia albo objęcia.

Art. 35a.

1. Podmiot składaj ± cy zawiadomienie, o którym mowa w art. 35 ust. 1, przekazuje wraz z zawiadomieniem informację o posiadanych bezpo¶rednio lub po¶rednio akcjach lub prawach z akcji krajowego zakładu ubezpieczeń, o którym mowa w art. 35 ust. 1, jak również o podmiotach dominuj ± cych tego podmiotu i zawartych przez ten podmiot porozumieniach oraz o pozostawaniu przez ten podmiot w stanach faktycznych lub prawnych pozwalaj ± cych innym podmiotom na wykonywanie praw z akcji krajowego zakładu ubezpieczeń lub wykonywanie uprawnień podmiotu dominuj ± cego krajowego zakładu ubezpieczeń.

2. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, wskazuje w zawiadomieniu sposób realizacji zamiaru, którego dotyczy zawiadomienie oraz przedkłada dowody wskazuj ± ce na istnienie zamiaru objętego zawiadomieniem, w szczególno¶ci stosown ± umowę lub porozumienie, a w przypadku gdy zamiar ma zostać zrealizowany na rynku regulowanym – stosowne o¶wiadczenie w tym zakresie.

3. W przypadku gdy podmiot składaj ± cy zawiadomienie jest:

1) zakładem ubezpieczeń, zakładem reasekuracji, instytucj ± kredytow ± , zagraniczn ± firm ± inwestycyjn ± w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub spółk ± zarz ± dzaj ± c ± w rozumieniu ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych, które uzyskały zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub

2) podmiotem dominuj ± cym lub podmiotem pozostaj ± cym w podobnym stosunku do zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, instytucji kredytowej, firmy inwestycyjnej lub spółki zarz ± dzaj ± cej, które uzyskały zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej – zawiadomienie zawiera odpowiedni ± informację w tym zakresie, wskazuj ± c ± w szczególno¶ci nazwę i siedzibę zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, instytucji kredytowej, firmy inwestycyjnej lub spółki zarz ± dzaj ± cej, o których mowa w pkt 2; jeżeli nie zachodz ± okoliczno¶ci wymienione w pkt 1 i 2, zawiadomienie zawiera stosowne o¶wiadczenie w tym zakresie.

Art. 35b. 1. Podmiot składaj ± cy zawiadomienie, o którym mowa w art. 35 ust. 1, przedstawia wraz z zawiadomieniem informacje dotycz ± ce:

1) identyfikacji podmiotu składaj ± cego zawiadomienie, osób zarz ± dzaj ± cych jego działalno¶ci ± oraz osób przewidzianych do objęcia funkcji członków zarz ± du krajowego zakładu ubezpieczeń – o ile podmiot składaj ± cy zawiadomienie planuje zmiany w tym zakresie;

2) identyfikacji krajowego zakładu ubezpieczeń, o którym mowa w art. 35 ust. 1;

3) działalno¶ci zawodowej, gospodarczej lub statutowej podmiotu składaj ± cego zawiadomienie i osób, o których mowa w pkt 1, a w szczególno¶ci przedmiotu tej działalno¶ci, zakresu i miejsca jej prowadzenia oraz dotychczasowego jej przebiegu, a także wykształcenia posiadanego przez podmiot składaj ± cy zawiadomienie, będ ± cy osob ± fizyczn ± , i osób, o których mowa w pkt 1;

4) grupy, do której należy podmiot składaj ± cy zawiadomienie, a w szczególno¶ci jej struktury, należ ± cych do niej podmiotów, prawnych i faktycznych powi ± zań kapitałowych, finansowych i osobowych z innymi podmiotami;

5) sytuacji ekonomiczno-finansowej podmiotu składaj ± cego zawiadomienie;

6) skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, postępowań warunkowo umorzonych oraz zakończonych ukaraniem postępowań dyscyplinarnych jak również innych zakończonych postępowań administracyjnych i cywilnych, dotycz ± cych podmiotu składaj ± cego zawiadomienie lub osób, o których mowa w pkt 1, mog ± cych mieć wpływ na ocenę podmiotu składaj ± cego zawiadomienie w ¶wietle kryteriów okre¶lonych w art. 35h ust. 2;

7) tocz ± cych się postępowań karnych o przestępstwo umy¶lne – z wył ± czeniem przestępstw ¶ciganych z oskarżenia prywatnego – lub postępowań w sprawie o przestępstwo skarbowe, jak również innych tocz ± cych się postępowań administracyjnych, dyscyplinarnych i cywilnych, mog ± cych mieć wpływ na ocenę podmiotu składaj ± cego zawiadomienie w ¶wietle kryteriów okre¶lonych w art. 35h ust. 2, a prowadzonych przeciwko podmiotowi składaj ± cemu zawiadomienie lub osobom, o których mowa w pkt 1, lub postępowań zwi ± zanych z działalno¶ci ± tego podmiotu lub tych osób;

8) działań zmierzaj ± cych do nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji w liczbie zapewniaj ± cej osi ± gnięcie lub przekroczenie poziomów okre¶lonych w art. 35 ust. 1 albo stania się podmiotem dominuj ± cym krajowego zakładu ubezpieczeń, a w szczególno¶ci docelowego udziału w ogólnej liczbie głosów na walnym zgromadzeniu krajowego zakładu ubezpieczeń, zwi ± zanych z tym udziałem uprawnień, sposobu i Ľródeł finansowania nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji, zawartych w zwi ± zku z tymi działaniami umów oraz działania w porozumieniu z innymi podmiotami;

9) zamiarów podmiotu składaj ± cego zawiadomienie w odniesieniu do przyszłej działalno¶ci krajowego zakładu ubezpieczeń, w szczególno¶ci w zakresie planów marketingowych, operacyjnych, finansowych oraz dotycz ± cych organizacji i zarz ± dzania, z uwzględnieniem zobowi ± zań, o których mowa w art. 35h ust. 3.

2. Informacje w zakresie kwalifikacji i do¶wiadczenia zawodowego, a także informacje w zakresie okre¶lonym w ust. 1 pkt 6 i 7, nie s ± wymagane w odniesieniu do podmiotu składaj ± cego zawiadomienie i osób zarz ± dzaj ± cych jego działalno¶ci±, jeżeli podmiot składaj±cy zawiadomienie jest instytucj± kredytow±, zakładem ubezpieczeń, zakładem reasekuracji, firm± inwestycyjn± lub spółk± zarz±dzaj±c±, które uzyskały zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci w państwie członkowskim Unii Europejskiej, o ile okoliczno¶ć ta zostanie wykazana w zawiadomieniu.

3. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych okre¶li, w drodze rozporz ± dzenia, dokumenty, które należy zał ± czyć do zawiadomienia w celu przedstawienia informacji okre¶lonych w ust. 1, maj ± c na względzie zapewnienie proporcjonalno¶ci wymaganych informacji w zależno¶ci od zamierzonego wpływu podmiotu składaj ± cego zawiadomienie na zarz ± dzanie krajowym zakładem ubezpieczeń.

Art. 35c.

1. Zawiadomienie i zał ± czane dokumenty powinny być sporz ± dzone w języku polskim lub przetłumaczone na język polski. Tłumaczenie powinno być sporz ± dzone przez tłumacza przysięgłego lub wła¶ciwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Dokumenty urzędowe przed tłumaczeniem powinny być zalegalizowane przez konsula Rzeczypospolitej Polskiej. Obowi ± zku legalizacji nie stosuje się, jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stron ± , stanowi inaczej.

Art. 35d.

W uzasadnionych przypadkach, w szczególno¶ci gdy prawo kraju wła¶ciwego nie przewiduje sporz ± dzania wymaganych dokumentów podmiot składaj ± cy zawiadomienie lub osoba, której sprawa dotyczy, może, w miejsce tych dokumentów, złożyć stosowne o¶wiadczenie, zawieraj ± ce wymagane informacje.

Art. 35e.

1. Podmiot składaj ± cy zawiadomienie, o którym mowa w art. 35 ust. 1, maj ± cy miejsce zamieszkania lub siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, obowi ± zany jest ustanowić na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pełnomocnika do doręczeń w toku postępowania w przedmiocie zawiadomienia.

2. W razie niedopełnienia obowi ± zku, o którym mowa w ust. 1, pisma w toku postępowania pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, z wył ± czeniem decyzji kończ ± cej postępowanie w przedmiocie zawiadomienia. O skutku, o którym mowa w zdaniu poprzedzaj ± cym, organ nadzoru informuje pisemnie podmiot składaj ± cy zawiadomienie.

Art. 35f.

W przypadku, gdy podmiot składaj ± cy zawiadomienie, o którym mowa w art. 35 ust. 1, jest podmiotem, o którym mowa w art. 35a ust. 3 pkt 1 lub 2, organ nadzoru występuje na pi¶mie do wła¶ciwych władz nadzorczych o przekazanie informacji w zakresie okre¶lonym w art. 35h ust. 2, w celu ustalenia, czy zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 35h ust. 1 pkt 3.

Art. 35g.

1. Organ nadzoru, niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia, nie póĽniej jednak niż w terminie 2 dni roboczych, potwierdza w formie pisemnej jego otrzymanie.

2. W przypadku stwierdzenia braków w zawiadomieniu lub gdy nie zostały zał ± czone do niego wymagane informacje lub dokumenty, organ nadzoru wzywa podmiot składaj ± cy zawiadomienie do uzupełnienia tych braków w wyznaczonym terminie.

3. Organ nadzoru niezwłocznie po otrzymaniu informacji lub dokumentów stanowi ± cych uzupełnienie zawiadomienia, nie póĽniej jednak niż w terminie 2 dni roboczych, potwierdza w formie pisemnej ich otrzymanie.

4. Organ nadzoru, wraz z potwierdzeniem otrzymania zawiadomienia i wszystkich wymaganych informacji i dokumentów, informuje podmiot składaj ± cy zawiadomienie o dacie upływu terminu na doręczenie decyzji w przedmiocie sprzeciwu, o której mowa w art. 35h ust. 1.

5. Organ nadzoru może, przed upływem 50. dnia roboczego terminu na doręczenie decyzji w przedmiocie sprzeciwu, pisemnie wezwać podmiot składaj ± cy zawiadomienie do przekazania dodatkowych niezbędnych informacji lub dokumentów w terminie 20 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, a w przypadku gdy:

1) miejsce zamieszkania lub siedziba podmiotu składaj ± cego zawiadomienie znajduje się w państwie niebęd ± cym państwem członkowskim Unii Europejskiej lub nadzór nad nim sprawuj ± władze nadzorcze państwa niebęd ± cego państwem członkowskim Unii Europejskiej lub

2) podmiot składaj ± cy zawiadomienie nie jest podmiotem podlegaj ± cym nadzorowi ubezpieczeniowe mu, nadzorowi nad rynkiem kapitałowym lub nadzorowi bankowemu sprawowanemu przez władze nadzorcze państwa członkowskiego Unii Europejskiej

– w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 20 i nie dłuższym niż 30 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, wskazuj ± c zakres ż ± danych informacji lub dokumentów.

6. W przypadku wezwania, o którym mowa w ust. 5, następuje zawieszenie biegu terminu na doręczenie decyzji w przedmiocie sprzeciwu, od dnia wysłania wezwania do dnia otrzymania informacji lub dokumentów, nie dłużej jednak niż do upływu terminu na przekazanie informacji lub dokumentów.

7. Organ nadzoru w formie pisemnej potwierdza otrzymanie informacji lub dokumentów, o których mowa w ust. 5, w terminie nie dłuższym niż 2 dni robocze od dnia ich otrzymania.

8. W przypadku kolejnych wezwań organu nadzoru do przekazania dodatkowych informacji lub dokumentów nie stosuje się terminów przekazania informacji lub dokumentów, o których mowa w ust. 5. Wezwania te nie powoduj ± zawieszenia biegu terminu na doręczenie decyzji w przedmiocie sprzeciwu. Art. 35h.

1. Organ nadzoru zgłasza, w drodze decyzji, sprzeciw co do nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji lub co do stania się podmiotem dominuj ± cym krajowego zakładu ubezpieczeń, jeżeli:

1) podmiot składaj ± cy zawiadomienie nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków w zawiadomieniu lub zał ± czanych do zawiadomienia dokumentów i informacji;

2) podmiot składaj ± cy zawiadomienie nie przekazał w terminie dodatkowych informacji lub dokumentów ż ± danych przez organ nadzoru;

3) uzasadnione jest to potrzeb ± ostrożnego i stabilnego zarz ± dzania krajowym zakładem ubezpieczeń, z uwagi na możliwy wpływ podmiotu składaj ± cego zawiadomienie na krajowy zakład ubezpieczeń lub z uwagi na ocenę sytuacji finansowej podmiotu składaj ± cego zawiadomienie.

2. W ramach oceny istnienia przesłanki, o której mowa w ust. 1 pkt 3, organ nadzoru bada, czy podmiot składaj ± cy zawiadomienie wykazał, że: 1) daje rękojmię wykonywania swoich praw i obowi ± zków w sposób należycie zabezpieczaj ± cy interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia ;

2) osoby, które będ ± kierować działalno¶ci ± zakładu ubezpieczeń daj ± rękojmię prowadzenia spraw zakładu ubezpieczeń w sposób należycie zabezpieczaj ± cy interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia oraz posiadaj ± odpowiednie do¶wiadczenie zawodowe;

3) jest w dobrej kondycji finansowej, w szczególno¶ci w odniesieniu do aktualnego zakresu prowadzonej działalno¶ci, jak również wpływu realizacji planów inwestycyjnych na przyszł ± sytuację finansow ± podmiotu składaj ± cego zawiadomienie i przyszł ± sytuację finansow ± zakładu ubezpieczeń;

4) zapewni przestrzeganie przez zakład ubezpieczeń wymogów ostrożno¶ciowych wynikaj ± cych z przepisów prawa, w tym wypłacalno¶ci, kontroli wewnętrznej, zarz ± dzania ryzykiem, a w szczególno¶ci, że struktura grupy, której zakład ubezpieczeń stanie się czę¶ci ± , umożliwiać będzie sprawowanie efektywnego nadzoru oraz skuteczn ± wymianę informacji pomiędzy wła¶ciwymi władzami nadzorczymi i ustalenie zakresów wła¶ciwo¶ci tych władz;

5) ¶rodki finansowe zwi ± zane z nabyciem albo objęciem akcji lub praw z akcji lub podjęciem innych działań zmierzaj ± cych do stania się podmiotem dominuj ± cym, powoduj ± cych, że zakład ubezpieczeń stanie się podmiotem zależnym, nie pochodz ± z nielegalnych lub nieujawnionych Ľródeł oraz nie maj ± zwi ± zku z finansowaniem terroryzmu ani w zwi ± zku z zamierzonym nabyciem albo objęciem akcji lub praw z akcji lub podjęciem innych działań zmierzaj ± cych do stania się podmiotem dominuj ± cym nie zachodzi zwiększone ryzyko popełnienia przestępstwa, a także wyst ± pienia innych działań, zwi ± zanych z wprowadzaniem do obrotu ¶rodków finansowych pochodz ± cych z nielegalnych lub nieujawnionych Ľródeł lub finansowaniem terroryzmu.

3. Dokonuj ± c oceny, o której mowa w ust. 1 pkt 3, organ nadzoru uwzględnia w szczególno¶ci złożone w zwi ± zku z postępowaniem, zobowi ± zania podmiotu dotycz ± ce krajowego zakładu ubezpieczeń lub ostrożnego i stabilnego nim zarz ± dzania. 4. Organ nadzoru może, w terminie okre¶lonym w art. 35i ust. 1, wydać decyzję o stwierdzeniu braku podstaw do zgłoszenia sprzeciwu, jeżeli stwierdzi, że nie zachodz ± okoliczno¶ci wskazane w ust. 1.

5. Wydaj ± c decyzję, o której mowa w ust. 4, organ nadzoru może ustalić termin nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji albo uzyskania uprawnień podmiotu dominuj ± cego krajowego zakładu ubezpieczeń.

6. Termin, o którym mowa w ust. 5, może być wydłużony z urzędu lub na wniosek podmiotu składaj ± cego zawiadomienie.

Art. 35i.

1. Organ nadzoru doręcza decyzję w przedmiocie sprzeciwu, o którym mowa w art. 35h ust. 1, w terminie 60 dni roboczych od dnia otrzymania zawiadomienia i wszystkich wymaganych informacji i dokumentów, nie póĽniej niż w terminie 2 dni roboczych od dnia jej wydania.

2. Terminy przewidziane dla doręczenia decyzji kończ ± cej postępowanie w przedmiocie zawiadomienia uważa się za zachowane, jeżeli przed ich upływem decyzja została nadana w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego.

Art. 35j.

Podmiot składaj ± cy zawiadomienie, o którym mowa w art. 35 ust. 1, może zrealizować zamiar objęty zawiadomieniem, jeżeli organ nadzoru nie doręczy decyzji w przedmiocie sprzeciwu w terminie 60 dni roboczych, o którym mowa w art. 35i ust. 1, albo jeżeli przed upływem tego terminu organ nadzoru wyda decyzję o stwierdzeniu braku podstaw do zgłoszenia sprzeciwu.

Art. 35k.

W przypadku uchylenia przez s ± d administracyjny decyzji w przedmiocie sprzeciwu termin, o którym mowa w art. 35i ust. 1, biegnie od dnia, w którym organowi nadzoru doręczono prawomocny wyrok s ± du administracyjnego.

Art. 35l.

1. W przypadku nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji:

1) z naruszeniem przepisu art. 35 ust. 1 albo

2) pomimo zgłoszenia przez organ nadzoru sprzeciwu, o którym mowa w art. 35h ust. 1, albo

3) przed upływem terminu uprawniaj ± cego organ nadzoru do zgłoszenia sprzeciwu, o którym mowa w art. 35h ust. 1, albo

4) po wyznaczonym przez organ nadzoru terminie na nabycie albo objęcie akcji lub praw z akcji, o którym mowa w art. 35h ust. 5 – z akcji tych nie może być wykonywane prawo głosu, z zastrzeżeniem art. 35m.

2. W przypadku wykonywania uprawnień podmiotu dominuj ± cego krajowego zakładu ubezpieczeń:

1) z naruszeniem przepisu art. 35 ust. 1 albo

2) w przypadku zgłoszenia przez organ nadzoru sprzeciwu, o którym mowa w art. 35h ust. 1, albo

3) przed upływem terminu uprawniaj ± cego organ nadzoru do zgłoszenia sprzeciwu, o którym mowa w art. 35h ust. 1, albo

4) uzyskanych po upływie terminu, o którym mowa w art. 35h ust. 5

– członkowie zarz ± du krajowego zakładu ubezpieczeń powołani przez podmiot dominuj ± cy lub będ ± cy członkami zarz ± du, prokurentami lub osobami pełni ± cymi kierownicze funkcje w podmiocie dominuj ± cym nie mog ± uczestniczyć w czynno¶ciach z zakresu reprezentacji krajowego zakładu ubezpieczeń; w przypadku gdy nie można ustalić, którzy członkowie zarz ± du zostali powołani przez podmiot dominuj ± cy, powołanie zarz ± du jest bezskuteczne od dnia uzyskania przez ten podmiot uprawnień podmiotu dominuj ± cego krajowego zakładu ubezpieczeń, z zastrzeżeniem art. 35m.

3. Uchwały walnego zgromadzenia krajowego zakładu ubezpieczeń podjęte z naruszeniem przepisu ust. 1 s ± nieważne, chyba że spełniaj ± wymogi kworum oraz większo¶ci głosów bez uwzględnienia głosów nieważnych. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, prawo wytoczenia powództwa o stwierdzenie nieważno¶ci uchwały walnego zgromadzenia przysługuje również organowi nadzoru. Przepis art. 425 Kodeksu spółek handlowych stosuje się odpowiednio.

4. Czynno¶ci z zakresu reprezentacji krajowego zakładu ubezpieczeń podejmowane z udziałem członków zarz ± du z naruszeniem przepisu ust. 2 s ± nieważne. Przepis art. 58 § 3 Kodeksu cywilnego stosuje się odpowiednio.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, organ nadzoru może, w drodze decyzji, nakazać zbycie akcji w wyznaczonym terminie.

6. Jeżeli akcje nie zostan ± zbyte w terminie, o którym mowa w ust. 5, organ nadzoru może nałożyć na akcjonariusza krajowego zakładu ubezpieczeń karę pieniężn ± do wysoko¶ci 10 000 000 zł, ustanowić w krajowym zakładzie ubezpieczeń zarz ± d komisaryczny lub cofn ± ć zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j.

Art. 35m.

W przypadku gdy wymagaj ± tego interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia , a wnioskodawca wykaże, że nie zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 35h ust. 1 pkt 3, organ nadzoru może, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, w drodze decyzji, wydanej na wniosek akcjonariusza lub podmiotu dominuj ± cego krajowego zakładu ubezpieczeń, uchylić zakazy, o których mowa w art. 35l ust. 1 lub 2. Do wniosku wnioskodawca doł ± cza informacje, o których mowa w art. 35b ust. 1.

Art. 35n.

Podmiot nabywaj ± cy albo obejmuj ± cy akcje lub prawa z akcji krajowego zakładu ubezpieczeń, w trybie art. 35 ust. 1, jest obowi ± zany poinformować o nabyciu lub objęciu krajowy zakład ubezpieczeń, którego akcji nabycie albo objęcie dotyczy, w terminie 14 dni od dnia nabycia albo objęcia.

Art. 35o.

1. Jeżeli uzasadnione jest to potrzeb ± ostrożnego i stabilnego zarz ± dzania krajowym zakładem ubezpieczeń, z uwagi na ocenę sytuacji finansowej podmiotu, który uzyskał bezpo¶rednio lub po¶rednio prawo wykonywania głosu na walnym zgromadzeniu na poziomach okre¶lonych w art. 35 ust. 1 albo stał się bezpo¶rednio lub po¶rednio podmiotem dominuj ± cym krajowego zakładu ubezpieczeń lub z uwagi na możliwy wpływ tego podmiotu na zakład ubezpieczeń, a w szczególno¶ci w przypadku stwierdzenia, że podmiot ten nie dochowuje zobowi ± zań, o których mowa w art. 35h ust. 3, organ nadzoru może, w drodze decyzji, zakazać wykonywania prawa głosu z akcji krajowego zakładu ubezpieczeń posiadanych przez ten podmiot lub wykonywania uprawnień podmiotu dominuj ± cego przysługuj ± cych temu podmiotowi. Dokonuj ± c oceny, czy zachodzi przesłanka do wydania tego zakazu przepisy art. 35h ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest natychmiast wykonalna.

Uchwała walnego zgromadzenia krajowego zakładu ubezpieczeń jest nieważna, jeżeli przy jej podejmowaniu wykonano prawo głosu z akcji, w stosunku do których organ nadzoru wydał decyzję, o której mowa w ust. 1, chyba że uchwała spełnia wymogi kworum oraz większo¶ci głosów oddanych bez uwzględnienia głosów nieważnych. Prawo wytoczenia powództwa o stwierdzenie nieważno¶ci uchwały przysługuje również organowi nadzoru. Przepis art. 425 Kodeksu spółek handlowych stosuje się odpowiednio.

4. Jeżeli organ nadzoru wydał na podstawie ust. 1 decyzję w przedmiocie zakazu wykonywania uprawnień podmiotu dominuj ± cego, przepisy art. 35l ust. 2 i 4 stosuje się odpowiednio.

5. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, organ nadzoru może, w drodze decyzji, nakazać zbycie akcji w wyznaczonym terminie.

6. Jeżeli akcje nie zostan ± zbyte w terminie, o którym mowa w ust. 5, organ nadzoru może nałożyć na akcjonariusza krajowego zakładu ubezpieczeń karę pieniężn ± do wysoko¶ci 10 000 000 zł, ustanowić w krajowym zakładzie ubezpieczeń

zarz ± d komisaryczny lub cofn ± ć zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j. 7. Na wniosek akcjonariusza lub podmiotu dominuj ± cego organ nadzoru uchyla decyzję wydan ± na podstawie ust. 1, jeżeli ustały okoliczno¶ci uzasadniaj ± ce wydanie tej decyzji.

8. Przepisy ust. 1–7 stosuje się odpowiednio w przypadku, o którym mowa w art. 35 ust. 7, do podmiotów będ ± cych stronami porozumienia, o którym mowa w tym przepisie.

Art. 36.

1. Podmiot, który zamierza zbyć bezpo¶rednio lub po¶rednio akcje lub prawa z akcji krajowego zakładu ubezpieczeń, ma obowi ± zek każdorazowo powiadomić o zamiarze ich zbycia organ nadzoru nie póĽniej niż na 14 dni przed planowanym zbyciem, jeżeli w wyniku zbycia:

1) jego udział w ogólnej liczbie głosów na walnym zgromadzeniu lub w kapitale zakładowym spadłby odpowiednio poniżej 10 %, 20 %, jednej trzeciej, 50 % lub

2) zakład ubezpieczeń przestałby być jego podmiotem zależnym.1.

2. Zamiar zbycia lub zbycie akcji lub praw z akcji krajowego zakładu ubezpieczeń przez podmiot zależny uważa się za zamiar ich zbycia lub zbycie przez podmiot dominuj ± cy.

3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się, gdy podmiotem dominuj ± cym jest Skarb Państwa.

4. Przepisy ust. 1–3 nie naruszaj ± przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych oraz przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów.

5. Podmiot zbywaj ± cy akcje lub prawa z akcji krajowego zakładu ubezpieczeń, jest obowi ± zany poinformować o zbyciu krajowy zakład ubezpieczeń, którego akcji zbycie dotyczy w terminie 14 dni od zbycia.

Art. 37.

1. Zakład ubezpieczeń ma obowi ± zek po uzyskaniu informacji zawiadomić organ nadzoru o każdym nabyciu lub objęciu albo zbyciu akcji lub praw z akcji przez akcjonariusza, jeżeli powoduje to powstanie sytuacji, o której mowa w art. 35 ust. 1, art. 36 ust. 1 lub art. 239 ust. 1 i 2.

2. Zakład ubezpieczeń ma obowi ± zek doł ± czyć do rocznego sprawozdania finansowego przedstawianego organowi nadzoru informację o posiadaniu przez każdego akcjonariusza akcji daj ± cych mu minimum 5 % głosów na walnym zgromadzeniu lub 5 % kapitału zakładowego.

3. Informacja, o której mowa w ust. 2, zawiera:

1) imię i nazwisko lub nazwę albo firmę akcjonariusza;

2) miejsce zamieszkania i adres zamieszkania lub siedzibę i adres siedziby akcjonariusza;

3) liczbę posiadanych akcji i procent odpowiadaj ± cych im głosów na walnym zgromadzeniu.

Art. 37a.

1. Członkiem organu zarz ± dzaj ± cego dominuj ± cego podmiotu ubezpieczeniowe go z siedzib ± na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może być wył ± cznie osoba fizyczna, która spełnia ł ± cznie następuj ± ce warunki:

1) posiada pełn ± zdolno¶ć do czynno¶ci prawnych;

2) daje rękojmię należytego pełnienia funkcji członka organu zarz ± dzaj ± cego dominuj ± cego podmiotu ubezpieczeniowe go;

3) nie była skazana prawomocnym wyrokiem s ± du za przestępstwo popełnione umy¶lnie.

2. W przypadku gdy dominuj ± cy podmiot ubezpieczeniowy z siedzib ± na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie posiada organu zarz ± dzaj ± cego, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osoby lub osób odpowiedzialnych za prowadzenie spraw podmiotu.

Art. 37b.

1. W przypadku naruszeń prawa lub innych nieprawidłowo¶ci zagrażaj ± cych wypłacalno¶ci zakładu ubezpieczeń wchodz ± cego w skład ubezpieczeniowe j grupy kapitałowej, w tym na wniosek organu nadzoru państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym siedzibę ma zakład ubezpieczeń, organ nadzoru może podj ± ć w stosunku do dominuj ± cego podmiotu ubezpieczeniowe go z siedzib ± na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ¶rodki okre¶lone w art. 209 lub art. 212 ust. 1 pkt 1 i 2, przy czym górna granica wysoko¶ci kary pieniężnej nakładanej na dominuj ± cy podmiot ubezpieczeniowy nie może przekroczyć 10 000 000 zł.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, organ nadzoru może, w drodze decyzji, zakazać wykonywania praw głosu z akcji lub udziałów posiadanych w zakładzie ubezpieczeń przez dominuj ± cy podmiot ubezpieczeniowy.

Art. 37c.

1. Organ nadzoru, po zasięgnięciu opinii organów nadzoru państw członkowskich Unii Europejskiej, w których zezwolenia uzyskały zakłady ubezpieczeń wchodz ± ce w skład ubezpieczeniowe j grupy kapitałowej, może, w drodze decyzji skierowanej do krajowego zakładu ubezpieczeń wchodz ± cego w skład ubezpieczeniowe j grupy kapitałowej i podlegaj ± cego nadzorowi dodatkowemu, uznać, że na potrzeby sprawowania nadzoru dodatkowego zgodnie z przepisami ustawy nie uważa się niektórych podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 lit. a–c, za wchodz ± ce w skład ubezpieczeniowe j grupy kapitałowej.

2. Wydaj±c decyzję, o której mowa w ust. 1, organ nadzoru uwzględnia rolę danego podmiotu w ubezpieczeniowe j grupie kapitałowej oraz prawidłowe i skuteczne wykonywanie nadzoru dodatkowego.

Rozdział 3 Towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych

Art. 38.

1. Zakład ubezpieczeń, który ubezpiecza swoich członków na zasadzie wzajemno¶ci, jest towarzystwem ubezpieczeń wzajemnych, zwanym dalej „towarzystwem”. 2. Do umów ubezpieczenia zawieranych z towarzystwem przez podmioty będ ± ce członkami tego towarzystwa nie stosuje się przepisów o zamówieniach publicznych.

Art. 39.

1. Towarzystwo podlega wpisowi do Krajowego Rejestru S ± dowego.

2. Towarzystwo uzyskuje osobowo¶ć prawn ± z chwil ± wpisania do Krajowego Rejestru S ± dowego.

Art. 40.

1. Statut towarzystwa jest sporz ± dzany w formie aktu notarialnego.

2. Statut towarzystwa wymaga przed zarejestrowaniem zatwierdzenia przez organ nadzoru.

3. Zmiany w statucie towarzystwa wymagaj ± przed zarejestrowaniem zatwierdzenia przez organ nadzoru w zakresie:

1) zmiany siedziby lub nazwy;

2) obniżenia kapitału zakładowego;

3) zmiany zasięgu terytorialnego lub rzeczowego zakresu działalno¶ci;

4) tworzenia w ciężar kosztów funduszy, rezerw technicznoubezpieczeniowych i innych rezerw;

5) zmiany zasad reprezentacji towarzystwa;

6) zmian w gospodarowaniu maj ± tkiem i aktywami towarzystwa, w tym w zakresie okre¶lenia kompetencji organów towarzystwa oraz spłat z tytułu zobowi ± zań wobec członków towarzystwa;

7) zmian w funduszu organizacyjnym, z zastrzeżeniem art. 92 ust. 2 pkt 5.

Art. 41.

1. Statut towarzystwa okre¶la w szczególno¶ci:

1) nazwę i siedzibę towarzystwa;

2) terytorialny zasięg działalno¶ci;

3) liczbę członków zarz ± du i rady nadzorczej;

4) zakres rzeczowy działalno¶ci z okre¶leniem działu, grup i rodzajów ubezpieczeń oraz zakres działalno¶ci reasekuracyjnej;

5) wysoko¶ć kapitału zakładowego;

6) zasady wykorzystania nadwyżki bilansowej oraz sposób pokrycia strat;

7) zasady umarzania udziałów;

8) zasady uzyskania i utraty członkostwa oraz rodzaje członkostwa;

9) sposób rozwi ± zania towarzystwa;

10) zasady dokonywania ogłoszeń towarzystwa, w tym oznaczenie pisma do

ogłoszeń; 11) organ uprawniony do zatwierdzania ogólnych warunków ubezpieczenia .

2. Do statutu towarzystwa mog ± być wł ± czone ogólne warunki ubezpieczenia .

Art. 42.

W towarzystwie mog ± być tworzone zwi ± zki wzajemno¶ci członkowskiej, jeżeli tak stanowi statut towarzystwa.

Art. 43.

1. Towarzystwo posiadaj ± ce ograniczony zakres działalno¶ci ze względu na mał ± liczbę członków oraz niewielk ± liczbę lub niskie sumy zawieranych umów ubezpieczenia lub niewielki terytorialny zasięg działalno¶ci może być uznane przez organ nadzoru za małe towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych.

2. Organ nadzoru może uznać towarzystwo za małe towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych, po spełnieniu przez nie następuj ± cych warunków:

1) towarzystwo ubezpiecza jedynie swoich członków;

2) członkami towarzystwa jest zdefiniowany w statucie kr ± g podmiotów;

3) roczny przypis składki nie przekracza równowarto¶ci w złotych 5 mln euro.

3. Decyzja o uznaniu towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych przez organ nadzoru za małe towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych podlega wpisowi do Krajowego Rejestru S ± dowego.

4. Do małego towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych nie stosuje się przepisów art. 13 ust. 1, jeżeli statut przewiduje wnoszenie przez członków dopłat lub zmniejszenie ¶wiadczeń towarzystwa na rzecz członków, a także art. 45 ust. 1, art. 46, art. 47 oraz art. 146 ust. 1.

5. Małe towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych nie może wykonywać działalno¶ci w zakresie reasekuracji czynnej.

6. W razie przekroczenia przez małe towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych kwot rocznego przypisu składki, o której mowa w ust. 2 pkt 3, towarzystwo obowi ± zane jest zawiadomić o tym organ nadzoru.

7. Od dnia przekroczenia kwoty rocznego przypisu składki, o której mowa w ust. 2 pkt 3, towarzystwo z mocy ustawy kontynuuje działalno¶ć jako towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych.

8. Towarzystwo zobowi ± zane jest dostosować działalno¶ć do wymogów ustawy w terminie 12 miesięcy od dnia przekroczenia rocznego przypisu składki, o której mowa w ust. 2 pkt 3.

Art. 44.

1. Jeżeli statut nie stanowi inaczej, uzyskanie członkostwa musi być zwi ± zane z zawarciem umowy ubezpieczenia , a jego utrata – z wyga¶nięciem stosunku ubezpieczenia .

2. Statut towarzystwa może przewidywać, że towarzystwo będzie ubezpieczało także osoby niebęd ± ce członkami towarzystwa. Osoby te nie mog ± być zobowi ± zane do udziału w pokrywaniu straty towarzystwa przez wnoszenie dodatkowej składki ubezpieczeniowe j.

3. Składki od osób, o których mowa w ust. 2, nie mog ± stanowić więcej niż 10 % składki przypisanej brutto towarzystwa.

Art. 45.

1. Statut towarzystwa przewiduje tworzenie kapitału zapasowego według zasad, o których mowa w art. 396 Kodeksu spółek handlowych, z tym że obniżenie kapitału zapasowego może nast ± pić wył ± cznie przez pokrycie straty bilansowej.

2. Statut towarzystwa okre¶la system ¶wiadczeń członków na rzecz towarzystwa. Przysługuj ± ce członkowi należno¶ci maj ± tkowe od towarzystwa nie zwalniaj ± tego członka z obowi ± zku płacenia składek.

3. Statut towarzystwa może przewidywać zmniejszenie ¶wiadczeń towarzystwa na rzecz członków z tytułu ubezpieczeń, chyba że przewiduje on nieograniczony udział członków w pokryciu straty w technicznym rachunku ubezpieczeń.

4. Członkowie towarzystwa nie odpowiadaj ± za jego zobowi ± zania.

Art. 46.

1. Kapitał zakładowy nie może być niższy niż najwyższa wysoko¶ć minimalnego kapitału gwarancyjnego wymaganego dla grup ubezpieczeń, o których mowa w zał ± czniku do ustawy, w zakresie których towarzystwo posiada zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j.

2. Kapitał zakładowy jest pokrywany w cało¶ci wkładem pieniężnym w terminie 30 dni od dnia zarejestrowania towarzystwa.

3. Statut towarzystwa może przewidywać spłacanie kapitału zakładowego tylko z nadwyżek rocznych i w okresie tworzenia kapitału zapasowego osobom, które wniosły kapitał zakładowy, lub niespłacanie kapitału zakładowego okre¶lonym osobom.

4. Kapitał zakładowy może być obniżony przez zmniejszenie nominalnej warto¶ci udziałów lub przez umorzenie czę¶ci udziałów.

5. Osoby, które wniosły kapitał zakładowy, mog ± być członkami zarz ± du towarzystwa lub rady nadzorczej towarzystwa, w zakresie okre¶lonym w statucie, do czasu spłacenia kapitału.

6. Spłata kapitału zakładowego osobie, o której mowa w ust. 5, powoduje nabycie udziałów własnych przez towarzystwo.

7. Jeżeli udziały własne nie zostan ± zbyte w terminie 12 miesięcy od dnia nabycia, musz ± być umorzone w drodze obniżenia kapitału zakładowego.

8. Udziały własne należy umie¶cić w bilansie jako osobn ± pozycję pod nazw ± „Udziały własne do zbycia”.

9. Towarzystwo nie może wykonywać samo albo przez pełnomocników uprawnień wynikaj ± cych z własnych udziałów.

10. Nadwyżka roczna może być przeznaczona na spłatę kapitału zakładowego, o którym mowa w ust. 3, albo na zwiększenie kapitałów własnych i funduszy członkowskich tworzonych w towarzystwie.

Art. 48.

Organami towarzystwa s ± :

1) zarz ± d towarzystwa, zwany dalej w niniejszym rozdziale „zarz ± dem”;

2) rada nadzorcza towarzystwa, zwana dalej w niniejszym rozdziale „rad ± nad zorcz ± ”;

3) walne zgromadzenie członków towarzystwa, zwane dalej w niniejszym rozdziale „walnym zgromadzeniem”.

Art. 49.

1. Zarz ± d prowadzi sprawy towarzystwa i reprezentuje towarzystwo.

2. Do zarz ± du mog ± być powołane osoby spo¶ród członków towarzystwa lub spoza ich grona.

3. Członków zarz ± du powołuje i odwołuje walne zgromadzenie, chyba że statut towarzystwa stanowi inaczej.

Art. 50.

1. Mandat członka zarz ± du wygasa najpóĽniej z dniem odbycia walnego zgromadzenia zatwierdzaj ± cego sprawozdanie finansowe za ostatni pełny rok obrotowy pełnienia funkcji członka zarz ± du.

2. Mandat członka zarz ± du wygasa również wskutek ¶mierci, rezygnacji albo odwołania go ze składu zarz ± du.

3. Do złożenia rezygnacji przez członka zarz ± du stosuje się odpowiednio przepisy o wypowiedzeniu zlecenia przez przyjmuj ± cego zlecenie.

Art. 51.

Członek zarz ± du może być w każdym czasie odwołany lub zawieszony w czynno¶ciach. Nie pozbawia go to roszczeń ze stosunku pracy lub innego stosunku prawnego dotycz ± cego pełnienia funkcji członka zarz ± du.

Art. 52.

1. Prawo członka zarz ± du do prowadzenia spraw towarzystwa i reprezentowania towarzystwa dotyczy wszystkich czynno¶ci s ± dowych i pozas ± dowych towarzystwa, z wyj ± tkiem spraw, które wymagaj ± uchwały walnego zgromadzenia. 2. Prawa członka zarz ± du do prowadzenia spraw towarzystwa i reprezentowania towarzystwa nie można ograniczyć ze skutkiem prawnym wobec osób trzecich.

Art. 53.

1. Sposób reprezentowania towarzystwa okre¶la statut towarzystwa. Jeżeli statut towarzystwa nie zawiera żadnych postanowień w tym przedmiocie, do składania o¶wiadczeń woli i podpisywania pism w imieniu towarzystwa jest wymagane współdziałanie dwóch członków zarz ± du albo jednego członka zarz ± du ł ± cznie z prokurentem.

2. Do ustanowienia prokury stosuje się przepisy dotycz ± ce ustanowienia prokury w spółce akcyjnej.

3. Przepisy ust. 1 i 2 nie wył ± czaj ± ustanowienia prokury jednoosobowej lub ł ± cznej i nie ograniczaj ± praw prokurentów, wynikaj ± cych z przepisów o prokurze.

4. O¶wiadczenia pisemne kierowane do towarzystwa złożone w jego lokalu albo jednemu z członków zarz ± du lub prokurentowi maj ± skutek prawny względem towarzystwa.

Art. 54.

1. O¶wiadczenia pisemne towarzystwa kierowane do oznaczonej osoby zawieraj ± : 1) nazwę towarzystwa, jego siedzibę i adres;

2) oznaczenie s ± du rejestrowego i numeru, pod którym towarzystwo jest wpisane do rejestru;

3) imiona i nazwiska członków zarz ± du.

2. Obowi ± zek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy o¶wiadczeń woli kierowanych do osób pozostaj ± cych z towarzystwem w stałych stosunkach umownych.

Art. 55.

W umowach między towarzystwem a członkami zarz ± du, a także w sporach z nimi, towarzystwo reprezentuje rada nadzorcza lub pełnomocnik wybrany przez walne zgromadzenie.

Art. 56.

1. Członek zarz ± du nie może bez zgody towarzystwa zajmować się interesami konkurencyjnymi ani też uczestniczyć w podmiocie konkurencyjnym. Jeżeli statut towarzystwa nie stanowi inaczej, zgody udziela organ uprawniony do powołania zarz ± du.

2. W przypadku sprzeczno¶ci interesów towarzystwa z osobistymi interesami członka zarz ± du, jego współmałżonka, krewnych i powinowatych do drugiego stopnia oraz osób, z którymi jest on powi ± zany osobi¶cie, członek zarz ± du wstrzymuje się od udziału w rozstrzygnięciu takich spraw i ż ± da zaznaczenia tego w protokole z posiedzenia zarz ± du.

Art. 57.

Uchwały zarz ± du s ± protokołowane. Protokoły zawieraj ± porz ± dek obrad, nazwiska i imiona obecnych członków zarz ± du, liczbę głosów oddanych na poszczególne uchwały oraz zdania odrębne. Protokoły podpisuj ± obecni na posiedzeniu członkowie zarz ± du.

Art. 58.

1. Rada nadzorcza składa się co najmniej z pięciu członków powoływanych i odwoływanych przez walne zgromadzenie.

2. Statut towarzystwa może przewidywać inny sposób powoływania lub odwoływania członków rady nadzorczej.

3. Członek zarz ± du, likwidator i pracownik towarzystwa zajmuj ± cy stanowisko głównego księgowego, radcy prawnego lub inne podlegaj ± ce bezpo¶rednio członkowi zarz ± du nie może być równocze¶nie członkiem rady nadzorczej.

Art. 59.

1. Rada nadzorcza sprawuje stały nadzór nad działalno¶ci ± towarzystwa we wszystkich dziedzinach jego działalno¶ci.

2. Do kompetencji rady nadzorczej należy w szczególno¶ci ocena sprawozdania finansowego, zarówno co do zgodno¶ci z księgami i dokumentami, jak i ze stanem faktycznym, badanie sprawozdania zarz ± du z działalno¶ci towarzystwa, badanie wniosków zarz ± du co do podziału nadwyżki bilansowej albo pokrycia straty bilansowej oraz składanie walnemu zgromadzeniu corocznego sprawozdania pisemnego z wyników powyższej oceny.

3. W celu wykonania obowi ± zków, o których mowa w ust. 2, rada nadzorcza może badać każd ± czynno¶ć towarzystwa, ż ± dać od zarz ± du i pracowników towarzystwa sprawozdań i wyja¶nień, dokonywać rewizji stanu maj ± tku oraz sprawdzać księgi i dokumenty.

Art. 60. 1. Do kompetencji rady nadzorczej należy również zawieszanie w czynno¶ciach poszczególnych lub wszystkich członków zarz ± du oraz delegowanie członków rady nadzorczej do czasowego wykonywania czynno¶ci członków zarz ± du niemog ± cych sprawować swoich czynno¶ci.

2. W przypadku długotrwałej niemożno¶ci sprawowania czynno¶ci przez członka zarz ± du rada nadzorcza niezwłocznie podejmuje odpowiednie działania w celu dokonania zmiany w składzie zarz ± du.

Art. 61.

1. Statut towarzystwa może rozszerzyć uprawnienia rady nadzorczej, a w szczególno¶ci przewidywać, że zarz ± d jest obowi ± zany uzyskać zgodę rady nadzorczej przed dokonaniem okre¶lonych czynno¶ci.

2. Jeżeli rada nadzorcza nie wyrazi zgody na dokonanie okre¶lonej czynno¶ci, zarz ± d może zwrócić się do walnego zgromadzenia, aby powzięło uchwałę udzielaj ± c ± zgody na dokonanie tej czynno¶ci.

Art. 62.

Rada nadzorcza wykonuje swoje obowi ± zki kolegialnie, może jednak delegować swoich członków do samodzielnego pełnienia okre¶lonych czynno¶ci nadzorczych.

Art. 63.

1. Uchwały rady nadzorczej mog ± być powzięte, jeżeli wszyscy członkowie zostali zaproszeni do udziału w posiedzeniu rady nadzorczej. Uchwały zapadaj ± bezwzględn ± większo¶ci ± głosów, przy obecno¶ci co najmniej połowy członków rady nadzorczej, chyba że statut towarzystwa stanowi inaczej.

2. Do protokołów rady nadzorczej stosuje się odpowiednio przepisy dotycz ± ce protokołów zarz ± du.

3. Walne zgromadzenie uchwala dla rady nadzorczej regulamin okre¶laj ± cy jej organizację i sposób wykonywania czynno¶ci.

Art. 64.

Najwyższym organem towarzystwa jest walne zgromadzenie. W sprawach niezastrzeżonych w ustawie lub statucie do wła¶ciwo¶ci innych organów towarzystwa, podejmowanie uchwał należy do walnego zgromadzenia.

Art. 65.

1. Zwyczajne walne zgromadzenie odbywa się w terminie 6 miesięcy po upływie każdego roku obrotowego.

2. Przedmiotem obrad zwyczajnego walnego zgromadzenia, poza innymi sprawami wymienionymi w statucie, jest:

1) rozpatrzenie i zatwierdzenie sprawozdania zarz ± du z działalno¶ci towarzystwa, bilansu oraz rachunku zysków i strat za rok ubiegły;

2) powzięcie uchwały o podziale nadwyżki bilansowej albo o pokryciu straty bilansowej;

3) udzielenie członkom organów towarzystwa absolutorium z wykonania przez nich obowi ± zków.

Art. 66.

Walne zgromadzenie odbywa się w siedzibie towarzystwa. Statut towarzystwa może zawierać odmienne postanowienia dotycz ± ce okre¶lenia miejsca zwołania walnego zgromadzenia, jednakże walne zgromadzenie może odbywać się wył ± cznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 67.

1. Walne zgromadzenie zwołuje zarz ± d.

2. Rada nadzorcza ma prawo zwołania zwyczajnego walnego zgromadzenia, jeżeli zarz ± d nie zwoła go w terminie okre¶lonym w art. 65 ust. 1, oraz nadzwyczajnego walnego zgromadzenia, jeżeli zwołanie go uzna za wskazane, a zarz ± d nie zwoła walnego zgromadzenia w terminie 14 dni od dnia zgłoszenia odpowiedniego ż ± dania przez radę nadzorcz ± .

3. Statut towarzystwa może przyznać uprawnienie, o którym mowa w ust. 2, także innym osobom.

Art. 68.

1. Członkowie towarzystwa uprawnieni do udziału w walnym zgromadzeniu, reprezentuj ± cy przynajmniej jedn ± dziesi ± t ± udziałów lub głosów na walnym zgromadzeniu, mog ± ż ± dać zwołania nadzwyczajnego walnego zgromadzenia, jak również umieszczenia okre¶lonych spraw w porz ± dku obrad najbliższego walnego zgromadzenia. Ż ± danie takie należy złożyć na pi¶mie do zarz ± du najpóĽniej na 30 dni przed proponowanym terminem walnego zgromadzenia.

2. Statut towarzystwa może przyznać uprawnienia, o których mowa w ust. 1, członkom towarzystwa uprawnionym do udziału w walnym zgromadzeniu przedstawiaj ± cym mniej niż jedn ± dziesi ± t ± udziałów lub głosów na walnym zgromadzeniu.

3. Jeżeli w terminie 14 dni od dnia przedstawienia ż ± dania zarz ± dowi nadzwyczajne walne zgromadzenie nie będzie zwołane, s ± d rejestrowy może po wezwaniu zarz ± du do złożenia o¶wiadczenia upoważnić do zwołania nadzwyczajnego walnego zgromadzenia członków towarzystwa uprawnionych do udziału w walnym zgromadzeniu, występuj±cych z tym ż±daniem. S±d wyznacza przewodnicz±cego tego walnego zgromadzenia. Walne zgromadzenie podejmie uchwałę rozstrzygaj±c±, czy koszty zwołania i odbycia walnego zgromadzenia ma ponie¶ć towarzystwo.

4. W ogłoszeniach i zawiadomieniach listami poleconymi, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, o zwołaniu nadzwyczajnego walnego zgromadzenia, o którym mowa w ust. 3, należy powołać się na postanowienie s ± du rejestrowego.

Art. 69.

1. Walne zgromadzenie zwołuje się przez ogłoszenie, którego dokonuje się co najmniej na 21 dni przed terminem walnego zgromadzenia.

2. W ogłoszeniu należy oznaczyć datę, godzinę i miejsce odbycia walnego zgromadzenia oraz szczegółowy porz ± dek obrad. W przypadku zamierzonej zmiany statutu towarzystwa należy powołać dotychczas obowi ± zuj ± ce postanowienia, jak również tre¶ć projektowanych zmian.

3. Członek towarzystwa uprawniony do udziału w walnym zgromadzeniu, który złoży w towarzystwie przynajmniej jeden udział, może ż ± dać zawiadomienia go listem poleconym, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, wysłanym najpóĽniej równocze¶nie z ogłoszeniem, o terminie i porz ± dku obrad walnego zgromadzenia, a następnie o powziętych uchwałach.

Art. 70.

Jeżeli statut towarzystwa nie stanowi inaczej, walne zgromadzenie jest ważne bez względu na liczbę reprezentowanych na nim udziałów.

Art. 71.

Jeżeli statut nie stanowi inaczej, walne zgromadzenie otwiera przewodnicz ± cy rady nadzorczej albo jego zastępca, a następnie spo¶ród osób uprawnionych do uczestnictwa na walnym zgromadzeniu wybiera się przewodnicz ± cego.

Art. 72.

1. Lista obecno¶ci, zawieraj ± ca spis uczestników walnego zgromadzenia z wymienieniem liczby udziałów na walnym zgromadzeniu, które każdy z nich przedstawia i służ ± cych im głosów, podpisana przez przewodnicz ± cego walnego zgromadzenia, wyłożona jest podczas obrad tego walnego zgromadzenia. Statut towarzystwa może zawierać inne postanowienia w tym zakresie.

2. Na wniosek członków towarzystwa uprawnionych do udziału w walnym zgromadzeniu reprezentuj ± cych przynajmniej jedn ± dziesi ± t ± udziałów, lista obecno¶ci jest sprawdzona przez wybran ± w tym celu komisję, złożon ± co najmniej z 3 osób. Wnioskodawcy maj ± prawo wyboru jednego członka komisji.

Art. 73.

1. Członkowie towarzystwa uprawnieni do udziału w walnym zgromadzeniu mog ± uczestniczyć w walnym zgromadzeniu oraz wykonywać prawo głosu osobi¶cie lub przez pełnomocników.

2. Pełnomocnictwo udzielone jest, pod rygorem nieważno¶ci, na pi¶mie i doł ± czone do protokołu walnego zgromadzenia.

3. Członek zarz ± du lub pracownik towarzystwa nie mog ± być pełnomocnikami na walnym zgromadzeniu.

Art. 74.

Członek towarzystwa uprawniony do udziału w walnym zgromadzeniu nie może ani osobi¶cie, ani przez pełnomocnika, ani jako pełnomocnik innej osoby, głosować przy powzięciu uchwały, dotycz ± cej jego odpowiedzialno¶ci wobec towarzystwa z jakiegokolwiek tytułu oraz w sprawie przyznania mu wynagrodzenia, umowy między nim a towarzystwem oraz sporu między nim a towarzystwem.

Art. 75.

1. Uchwały walnego zgromadzenia zapadaj ± bezwzględn ± większo¶ci ± głosów oddanych, jeżeli przepisy statutu towarzystwa lub niniejszego rozdziału nie stanowi ± inaczej.

2. Głosowanie jest jawne. Tajne głosowanie zarz ± dza się przy wyborach organów towarzystwa lub likwidatorów oraz nad wnioskami o odwołanie członków organów towarzystwa lub likwidatorów, o poci ± gnięcie ich do odpowiedzialno¶ci, jak również w sprawach osobowych. Tajne głosowanie należy również zarz ± dzić na ż ± danie choćby jednego z obecnych.

3. Uchwały walnego zgromadzenia s ± protokołowane przez notariusza.

4. W protokole należy stwierdzić prawidłowo¶ć zwołania walnego zgromadzenia i jego zdolno¶ć do powzięcia uchwał, wymienić powzięte uchwały, liczbę głosów oddanych za każd ± uchwał ± i zgłoszone sprzeciwy. Do protokołu należy doł ± czyć odpowiednie dokumenty, w tym dowody zwołania walnego zgromadzenia i listę obecno¶ci z podpisami uczestników zgromadzenia.

5. Odpis protokołu zarz ± d umie¶ci w księdze protokołów. Członkowie towarzystwa uprawnieni do udziału w walnym zgromadzeniu mog ± przegl ± dać księgę protokołów, mog ± także ż ± dać wydania po¶wiadczonych przez zarz ± d odpisów uchwał.

Art. 76.

1. Uchwała walnego zgromadzenia sprzeczna z prawem, postanowieniami statutu towarzystwa lub dobrymi obyczajami może być zaskarżona w drodze wytoczonego przeciwko towarzystwu powództwa o uchylenie uchwały.

2. Prawo do wytoczenia powództwa o uchylenie uchwały walnego zgromadzenia przysługuje:

1) zarz ± dowi, radzie nadzorczej oraz poszczególnym członkom tych organów; 2) członkowi towarzystwa uprawnionemu do udziału w walnym zgromadzeniu, który głosował przeciwko uchwale, a po jej powzięciu zaż ± dał zaprotokołowania sprzeciwu;

3) członkowi towarzystwa uprawnionemu do udziału w walnym zgromadzeniu bezzasadnie niedopuszczonemu do udziału w walnym zgromadzeniu;

4) innym członkom towarzystwa uprawnionym do udziału w walnym zgromadzeniu, którzy nie byli obecni na walnym zgromadzeniu, jedynie w przypadku wadliwego zwołania zgromadzenia lub też powzięcia uchwały w sprawie nieobjętej porz ± dkiem obrad.

3. Uchwała walnego zgromadzenia może być zaskarżona przez członka towarzystwa uprawnionego do udziału w walnym zgromadzeniu nawet w przypadku zgodno¶ci uchwały z przepisami prawa i statutem towarzystwa, jeżeli jest sprzeczna z interesem towarzystwa lub ma na celu pokrzywdzenie członka towarzystwa uprawnionego do udziału w walnym zgromadzeniu.

4. Powództwo o uchylenie uchwały walnego zgromadzenia należy wnie¶ć w terminie 30 dni od dnia otrzymania wiadomo¶ci o uchwale, nie póĽniej jednak niż w terminie 6 miesięcy od dnia powzięcia uchwały.

Art. 77.

1. W sporze dotycz ± cym uchylenia lub stwierdzenia nieważno¶ci uchwały walnego zgromadzenia pozwane towarzystwo reprezentuje zarz ± d, jeżeli na mocy uchwały walnego zgromadzenia nie został ustanowiony w tym celu pełnomocnik.

2. Jeżeli zarz ± d nie może działać za towarzystwo, a brak jest uchwały walnego zgromadzenia o ustanowieniu pełnomocnika, s ± d wła¶ciwy do rozstrzygnięcia powództwa wyznacza kuratora towarzystwa.

Art. 78.

1. Prawomocny wyrok uchylaj ± cy uchwałę ma moc obowi ± zuj ± c ± w stosunkach między towarzystwem a wszystkimi członkami towarzystwa uprawnionymi do udziału w walnym zgromadzeniu.

2. W przypadkach, w których ważno¶ć czynno¶ci dokonanej przez towarzystwo jest zależna od uchwały walnego zgromadzenia, uchylenie takiej uchwały nie ma skutku wobec osób trzecich działaj ± cych w dobrej wierze.

Art. 79.

1. Zmiana statutu towarzystwa wymaga uchwały walnego zgromadzenia, powziętej większo¶ci ± co najmniej trzech czwartych oddanych głosów.

2. Walne zgromadzenie może upoważnić radę nadzorcz ± do dokonania w jego uchwałach zmian o charakterze redakcyjnym.

3. Zmiany statutu towarzystwa nie mog ± ograniczać praw wynikaj ± cych z zawartych umów ubezpieczenia .

Art. 80.

Uchwała o rozwi ± zaniu towarzystwa lub poł ± czeniu z innym towarzystwem zapada większo¶ci ± co najmniej trzech czwartych oddanych głosów.

Art. 81.

1. Towarzystwo może zostać przekształcone w spółkę akcyjn ± . Do przekształcenia towarzystwa stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu spółek handlowych dotycz ± ce powstania spółki akcyjnej.

2. Do przekształcenia, o którym mowa w ust. 1, wymaga się:

1) sporz ± dzenia planu przekształcenia towarzystwa wraz z zał ± cznikami oraz opini ± biegłego rewidenta;

2) powzięcia uchwały o przekształceniu towarzystwa w spółkę akcyjn ± i jej zatwierdzenia przez organ nadzoru;

3) powołania członków organów spółki akcyjnej powstałej w wyniku przekształcenia towarzystwa;

4) podpisania, przez członków towarzystwa, statutu spółki akcyjnej powstałej w wyniku przekształcenia towarzystwa;

5) wykre¶lenia towarzystwa z rejestru i dokonania wpisu do rejestru spółki akcyjnej powstałej w wyniku przekształcenia towarzystwa.

3. Do przygotowania planu przekształcenia towarzystwa stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu spółek handlowych.

Art. 82.

1. Uchwała o przekształceniu towarzystwa w spółkę akcyjn ± jest podejmowana większo¶ci ± trzech czwartych głosów przez walne zgromadzenie.

2. Uchwała o przekształceniu towarzystwa w spółkę akcyjn ± zawiera:

1) nazwę i siedzibę towarzystwa przekształcanego oraz firmę i siedzibę spółki akcyjnej, która powstanie w wyniku przekształcenia towarzystwa;

2) zasady ustalenia warto¶ci udziałów towarzystwa okre¶lonych na podstawie sprawozdania finansowego sporz ± dzanego dla celów przekształcenia;

3) okre¶lenie wysoko¶ci kapitału zakładowego spółki akcyjnej, która powstanie w wyniku przekształcenia towarzystwa;

4) sposób objęcia akcji oraz zakres praw przyznanych akcjonariuszom uczestnicz ± cym w spółce akcyjnej, która powstanie w wyniku przekształcenia towarzystwa,

jeżeli przyznanie takich praw jest przewidziane;

5) zakres rzeczowy i terytorialny zasięg działalno¶ci spółki akcyjnej, która powstanie w wyniku przekształcenia towarzystwa;

6) zgodę na brzmienie statutu spółki akcyjnej, która powstanie w wyniku przekształcenia towarzystwa;

7) nazwiska i imiona członków zarz ± du oraz rady nadzorczej spółki akcyjnej, która powstanie w wyniku przekształcenia towarzystwa.

Art. 83.

1. Towarzystwo, na 30 dni przed planowanym podjęciem uchwały o przekształceniu towarzystwa w spółkę akcyjn ± , wzywa członków w sposób przewidziany dla ich zawiadamiania, do złożenia o¶wiadczeń o uczestnictwie w powstaj ± cej spółce akcyjnej w zakresie:

1) zamiaru objęcia akcji spółki, która powstanie w wyniku przekształcenia towarzystwa;

2) kontynuowania umowy ubezpieczenia w zakładzie ubezpieczeń, który powstanie w wyniku przekształcenia towarzystwa.

2. O¶wiadczenie, o którym mowa w ust. 1, wymaga, pod rygorem nieważno¶ci, formy pisemnej.

3. Członkowi, który nie złożył o¶wiadczenia o uczestnictwie w powstaj ± cej spółce akcyjnej, przysługuje roszczenie o zapłatę kwoty odpowiadaj ± cej warto¶ci jego udziału w towarzystwie, zgodnie ze sprawozdaniem finansowym sporz ± dzonym dla celów przekształcenia; przysługuje mu również prawo wypowiedzenia umowy ubezpieczenia .

4. Towarzystwo ma obowi ± zek zapłaty kwoty, o której mowa w ust. 3, nie póĽniej niż w terminie 6 miesięcy od dnia przekształcenia towarzystwa w spółkę akcyjn ± .

5. Roszczenie o zapłatę kwoty, o której mowa w ust. 3, przedawnia się z upływem 2 lat od dnia powzięcia uchwały o przekształceniu towarzystwa w spółkę akcyjn±.

Art. 84.

O¶wiadczenia członków towarzystwa o nieuczestniczeniu w powstaj ± cej spółce akcyjnej przedstawia się na walnym zgromadzeniu, które ma podj ± ć uchwałę o przekształceniu towarzystwa w spółkę akcyjn ± .

Art. 85.

1. Członkowie towarzystwa przystępuj ± cy do spółki powstałej w wyniku przekształcenia obejmuj ± akcje proporcjonalnie do ich udziałów.

2. Jeżeli kapitał zakładowy nie został w cało¶ci objęty w sposób, o którym mowa w ust. 1, musi być do pełnej wysoko¶ci uzupełniony nowymi akcjami. Akcje te s ± w cało¶ci obejmowane za wkłady pieniężne.

Art. 86.

1. Uchwała o przekształceniu towarzystwa w spółkę akcyjn ± jest zatwierdzana przez organ nadzoru.

2. Wniosek o zatwierdzenie uchwały o przekształceniu powinien zawierać:

1) plan przekształcenia, o którym mowa w art. 81 ust. 2 pkt 1;

2) uchwałę o przekształceniu towarzystwa w spółkę akcyjn ± ;

3) sprawozdanie finansowe przekształcanego towarzystwa;

4) dokumenty potwierdzaj ± ce posiadanie ¶rodków finansowych wolnych od obci ± żeń w wysoko¶ci równej kapitałowi zakładowemu wraz z o¶wiadczeniem o przeznaczeniu ich na pokrycie kapitału zakładowego;

5) informacje o obejmuj ± cych akcje osobach, które nie były członkami przekształcanego towarzystwa;

6) o¶wiadczenia członków towarzystwa o nieuczestniczeniu w powstaj ± cej spółce akcyjnej, jako głos odrębny.

Art. 87.

Organ nadzoru zatwierdza, w drodze decyzji, uchwałę o przekształceniu towarzystwa w spółkę akcyjn ± , jeżeli s ± spełnione następuj ± ce warunki:

1) został złożony wniosek spełniaj ± cy warunki okre¶lone w art. 86 ust. 2;

2) przekształcenie towarzystwa w spółkę akcyjn ± jest zgodne z przepisami prawa;

3) interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umowy ubezpieczenia s ± należycie zabezpieczone.

Art. 88.

1. Zarz ± d zgłosi do rejestru przekształcenie towarzystwa w spółkę akcyjn ± .

2. Towarzystwo staje się spółk ± akcyjn ± z chwil ± wpisu do Krajowego Rejestru S ± dowego. Jednocze¶nie s ± d rejestrowy z urzędu wykre¶la z rejestru towarzystwo przekształcane (dzień przekształcenia).

Art. 89.

1. Maj ± tek przekształconego towarzystwa staje się maj ± tkiem powstałej spółki akcyjnej.

2. Do maj ± tku powstałej spółki i do akcji wydawanych akcjonariuszom stosuje się przepisy Kodeksu spółek handlowych dotycz ± ce wkładów niepieniężnych i akcji wydawanych za te wkłady.

Art. 90.

1. Spółce akcyjnej powstałej w wyniku przekształcenia przysługuj ± wszystkie prawa i obowi ± zki, które przysługiwały towarzystwu przed przekształceniem.

2. Spółka akcyjna staje się podmiotem zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j, które zostało przyznane towarzystwu przed jego przekształceniem.

Art. 91.

1. Powstała spółka akcyjna ogłosi trzykrotnie w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim o przekształceniu i poinformuje pisemnie ubezpieczonych, którzy nie byli członkami przekształcanego towarzystwa, o przysługuj ± cym im prawie do wypowiedzenia umowy ubezpieczenia w okresie 3 miesięcy od dnia ostatniego ogłoszenia.

2. Pierwsze ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1, powinno być dokonane w terminie 7 dni od dnia przekształcenia, a pozostałe w odstępach nie krótszych niż 7 dni i nie dłuższych niż 14 dni.

Rozdział 4 Warunki wykonywania działalno¶ci ubezpieczeniowe j przez krajowe zakłady ubezpieczeń

Art. 92.

1. Zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j dla krajowego zakładu ubezpieczeń wydaje, w drodze decyzji, po rozpatrzeniu wniosku założycieli zakładu ubezpieczeń, organ nadzoru.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) okre¶lenie nazwy lub firmy, siedziby i adresu, zasięgu terytorialnego i rzeczowego zakresu działalno¶ci krajowego zakładu ubezpieczeń;

2) okre¶lenie wysoko¶ci kapitału zakładowego;

3) wskazanie założycieli krajowego zakładu ubezpieczeń;

4) wskazanie formy prawnej, w jakiej ma być wykonywana działalno¶ć;

5) okre¶lenie wysoko¶ci funduszu organizacyjnego przeznaczonego na utwo rzenie administracji krajowego zakładu ubezpieczeń i zorganizowanie sieci przedstawicielstw; wymóg ten nie dotyczy przypadku, gdy akwizycja na rzecz zakładu ubezpieczeń, o którym mowa w art. 38 ust. 1, będzie prowadzona przez struktury własne założycieli zakładu ubezpieczeń;

6) wskazanie imion i nazwisk osób przewidzianych na członków zarz ± du i rady nadzorczej;

7) wskazanie imienia i nazwiska aktuariusza, osoby której powierzono prowadzenie ksi±g rachunkowych oraz doradcy inwestycyjnego w przypadku, gdy obowi±zek zatrudnienia tej osoby wynika z ustawy.

3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, doł ± cza się:

1) projekt statutu krajowego zakładu ubezpieczeń;

2) projekty ogólnych warunków ubezpieczenia ryzyk, w zakresie których ma być wydane zezwolenie;

3) sprawozdania finansowe założycieli, obejmuj ± ce bilanse, rachunki zysków i strat, sprawozdania z przepływu ¶rodków pieniężnych za ostatnie trzy lata przed dat ± złożenia wniosku lub z całego okresu działalno¶ci, jeżeli założyciel wykonuje działalno¶ć gospodarcz ± przez czas krótszy niż okres trzech lat – w przypadku gdy obowi ± zek sporz ± dzania takich sprawozdań finansowych założycieli, z prowadzonej przez nich działalno¶ci gospodarczej, wynika z odrębnych przepisów prawa;

4) noty obja¶niaj ± ce do sprawozdań, o których mowa w pkt 3;

5) wyliczenie marginesu wypłacalno¶ci i wyliczenie warto¶ci ¶rodków własnych – w przypadku gdy założycielem jest zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji;

6) sprawozdania bankowe z przepływu ¶rodków pieniężnych na rachunkach bankowych, obejmuj ± ce okres roku do dnia złożenia wniosku, zeznania podatkowe, składane na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, za ostatnie trzy lata podatkowe, o¶wiadczenie o pochodzeniu ¶rodków pieniężnych przeznaczonych na pokrycie kapitału zakładowego i funduszu organizacyjnego – w przypadku założycieli będ ± cych osobami fizycznymi, które nie maj ± obowi ± zku sporz ± dzania sprawozdań finansowych;

7) o¶wiadczenia założycieli o kapitale zakładowym ze wskazaniem podmiotów obejmuj ± cych akcje lub udziały, sposobu objęcia akcji lub udziałów, ilo¶ci obejmowanych akcji lub udziałów oraz rodzaju akcji lub udziałów;

8) dowód posiadania przez założycieli ¶rodków finansowych wolnych od obci ± żeń w wysoko¶ci równej kapitałowi zakładowemu i funduszowi organizacyjnemu wraz z o¶wiadczeniem o przeznaczeniu ich na pokrycie kapitału zakładowego i funduszu organizacyjnego;

9) plan działalno¶ci, obejmuj ± cy okres pierwszych trzech lat obrotowych działalno¶ci;

10) odpis z Krajowego Rejestru S ± dowego lub równoznaczny dokument wystawiony poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, wydany nie póĽniej niż 3 miesi ± ce przed złożeniem wniosku – w przypadku, gdy założycielem jest osoba prawna;

11) za¶wiadczenie organu nadzoru wła¶ciwego dla siedziby zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub zagranicznego zakładu reasekuracji, dotycz ± ce wykonywanej przez wnioskodawcę działalno¶ci oraz spełnienia wymogów w zakresie wypłacalno¶ci;

12) po¶wiadczone notarialnie kopie stron dowodu osobistego, zawieraj ± ce serię i numer dowodu osobistego, imię i nazwisko, numer ewidencyjny PESEL, oznaczenie organu wydaj ± cego dowód osobisty oraz datę wydania dowodu osobistego albo po¶wiadczon ± notarialnie kopię paszportu – w przypadku założycieli będ ± cych osobami fizycznymi;

13) życiorysy założycieli będ±cych osobami fizycznymi oraz osób przewidzianych na członków zarz±du, członków rady nadzorczej i aktuariusza;

14) zgody osób przewidzianych na członków zarz ± du oraz rady nadzorczej na objęcie stanowisk w zakładzie ubezpieczeń oraz o¶wiadczenie aktuariusza o wyrażeniu zgody na wykonywanie obowi ± zków w krajowym zakładzie ubezpieczeń;

15) po¶wiadczenie odpowiedniego wykształcenia i do¶wiadczenia zawodowego osób przewidzianych na członków zarz ± du i rady nadzorczej, w tym ¶wiadectwa pracy i odpisy dyplomów;

16) po¶wiadczon ± kopię decyzji o wpisie aktuariusza do rejestru aktuariuszy;

17) dane o wykształceniu i do¶wiadczeniu zawodowym osoby proponowanej na stanowisko aktuariusza, w tym ¶wiadectwa pracy i odpisy dyplomów; 18) za¶wiadczenie o niekaralno¶ci osób proponowanych na członków zarz ± du i rady nadzorczej oraz aktuariusza, wydane nie póĽniej niż 3 miesi ± ce przed dniem złożenia wniosku, w przypadku obywateli polskich przez Krajowy Rejestr Karny, a w przypadku obywateli państw obcych przez wła¶ciwy or gan;

19) o¶wiadczenia założycieli oraz osób przewidzianych na członków zarz ± du i członków rady nadzorczej o tocz ± cych się przeciwko nim postępowaniach s ± dowych w zwi ± zku ze spraw ± gospodarcz ± ;

20) o¶wiadczenia założycieli oraz osób przewidzianych na członków zarz ± du i członków rady nadzorczej o uczestnictwie w organach zarz ± dzaj ± cych i nadzoruj ± cych spółek handlowych;

21) o¶wiadczenie doradcy inwestycyjnego o wyrażeniu zgody na zatrudnienie – w przypadku wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j w zakresie działu I grupa 3 zał ± cznika do ustawy;

22) listę reprezentantów do spraw roszczeń, którzy zostan ± ustanowieni w każdym państwie członkowskim Unii Europejskiej – w przypadku wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j w zakresie działu II grupy 10 zał ± cznika do ustawy, z wyj ± tkiem ubezpieczenia odpowiedzialno¶ci cywilnej przewoĽnika;

23) o¶wiadczenie założycieli, czy krajowy zakład ubezpieczeń będzie podmiotem zależnym lub podmiotem ze znacz ± cym udziałem kapitałowym:

a) zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, instytucji kredytowej lub firmy inwestycyjnej, które uzyskały odpowiednie zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci w państwie członkowskim Unii Europejskiej,

b) podmiotu dominuj ± cego w stosunku do zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, instytucji kredytowej lub firmy inwestycyjnej, które uzyskały odpowiednie zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci w państwie członkowskim Unii Europejskiej,

c) osoby fizycznej lub prawnej, posiadaj ± cej znacz ± cy udział kapitałowy w zakładzie ubezpieczeń, zakładzie reasekuracji, instytucji kredytowej lub firmie inwestycyjnej, które uzyskały odpowiednie zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci w państwie członkowskim Unii Europejskiej – z informacj ± o nazwach i adresach siedziby podmiotów, o których mowa w lit. a–c.

4. Dokumenty, o których mowa w ust. 3, powinny być sporz ± dzone w języku polskim lub przetłumaczone na język polski. Tłumaczenie powinno być sporz ± dzone przez tłumacza przysięgłego lub konsula Rzeczypospolitej Polskiej. Dokumenty urzędowe przed tłumaczeniem powinny być zalegalizowane przez konsula Rzeczypospolitej Polskiej.

4a. Organ nadzoru może, w uzasadnionych przypadkach, w szczególno¶ci gdy prawo kraju wła¶ciwego nie przewiduje sporz ± dzania okre¶lonych dokumentów, o których mowa w ust. 3, odst ± pić od wymogu złożenia dokumentów, zastępuj ± c je o¶wiadczeniem wnioskodawcy lub osoby, której sprawa dotyczy.

5. Organ nadzoru może ż ± dać od założycieli krajowego zakładu ubezpieczeń informacji dotycz ± cych ich:

1) struktury własno¶ciowej;

2) sytuacji finansowej;

3) dotychczasowej działalno¶ci.

Art. 93.

1. Plan działalno¶ci, o którym mowa w art. 92 ust. 3 pkt 9, okre¶la dane i warunki, jakie ze względu na rodzaj i rozmiar prowadzonych ubezpieczeń s ± niezbędne do zapewnienia zdolno¶ci krajowego zakładu ubezpieczeń do wykonywania zobowi ± zań. Plan działalno¶ci zawiera w szczególno¶ci:

1) okre¶lenie rodzaju ryzyk, które krajowy zakład ubezpieczeń zamierza ubezpieczać;

2) program reasekuracji okre¶laj ± cy formę i zakres reasekuracji oraz reasekuratorów;

3) okre¶lenie Ľródeł finansowania ¶rodków w wysoko¶ci minimalnego kapitału gwarancyjnego i marginesu wypłacalno¶ci;

4) oszacowanie kosztów utworzenia administracji krajowego zakładu ubezpieczeń i organizacji działalno¶ci z okre¶leniem Ľródeł finansowania tych kosztów;

5) okre¶lenie ¶rodków będ ± cych w posiadaniu krajowego zakładu ubezpieczeń, które s ± niezbędne do wykonania usług ¶wiadczenia pomocy, jeżeli krajowy zakład ubezpieczeń zamierza ubezpieczać ryzyka okre¶lone w dziale II grupa 18 zał ± cznika do ustawy;

6) okre¶lenie organizacji działalno¶ci ubezpieczeniowe j, w tym:

a) struktury organizacyjnej krajowego zakładu ubezpieczeń,

b) sposobu zawierania umów ubezpieczenia ,

c) zasad akceptacji ryzyk,

d) sposobu ustalania stawek ubezpieczeniowych ,

e) sposobu ustalania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ,

f) przyjętych zasad rachunkowo¶ci, w szczególno¶ci zasad rozliczania kosztów, w tym kosztów administracyjnych i kosztów akwizycji, g) systemu ustalania warto¶ci odszkodowań lub ¶wiadczeń,

h) systemu zarz ± dzania aktywami,

i) systemu kontroli wewnętrznej.

2. Do planu działalno¶ci, o którym mowa w art. 92 ust. 3 pkt 9, doł ± cza się rachunek symulacyjny pierwszych 3 lat obrotowych działalno¶ci, obejmuj ± cy:

1) oszacowanie kosztów działalno¶ci ubezpieczeniowe j, w tym kosztów administracyjnych i kosztów akwizycji;

2) oszacowanie składki i ¶wiadczeń z wyróżnieniem działalno¶ci bezpo¶redniej i reasekuracji;

3) oszacowanie liczby zawieranych umów ubezpieczenia , stopy wypowiedzeń umów i warto¶ci sum ubezpieczenia , jeżeli krajowy zakład ubezpieczeń zamierza ubezpieczać ryzyka okre¶lone w dziale I zał±cznika do ustawy;

4) oszacowanie i wskazanie Ľródeł finansowania ¶rodków niezbędnych do pokrycia rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i ¶rodków własnych w wysoko¶ci marginesu wypłacalno¶ci;

5) projekt:

a) bilansu,

b) ogólnego rachunku zysków i strat,

c) zbiorczego technicznego rachunku ubezpieczeń,

d) technicznych rachunków ubezpieczeń dla grup ubezpieczeń,

e) wyliczenia ¶rodków własnych oraz marginesu wypłacalno¶ci i kapitału gwarancyjnego;

6) uzasadnienie oszacowanych warto¶ci, o których mowa w pkt 1–4.

Art. 93a.

Jeżeli zachodz ± okoliczno¶ci okre¶lone w art. 92 ust. 3 pkt 23, przed wydaniem zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j organ nadzoru występuje na pi¶mie do wła¶ciwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej o przekazanie informacji dotycz ± cych:

1) nadzorowanego przez ten organ zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, instytucji kredytowej lub firmy inwestycyjnej,

2) założycieli, akcjonariuszy lub udziałowców podmiotów, o których mowa w pkt 1,

3) podmiotów dominuj ± cych w stosunku do podmiotów, o których mowa w pkt 1,

4) osób fizycznych lub prawnych posiadaj ± cych znacz ± cy udział kapitałowy w podmiotach, o których mowa w pkt 1

– które mog ± być przydatne dla oceny, czy założyciele, akcjonariusze, udziałowcy lub osoby przewidziane na członków zarz ± du lub rady nadzorczej krajowego zakładu ubezpieczeń daj ± rękojmię prowadzenia spraw krajowego zakładu ubezpieczeń w sposób należyty.

Art. 94.

Zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j jest wydawane w zakresie jednej lub więcej grup ubezpieczeń, o których mowa w zał ± czniku do ustawy.

Art. 95.

W zezwoleniu, o którym mowa w art. 92, okre¶la się:

1) nazwę lub firmę, siedzibę i adres, zasięg terytorialny i rzeczowy zakres dzia łalno¶ci krajowego zakładu ubezpieczeń;

2) wysoko¶ć kapitału zakładowego;

3) założycieli krajowego zakładu ubezpieczeń;

4) formę organizacyjn ± działalno¶ci krajowego zakładu ubezpieczeń;

5) imiona i nazwiska osób przewidzianych na członków pierwszego zarz ± du.

Art. 95.

1. Na wniosek założycieli zakładu ubezpieczeń, o którym mowa w art. 38 ust. 1, organ nadzoru może wydać promesę zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j.

2. W promesie organ nadzoru okre¶la okres jej ważno¶ci, który nie może być krótszy niż 6 miesięcy.

3. W okresie ważno¶ci promesy organ nadzoru nie może odmówić wydania zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j, chyba że nast ± pi ± zmiany w zakresie wniosku, dokumentów i informacji, o których mowa w art. 92.

4. Odmowa wydania promesy zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j może nast ± pić z przyczyn, o których mowa w art. 98, z wył ± czeniem ust. 1 pkt 5 i 6 tego artykułu.

Art. 97.

1. Zmiana zasięgu terytorialnego lub rzeczowego zakresu działalno¶ci krajowego zakładu ubezpieczeń wymaga zezwolenia organu nadzoru.

2. Zezwolenie jest wydawane na wniosek krajowego zakładu ubezpieczeń.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera informacje, o których mowa w art. 92 ust. 2 pkt 1.

4. Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, doł ± cza się plan działalno¶ci, o którym mowa w art. 92 ust. 3 pkt 9, oraz odpowiednio inne dokumenty, o których mowa w art. 92 ust. 3.

Art. 98.

1. Zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j nie może być wydane, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z następuj ± cych okoliczno¶ci:

1) wniosek o wydanie zezwolenia i doł ± czone do niego dokumenty nie spełniaj ± wymagań okre¶lonych w ustawie;

2) w skład zarz ± du lub rady nadzorczej krajowego zakładu ubezpieczeń wchodz ± osoby, które nie spełniaj ± wymogów okre¶lonych w ustawie;

3) założyciele krajowego zakładu ubezpieczeń byli karani za umy¶lne przestępstwo stwierdzone prawomocnym wyrokiem s ± du;

4) założyciele krajowego zakładu ubezpieczeń nie daj ± rękojmi prowadzenia spraw krajowego zakładu ubezpieczeń w sposób należycie zabezpieczaj ± cy interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia ;

5) założyciele krajowego zakładu ubezpieczeń nie udowodni ± posiadania ¶rodków finansowych w wysoko¶ci równej co najmniej funduszowi organizacyjnemu i ustalonym w planie działalno¶ci warto¶ciom emisji akcji (udziałów) krajowego zakładu ubezpieczeń;

6) założyciele posługuj ± się warto¶ciami maj ± tkowymi pochodz ± cymi z nielegalnych lub nieujawnionych Ľródeł;

7) plan działalno¶ci krajowego zakładu ubezpieczeń nie zapewnia zdolno¶ci krajowego zakładu ubezpieczeń do wykonywania zobowi ± zań;

8) (uchylony).

2. Zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j w zakresie działu II grupa 10 zał ± cznika do ustawy, z wyj ± tkiem ubezpieczenia odpowiedzialno¶ci cywilnej przewoĽnika, nie może być wydane, jeżeli krajowy zakład ubezpieczeń nie przedłoży listy reprezentantów do spraw roszczeń.

Art. 99.

W przypadkach, o których mowa w art. 35 lub art. 239, przepisy art. 98 ust. 1 pkt 3– 6 stosuje się odpowiednio do akcjonariuszy albo udziałowców zakładu ubezpieczeń przy wtórnym nabyciu akcji albo udziałów.

Art. 100.

1. Krajowy zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany rozpocz ± ć wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j w terminie nieprzekraczaj ± cym 12 miesięcy od dnia wydania zezwolenia.

2. Za dzień rozpoczęcia wykonywania działalno¶ci ubezpieczeniowe j uważa się dzień zawarcia pierwszej umowy ubezpieczenia .

3. Krajowy zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany zawiadomić organ nadzoru o zaprzestaniu wykonywania działalno¶ci ubezpieczeniowe j lub zawierania umów ubezpieczenia w danej grupie ubezpieczeń w terminie 7 dni.

Art. 101.

1. Organ nadzoru może cofn ± ć krajowemu zakładowi ubezpieczeń w drodze decyzji zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j w zakresie jednej lub więcej grup ubezpieczeń, jeżeli:

1) przestał spełniać warunki wymagane do uzyskania zezwolenia lub

2) wykonuje działalno¶ć z naruszeniem prawa, statutu, planu działalno¶ci lub nie zapewnia zdolno¶ci krajowego zakładu ubezpieczeń do wykonywania zobowi ± zań, lub

3) nie zrealizuje w terminie planu przywrócenia prawidłowych stosunków finansowych albo krótkoterminowego planu wypłacalno¶ci, lub

4) zaprzestanie wykonywania działalno¶ci ubezpieczeniowe j przez okres dłuższy niż 6 miesięcy, lub

5) złoży wniosek o cofnięcie zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j;

6) nie rozpocz ± ł wykonywania działalno¶ci ubezpieczeniowe j w terminie, o którym mowa w art. 100 ust. 1;

7) jeżeli w stosunku odpowiednio do akcjonariuszy albo udziałowców zakładu ubezpieczeń zaistniały przesłanki okre¶lone w art. 98 ust. 1 pkt 3–6.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, organ nadzoru może cofn ± ć zezwolenie w zakresie grup ubezpieczeń, w których działalno¶ć ubezpieczeniowa nie została rozpoczęta.

3. Organ nadzoru cofa zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j w zakresie działu II grupa 10 zał ± cznika do ustawy, z wyj ± tkiem ubezpieczenia odpowiedzialno¶ci cywilnej przewoĽnika, w przypadku stwierdzenia braku reprezentanta do spraw roszczeń w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

4. W przypadku cofnięcia zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j w zakresie jednej lub więcej grup ubezpieczeń, organ nadzoru może ograniczyć lub zakazać krajowemu zakładowi ubezpieczeń swobodnego rozporz ± dzania jego aktywami oraz zaci ± gania zobowi ± zań lub przekazać zarz ± d maj ± tkiem zakładu ubezpieczeń wyznaczonej osobie.

5. Z dniem przekazania zarz ± du maj ± tkiem wyznaczonej osobie prawo reprezentacji krajowego zakładu ubezpieczeń w zakresie praw i obowi ± zków, których przedmiotem jest maj ± tek krajowego zakładu ubezpieczeń, przechodzi na wyznaczon ± osobę.

6. Z dniem przekazania zarz ± du maj ± tkiem wyznaczonej osobie, kompetencje organów krajowego zakładu ubezpieczeń w zakresie praw i obowi ± zków, których przedmiotem jest maj ± tek krajowego zakładu ubezpieczeń, ulegaj ± zawieszeniu do dnia upływu terminu sprawowania zarz ± du przez wyznaczon ± osobę.

7. Organ nadzoru ustala wynagrodzenie za sprawowanie zarz ± du maj ± tkiem krajowego zakładu ubezpieczeń przez wyznaczon ± osobę. Koszty zarz ± du maj ± tkiem krajowego zakładu ubezpieczeń przez wyznaczon ± osobę ponosi krajowy zakład ubezpieczeń.

8. Osoba wyznaczona do sprawowania zarz ± du maj ± tkiem krajowego zakładu ubezpieczeń otrzymuje w razie potrzeby urlop bezpłatny w macierzystym zakładzie pracy na czas pełnienia tej funkcji. Okres bezpłatnego urlopu zalicza się do okresów pracy oraz innych okresów, od których zależy nabycie uprawnień pracowniczych. 9. Organ nadzoru w decyzji o przekazaniu zarz ± du maj ± tkiem, o którym mowa w ust. 4, okre¶la:

1) osobę, której przekazuje się zarz ± d maj ± tkiem krajowego zakładu ubezpieczeń;

2) okres, na który jest ustanawiany zarz ± d maj ± tkiem;

3) szczegółowe zadania zarz ± du maj ± tkiem;

4) sposób wykonywania zadań zarz ± du maj ± tkiem;

5) wysoko¶ć wynagrodzenia za zarz ± d maj ± tkiem.

10. Decyzja, o której mowa w ust. 1 i 4, jest natychmiast wykonalna.

11. Organ nadzoru, w terminie 7 dni od dnia wydania decyzji, trzykrotnie ogłasza w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim informację o cofnięciu zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j.

Art. 102.

W przypadku cofnięcia zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j:

1) krajowy zakład ubezpieczeń nie może zawierać umów ubezpieczenia ;

2) umowy ubezpieczenia już zawarte nie mog ± być przedłużane i nie przedłu żaj ± się;

3) sumy ubezpieczeń zawartych umów ubezpieczenia nie mog ± być podwyższane; 4) krajowy zakład ubezpieczeń nie może zawierać umów reasekuracji czynnej i umów retrocesji czynnej;

5) umowy reasekuracji czynnej i umowy retrocesji czynnej już zawarte nie mog ± być przedłużane i nie przedłużaj ± się;

6) krajowy zakład ubezpieczeń nie może przyjmować nowych cesji w ramach zawartych umów reasekuracji czynnej i umów retrocesji czynnej;

7) krajowy zakład ubezpieczeń nie może zwiększać odpowiedzialno¶ci w ramach zawartych umów reasekuracji czynnej i umów retrocesji czynnej.

Rozdział 5 Wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne zakłady ubezpieczeń

Art. 103.

Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do głównych oddziałów zagranicznych zakładów ubezpieczeń, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowi ± inaczej.

Art. 104.

1. Zagraniczny zakład ubezpieczeń może podejmować i wykonywać działalno¶ć ubezpieczeniow ± na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadzie wzajemno¶ci.

2. Zasady wzajemno¶ci, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się do państw należ ± cych do ¦wiatowej Organizacji Handlu.

3. Podjęcie działalno¶ci ubezpieczeniowe j przez zagraniczny zakład ubezpieczeń, z zastrzeżeniem przepisów rozdziału 6, wymaga zezwolenia organu nadzoru.

Art. 105.

1. Zagraniczny zakład ubezpieczeń może podejmować i wykonywać działalno¶ć ubezpieczeniow ± na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jedynie przez główny oddział, z zastrzeżeniem przepisów rozdziału 6.

2. Główny oddział działa na podstawie przepisów prawa polskiego i statutu głównego oddziału sporz ± dzanego przez zagraniczny zakład ubezpieczeń, w formie aktu notarialnego.

3. Statut głównego oddziału i jego zmiany podlegaj ± zatwierdzeniu przez organ nadzoru.

4. Statut głównego oddziału okre¶la w szczególno¶ci:

1) strukturę organizacyjn ± głównego oddziału;

2) zasady tworzenia jednostek terenowych oraz zasady ich reprezentacji;

3) rodzaje rezerw techniczno-ubezpieczeniowych tworzonych przez główny oddział i metody ich tworzenia;

4) zasady rozliczeń z central ± zagranicznego zakładu ubezpieczeń.

5. Główny oddział podlega wpisowi do Krajowego Rejestru S ± dowego i może rozpocz ± ć działalno¶ć z chwil ± dokonania wpisu.

6. Wpis do Krajowego Rejestru S ± dowego może zostać dokonany po uzyskaniu zezwolenia organu nadzoru na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j przez zagraniczny zakład ubezpieczeń na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 106.

1. Główny oddział może nabywać prawa i zaci ± gać zobowi ± zania, pozywać i być pozywany.

2. Głównym oddziałem kieruje dyrektor głównego oddziału.

3. Dyrektor głównego oddziału i jego zastępcy musz ± każdorazowo spełniać następuj ± ce wymagania:

1) posiadać pełn ± zdolno¶ć do czynno¶ci prawnych;

2) posiadać wyższe wykształcenie uzyskane w Polsce lub uzyskane w innym państwie wykształcenie będ±ce wykształceniem wyższym w rozumieniu wła¶ciwych przepisów tego państwa;

3) nie być skazanym za umy¶lne przestępstwo stwierdzone prawomocnym wyrokiem s ± du;

4) dawać rękojmię prowadzenia spraw zakładu ubezpieczeń w sposób należyty.

3a. Równoczesne pełnienie funkcji dyrektora głównego oddziału lub jego zastępcy, przez tę sam ± osobę w głównych oddziałach zagranicznych zakładów ubezpieczeń wykonuj ± cych działalno¶ć w zakresie działu I i działu II zał ± cznika do ustawy, nie może być uznane za naruszenie spełnienia wymagania, o którym mowa w ust. 3 pkt 4.

4. Co najmniej dwie osoby, o których mowa w ust. 3, w tym dyrektor głównego oddziału, musz ± posiadać udowodnion ± znajomo¶ć języka polskiego. 4a. Organ nadzoru, na wniosek zagranicznego zakładu ubezpieczeń, odst ± pi, w drodze decyzji, od wymogu znajomo¶ci języka polskiego, o którym mowa w ust. 4, jeżeli nie jest to niezbędne ze względów nadzoru ostrożno¶ciowego, bior ± c w szczególno¶ci pod uwagę zakres działalno¶ci zakładu ubezpieczeń.

4b. Organ nadzoru, na wniosek zagranicznego zakładu ubezpieczeń, może odst ± pić, w drodze decyzji, od stosowania wymogu posiadania wyższego wykształcenia uzyskanego w Polsce lub wykształcenia uzyskanego w innym państwie, będ ± cego wykształceniem wyższym w rozumieniu wła¶ciwych przepisów tego państwa, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, uwzględniaj ± c w szczególno¶ci do¶wiadczenie zawodowe kandydata na dyrektora głównego oddziału zagranicznego zakładu ubezpieczeń lub jego zastępcy.

5. Co najmniej dwie osoby, o których mowa w ust. 3, w tym dyrektor głównego oddziału, powinny posiadać do¶wiadczenie zawodowe niezbędne do zarz ± dzania zakładem ubezpieczeń.

6. Prawo reprezentacji głównego oddziału przysługuje dyrektorowi i jednemu z zastępców lub dwóm zastępcom ł ± cznie.

7. Dyrektor głównego oddziału oraz jego zastępcy s ± ujawniani w Krajowym Rejestrze S ± dowym.

8. Główny oddział jest obowi ± zany przechowywać wszelkie dokumenty dotycz ± ce jego działalno¶ci w siedzibie głównego oddziału na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

9. Główny oddział ma swoj ± siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w miejscowo¶ci wskazanej w zezwoleniu.

10. (uchylony).

Art. 107.

1. Organ nadzoru, na wniosek zagranicznego zakładu ubezpieczeń, wydaje, w drodze decyzji, zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j przez główny oddział na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) nazwę i siedzibę zagranicznego zakładu ubezpieczeń oraz nazwę państwa, w którym znajduje się jego siedziba;

2) siedzibę oraz rzeczowy zakres działalno¶ci głównego oddziału;

3) imiona i nazwiska osób przewidzianych na dyrektora głównego oddziału, jego zastępców, aktuariusza, osoby odpowiedzialnej za prowadzenie ksi ± g rachunkowych oraz doradcy inwestycyjnego, w przypadku gdy obowi±zek zatrudnienia tej osoby wynika z ustawy.

3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, doł ± cza się:

1) statut zagranicznego zakładu ubezpieczeń;

2) projekty ogólnych warunków ubezpieczeń, w zakresie których ma być wydane zezwolenie;

3) wyliczenie marginesu wypłacalno¶ci i wyliczenie warto¶ci ¶rodków własnych zagranicznego zakładu ubezpieczeń;

4) plan działalno¶ci spełniaj ± cy warunki, o których mowa w art. 93, dotycz ± cy prowadzenia głównego oddziału na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, obejmuj ± cy okres pierwszych 3 lat działalno¶ci;

5) projekt statutu głównego oddziału;

6) za¶wiadczenie organu nadzoru ubezpieczeniowe go państwa, w którym znaj duje się siedziba zagranicznego zakładu ubezpieczeń, o posiadaniu przez ten zakład ubezpieczeń zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j oraz o posiadaniu ¶rodków własnych oraz informację o sytuacji finansowej tego zakładu ubezpieczeń;

7) sprawozdanie finansowe za okres ostatnich 3 lat działalno¶ci zagranicznego zakładu ubezpieczeń wraz z opini ± biegłego rewidenta;

8) dowód, że krajowe zakłady ubezpieczeń mog ± podj ± ć działalno¶ć ubezpieczeniow ± na terytorium kraju, w którym zakład ubezpieczeń ma siedzibę; wymóg ten nie dotyczy krajów, z którymi Rzeczpospolita Polska podpisała stosowne umowy międzynarodowe;

9) informacje o wysoko¶ci funduszu organizacyjnego przeznaczonego na utworzenie administracji głównego oddziału i zorganizowanie jego jednostek terenowych;

10) wskazanie Ľródeł¶rodków finansowych niezbędnych do wypłacenia ¶wiadczeń ubezpieczeniowych i pokrycia marginesu wypłacalno¶ci;

11) zgodę osoby proponowanej na stanowisko dyrektora głównego oddziału oraz osób proponowanych na stanowiska jego zastępców, a także zgodę aktuariusza – na wykonywanie obowi ± zków w głównym oddziale;

12) życiorysy osób proponowanych na stanowiska dyrektora głównego oddziału i jego zastępców oraz aktuariusza;

13) dokumenty potwierdzaj ± ce odpowiednie wykształcenie i do¶wiadczenie zawodowe niezbędne do zarz ± dzania zakładem ubezpieczeń osoby proponowanej na stanowisko dyrektora i osób proponowanych na stanowiska jego zastępców, w tym ¶wiadectwa pracy i odpisy dyplomów;

14) dane o wykształceniu i do¶wiadczeniu zawodowym osoby proponowanej na stanowisko aktuariusza, w tym ¶wiadectwa pracy i odpisy dyplomów oraz potwierdzon ± kopię decyzji o wpisie do rejestru aktuariuszy;

15) za¶wiadczenie o niekaralno¶ci osób proponowanych na stanowiska dyrektora głównego oddziału i jego zastępców oraz aktuariusza, wydane nie póĽniej niż 3 miesi ± ce przed dniem złożenia wniosku, w przypadku obywateli polskich przez Krajowy Rejestr Karny, a w przypadku obywateli państw obcych przez wła¶ciwy organ;

16) o¶wiadczenie osób proponowanych na stanowiska dyrektora głównego oddziału i jego zastępców oraz aktuariusza o tocz ± cych się przeciwko nim postępowaniach s ± dowych w zwi ± zku ze spraw ± gospodarcz ± oraz o uczestnictwie w organach zarz ± dzaj ± cych i nadzoruj ± cych spółek handlowych;

17) o¶wiadczenie doradcy inwestycyjnego o wyrażeniu zgody na zatrudnienie – w przypadku wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j w zakresie działu I grupa 3 zał±cznika do ustawy;

18) listę ustanowionych w każdym państwie członkowskim Unii Europejskiej reprezentantów do spraw roszczeń – w przypadku wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j w zakresie działu II grupa 10 zał ± cznika do ustawy, z wyj ± tkiem ubezpieczenia odpowiedzialno¶ci cywilnej przewoĽnika.

4. Dokumenty, o których mowa w ust. 3, powinny być sporz ± dzone w języku polskim lub przetłumaczone na język polski. Tłumaczenie powinno być sporz ± dzone przez tłumacza przysięgłego lub konsula Rzeczypospolitej Polskiej. Dokumenty urzędowe przed tłumaczeniem powinny być zalegalizowane przez konsula Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 108.

1. Zezwolenie, o którym mowa w art. 107 ust. 1, jest wydawane na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j w zakresie jednej lub więcej grup ubezpieczeń, o których mowa w zał ± czniku do ustawy.

2. Zezwolenie może być wydane, jeżeli w państwie, w którym znajduje się siedziba zagranicznego zakładu ubezpieczeń, zakład ten posiada odpowiednie zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j we wnioskowanym zakresie i działa w formie spółki akcyjnej albo towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych.

3. Wymóg co do formy, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy podmiotów zagranicznych wykonuj ± cych działalno¶ć ubezpieczeniow ± , których siedziba znajduje się w państwach należ ± cych do ¦wiatowej Organizacji Handlu.

Art. 109.

1. Zagraniczny zakład ubezpieczeń, który złożył wniosek o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowe j przez główny oddział lub uzyskał takie zezwolenie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, może złożyć wniosek o przyznanie mu ł ± cznie następuj ± cych uprawnień:

1) obliczenia marginesu wypłacalno¶ci, o którym mowa w art. 116, w odniesieniu do wyników całej działalno¶ci, któr ± zagraniczny zakład ubezpieczeń zamierza wykonywać lub wykonuje przez główne oddziały maj ± ce siedziby na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej;

2) złożenia kaucji, o której mowa w art. 113, jedynie na terytorium jednego spo¶ród państw członkowskich Unii Europejskiej, na terytorium których zagraniczny zakład ubezpieczeń zamierza wykonywać lub wykonuje działalno¶ć ubezpieczeniow ± przez główne oddziały;

3) umiejscowienia aktywów stanowi ± cych pokrycie rezerw technicznoubezpieczeniowych na terytorium jednego spo¶ród państw członkowskich Unii Europejskiej, na terytorium których zagraniczny zakład ubezpieczeń zamierza wykonywać lub wykonuje działalno¶ć ubezpieczeniow ± przez główne oddziały.

2. Zagraniczny zakład ubezpieczeń występuje o przyznanie uprawnień, o których mowa w ust. 1, do organu nadzoru oraz wła¶ciwych organów państw członkowskich Unii Europejskiej, w których zamierza on wykonywać lub wykonuje działalno¶ć ubezpieczeniow ± przez główny oddział.

3. We wniosku, o którym mowa w ust. 1, zagraniczny zakład ubezpieczeń ma obowi ± zek wskazać wła¶ciwy organ nadzoru jednego spo¶ród państw członkowskich Unii Europejskiej na terytorium których zagraniczny zakład ubezpieczeń zamierza wykonywać lub wykonuje działalno¶ć ubezpieczeniow ± przez główne oddziały. Wskazany we wniosku wła¶ciwy organ będzie sprawować nadzór nad wypłacalno¶ci ± zagranicznego zakładu ubezpieczeń w odniesieniu do jego działalno¶ci wykonywanej przez główne oddziały na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej. W państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym ma siedzibę wskazany wła¶ciwy organ nadzoru składana jest kaucja, o której mowa w ust. 1 pkt 2.

4. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, mog ± być przyznane, gdy wyraż ± na to zgodę wła¶ciwe organy wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej, na terytorium których zagraniczny zakład ubezpieczeń zamierza wykonywać lub wykonuje działalno¶ć ubezpieczeniow ± przez główne oddziały i na terytorium których złożył wniosek, o którym mowa w ust. 1. Organ nadzoru udziela zgody w drodze decyzji, po dokonaniu w szczególno¶ci oceny sytuacji finansowej zagranicznego zakładu ubezpieczeń, w tym jego wypłacalno¶ci.

5. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługuj ± po wyrażeniu zgody, o której mowa w ust. 4, od dnia przekazania informacji przez wskazany wła¶ciwy organ nadzoru, o którym mowa w ust. 3, organom nadzoru pozostałych państw członkowskich Unii Europejskiej na terytorium których zagraniczny zakład ubezpieczeń zamierza wykonywać lub wykonuje działalno¶ć ubezpieczeniow ± przez główne oddziały, o zamiarze sprawowania nadzoru nad wypłacalno¶ci ± tego zakładu ubezpieczeń.

6. Organ nadzoru przekaże lub wyst ± pi do wła¶ciwych organów nadzoru państw członkowskich Unii Europejskiej na terytorium których zagraniczny zakład ubezpieczeń zamierza wykonywać lub wykonuje działalno¶ć ubezpieczeniow ± przez główne oddziały – informacje niezbędne do sprawowania nadzoru nad wypłacalno¶ci ± zagranicznego zakładu ubezpieczeń w odniesieniu do jego działalno¶ci wykonywanej przez główny oddział na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej.

7. Na wniosek jednego lub kilku zainteresowanych państw członkowskich Unii Europejskiej zgoda na przyznanie uprawnień, o których mowa w ust. 1, może być cofnięta równocze¶nie przez wszystkie zainteresowane państwa członkowskie Unii Europejskiej. Organ nadzoru cofa zgodę w drodze decyzji.

8. Nadzór sprawowany przez wskazany wła¶ciwy organ nadzoru, o którym mowa w ust. 3, jest traktowany tak jak nadzór, o którym mowa w rozdziale 6.

Art. 110.

1. Powołanie dyrektora głównego oddziału i jednego z jego zastępców następuje za zgod ± organu nadzoru, chyba że powołanie dotyczy osób, które pełniły te funkcje w poprzedniej kadencji. O wyrażenie zgody występuje zagraniczny zakład ubezpieczeń.

2. Wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 1, następuje w drodze decyzji.

3. Organ nadzoru może, w drodze decyzji, odmówić wyrażenia zgody na powołanie danej osoby na stanowisko dyrektora głównego oddziału lub jego zastępcy, jeżeli osoba ta nie spełnia warunków okre¶lonych w art. 106 ust. 3–5.

4. W przypadku odmowy udzielenia przez organ nadzoru zgody, o której mowa w ust. 1, powołanie osób, o których mowa w ust. 1, nie wywołuje skutków prawnych.

5. Jeżeli wymogi okre¶lone w ust. 1 oraz w art. 106 ust. 4–5 nie s ± spełnione w zwi ± zku z rezygnacj ± , ¶mierci ± lub odwołaniem dyrektora głównego oddziału lub jego zastępcy, zagraniczny zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany, w terminie 6 miesięcy, dostosować swoj ± działalno¶ć do wymogów okre¶lonych w przepisach ustawy.

Art. 111.

Zagraniczny zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany rozpocz ± ć wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej w terminie nieprzekraczaj ± cym 12 miesięcy od dnia wydania zezwolenia.

Art. 112.

Zmiana rzeczowego zakresu działalno¶ci głównego oddziału wymaga zezwolenia organu nadzoru.

Art. 113.

1. Wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej przez zagraniczny zakład ubezpieczeń na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może być rozpoczęte po złożeniu kaucji, w celu zabezpieczenia jego przyszłych zobowi ± zań z tytułu umów ubezpieczenia zawartych przez główny oddział na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Kaucja wynosi równowarto¶ć minimalnej wysoko¶ci kapitału gwarancyjnego. 3. Kaucja jest utrzymywana przez cały okres działalno¶ci głównego oddziału na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4. Kaucja wraz z oprocentowaniem jest zaliczana na poczet posiadanych ¶rodków własnych i podlega zdeponowaniu na wyodrębnionym, oprocentowanym rachunku w banku maj ± cym siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który posiada fundusze własne w wysoko¶ci stanowi ± cej równowarto¶ć w złotych co najmniej 100 mln euro.

5. Kaucja wraz z oprocentowaniem podlega zwrotowi zagranicznemu zakładowi ubezpieczeń po zaspokojeniu wszystkich roszczeń wynikaj ± cych z umów ubezpieczenia zawartych za po¶rednictwem głównego oddziału na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

6. Kaucja nie podlega egzekucji; zaspokojenie z kaucji za zgod ± organu nadzoru wydan ± w drodze decyzji może nast ± pić jedynie w trakcie likwidacji głównego oddziału.

Art. 114.

1. Zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej przez zagraniczny zakład ubezpieczeń nie może być wydane, jeżeli:

1) wniosek zagranicznego zakładu ubezpieczeń nie spełnia warunków okre¶lonych w ustawie lub

2) osoby proponowane na stanowiska dyrektora głównego oddziału i jego zastępców nie spełniaj ± wymogów okre¶lonych w ustawie, lub

3) zagraniczny zakład ubezpieczeń nie daje rękojmi prawidłowego wykonywania działalno¶ci ubezpieczeniowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub

4) zagraniczny zakład ubezpieczeń nie posiada ¶rodków finansowych w wysoko¶ci równej co najmniej funduszowi organizacyjnemu i ¶rodków własnych głównego oddziału ustalonych w planie działalno¶ci, lub

5) zagraniczny zakład ubezpieczeń nie posiada ¶rodków finansowych niezbędnych do zapewnienia pokrycia rezerw techniczno-ubezpieczeniowych głównego oddziału, lub

6) zagraniczny zakład ubezpieczeń posługuje się warto¶ciami maj ± tkowymi pochodz ± cymi z nielegalnych lub nieujawnionych Ľródeł, lub

7) plan działalno¶ci nie zapewnia zdolno¶ci do wykonywania zobowi ± zań głównego oddziału, lub

8) wykonywanie działalno¶ci zagraża obronno¶ci, bezpieczeństwu państwa lub bezpieczeństwu i porz ± dkowi publicznemu.

2. Zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej przez zagraniczny zakład ubezpieczeń w zakresie działu II grupa 10 zał ± cznika do ustawy, z wyj ± tkiem ubezpieczenia odpowiedzialno¶ci cywilnej przewoĽnika, nie może być wydane, jeżeli zagraniczny zakład ubezpieczeń nie przedłoży listy reprezentantów do spraw roszczeń.

Art. 115.

Główny oddział jest obowi ± zany do tworzenia rezerw technicznoubezpieczeniowych , o których mowa w art. 149 ust. 1 pkt 2, na pokrycie zobowi ± zań, jakie mog ± wynikn ± ć z zawartych przez główny oddział umów ubezpieczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 116.

Zagraniczny zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany posiadać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ¶rodki własne w wysoko¶ci nie niższej niż margines wypłacalno¶ci i nie niższej niż kapitał gwarancyjny, przy czym podstaw ± do wyliczenia marginesu wypłacalno¶ci jest:

1) wysoko¶ć rezerw techniczno-ubezpieczeniowych głównego oddziału oraz wielko¶ć sum ubezpieczenia umów zawartych przez główny oddział, w przypadku zagranicznego zakładu ubezpieczeń wykonuj ± cego działalno¶ć w dziale I grupy 1–3 lub 4 zał ± cznika do ustawy;

2) składka lub ¶wiadczenie głównego oddziału w przypadku zagranicznego zakładu ubezpieczeń wykonuj ± cego działalno¶ć w dziale I grupa 5 zał ± cznika do ustawy;

3) składka lub ¶wiadczenie głównego oddziału w przypadku zagranicznego zakładu ubezpieczeń wykonuj ± cego działalno¶ć w dziale II zał ± cznika do ustawy.

Art. 117.

Przepisy okre¶laj ± ce uprawnienia organu nadzoru w stosunku do organów zakładu ubezpieczeń stosuje się odpowiednio do dyrektora głównego oddziału i jego zastępców. Art. 118.

1. Organ nadzoru zatwierdza, w drodze decyzji, umowę o przeniesienie cało¶ci lub czę¶ci portfela ubezpieczeń posiadanego przez główny oddział, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na rzecz zakładu ubezpieczeń maj ± cego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Decyzja zatwierdzaj ± ca umowę, o której mowa w ust. 1, może być wydana, jeżeli zakład ubezpieczeń przejmuj ± cy portfel ubezpieczeń będzie posiadać¶rodki własne w wysoko¶ci marginesu wypłacalno¶ci.

3. Organ nadzoru zatwierdza, w drodze decyzji, przeniesienie cało¶ci lub czę¶ci portfela ubezpieczeń posiadanego przez główny oddział, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na rzecz zakładu ubezpieczeń maj ± cego siedzibę w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, po uzyskaniu od wła¶ciwych organów tego państwa informacji w zakresie:

1) dopuszczalno¶ci, według prawa krajowego tego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, przeniesienia portfela;

2) zgody na dokonanie przeniesienia portfela;

3) posiadania przez zakład ubezpieczeń przejmuj ± cy portfel ubezpieczeń¶rodków własnych w wysoko¶ci marginesu wypłacalno¶ci.

4. Organ nadzoru zatwierdza, w drodze decyzji, przeniesienie cało¶ci lub czę¶ci portfela ubezpieczeń posiadanego przez główny oddział, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na rzecz głównego oddziału, który uzyskał zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, po uzyskaniu od wła¶ciwych organów tego państwa informacji w zakresie, o którym mowa w ust. 3.

5. W przypadku gdy ryzyko objęte umow ± ubezpieczenia zawart ± przez główny oddział na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, umiejscowione jest w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, organ nadzoru zatwierdza przeniesienie portfela, o którym mowa w ust. 1, 3 lub 4, po uzyskaniu zgody wła¶ciwych organów państwa, w którym jest umiejscowione ryzyko.

6. Do umów o przeniesienie portfela, o których mowa w ust. 1 oraz w ust. 3, przepisy art. 183–186 stosuje się odpowiednio.

Art. 119.

1. Organ nadzoru cofa, w drodze decyzji, zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej przez zagraniczny zakład ubezpieczeń na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zakład ten w państwie, gdzie znajduje się jego siedziba:

1) utracił zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej ;

2) został postawiony w stan likwidacji lub ogłoszono jego upadło¶ć.

2. Organ nadzoru może cofn ± ć, w drodze decyzji, zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci w zakresie jednej lub kilku grup ubezpieczeń albo jednego lub kilku rodzajów ubezpieczeń przez zagraniczny zakład ubezpieczeń na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli:

1) zagraniczny zakład ubezpieczeń przestał spełniać warunki niezbędne do uzyskania zezwolenia;

2) główny oddział wykonuje działalno¶ć ubezpieczeniow ± z naruszeniem przepisów prawa, statutu lub nie zapewnia zdolno¶ci zagranicznego zakładu ubezpieczeń do wykonywania zobowi ± zań;

3) zagraniczny zakład ubezpieczeń wyst±pił do organu nadzoru z wnioskiem o cofnięcie zezwolenia, przy czym należy zagwarantować zabezpieczenie interesów ubezpieczaj±cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia w szczególno¶ci w zakresie spełnienia ¶wiadczeń i wypłaty odszkodowań;

4) zagraniczny zakład ubezpieczeń nie rozpocz ± ł wykonywania działalno¶ci ubezpieczeniowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie, o którym mowa w art. 111;

5) zagraniczny zakład ubezpieczeń zaprzestał wykonywania działalno¶ci ubezpieczeniowej przez okres dłuższy niż 6 miesięcy;

6) zagraniczny zakład ubezpieczeń nie zrealizuje w terminie planu przywrócenia prawidłowych stosunków finansowych albo krótkoterminowego planu wypłacalno¶ci;

7) w stosunku odpowiednio do akcjonariuszy albo udziałowców zagranicznego zakładu ubezpieczeń zaistniej ± przesłanki okre¶lone w art. 98 ust. 1 pkt 3–6.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, organ nadzoru może cofn ± ć zezwolenie w zakresie grup ubezpieczeń, w których działalno¶ć ubezpieczeniowa nie została rozpoczęta.

4. Organ nadzoru cofa zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej przez zagraniczny zakład ubezpieczeń w zakresie działu II grupa 10 zał ± cznika do ustawy, z wyj ± tkiem ubezpieczenia odpowiedzialno¶ci cywilnej przewoĽnika, w przypadku stwierdzenia braku reprezentanta do spraw roszczeń w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

5. Zagraniczny zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany, w terminie 7 dni, zawiadomić organ nadzoru o zaprzestaniu wykonywania działalno¶ci ubezpieczeniowej lub zawierania umów w danej grupie ubezpieczenia .

Art. 120.

1. W przypadku gdy organ nadzoru sprawuje nadzór nad działalno¶ci ± ubezpieczeniow ± zagranicznego zakładu ubezpieczeń na zasadach i w trybie okre¶lonych w art. 109, cofnięcie zezwolenia, o którym mowa w art. 119, wymaga powiadomienia organów nadzoru pozostałych państw członkowskich Unii Europejskiej, na terytorium których zagraniczny zakład ubezpieczeń wykonuje działalno¶ć ubezpieczeniow ± przez główne oddziały.

2. W przypadku gdy wła¶ciwy organ nadzoru, o którym mowa w art. 109 ust. 3, poinformuje organ nadzoru o cofnięciu zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej przez zagraniczny zakład ubezpieczeń na jego terytorium, organ nadzoru zastosuje do tego zagranicznego zakładu ubezpieczeń wszelkie ¶rodki przewidziane w ustawie.

3. W przypadku gdy powodem cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 2, jest brak wymaganego marginesu wypłacalno¶ci, organ nadzoru cofa zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej przez zagraniczny zakład ubezpieczeń na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 121.

Rozwi ± zanie głównego oddziału następuje po przeprowadzeniu jego likwidacji.

Art. 122.

1. Organ nadzoru może zarz ± dzić likwidację głównego oddziału w przypadku, gdy: 1) działalno¶ć głównego oddziału jest wykonywana z naruszeniem przepisów prawa, statutu, planu działalno¶ci lub nie zapewnia zdolno¶ci zakładu ubezpieczeń do wykonywania zobowi±zań;

2) główny oddział nie spełnia ¶wiadczeń ubezpieczeniowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo spełnia je z opóĽnieniem lub czę¶ciowo;

3) zostało wszczęte postępowanie upadło¶ciowe lub likwidacyjne wobec zagranicznego zakładu ubezpieczeń w kraju jego siedziby.

2. W przypadku zarz ± dzenia likwidacji organ nadzoru wyznacza likwidatora.

Art. 123.

1. Likwidatorzy s ± obowi ± zani składać sprawozdania o przebiegu likwidacji co 3 miesi ± ce od dnia otwarcia likwidacji; organ nadzoru może ż ± dać przedstawiania sprawozdań o przebiegu likwidacji w terminach krótszych oraz przekazywania dodatkowych informacji.

2. W przypadku zarz ± dzenia likwidacji głównego oddziału:

1) główny oddział nie może zawierać nowych umów ubezpieczenia ;

2) umowy już zawarte nie mog ± być przedłużane i nie przedłużaj ± się;

3) sumy ubezpieczeń zawartych umów ubezpieczenia nie mog ± być podwyższane;

4) główny oddział nie może zawierać umów reasekuracji czynnej i umów retrocesji czynnej;

5) umowy reasekuracji czynnej i umowy retrocesji czynnej już zawarte nie mog ± być przedłużane i nie przedłużaj ± się;

6) główny oddział nie może przyjmować nowych cesji w ramach zawartych umów reasekuracji czynnej i umów retrocesji czynnej;

7) główny oddział nie może zwiększać odpowiedzialno¶ci w ramach zawartych umów reasekuracji czynnej i umów retrocesji czynnej.

3. W przypadku likwidacji przez zagraniczny zakład ubezpieczeń działalno¶ci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub utraty zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej w kraju, w którym znajduje się siedziba zagranicznego zakładu ubezpieczeń, likwidatorem głównego oddziału jest jego dyrektor.

4. Dyrektor głównego oddziału ma obowi ± zek powiadomić organ nadzoru o zaistnieniu okoliczno¶ci, o których mowa w art. 119, w terminie 3 dni od dnia powzięcia informacji o zaistnieniu tych okoliczno¶ci oraz trzykrotnie ogłasza o zaistnieniu tych okoliczno¶ci w dzienniku o zasięgu ogólnokrajowym. Ogłoszenia s ± dokonywane w odstępach nie krótszych niż 7 dni i nie dłuższych niż 14 dni. Pierwsze ogłoszenie powinno być dokonane w terminie 7 dni od dnia powiadomienia organu nadzoru.

5. Dyrektor głównego oddziału, który nie powiadomi organu nadzoru oraz nie ogłosi trzykrotnie w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim o okoliczno¶ciach, o których mowa w art. 119, odpowiada całym swoim maj ± tkiem solidarnie z zagranicznym zakładem ubezpieczeń za szkodę wyrz ± dzon ± z tego tytułu wierzycielom.

Art. 124.

Jeżeli ¶rodki stanowi ± ce pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych nie wystarcz ± na pokrycie wszystkich zobowi ± zań głównego oddziału, za wydan ± w drodze decyzji zgod± organu nadzoru, zaspokojenie niepokrytej czę¶ci zobowi±zań następuje z kaucji, o której mowa w art. 113.

Art. 125.

Do likwidacji głównego oddziału stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu spółek handlowych dotycz ± ce likwidacji spółki akcyjnej.

Art. 126.

Zagraniczny zakład ubezpieczeń odpowiada za zobowi ± zania głównego oddziału całym swoim maj ± tkiem.

Rozdział 6 Swoboda ¶wiadczenia usług ubezpieczeniowych

Art. 127.

1. Krajowy zakład ubezpieczeń, w ramach swobody ¶wiadczenia usług, może wykonywać działalno¶ć ubezpieczeniow ± na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

2. Działalno¶ć krajowego zakładu ubezpieczeń w zakresie, o którym mowa w ust. 1, podlega nadzorowi organu nadzoru.

Art. 128.

1. Zagraniczny zakład ubezpieczeń z państwa członkowskiego Unii Europejskiej może wykonywać działalno¶ć ubezpieczeniow ± na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli uzyskał odpowiednie zezwolenie na wykonywanie tej działalno¶ci w państwie, w którym ma swoj ± siedzibę.

2. Wykonywanie działalno¶ci przez zakład ubezpieczeń, o którym mowa w ust. 1, podlega nadzorowi wła¶ciwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym ma on swoj ± siedzibę.

Art. 129.

1. Zagraniczny zakład ubezpieczeń z państwa członkowskiego Unii Europejskiej, wykonuj ± cy działalno¶ć na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowi ± zany stosować prawo polskie, chyba że co innego wynika z umowy międzynarodowej, której Rzeczpospolita Polska jest stron ± .

2. Za zobowi ± zania z tytułu wykonywanej działalno¶ci ubezpieczeniowej zagraniczny zakład ubezpieczeń, o którym mowa w ust. 1, odpowiada całym swoim maj ± tkiem.

3. Zakład ubezpieczeń, o którym mowa w ust. 1, w zakresie okre¶lenia prawa wła¶ciwego dla umowy ubezpieczenia jest obowi ± zany stosować następuj ± ce zasady:

1) jeżeli ubezpieczaj ± cy ma miejsce zamieszkania lub siedzibę zarz ± du w państwie członkowskim Unii Europejskiej umiejscowienia ryzyka, do umów ubezpieczenia stosuje się prawo tego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem, że gdy pozwala na to prawo tego państwa członkowskiego strony mog ± wybrać prawo innego państwa;

2) jeżeli ubezpieczaj±cy nie ma stałego miejsca zamieszkania lub siedziby zarz±du w państwie członkowskim Unii Europejskiej umiejscowienia ryzyka, strony umowy ubezpieczenia mog± wybrać jako wła¶ciwe prawo państwa członkowskiego Unii Europejskiej umiejscowienia ryzyka lub prawo państwa, w którym ubezpieczaj±cy ma miejsce zamieszkania lub siedzibę organu zarz±dzaj±cego;

3) jeżeli ubezpieczaj ± cy wykonuje działalno¶ć gospodarcz ± lub wykonuje wolny zawód, a umowa ubezpieczenia obejmuje co najmniej dwa ryzyka, zwi ± zane z t ± działalno¶ci ± i umiejscowione w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, swoboda wyboru prawa wła¶ciwego w odniesieniu do umowy ubezpieczenia będzie rozci ± gać się na prawo tego państwa Unii Europejskiej, w którym ubezpieczaj ± cy ma miejsce zamieszkania lub siedzibę organu zarz ± dzaj ± cego;

4) w zakresie okre¶lonym w pkt 2 i 3 dopuszcza się możliwo¶ć swobody wyboru prawa wła¶ciwego;

5) jeżeli ryzyko ogranicza się do zdarzeń zachodz ± cych w państwie członkowskim innym niż państwo umiejscowienia ryzyka, niezależnie od przepisów pkt 1–3, strony mog ± wybrać prawo pierwszego z tych państw;

6) dokonanie wyboru prawa wła¶ciwego przez strony umowy ubezpieczenia , gdy wszystkie istotne elementy w czasie dokonania wyboru s ± zwi ± zane tylko z jednym państwem członkowskim Unii Europejskiej nie wył ± cza stosowania bezwzględnie obowi ± zuj ± cych przepisów prawa tego państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

7) wybór prawa ma być jednoznacznie okre¶lony w umowie ubezpieczenia ; 8) jeżeli wybór nie został dokonany zgodnie z pkt 1–7, prawem wła¶ciwym dla danej umowy ubezpieczenia będzie prawo państwa członkowskiego Unii Europejskiej, z którym umowa jest naj¶ci¶lej zwi ± zana.

4. Przepis ust. 3 nie ogranicza prawa wła¶ciwego dla siedziby s ± du, jeżeli jest ono bezwzględnie wi ± ż ± ce. 5. W przypadku ubezpieczenia dużych ryzyk, strony umowy ubezpieczenia mog ± wybrać prawo dowolnego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Art. 130.

Zagraniczny zakład ubezpieczeń z państwa członkowskiego Unii Europejskiej wy konuj ± cy działalno¶ć ubezpieczeniow ± w zakresie działu I zał ± cznika do ustawy, w zakresie okre¶lenia prawa wła¶ciwego dla umowy ubezpieczenia , jest obowi ± zany stosować następuj ± ce zasady:

1) prawem wła¶ciwym dla umowy ubezpieczenia jest prawo państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym ubezpieczaj ± cy ma miejsce zamieszkania lub siedzibę zarz ± du;

2) jeżeli ubezpieczaj ± cym jest osoba fizyczna maj ± ca miejsce zamieszkania w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż państwo, którego jest obywatelem, ubezpieczaj ± cy może wybrać prawo państwa członkowskiego Unii Europejskiej, którego jest obywatelem.

Art. 131.

1. Zagraniczny zakład ubezpieczeń z państwa członkowskiego Unii Europejskiej może wykonywać działalno¶ć na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez oddział:

1) po otrzymaniu przez organ nadzoru od wła¶ciwego organu państwa, w którym znajduje się siedziba zakładu ubezpieczeń, odpowiednich informacji dotycz±cych zagranicznego zakładu ubezpieczeń, o których mowa w art. 132 ust. 1 pkt 1 i w art. 135 ust. 1;

2) po otrzymaniu od organu nadzoru informacji o warunkach, na których działalno¶ć ta jest wykonywana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Organ nadzoru przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 2, organowi nadzoru państwa wła¶ciwego ze względu na siedzibę zakładu ubezpieczeń, w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania informacji, o których mowa w art. 132 ust. 1 pkt 1 i w art. 135 ust. 1.

3. W przypadku, gdy organ nadzoru nie przekaże informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 2, organowi nadzoru państwa wła¶ciwego ze względu na siedzibę zakładu ubezpieczeń, w terminie okre¶lonym w ust. 2, zakład ubezpieczeń może rozpocz ± ć wykonywanie działalno¶ci przez oddział po upływie 2 miesięcy od dnia otrzymania przez organ nadzoru informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1, chyba że organ nadzoru wskaże wcze¶niejszy dzień, od którego działalno¶ć może być podjęta.

4. W zakresie zmiany informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1 odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138.

Art. 132.

1. Zagraniczny zakład ubezpieczeń z państwa członkowskiego Unii Europejskiej może wykonywać działalno¶ć na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w inny sposób niż przez oddział w ramach swobody ¶wiadczenia usług, po otrzymaniu przez organ nadzoru od wła¶ciwych organów państwa członkowskiego Unii Europejskiej, na terenie którego znajduje się siedziba zakładu ubezpieczeń:

1) za¶wiadczenia potwierdzaj ± cego, że zakład ubezpieczeń posiada ¶rodki na pokrycie marginesu wypłacalno¶ci;

2) informacji o grupach ubezpieczeń, na wykonywanie których posiada on zezwolenie;

3) informacji o rodzaju ryzyk, które taki zakład ubezpieczeń zamierza ubezpieczać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. W zakresie zmiany informacji, o których mowa w ust. 1, odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138.

Art. 133.

1. Zagraniczny zakład ubezpieczeń z państwa członkowskiego Unii Europejskiej wykonuj ± cy działalno¶ć w dziale II grupy 10 zał ± cznika do ustawy, z wyj ± tkiem odpowiedzialno¶ci cywilnej przewoĽnika, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w inny sposób niż przez oddział w ramach swobody ¶wiadczenia usług, ma obowi ± zek przekazać organowi nadzoru, za po¶rednictwem wła¶ciwego organu państwa, w którym znajduje się siedziba zakładu ubezpieczeń:

1) dane osobowe przedstawicieli zakładu ubezpieczeń upoważnionych do jego reprezentowania w zakresie niezbędnym dla:

a) podejmowania i zaspokajania roszczeń zgłaszanych przez osoby uprawnione oraz

b) zapewnienia zastępstwa prawnego zakładu w sporach przed polskimi s ± dami powszechnymi;

2) o¶wiadczenie o zamiarze zostania członkiem Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.

2. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń nie wyznaczy przedstawicieli, o których mowa w ust. 1, organ nadzoru może wyrazić zgodę na reprezentowanie zakładu ubezpieczeń w zakresie, o którym mowa w ust. 1, przez ustanowionego przez ten zakład ubezpieczeń na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej reprezentanta do spraw roszczeń.

Art. 134.

Krajowy zakład ubezpieczeń, który zamierza rozpocz ± ć działalno¶ć ubezpieczeniow ± na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, ma obowi ± zek zawiadomienia organu nadzoru.



Art. 135. 1. Zawiadomienie, o którym mowa w art. 134, w przypadku zamiaru wykonywania działalno¶ci przez oddział zawiera:

1) nazwę państwa członkowskiego Unii Europejskiej, na terytorium którego zakład ubezpieczeń zamierza wykonywać działalno¶ć ubezpieczeniow ± ;

2) rodzaj planowanej działalno¶ci, w tym rodzaje ryzyk, które zakład ubezpieczeń zamierza ubezpieczać w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej;

3) strukturę organizacyjn ± oddziału;

4) plan działalno¶ci;

5) adres oddziału w państwie członkowskim Unii Europejskiej;

6) imiona i nazwiska osób upoważnionych do reprezentowania oraz kierowania sprawami zakładu ubezpieczeń w zakresie jego działalno¶ci przez oddział, ze wskazaniem, jeżeli jest to niezbędne, sposobu reprezentacji;

7) o¶wiadczenie, że zakład ubezpieczeń jest członkiem biura narodowego i zagranicznego ubezpieczeniowego funduszu gwarancyjnego, w przypadku gdy zamierza on wykonywać działalno¶ć w dziale II grupa 10 zał ± cznika do ustawy, z wył ± czeniem odpowiedzialno¶ci cywilnej przewoĽnika.

2. W terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, organ nadzoru przekaże informacje, o których mowa w ust. 1, wraz z o¶wiadczeniem, że zakład ubezpieczeń posiada ¶rodki na pokrycie marginesu wypłacalno¶ci, wła¶ciwym organom państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym krajowy zakład ubezpieczeń zamierza wykonywać działalno¶ć.

3. Organ nadzoru może odmówić, w drodze decyzji, przekazania informacji, o których mowa w ust. 1, jeżeli:

1) sytuacja finansowa zakładu ubezpieczeń nie pozwala na utworzenie oddziału;

2) struktura organizacyjna oddziału nie zapewnia prawidłowego wykonywania działalno¶ci;

3) osoby maj ± ce kierować oddziałem nie posiadaj ± odpowiedniego wykształcenia i do¶wiadczenia zawodowego niezbędnego do zarz ± dzania zakładem ubezpieczeń lub nie daj ± rękojmi prowadzenia spraw zakładu ubezpieczeń w sposób należyty lub były karane za umy¶lne przestępstwo stwierdzone prawomocnym wyrokiem s ± du;

4) przedstawiony plan działalno¶ci nie zapewnia zdolno¶ci do wykonywania zobowi±zań.

4. Oddział może zostać ustanowiony, jeżeli po przekazaniu informacji, w trybie ust. 2, zakład otrzyma od wła¶ciwych organów państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym zakład zamierza ustanowić oddział, informacje o warunkach, na jakich działalno¶ć ta będzie wykonywana. Oddział może być ustanowiony w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania informacji przez zakład.

5. Organ nadzoru niezwłocznie powiadomi zakład ubezpieczeń o przyczynach odmowy, o której mowa w ust. 3.

Art. 136.

1. Organ nadzoru przekazuje informacje, o których mowa w art. 135 ust. 1, oraz o¶wiadczenie, o którym mowa w art. 135 ust. 2, w języku urzędowym państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym krajowy zakład ubezpieczeń zamierza działać przez oddział lub w inny sposób niż przez oddział w ramach swobody ¶wiadczenia usług, chyba że wła¶ciwe organy tego państwa nie zgłosz ± takiego wymogu.

2. Organ nadzoru może zgłosić wymóg przekazania mu w języku polskim informacji, o których mowa w art. 131–133.

Art. 137.

1. Zawiadomienie, o którym mowa w art. 134, w przypadku zamiaru wykonywania działalno¶ci w inny sposób niż przez oddział w ramach swobody ¶wiadczenia usług, zawiera wskazanie rodzajów ryzyk, jakie zakład ubezpieczeń zamierza ubezpieczać, a w przypadku gdy krajowy zakład ubezpieczeń wykonuje działalno¶ć w dziale II grupa 10 zał ± cznika do ustawy, z wyj ± tkiem odpowiedzialno¶ci cywilnej przewoĽnika, także:

1) dane osobowe przedstawicieli zakładu ubezpieczeń upoważnionych do jego reprezentowania w zakresie niezbędnym dla:

a) podejmowania i zaspokajania roszczeń zgłaszanych przez osoby uprawnione oraz

b) zapewnienia zastępstwa prawnego zakładu ubezpieczeń w sporach przed s ± dami powszechnymi;

2) o¶wiadczenie, że zakład ubezpieczeń jest członkiem biura narodowego i zagranicznego ubezpieczeniowego funduszu gwarancyjnego.

2. W terminie 30 dni od dnia zawiadomienia, o którym mowa w art. 134, organ nadzoru przekaże wła¶ciwemu organowi państwa, w którym zakład ubezpieczeń zamierza wykonywać działalno¶ć:

1) za¶wiadczenie potwierdzaj ± ce, że zakład ubezpieczeń posiada ¶rodki własne na pokrycie marginesu wypłacalno¶ci;

2) informację o grupach ubezpieczeń, na które posiada zezwolenie;

3) informację o rodzaju ryzyk, które zakład ubezpieczeń zamierza ubezpieczać w państwie członkowskim Unii Europejskiej;

4) w przypadku gdy krajowy zakład ubezpieczeń wykonuje działalno¶ć w dziale II grupa 10 zał ± cznika, z wyj ± tkiem odpowiedzialno¶ci cywilnej przewoĽnika, dane osobowe przedstawicieli zakładu ubezpieczeń, o których mowa w ust. 1 oraz o¶wiadczenie, że zakład ubezpieczeń jest członkiem biura narodowego i zagranicznego ubezpieczeniowego funduszu gwarancyjnego.

3. Organ nadzoru może odmówić przekazania informacji, o których mowa w ust. 2, jeżeli sytuacja finansowa zakładu ubezpieczeń nie pozwala na wykonywanie działalno¶ci w zakresie okre¶lonym w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 134.

4. Zakład ubezpieczeń może rozpocz ± ć działalno¶ć po otrzymaniu potwierdzenia od wła¶ciwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej o otrzymaniu informacji, o których mowa w ust. 2. Art. 131 ust. 3 stosuje się odpowiednio. 5. Organ nadzoru niezwłocznie powiadomi zakład ubezpieczeń o przyczynach odmowy, o której mowa w ust. 3.

Art. 138.

1. O zamiarze zmiany wszelkich danych lub informacji, o których mowa w art. 135 ust. 1 i art. 137 ust. 1 i 2, zakład ubezpieczeń ma obowi ± zek poinformowania organu nadzoru oraz wła¶ciwych organów państwa, w którym znajduje się siedziba oddziału zakładu ubezpieczeń, w terminie co najmniej 30 dni przed planowanym wprowadzeniem tych zmian.

2. Wprowadzanie zmian informacji lub danych, o których mowa w art. 135 ust. 1 i art. 137 ust. 1 i 2, następuje w trybie okre¶lonym w art. 135 ust. 2 i 3 i art. 137 ust. 2 i 3.

Art. 139.

1. Jeżeli organ nadzoru stwierdzi, że zagraniczny zakład ubezpieczeń, wykonuj ± cy działalno¶ć przez oddział lub w inny sposób niż przez oddział w ramach swobody ¶wiadczenia usług, przy wykonywaniu tej działalno¶ci nie przestrzega przepisów prawa polskiego, zobowi ± że ten zakład ubezpieczeń do usunięcia takiej nieprawidłowo¶ci.

2. Jeżeli zakład ten nie podejmie koniecznych działań, o których mowa w ust. 1, organ nadzoru poinformuje o tym wła¶ciwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym zakład ten ma siedzibę.

3. Jeżeli pomimo zastosowania ¶rodków przez wła¶ciwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej wobec zakładu ubezpieczeń lub jeżeli ¶rodki te okaż ± się niedostateczne lub nie zostan ± zastosowane, a zagraniczny zakład ubezpieczeń w dalszym ci ± gu będzie naruszać przepisy prawa polskiego, organ nadzoru, po poinformowaniu wła¶ciwych organów państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym zakład ten ma siedzibę, może zastosować wszystkie uprawnienia przysługuj ± ce mu z mocy ustawy w stosunku do krajowych zakładów ubezpieczeń i zagranicznych zakładów ubezpieczeń, aby zapobiec dalszym naruszeniom prawa.

4. Organ nadzoru w ramach czynno¶ci, o których mowa w ust. 3, może również zakazać wykonywania, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, działalno¶ci ubezpieczeniowej przez zakład ubezpieczeń, o którym mowa w ust. 3.

Art. 140.

Krajowy zakład ubezpieczeń, który wykonuje działalno¶ć w ramach swobody ¶wiadczenia usług, jest obowi ± zany do poinformowania ubezpieczaj ± cego, przed zawarciem umowy ubezpieczenia , o siedzibie zakładu ubezpieczeń.

Art. 141.

Polisa lub inny dokument potwierdzaj ± cy zawarcie umowy ubezpieczenia przez oddział lub w inny sposób niż przez oddział w ramach swobody ¶wiadczenia usług musi zawierać informacje dotycz ± ce:

1) adresu i siedziby zakładu ubezpieczeń lub odpowiednio adresu oddziału zakładu ubezpieczeń, który udziela ochrony ubezpieczeniowej ;

2) miejsca zawarcia umowy ubezpieczenia ;

3) wła¶ciwo¶ci s ± du, w przypadku sporu między stronami umowy ubezpieczenia ;

4) daty zawarcia umowy ubezpieczenia i terminu jej obowi ± zywania;

5) przedmiotu umowy ubezpieczenia i warunków jej wykonania;

6) oznaczenia stron umowy ubezpieczenia ;

7) wysoko¶ci składki ubezpieczeniowej ;

8) wskazania ogólnych warunków ubezpieczenia , w oparciu o które została zawarta umowa ubezpieczenia oraz ich dostarczenia ubezpieczaj ± cemu.

Art. 142.

Krajowy zakład ubezpieczeń wykonuj ± cy działalno¶ć poza granicami kraju jest obowi ± zany do informowania organu nadzoru, oddzielnie dla transakcji przeprowadzanych w zakresie działalno¶ci oddziału oraz dla transakcji przeprowadzanych w inny sposób niż przez oddział w ramach swobody ¶wiadczenia usług, o wysoko¶ci składek, ¶wiadczeń i prowizji, niepomniejszonych o reasekurację, w podziale na państwa członkowskie Unii Europejskiej i grupy ubezpieczeń, a także – w odniesieniu do działu II grupa 10 zał ± cznika do ustawy, z wył ± czeniem odpowiedzialno¶ci cywilnej przewoĽnika – o częstotliwo¶ci występowania i ¶redniej wysoko¶ci szkód.

Art. 143.

1. Krajowy zakład ubezpieczeń może zawrzeć umowę o przeniesienie portfela ubezpieczeń z zakładem ubezpieczeń maj ± cym siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

2. Organ nadzoru zatwierdza umowę, o której mowa w ust. 1, z zachowaniem warunków okre¶lonych w art. 181–186:

1) po otrzymaniu od wła¶ciwego organu nadzoru państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym przejmuj ± cy zakład ubezpieczeń ma siedzibę, potwierdzenia, że zakład ten, po przejęciu portfela, będzie posiadał¶rodki własne w wysoko¶ci marginesu wypłacalno¶ci;

2) po zasięgnięciu opinii:

a) w przypadku ubezpieczeń z działu I zał ± cznika do ustawy – wła¶ciwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym ubezpieczaj ± cy ma stałe miejsce zamieszkania lub siedzibę zarz ± du,

b) w przypadku ubezpieczeń z działu II zał ± cznika do ustawy – wła¶ciwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej umiejscowienia ryzyka.

Art. 144.

1. Przeniesienie portfela ubezpieczeń zawartych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zakład ubezpieczeń maj ± cy siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej wymaga pozytywnej opinii organu nadzoru przekazanej wła¶ciwemu organowi państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym zagraniczny zakład ubezpieczeń ma siedzibę.

2. W przypadku gdy przeniesienie portfela, o którym mowa w ust. 1, ma nast ± pić na rzecz krajowego zakładu ubezpieczeń, organ nadzoru przekazuje wła¶ciwemu organowi państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym zagraniczny zakład ubezpieczeń ma siedzibę, informację, czy krajowy zakład ubezpieczeń po przeniesieniu portfela będzie posiadać¶rodki własne w wysoko¶ci marginesu wypłacalno¶ci.

3. Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, organ nadzoru przekazuje najpóĽniej w terminie 3 miesięcy od dnia wyst ± pienia o przekazanie tych informacji.

Art. 145.

Do likwidacji oddziału zagranicznego zakładu ubezpieczeń z państwa członkowskiego Unii Europejskiej i krajowego zakładu ubezpieczeń za granic ± stosuje się odpowiednio art. 190–201.

Rozdział 7

Gospodarka finansowa zakładu ubezpieczeń

Art. 146.

1. Zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany posiadać¶rodki własne w wysoko¶ci nie niższej niż margines wypłacalno¶ci i nie niższej niż kapitał gwarancyjny.

2. Kapitał gwarancyjny jest równy większej z warto¶ci:

1) jednej trzeciej marginesu wypłacalno¶ci;

2) minimalnej wysoko¶ci kapitału gwarancyjnego.

Art. 146a.

1. Do zakładów ubezpieczeń wykonuj ± cych działalno¶ć, o której mowa w dziale I zał ± cznika do ustawy, których składka przypisana brutto z tytułu wykonywanej działalno¶ci reasekuracyjnej w ostatnim roku obrotowym przekracza 10 % całkowitej składki przypisanej brutto, lub składka przypisana brutto z tytułu wykonywanej działalno¶ci reasekuracyjnej w ostatnim roku obrotowym przekracza kwotę równowarto¶ci w złotych 50 000 000 euro, lub rezerwy technicznoubezpieczeniowe w ujęciu brutto, utworzone w zwi ± zku z wykonywan ± działalno¶ci ± reasekuracyjn ± , przekraczaj ± 10 % ł ± cznych rezerw technicznoubezpieczeniowych w ujęciu brutto, utworzonych na koniec roku obrotowego, stosuje się następuj ± ce zasady:

1) margines wypłacalno¶ci zakładu ubezpieczeń stanowi sumę:

a) marginesu wypłacalno¶ci zakładu ubezpieczeń, obliczonego zgodnie z przepisami dotycz ± cymi gospodarki finansowej zakładów ubezpieczeń oraz

b) marginesu wypłacalno¶ci zakładu reasekuracji, obliczonego zgodnie z przepisami dotycz ± cymi gospodarki finansowej zakładów reasekuracji;

2) minimalna wysoko¶ć kapitału gwarancyjnego jest równa większej z dwóch kwot:

a) minimalnej wysoko¶ci kapitału gwarancyjnego dla zakładu ubezpieczeń, obliczonej zgodnie z przepisami dotycz±cymi gospodarki finansowej zakładów ubezpieczeń oraz

b) minimalnej wysoko¶ci kapitału gwarancyjnego dla zakładu reasekuracji, obliczonej zgodnie z przepisami dotycz ± cymi gospodarki finansowej zakładów reasekuracji;

3) wysoko¶ć ¶rodków własnych zakładu ubezpieczeń stanowi ± cych pokrycie marginesu wypłacalno¶ci i wysoko¶ć ¶rodków własnych zakładu ubezpieczeń stanowi ± cych pokrycie kapitału gwarancyjnego jest ustalana zgodnie z przepisami dotycz ± cymi gospodarki finansowej zakładów ubezpieczeń oraz przepisami dotycz ± cymi gospodarki finansowej zakładów reasekuracji;

4) zakład ubezpieczeń lokuje aktywa stanowi ± ce pokrycie rezerw technicznoubezpieczeniowych z tytułu wykonywanej działalno¶ci reasekuracyjnej zgodnie z przepisami dotycz ± cymi gospodarki finansowej zakładów reasekuracji; aktywa zakładu stanowi ± ce pokrycie rezerw technicznoubezpieczeniowych zwi ± zanych z wykonywan ± działalno¶ci ± reasekuracyjn ± musz ± zostać wydzielone i być zarz ± dzane niezależnie od aktywów zwi ± zanych z wykonywan ± przez zakład ubezpieczeń działalno¶ci ± ubezpieczeniow ± bezpo¶redni ± , bez możliwo¶ci transferu tych aktywów.

2. Do zakładów ubezpieczeń wykonuj ± cych działalno¶ć, o której mowa w dziale II zał ± cznika do ustawy, których składka przypisana brutto z tytułu wykonywanej działalno¶ci reasekuracyjnej w ostatnim roku obrotowym przekracza 10 % całkowitej składki przypisanej brutto, lub składka przypisana brutto z tytułu wykonywanej działalno¶ci reasekuracyjnej w ostatnim roku obrotowym przekracza kwotę równowarto¶ci w złotych 50 000 000 euro, lub rezerwy technicznoubezpieczeniowe w ujęciu brutto, utworzone w zwi ± zku z wykonywan ± działalno¶ci ± reasekuracyjn ± przekraczaj ± 10 % ł ± cznych rezerw technicznoubezpieczeniowych w ujęciu brutto, utworzonych na koniec roku obrotowego, stosuje się zasady, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 4.

3. Do wyliczenia równowarto¶ci w złotych kwoty wyrażonej w euro, o której mowa w ust. 1 i 2, przyjmuje się¶redni kurs walut obcych Narodowego Banku Polskiego według tabeli kursów ¶rednich nr 1 każdego roku.

4. Jeżeli w dwóch kolejnych latach obrotowych warunki wymienione w ust. 1 i 2 nie s ± spełnione, zakład ubezpieczeń od trzeciego kolejnego roku obrotowego stosuje przepisy dotycz ± ce gospodarki finansowej zakładów ubezpieczeń.

5. Zakład ubezpieczeń może wyst ± pić do organu nadzoru o skrócenie terminu, o którym mowa w ust. 4.

Art. 147.

Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych okre¶li, w drodze rozporz ± dzenia, sposób wyliczenia wysoko¶ci marginesu wypłacalno¶ci oraz minimaln ± wysoko¶ć kapitału gwarancyjnego dla działów i grup ubezpieczeń, uwzględniaj ± c konieczno¶ć zapewnienia wypłacalno¶ci zakładów ubezpieczeń.

Art. 148.

1. ¦rodki własne zakładu ubezpieczeń s ± to aktywa zakładu ubezpieczeń, z wył ± czeniem aktywów:

1) przeznaczonych na pokrycie wszelkich przewidywalnych zobowi ± zań;

2) warto¶ci niematerialnych i prawnych;

3) akcji i udziałów własnych będ±cych w posiadaniu zakładu ubezpieczeń;

4) z tytułu odroczonego podatku dochodowego.

2. Z aktywów stanowi ± cych ¶rodki własne zakładu ubezpieczeń podlegaj ± cego nadzorowi dodatkowemu wył ± cza się posiadane przez zakład ubezpieczeń akcje i inne aktywa finansuj ± ce kapitały własne innych zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji należ ± cych do tej samej ubezpieczeniowej grupy kapitałowej. 2a. Z aktywów stanowi ± cych ¶rodki własne zakładu ubezpieczeń wchodz ± cego w skład konglomeratu finansowego wył ± cza się posiadane przez zakład ubezpieczeń akcje lub udziały finansuj ± ce kapitały własne innych zakładów ubezpieczeń, zakładów reasekuracji, instytucji kredytowych i instytucji finansowych, w rozumieniu prawa bankowego, oraz firm inwestycyjnych.

2b. Z aktywów stanowi ± cych ¶rodki własne zakładu ubezpieczeń wył ± cza się posiadane przez zakład ubezpieczeń w odniesieniu do innych zakładów ubezpieczeń, zakładów reasekuracji, instytucji kredytowych i instytucji finansowych, w rozumieniu prawa bankowego, oraz firm inwestycyjnych:

1) udzielone przez zakład ubezpieczeń pożyczki podporz ± dkowane spełniaj ± ce warunki okre¶lone w ust. 4 pkt 2;

2) skumulowane niezapłacone dywidendy z tytułu akcji uprzywilejowanych. 2c. Na wniosek zakładu ubezpieczeń, jeżeli udziały lub akcje w innej instytucji kredytowej, firmie inwestycyjnej, instytucji finansowej, zakładzie reasekuracji lub zakładzie ubezpieczeń s ± posiadane tymczasowo do celów pomocy finansowej przeznaczonej na reorganizację oraz utrzymanie podmiotu, organ nadzoru może wyrazić zgodę na odst ± pienie od stosowania przepisów w sprawie odliczeń okre¶lonych w ust. 2a lub 2b.

2d. Na wniosek zakładu ubezpieczeń podlegaj ± cemu dodatkowemu nadzorowi organ nadzoru może wyrazić zgodę na odst ± pienie od pomniejszania ¶rodków własnych zakładu ubezpieczeń o elementy okre¶lone w ust. 2a lub 2b, odnosz ± ce się do podmiotów okre¶lonych w ust. 2a lub 2b, jeżeli podlegaj ± one dodatkowemu nadzorowi zgodnie z wła¶ciwymi przepisami.

3. W szczególno¶ci ¶rodki własne zakładu ubezpieczeń powinny odpowiadać:

1) warto¶ci opłaconego kapitału zakładowego;

2) warto¶ci zobowi ± zań wobec członków towarzystwa, w przypadku towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, pod warunkiem, że zgodnie ze statutem towarzystwa zobowi ± zania wobec członków towarzystwa:

a) mog ± być spłacone członkom towarzystwa tylko i wył ± cznie wtedy, gdy nie spowoduje to naruszenia art. 146 ust. 1,

b) w przypadku likwidacji towarzystwa, mog ± być spłacone członkom towarzystwa tylko i wył ± cznie po spłaceniu wszelkich innych zobowi ± zań towarzystwa,

c) z wył ± czeniem indywidualnych płatno¶ci zwi ± zanych z wyga¶nięciem członkostwa, nie mog ± być spłacane przed przekazaniem informacji o zamiarze dokonania spłaty, w terminie 30 dni przed dniem spłaty, organowi nadzoru, który może zakazać w tym terminie dokonywania spłaty;

3) (uchylony);

4) kapitałowi zapasowemu i kapitałom rezerwowym oraz kapitałowi z aktualizacji wyceny;

5) niepodzielonemu wynikowi finansowemu z lat ubiegłych po potr ± ceniu należnych dywidend: zysk – wielko¶ć dodatnia, strata – wielko¶ć ujemna;

6) wynikowi finansowemu netto w okresie sprawozdawczym po potr±ceniu należnych dywidend: zysk – wielko¶ć dodatnia, strata – wielko¶ć ujemna;

7) (uchylony). 4. Na wniosek zakładu ubezpieczeń i na podstawie przedstawionych przez niego dowodów organ nadzoru może wyrazić, w drodze decyzji, zgodę na zaliczenie do ¶rodków własnych:

1) wszelkich ukrytych rezerw, wynikaj ± cych z niedoszacowania aktywów lub przeszacowania pasywów w bilansie, o ile takie ukryte rezerwy nie maj ± wyj ± tkowego charakteru;

2) kapitału pożyczek podporz ± dkowanych spełniaj ± cych ł ± cznie następuj ± ce warunki:

a) kapitał pożyczek podporz ± dkowanych nie może stanowić więcej niż 25 % ¶rodków własnych,

b) kapitał pożyczek podporz ± dkowanych jest opłacony w pełnej wysoko¶ci,

c) w umowie pożyczki zawarto warunki, zgodnie z którymi kapitał pożyczek podporz ± dkowanych w przypadku upadło¶ci albo likwidacji zakładu ubezpieczeń, może być spłacony dopiero po zaspokojeniu wszystkich innych wierzycieli zakładu ubezpieczeń,

d) w przypadku pożyczek z okre¶lonym okresem spłaty, pierwotny okres spłaty musi wynosić przynajmniej 5 lat; nie póĽniej jednak, niż 12 miesięcy przed terminem spłaty, zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany przedstawić do zatwierdzenia przez organ nadzoru, plan przedstawiaj ± cy sposób utrzymania lub podniesienia ¶rodków własnych do wymaganej warto¶ci przed terminem spłaty, chyba że warunki zaliczenia pożyczki do ¶rodków własnych stopniowo ograniczaj ± warto¶ć pożyczki zaliczanej do ¶rodków własnych przez okres co najmniej 5 lat przed terminem spłaty; organ nadzoru może zezwolić na przedterminow ± spłatę pożyczek, na wniosek zakładu ubezpieczeń, pod warunkiem że nie spowoduje to naruszenia art. 146 ust. 1,

e) w przypadku pożyczek, których termin spłaty nie jest ustalony, pożyczki te mog ± być spłacane tylko i wył ± cznie z zachowaniem pięcioletniego okresu wypowiedzenia, chyba że nie s ± już zaliczane do ¶rodków własnych; dokonanie przedterminowej spłaty może nast ± pić tylko i wył ± cznie po uzyskaniu uprzedniej zgody organu nadzoru, na wniosek zakładu ubezpieczeń, który jest obowi ± zany zawiadomić organ nadzoru o planowanej spłacie co najmniej 6 miesięcy przed planowanym terminem spłaty i przedstawić aktualne dane o warto¶ci ¶rodków własnych i dane o warto¶ci ¶rodków własnych przed i po dokonaniu płatno¶ci; organ nadzoru może zezwolić na spłatę pożyczek pod warunkiem, że nie spowoduje to naruszenia art. 146 ust. 1,

f) w umowie pożyczki nie zawarto żadnych warunków przewiduj ± cych, że w okre¶lonych okoliczno¶ciach, innych niż likwidacja zakładu ubezpieczeń, zadłużenie zostanie spłacone przed uzgodnionym terminem spłaty,

g) w umowie pożyczki zawarto warunki, zgodnie z którymi umowa pożyczki może być zmieniona tylko po otrzymaniu od organu nadzoru o¶wiadczenia o braku zastrzeżeń do planowanych zmian;

3) połowy należnych wpłat na kapitał zakładowy pod warunkiem, że 25 % tego kapitału zostało opłacone, nie więcej jednak niż równowarto¶ć 50 % mniejszej spo¶ród warto¶ci marginesu wypłacalno¶ci lub ¶rodków własnych zakładu ubezpieczeń.

5. Na wniosek zakładu ubezpieczeń, o którym mowa w art. 38 ust. 1, wykonuj ± cego działalno¶ć w dziale II zał ± cznika do ustawy, organ nadzoru może wyrazić, w drodze decyzji, zgodę na zaliczenie do ¶rodków własnych należno¶ci towarzystwa od jego członków z tytułu dopłat, których może zaż ± dać na podstawie statutu, do wysoko¶ci 50 % dopłat należnych w roku obrotowym i do wysoko¶ci 50 % mniejszej spo¶ród warto¶ci ¶rodków własnych lub marginesu wypłacalno¶ci.

6. Na wniosek zakładu ubezpieczeń na życie i na podstawie przedstawionych przez niego dowodów organ nadzoru może wyrazić, w drodze decyzji, zgodę na zaliczenie do ¶rodków własnych:

1) do dnia 31 grudnia 2009 r., kwoty 50 % przyszłych zysków zakładu ubezpieczeń, nie więcej jednak niż równowarto¶ć 25 % mniejszej spo¶ród warto¶ci marginesu wypłacalno¶ci lub ¶rodków własnych zakładu ubezpieczeń, ustalonych poprzez pomnożenie przewidywanego rocznego zysku, którym jest ¶rednia arytmetyczna zysków zakładu ubezpieczeń wykazanych w okresie ostatnich 5 lat działalno¶ci, przez współczynnik, który okre¶la pozostały ¶redni okres ważno¶ci umów ubezpieczenia , nieprzekraczaj ± cy 6 lat, o ile przyszłe zyski nie zostały już uwzględnione w wyliczeniu ¶rodków własnych zakładu ubezpieczeń w ramach ukrytych rezerw;

2) w przypadku gdy zakład ubezpieczeń nie stosuje metody Zillmera lub stosuje j ± , lecz nie uwzględnia przy tym kosztów akwizycji w pełnej wysoko¶ci – różnicy między wysoko¶ci ± rezerwy obliczon ± przez zakład ubezpieczeń i wysoko¶ci ± rezerwy obliczon ± przy zastosowaniu metody Zillmera z uwzględnieniem kosztów akwizycji w pełnej wysoko¶ci; wielko¶ć ta nie może jednak przekroczyć 3,5 % sumy różnicy pomiędzy sumami kapitału i wysoko¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych dla wszystkich umów ubezpieczenia , dla których stosowanie metody Zillmera jest dopuszczalne; różnica zaliczana do ¶rodków własnych jest pomniejszana o nierozliczone koszty akwizycji, wykazane w bilansie jako aktywa.

7. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych okre¶li, w drodze rozporz ± dzenia, sposób kalkulacji współczynnika kwoty 50 % przyszłych zysków oraz współczynnika okre¶laj ± cego maksymaln ± wysoko¶ć przyszłych zysków, które mog ± być zaliczone do ¶rodków własnych, zakładu ubezpieczeń wykonuj ± cego działalno¶ć ubezpieczeniow ± w dziale I zał ± cznika do ustawy, uwzględniaj ± c konieczno¶ć zapewnienia spójno¶ci i przejrzysto¶ci dokonywanych obliczeń. 8. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych okre¶li, w drodze rozporz ± dzenia, szczegółowy sposób ustalania ¶rodków własnych krajowych zakładów ubezpieczeń wchodz ± cych w skład ubezpieczeniowej grupy kapitałowej uwzględniaj ± c, aby w ubezpieczeniowej grupie kapitałowej do ¶rodków własnych nie były zaliczane podwójnie, w sposób bezpo¶redni lub po¶redni, te same aktywa.

Art. 148a.

¦rodki własne na pokrycie kapitału gwarancyjnego stanowi ± aktywa, o których mowa w art. 148, z wył ± czeniem aktywów, o których mowa w art. 148 ust. 4 pkt 3.

Art. 149.

1. Zakład ubezpieczeń tworzy:

1) kapitał zapasowy oraz kapitały rezerwowe;

2) rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe.

2. Zakład ubezpieczeń może tworzyć w ciężar kosztów:

1) fundusz prewencyjny przeznaczony na finansowanie działalno¶ci zapobiegawczej, w wysoko¶ci nieprzekraczaj ± cej 1 % składki przypisanej na udziale własnym w ostatnim roku obrotowym;

2) fundusze i rezerwy specjalne okre¶lone w statucie.

Art. 150.

1. Ze ¶rodków pochodz ± cych z funduszu organizacyjnego zakładu ubezpieczeń zgromadzonych na wyodrębnionym rachunku bankowym mog ± być finansowane jedynie koszty zwi ± zane z utworzeniem administracji zakładu ubezpieczeń oraz z organizowaniem sieci jego przedstawicielstw.

2. Przychody ze ¶rodków funduszu organizacyjnego zakładu ubezpieczeń, po opodatkowaniu, zwiększaj ± odpowiednio warto¶ć tego funduszu.

3. Sposób tworzenia i gospodarowania funduszem organizacyjnym okre¶la statut zakładu ubezpieczeń.

Art. 151.

1. Rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe, o których mowa w art. 149 ust. 1 pkt 2, s ± przeznaczone na pokrycie bież ± cych i przyszłych zobowi ± zań, jakie mog ± wynikn ± ć z zawartych umów ubezpieczenia .

2. Na rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe składaj ± się:

1) rezerwa składek;

2) rezerwa na ryzyka niewygasłe;

3) rezerwa na niewypłacone odszkodowania lub ¶wiadczenia, w tym rezerwa na skapitalizowan ± warto¶ć rent;

4) rezerwa na wyrównanie szkodowo¶ci (ryzyka);

5) rezerwa ubezpieczeń na życie;

6) rezerwa ubezpieczeń na życie, gdy ryzyko lokaty ponosi ubezpieczaj ± cy;

7) rezerwy na premie i rabaty dla ubezpieczonych;

8) rezerwy na zwrot składek dla członków;

9) inne rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe okre¶lone w statucie.

3. Rezerwy, o których mowa w ust. 2 pkt 5–7, oraz rezerwa na skapitalizowan ± warto¶ć rent zwiększane s ± w cało¶ci lub okre¶lonej czę¶ci o dochody z tytułu lokat tych rezerw, z uwzględnieniem warunków umowy ubezpieczenia i odpowiednich formuł matematycznych wykorzystywanych przy obliczaniu rezerw.

4. Obliczenia rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w zakładzie ubezpieczeń wykonuj ± cym działalno¶ć w dziale I zał ± cznika do ustawy mog ± być dokonywane wył ± cznie przez aktuariusza.

5. Rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe w zakładzie ubezpieczeń wykonuj ± cym działalno¶ć w dziale II zał ± cznika do ustawy, które s ± ustalane metodami matematyki ubezpieczeniowej , musz ± być potwierdzone opini ± aktuariusza o ich prawidłowo¶ci. Opinia ta stanowi zał ± cznik do sprawozdania finansowego.

Art. 152.

W zakresie koasekuracji rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe s ± tworzone przez każdy z zakładów ubezpieczeń zgodnie z zasadami przewidzianymi w ustawie, co najmniej w wysoko¶ci proporcjonalnej do udziału zakładu w koasekurowanym ryzyku.

Art. 153.

Zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany do lokowania ¶rodków finansowych w taki sposób, aby uwzględniaj ± c rodzaj i strukturę prowadzonych ubezpieczeń osi ± gn ± ć jak największy stopień bezpieczeństwa i rentowno¶ci przy jednoczesnym zachowaniu płynno¶ci ¶rodków.

Art. 154.

1. Zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany posiadać aktywa spełniaj ± ce warunki okre¶lone w ustawie w wysoko¶ci nie niższej niż warto¶ć rezerw technicznoubezpieczeniowych w ujęciu brutto.

2. Aktywa stanowi ± ce pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych s ± ustalone w walucie, w której s ± wyrażone zobowi ± zania z umów ubezpieczenia , z tytułu których tworzy się odpowiednie rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe.

3. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych okre¶li, w drodze rozporz ± dzenia, szczegółowe zasady ustalania waluty, w której ma zostać wypłacone odszkodowanie lub ¶wiadczenie z umowy ubezpieczenia oraz przypadki, kiedy nie stosuje się zasady ustalania waluty, uwzględniaj ± c w szczególno¶ci sytuację, gdy odszkodowanie lub ¶wiadczenie okre¶lone w umowie ubezpieczenia nie jest wyrażone w żadnej walucie oraz możliwo¶ć zaistnienia niedopasowania aktywów lub pasywów zakładu ubezpieczeń w danej walucie.

4. Aktywa stanowi ± ce pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych powinny być w odpowiedni sposób zróżnicowane i rozproszone tak, aby nie były one zwi ± zane z jednym rodzajem aktywów lub jednym podmiotem, jak również nie były obci ± żone zobowi ± zaniami innymi niż wynikaj ± ce z umów ubezpieczenia .

5. Termin wymagalno¶ci aktywów stanowi ± cych pokrycie rezerw technicznoubezpieczeniowych powinien być dostosowany do terminu wymagalno¶ci zobowi ± zań z umów ubezpieczenia .

6. Aktywami stanowi ± cymi pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych mog ± być następuj ± ce rodzaje aktywów:

1) papiery warto¶ciowe emitowane, poręczone lub gwarantowane przez Skarb Państwa oraz organizacje międzynarodowe, których członkiem jest Rzeczpospolita Polska;

2) obligacje emitowane lub poręczone przez jednostki samorz ± du terytorialnego lub zwi ± zki jednostek samorz ± du terytorialnego;

3) inne dłużne papiery warto¶ciowe o stałej stopie dochodu;

4) akcje, w tym dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, a także notowane na tym rynku prawa poboru, prawa do akcji;

5) jednostki uczestnictwa lub certyfikaty inwestycyjne w funduszach inwestycyjnych; 6) inne dłużne papiery warto¶ciowe o zmiennej stopie dochodu;

7) udziały;

8) listy zastawne;

9) pożyczki, w tym zabezpieczone hipotecznie lub przez instytucje finansowe, oraz pożyczki pod zastaw praw wynikaj ± cych z umów ubezpieczenia na życie;

10) nieruchomo¶ci lub ich czę¶ci, z wył ± czeniem nieruchomo¶ci lub ich czę¶ci wykorzystywanych na własne potrzeby;

11) ¶rodki pieniężne, w tym zgromadzone na rachunku bankowym;

12) depozyty bankowe;

13) należno¶ci od reasekuratorów;

14) udział reasekuratorów w rezerwach techniczno-ubezpieczeniowych ;

15) należno¶ci depozytowe od cedentów;

16) należno¶ci od ubezpieczaj ± cych wynikaj ± ce z zawartych umów ubezpieczenia z wył ± czeniem należno¶ci, w przypadku których od dnia ich wymagalno¶ci upłynęło więcej niż 3 miesi ± ce;

17) należno¶ci od po¶redników ubezpieczeniowych wynikaj ± ce z zawartych umów ubezpieczenia z wył ± czeniem należno¶ci, w przypadku których od dnia ich wymagalno¶ci upłynęło więcej niż 3 miesi ± ce;

18) należno¶ci od budżetu państwa;

19) ¶rodki trwałe, inne niż nieruchomo¶ci, jeżeli dokonuje się od nich odpisów amortyzacyjnych według stawek amortyzacyjnych ustalonych z zachowa niem zasady ostrożno¶ci;

20) zarachowane czynsze i odsetki;

21) aktywowane koszty akwizycji w zakresie zgodnym ze sposobem ustalania rezerwy składek lub rezerwy ubezpieczeń na życie w dziale I zał ± cznika do ustawy oraz w zakresie zgodnym ze sposobem ustalania rezerwy składek w dziale II zał ± cznika do ustawy;

22) instrumenty pochodne, jak opcje, transakcje terminowe typu futures, transakcje zamienne o ile służ ± zmniejszeniu ryzyka zwi ± zanego z innymi aktywami stanowi ± cymi pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych .

7. Warto¶ć aktywów stanowi ± cych pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych jest ustalana z zachowaniem zasady ostrożno¶ci, po pomniejszeniu o zobowi ± zania wynikaj ± ce z ich uzyskania. Jeżeli zakład ubezpieczeń ustala warto¶ć aktywów stanowi ± cych pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w sposób naruszaj ± cy zasadę ostrożno¶ci wyceny, organ nadzoru może zobowi ± zać zakład ubezpieczeń do dokonywania wyceny indywidualnych aktywów po cenach sprzedaży netto.

8. Nie stanowi ± aktywów na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych krajowego zakładu ubezpieczeń, podlegaj ± cego nadzorowi dodatkowemu, aktywa finansuj ± ce kapitały własne innych zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji należ ± cych do tej samej ubezpieczeniowej grupy kapitałowej.

9. Na wniosek zakładu ubezpieczeń organ nadzoru może udzielić, w drodze decyzji, zezwolenia na uznawanie za aktywa stanowi ± ce pokrycie rezerw technicznoubezpieczeniowych aktywów innych niż okre¶lone w ust. 6. Organ nadzoru w decyzji udzielaj ± cej zezwolenia okre¶la warunki dopuszczalno¶ci uznania za aktywa stanowi ± ce pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych wskazanych w zezwoleniu aktywów.

10. (uchylony).

11. W przypadku, gdy ryzyko jest umiejscowione na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej aktywa, o których mowa w ust. 6, mog ± być lokowane wył ± cznie na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem ust. 12.

12. Do uznania za ¶rodki stanowi ± ce pokrycie rezerw technicznoubezpieczeniowych , aktywów znajduj ± cych się poza granicami państw członkowskich Unii Europejskiej, jest wymagane zezwolenie ogólne udzielone przez ministra wła¶ciwego do spraw instytucji finansowych.

13. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych może, w drodze rozporz ± dzenia, udzielić zezwolenia ogólnego na uznawanie za ¶rodki stanowi ± ce pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych aktywów znajduj ± cych się poza granicami państw członkowskich Unii Europejskiej, uwzględniaj ± c konieczno¶ć zachowania bezpieczeństwa i rentowno¶ci aktywów.

Art. 155.

1. Aktywa stanowi ± ce pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych nie mog ± przekraczać:

1) 40 % warto¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w papierach warto¶ciowych dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym i jednostkach uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych;

2) 25 % warto¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w nieruchomo¶ciach oraz inwestycjach w certyfikaty inwestycyjne funduszy inwestycyjnych, dokonuj ± cych lokat wył ± cznie w nieruchomo¶ci, a także pożyczkach zabezpieczonych hipotecznie, z zastrzeżeniem że aktywa te nie mog ± przekraczać:

a) 10 % warto¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w jednej nieruchomo¶ci lub kilku nieruchomo¶ciach, które ze względu na swoje położenie powinny być uznane za jedn ± lokatę,

b) 5 % warto¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w pożyczce zabezpieczonej hipotecznie udzielonej temu samemu pożyczkobiorcy lub grupie pożyczkobiorców zwi ± zanych ze sob ± ;

3) 10 % warto¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w listach zastawnych, udziałach, akcjach niedopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym i innych papierach warto¶ciowych o stałej lub zmiennej stopie dochodu, z zastrzeżeniem, że udział zakładu ubezpieczeń w przedsiębiorstwie, które jest emitentem tych papierów warto¶ciowych, nie przekracza 10 % jego kapitału podstawowego;

4) 10 % warto¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w certyfikatach inwestycyjnych funduszy inwestycyjnych zamkniętych;

5) 10 % warto¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w dłużnych papierach warto¶ciowych o stałej kwocie dochodu i pożyczkach zabezpieczonych przez instytucje finansowe;

6) 5 % warto¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w papierach warto¶ciowych jednego emitenta lub grupy emitentów powi ± zanych albo w pożyczkach jednego pożyczkobiorcy lub grupy pożyczkobiorców zwi ± zanych ze sob ± ;

7) 5 % warto¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w pożyczkach, które nie s ± zabezpieczone hipotecznie albo przez instytucje finansowe, przy czym aktywa te nie mog ± przekraczać 1 % warto¶ci rezerw technicznoubezpieczeniowych w jednej pożyczce;

8) ł ± cznie 25 % warto¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w należno¶ciach od cedentów, reasekuratorów, ubezpieczaj ± cych lub po¶redników ubezpieczeniowych oraz udziale reasekuratorów w rezerwach technicznoubezpieczeniowych , przy czym warto¶ć tych należno¶ci oraz udziału reasekuratorów w rezerwach techniczno-ubezpieczeniowych niezabezpieczonych hipotecznie albo przez instytucje finansowe nie przekroczy 5 % ł±cznej warto¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ; nie s± wymagane zabezpieczenia od reasekuratorów, którzy wykonuj± działalno¶ć w ramach uzyskanego na podstawie ustawy zezwolenia organu nadzoru lub w ramach swobody ¶wiadczenia usług albo uzyskali pozytywn± opinię organu nadzoru;

9) 5 % warto¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w ¶rodkach trwałych, z zastrzeżeniem pkt 2;

10) 3 % warto¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w ¶rodkach pieniężnych;

11) 3 % warto¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w zarachowanych czynszach i odsetkach.

1a. Do rezerw techniczno-ubezpieczeniowych , o których mowa w art. 155 ust. 1, nie wlicza się rezerw techniczno-ubezpieczeniowych dla ubezpieczeń na życie, o których mowa w dziale I w grupie 3 zał ± cznika do ustawy, jeżeli ryzyko lokaty ponosi ubezpieczaj ± cy.

2. Ograniczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 5 i 6, nie dotycz ± papierów warto¶ciowych emitowanych, poręczonych lub gwarantowanych przez Skarb Państwa, albo organizacje międzynarodowe, których członkiem jest Rzeczpospolita Polska, pożyczek udzielanych Skarbowi Państwa lub poręczonych lub gwarantowanych przez Skarb Państwa albo organizacje międzynarodowe, których członkiem jest Rzeczpospolita Polska, papierów warto¶ciowych emitowanych, poręczonych lub gwarantowanych przez jednostki samorz ± du terytorialnego lub zwi ± zki jednostek samorz ± du terytorialnego, pożyczek udzielonych jednostkom samorz ± du terytorialnego oraz poręczonych lub gwarantowanych przez jednostki samorz ± du terytorialnego.

3. Ograniczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 8, nie dotycz ± zakładu ubezpieczeń, o którym mowa w art. 38 ust. 1.

4. Z ograniczeń okre¶lonych w ust. 1 s ± wył ± czone aktywa stanowi ± ce pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych dla ubezpieczeń na życie, o których mowa w dziale I grupa 3 zał ± cznika do ustawy, jeżeli ryzyko lokaty ponosi ubezpieczaj ± cy.

5. Z ograniczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 8, s ± wył ± czone należno¶ci od ubezpieczaj ± cych wynikaj ± ce z dobrowolnych ubezpieczeń, o których mowa w dziale II zał ± cznika do ustawy, do wysoko¶ci rezerwy składek utworzonej dla tych ubezpieczeń.

Art. 156.

W przypadku gdy zakład ubezpieczeń wykonuje działalno¶ć ubezpieczeniow ± w dziale I grupa 3 zał ± cznika do ustawy, do zarz ± dzania ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym lub ubezpieczeniowymi funduszami kapitałowymi jest obowi ± zany zatrudnić doradcę inwestycyjnego lub zawrzeć umowę z podmiotem uprawnionym, na podstawie odrębnych przepisów, do zarz ± dzania aktywami na zlecenie.

Art. 157. (uchylony).

Art. 158.

Aktuariuszem jest osoba fizyczna wykonuj ± ca czynno¶ci w zakresie matematyki ubezpieczeniowej , finansowej i statystyki, wpisana do rejestru aktuariuszy.

Art. 159.

1. Do zadań aktuariusza należy:

1) ustalanie warto¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ;

2) kontrolowanie aktywów stanowi ± cych pokrycie rezerw technicznoubezpieczeniowych , zgodnie z art. 167;

3) wyliczanie marginesu wypłacalno¶ci;

4) sporz ± dzanie rocznego raportu o stanie portfela ubezpieczeń i reasekuracji;

5) ustalanie warto¶ci składników zaliczanych do ¶rodków własnych. 2. Aktuariusz niezwłocznie informuje zarz ± d zakładu ubezpieczeń o ujawnieniu podczas wykonywania zadań, o których mowa w ust. 1, faktów wskazuj ± cych na popełnienie przestępstwa lub naruszenie przepisów prawa.

3. Aktuariusz, w terminie 30 dni od dnia poinformowania zarz ± du zakładu ubezpieczeń o ujawnieniu faktów, o których mowa w ust. 2, informuje organ nadzoru o ujawnionych faktach oraz podjętych przez zakład ubezpieczeń działaniach w zwi ± zku z ujawnieniem tych faktów.

4. Aktuariusza powołuje i odwołuje zarz ± d, a jeżeli aktuariusz jest członkiem zarz ± du – organ wła¶ciwy w sprawie powołania lub odwołania zarz ± du.

5. Organ wła¶ciwy w sprawie powołania lub odwołania aktuariusza jest obowi ± zany niezwłocznie poinformować organ nadzoru o powołaniu lub odwołaniu aktuariusza, nie póĽniej niż w terminie 3 dni od dnia powołania lub odwołania.

6. Organ wła¶ciwy w sprawie powołania aktuariusza jest obowi ± zany powołać nowego aktuariusza nie póĽniej niż w terminie 30 dni od dnia odwołania poprzedniego aktuariusza.

7. W razie naruszenia przez organ wła¶ciwy w sprawie powołania lub odwołania aktuariusza obowi ± zku, o którym mowa w ust. 6, organ nadzoru jest uprawniony do wskazania aktuariusza na okres nieprzekraczaj ± cy 6 miesięcy.

8. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych okre¶li, w drodze rozporz ± dzenia, zakres informacji, które musz ± być zawarte w rocznym raporcie o stanie portfela, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, uwzględniaj ± c konieczno¶ć zapewnienia organowi nadzoru pełnej informacji o stanie portfela zakładu ubezpieczeń.

Art. 160.

Rejestr aktuariuszy prowadzi organ nadzoru.

Art. 161.

1. Do rejestru aktuariuszy może być wpisana osoba fizyczna, spełniaj ± ca następuj ± ce wymagania:

1) ukończyła studia wyższe;

2) przez okres co najmniej 2 lat wykonywała czynno¶ci z zakresu matematyki ubezpieczeniowej , finansowej i statystyki, pod kierunkiem aktuariusza;

3) złożyła z pozytywnym wynikiem egzamin aktuarialny;

4) posiada pełn ± zdolno¶ć do czynno¶ci prawnych;

5) korzysta z pełni praw publicznych;

6) nie była prawomocnie skazana za umy¶lne przestępstwo przeciwko wiary godno¶ci dokumentów, przestępstwo przeciwko mieniu lub za przestępstwo skarbowe.

2. Organ nadzoru dokonuje wpisu do rejestru aktuariuszy na wniosek zainteresowanej osoby.

3. Wpis aktuariusza do rejestru obejmuje:

1) imię i nazwisko, datę urodzenia i miejsce zamieszkania;

2) numer za¶wiadczenia Komisji Egzaminacyjnej dla Aktuariuszy o złożeniu egzaminów aktuarialnych;

3) datę wpisu.

4. Aktuariusz ma obowi ± zek niezwłocznego zgłoszenia organowi nadzoru zmiany danych podlegaj ± cych wpisowi.

5. Rejestr aktuariuszy jest ogłaszany przez ministra wła¶ciwego do spraw instytucji finansowych w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

6. Od wymogu złożenia egzaminu aktuarialnego organ nadzoru, po uzyskaniu opinii ogólnopolskich organizacji aktuariuszy, może zwolnić osobę będ ± c ± obywatelem państwa obcego spełniaj ± c ± warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 4–6.

7. Od wymogu złożenia egzaminu aktuarialnego s ± zwolnieni obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej na zasadach okre¶lonych w ustawie z dnia 26 kwietnia 2001 r. o zasadach uznawania nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodów regulowanych (Dz. U. Nr 87, poz. 954 oraz z 2002 r. Nr 71, poz. 655)15), z zastrzeżeniem warunków, o których mowa w ust. 1 pkt 4–6.

Art. 162.

Organ nadzoru dokona skre¶lenia aktuariusza z rejestru aktuariuszy w przypadku:

1) wniosku aktuariusza;

2) zaprzestania wykonywania zawodu aktuariusza przez okres dłuższy niż 6 lat;

3) utraty pełnej zdolno¶ci do czynno¶ci prawnych;

4) prawomocnego orzeczenia utraty praw publicznych;

5) skazania aktuariusza prawomocnym wyrokiem s ± du za przestępstwa, o któ rych mowa w art. 161 ust. 1 pkt 6;

6) orzeczenia prawomocnym wyrokiem s ± du o pozbawieniu prawa do wykonywania zawodu aktuariusza;

7) ¶mierci aktuariusza.

Art. 163.

1. Tworzy się Komisję Egzaminacyjn ± dla Aktuariuszy, zwan ± dalej „Komisj ± ”.

2. Osoby wchodz±ce w skład Komisji powołuje i odwołuje minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych na wniosek organu nadzoru.

3. Komisja składa się z:

1) przewodnicz ± cego Komisji;

2) zastępcy przewodnicz ± cego Komisji;

3) sekretarza Komisji;

4) trzech członków Komisji.

4. W skład Komisji wchodz ± osoby posiadaj ± ce wiedzę z zakresu matematyki ubezpieczeniowej , finansowej i statystyki.

5. Do zadań Komisji należy w szczególno¶ci:

1) przygotowywanie testów egzaminacyjnych;

2) przeprowadzanie egzaminów aktuarialnych oraz sprawdzanie testów egzaminacyjnych; 3) sporz ± dzanie protokołów z posiedzeń Komisji;

4) rozpatrywanie odwołań od wyników egzaminów, składanych przez jego uczestników.

6. Za udział w każdej sesji egzaminacyjnej oraz za przygotowanie zadania egzaminacyjnego członkom Komisji, o których mowa w ust. 3, przysługuje wynagrodzenie.

Art. 164.



Obsługę administracyjno-biurow ± Komisji zapewnia Urz ± d.

Art. 165.

1. Tematy egzaminów aktuarialnych dotycz ± w szczególno¶ci zagadnień z zakresu matematyki ubezpieczeniowej , finansowej i statystyki.

2. Warunkiem przyst ± pienia do egzaminu aktuarialnego jest zgłoszenie w Urzędzie pisemnego wniosku o przyst ± pienie do egzaminu oraz wniesienie opłaty egzaminacyjnej.

3. Wej¶cie na salę egzaminacyjn ± odbywa się za okazaniem dowodu tożsamo¶ci.

4. Osoba przystępuj ± ca do egzaminu aktuarialnego potwierdza ten fakt własnoręcznym podpisem na li¶cie obecno¶ci.

5. Kontrolę nad organizacj ± i przebiegiem egzaminu aktuarialnego wykonuj ± osoby wchodz ± ce w skład Komisji. W czasie egzaminu na sali egzaminacyjnej musz ± być obecne co najmniej 2 osoby wchodz ± ce w skład Komisji.

6. Urz ± d jest odpowiedzialny za przechowywanie testów egzaminacyjnych.

7. Urz ± d nie ponosi kosztów uczestnika zwi ± zanych z przyst ± pieniem do egzaminu aktuarialnego.

Art. 166.

1. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii ogólnopolskich organizacji aktuariuszy, w drodze rozporz ± dzenia:

1) nadaje regulamin Komisji;

2) ustala wysoko¶ć opłat egzaminacyjnych, o których mowa w art. 165 ust. 2, dla osób składaj ± cych egzaminy aktuarialne przed Komisj ± ;

2. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych, wydaj ± c rozporz ± dzenie, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia sposób działania Komisji, terminy i miejsce przeprowadzania egzaminów, kontrolę sposobu ich przeprowadzenia, terminy przyjmowania zgłoszeń i uiszczania opłaty egzaminacyjnej oraz sposób ogłaszania powyższych danych do publicznej wiadomo¶ci.

3. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii ogólnopolskich organizacji aktuariuszy, okre¶li, w drodze rozporz ± dzenia, zakres obowi ± zuj ± cych tematów egzaminów aktuarialnych oraz tryb przeprowadzania tych egzaminów, uwzględniaj ± c konieczno¶ć zapewnienia pełnego sprawdzianu wiedzy kandydatów oraz sprawnego przeprowadzenia egzaminów.

Rozdział 9 Sprawozdawczo¶ć ubezpieczeniowa zakładu ubezpieczeń

Art. 167.

1. Zakład ubezpieczeń przedstawia organowi nadzoru roczne sprawozdanie finansowe, sporz ± dzone zgodnie z przepisami o rachunkowo¶ci, w terminie 6 miesięcy od ostatniego dnia roku obrotowego.

2. Sprawozdanie finansowe zakładu ubezpieczeń wykonuj ± cego działalno¶ć w zakresie działu I oraz działu II grupa 10 zał ± cznika do ustawy, obok osób okre¶lonych w odrębnych ustawach, podpisuje również aktuariusz.

3. Do sprawozdania finansowego zakładu ubezpieczeń wykonuj ± cego działalno¶ć w zakresie ubezpieczeń działu II zał ± cznika do ustawy, w których rezerwy techniczno- ubezpieczeniowe s ± ustalane metodami aktuarialnymi, doł ± cza się opinię aktuariusza o prawidłowo¶ci wykazanych w sprawozdaniu rezerw technicznoubezpieczeniowych ustalanych metodami aktuarialnymi.

4. Do sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, doł ± cza się raport o stanie portfela ubezpieczeń i reasekuracji, o którym mowa w art. 159 ust. 1 pkt 4.

Art. 168.

Do sprawozdań finansowych zakład ubezpieczeń doł ± cza zestawienie ¶rodków własnych wraz ze wskazaniem dowodów posiadania ¶rodków własnych w wysoko¶ci co najmniej marginesu wypłacalno¶ci.

Art. 169.

1. Zakład ubezpieczeń przedstawia organowi nadzoru kwartalne i dodatkowe roczne sprawozdania finansowe i statystyczne.

2. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych okre¶la, w drodze rozporz ± dzenia, zakres, formę i sposób sporz ± dzania sprawozdań, o których mowa w ust. 1, oraz terminy ich przedstawiania organowi nadzoru, uwzględniaj ± c wszystkie informacje maj ± ce wpływ na ocenę sytuacji finansowej zakładu ubezpieczeń.

Art. 170.

1. Wyboru podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych dokonuje się przed upływem roku obrotowego, jednakże ten sam podmiot nie może być wybrany na okres dłuższy niż 5 lat.

2. O wyborze podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych zakład ubezpieczeń zawiadamia organ nadzoru nie póĽniej niż w terminie 7 dni od dnia wyboru.

Art. 171.

1. Zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany zawiadomić organ nadzoru o zmianie osoby, której powierzono prowadzenie ksi ± g rachunkowych, w terminie 7 dni od dnia powstania tych zmian.

2. Zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany zawiadomić organ nadzoru o zmianie podmiotu badaj ± cego sprawozdanie finansowe zakładu ubezpieczeń, w terminie 7 dni od dnia zmiany tego podmiotu.

Art. 172.

Biegły rewident, przeprowadzaj ± cy badanie sprawozdania finansowego zakładu ubezpieczeń, jest obowi ± zany powiadomić niezwłocznie organ nadzoru o ujawnionych podczas badania sprawozdania finansowego zakładu ubezpieczeń faktach wskazuj ± cych na:

1) popełnienie przestępstwa;

2) naruszenie przepisów prawa;

3) zagrożenie wypłacalno¶ci zakładu ubezpieczeń.

Art. 173.

1. Krajowy zakład ubezpieczeń podlegaj ± cy dodatkowemu nadzorowi oraz główny oddział jest obowi ± zany do sporz ± dzenia i przekazywania organowi nadzoru wraz ze sprawozdaniem, o którym mowa w art. 169 ust. 1, rocznych sprawozdań dotycz ± cych transakcji przeprowadzanych w ubezpieczeniowej grupie kapitałowej w szczególno¶ci w zakresie:

1) pożyczek;

2) gwarancji oraz innych transakcji pozabilansowych;

3) ¶rodków stanowi ± cych pokrycie marginesu wypłacalno¶ci;

4) lokat;

5) reasekuracji biernej oraz działalno¶ci reasekuracyjnej;

6) porozumień co do podziału kosztów.

2. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych okre¶li, w drodze rozporz ± dzenia, szczegółowy zakres, formę i zasady sporz ± dzania sprawozdań, o których mowa w ust. 1, uwzględniaj ± c wysoko¶ć i strukturę kapitału zakładowego, wysoko¶ć rezerw techniczno-ubezpieczeniowych , prawidłowo¶ć polityki lokacyjnej, wysoko¶ć i pokrycie ¶rodkami własnymi marginesu wypłacalno¶ci oraz informacje maj ± ce wpływ na sytuację finansow ± zakładu ubezpieczeń. 3. Organ nadzoru, w przypadku stwierdzenia, że transakcje, o których mowa w ust. 1, zagrażaj ± b ± dĽ mog ± zagrozić wypłacalno¶ci zakładu ubezpieczeń, może podj ± ć ¶rodki okre¶lone w art. 187, art. 189 ust. 1, art. 209 i art. 212.

Art. 174.

1. Zakład ubezpieczeń współubezpieczaj ± cy lub główny oddział współubezpieczaj ± cy s ± obowi ± zane do sporz ± dzania danych statystycznych dotycz ± cych zakresu operacji koasekuracyjnych oraz przekazywania ich organowi nadzoru.

2. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych okre¶li, w drodze rozporz ± dzenia, zakres i rodzaje danych statystycznych, które maj ± być sporz ± dzone przez zakład ubezpieczeń współubezpieczaj ± cy lub główny oddział współubezpieczaj ± cy, oraz terminy i formy ich przekazywania organowi nadzoru, uwzględniaj ± c szczegółowo dane pozwalaj ± ce okre¶lić pełny zakres operacji koasekuracyjnych.

Art. 175.

Organ nadzoru przekazuje organom nadzoru państwa członkowskiego Unii Europejskiej niezbędne informacje dotycz ± ce umów koasekuracji i współpracuje z nimi w zakresie nadzoru nad takimi umowami.

Rozdział 10 Ł ± czenie się zakładów ubezpieczeń, przeniesienie umów ubezpieczenia , przeniesienie umów reasekuracji

Art. 176.

1. Poł ± czenie zakładów ubezpieczeń może nast ± pić, jeżeli wykonuj ± one działalno¶ć w takiej samej formie organizacyjnej.

2. Przepisy niniejszego rozdziału nie wył ± czaj ± stosowania przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów.

Art. 177.

Do ł ± czenia się zakładów ubezpieczeń stosuje się przepisy Kodeksu spółek handlowych o ł ± czeniu się spółek kapitałowych, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału. W przypadku towarzystw ubezpieczeń wzajemnych przepisy te stosuje się odpowiednio.

Art. 178.

Na zakład ubezpieczeń przejmuj ± cy lub na zakład ubezpieczeń nowo zawi ± zany przechodz ± , z dniem poł ± czenia:

1) portfel ubezpieczeń zakładu przejmowanego lub ł ± cz ± cych się zakładów;

2) portfel reasekuracji zakładu przejmowanego lub ł ± cz ± cych się zakładów.

Art. 179.

1. Ł ± cz ± ce się zakłady ubezpieczeń uzgadniaj ± na pi¶mie plan poł ± czenia zakładów ubezpieczeń.

2. Plan poł ± czenia zakładów ubezpieczeń, oprócz danych okre¶lonych w Kodeksie spółek handlowych, zawiera:

1) grupy ryzyk, w zakresie których zakład ubezpieczeń przejmuj ± cy lub nowo zawi ± zany będzie wykonywać działalno¶ć;

2) imiona i nazwiska:

a) osób, które będ± wchodzić w skład organów zakładu ubezpieczeń przejmuj±cego lub nowo zawi±zanego,

b) osoby, której powierzono prowadzenie ksi ± g rachunkowych,

c) aktuariusza, jeżeli obowi ± zek wykonywania przez tę osobę przypisanych jej czynno¶ci wynika z ustawy.

3. Do planu poł ± czenia zakładów ubezpieczeń należy doł ± czyć:

1) projekty uchwał o poł ± czeniu zakładów ubezpieczeń;

2) projekt statutu zakładu przejmuj ± cego lub zakładu ubezpieczeń nowo zawi ± zanego;

3) dowód posiadania aktywów stanowi ± cych pokrycie rezerw technicznoubezpieczeniowych zakładu ubezpieczeń przejmuj ± cego lub nowo zawi ± za nego;

4) sprawozdania finansowe;

5) dowód posiadania ¶rodków własnych na pokrycie marginesu wypłacalno¶ci zakładu ubezpieczeń przejmuj ± cego lub nowo zawi ± zanego.

Art. 180.

1. Organ nadzoru, w terminie 21 dni od dnia powiadomienia o planie poł ± czenia zakładów ubezpieczeń, może, w drodze decyzji, złożyć sprzeciw wobec planowanego poł ± czenia zakładów ubezpieczeń, jeżeli z przedłożonych dokumentów wynika, że po poł ± czeniu nowo powstały zakład ubezpieczeń nie będzie dysponować¶rodkami własnymi w wysoko¶ci wymaganego marginesu wypłacalno¶ci lub zakład ubezpieczeń nie będzie posiadał aktywów na pokrycie rezerw techniczno- ubezpieczeniowych , oraz

1) interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia nie zostały należycie zabezpieczone lub

2) interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegaj ± cych reasekuracji nie zostały należycie zabezpieczone.

2. Sprzeciw, złożony przez organ nadzoru, powoduje bezskuteczno¶ć planu poł ± czenia zakładów ubezpieczeń.

3. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, następuje nie póĽniej niż w terminie 14 dni od ogłoszenia planu poł ± czenia zakładów ubezpieczeń, przez jeden z ł ± cz ± cych się zakładów ubezpieczeń.

Art. 181.

1. Zakład ubezpieczeń może zawrzeć z innym zakładem ubezpieczeń umowę o przeniesienie cało¶ci lub czę¶ci umów ubezpieczeń, zwan ± dalej „przeniesieniem portfela ubezpieczeń”.

2. Umowa, o której mowa w ust. 1, wymaga zatwierdzenia przez organ nadzoru. Art. 182.

1. Przeniesienie portfela ubezpieczeń może nast ± pić pod warunkiem, że zakład ubezpieczeń przejmuj ± cy portfel ubezpieczeń i zakład ubezpieczeń przekazuj ± cy portfel ubezpieczeń, po wykonaniu umowy będ ± posiadać¶rodki własne w wysoko¶ci co najmniej marginesu wypłacalno¶ci oraz będ ± posiadać aktywa na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych .

2. Organ nadzoru może zwolnić zakład ubezpieczeń przekazuj±cy lub przejmuj±cy portfel od warunku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli umowa ma na celu ochronę interesów ubezpieczaj±cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia , w sytuacji zagrożenia wypłacalno¶ci zakładu ubezpieczeń przekazuj±cego.

Organ nadzoru może zwolnić zakład ubezpieczeń przekazuj ± cy lub przejmuj ± cy portfel od warunku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli umowa ma na celu ochronę interesów ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia , w sytuacji zagrożenia wypłacalno¶ci zakładu ubezpieczeń przekazuj ± cego.

Art. 183.

1. Po zatwierdzeniu przeniesienia portfela ubezpieczeń organ nadzoru, na koszt zainteresowanych zakładów ubezpieczeń, ogłosi w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim o dokonanym przeniesieniu portfela ubezpieczeń i wezwie ubezpieczaj ± cych do zgłaszania sprzeciwu w terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

2. Ubezpieczaj ± cy, którzy zgłosili sprzeciw, maj ± prawo wypowiedzenia przenoszonej umowy ubezpieczenia na ostatni dzień terminu, o którym mowa w ust. 1, licz ± c od dnia ogłoszenia o dokonanym przeniesieniu portfela.

Art. 184.

1. Wniosek o zatwierdzenie przeniesienia portfela ubezpieczeń składaj ± wspólnie zainteresowane zakłady ubezpieczeń.

2. Wniosek o zatwierdzenie przeniesienia portfela ubezpieczeń okre¶la:

1) nazwy i siedziby zakładów ubezpieczeń przejmuj ± cego i przekazuj ± cego portfel ubezpieczeń;

2) wykaz przenoszonych umów ubezpieczenia ;

3) wykaz rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ustalonych dla przenoszonych umów ubezpieczenia ;

4) wykaz aktywów przenoszonych wraz z umowami ubezpieczenia .

3. Do wniosku o zatwierdzenie przeniesienia portfela ubezpieczeń należy doł ± czyć: 1) umowę o przeniesienie portfela ubezpieczeń;

2) dowód posiadania ¶rodków własnych w wysoko¶ci marginesu wypłacalno¶ci zakładów ubezpieczeń przejmuj ± cego i przekazuj ± cego portfel ubezpieczeń lub wniosek o zwolnienie od warunku okre¶lonego w art. 182 ust. 1;

3) dowód posiadania aktywów stanowi ± cych pokrycie rezerw technicznoubezpieczeniowych przez zakład ubezpieczeń przejmuj ± cy i przekazuj ± cy portfel ubezpieczeń, z wyj ± tkiem przypadku okre¶lonego w art. 182 ust. 2.

Art. 185.

Organ nadzoru zatwierdza, w drodze decyzji, przeniesienie portfela ubezpieczeń, jeżeli s ± spełnione następuj ± ce warunki:

1) został złożony wniosek spełniaj ± cy warunki okre¶lone w art. 184;

2) zakłady ubezpieczeń przekazuj ± cy i przejmuj ± cy portfel ubezpieczeń spełniaj ± warunki okre¶lone w art. 182;

3) interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umowy ubezpieczenia s ± należycie zabezpieczone.

Art. 186.

1. Wraz z przeniesieniem portfela ubezpieczeń następuje przeniesienie aktywów zakładu ubezpieczeń przekazuj ± cego do zakładu ubezpieczeń przyjmuj ± cego, w wysoko¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ustalonej dla przenoszonego portfela ubezpieczeń.

2. W przypadku uzasadnionym ochron ± interesów ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia , organ nadzoru może, na wniosek zainteresowanego zakładu ubezpieczeń, okre¶lić warto¶ć aktywów przenoszonych wraz z portfelem ubezpieczeń lub wyrazić zgodę na przeniesienie portfela ubezpieczeń bez przekazania ¶rodków finansowych.

Art. 186a.

1. Zakład ubezpieczeń może zawrzeć z innym zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji umowę o przeniesienie cało¶ci lub czę¶ci umów reasekuracji, zwan ± dalej „przeniesieniem portfela reasekuracji”.

2. Umowa, o której mowa w ust. 1, wymaga zatwierdzenia przez organ nadzoru. Art. 186b.

1. Przeniesienie portfela reasekuracji może nast ± pić pod warunkiem, że zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przejmuj ± cy portfel reasekuracji i zakład ubezpieczeń przekazuj ± cy portfel reasekuracji, po wykonaniu umowy będ ± posiadać¶rodki własne w wysoko¶ci co najmniej marginesu wypłacalno¶ci oraz będ ± posiadać aktywa na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych .

2. Organ nadzoru może zwolnić zakład ubezpieczeń przekazuj ± cy lub zakład ubezpieczeń przejmuj ± cy, lub zakład reasekuracji przejmuj ± cy portfel reasekuracji od warunku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli umowa ma na celu ochronę interesów ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegaj ± cych reasekuracji, w sytuacji zagrożenia wypłacalno¶ci zakładu ubezpieczeń przekazuj ± cego portfel reasekuracji.

Art. 186c.

1. Wniosek o zatwierdzenie przeniesienia portfela reasekuracji składaj ± wspólnie zainteresowane zakłady ubezpieczeń albo zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji.

2. Wniosek o zatwierdzenie przeniesienia portfela reasekuracji zawiera:

1) nazwy i siedziby zakładu ubezpieczeń przekazuj ± cego i zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji przejmuj ± cego portfel reasekuracji;

2) wykaz przenoszonych umów reasekuracji;

3) wykaz rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ustalonych dla przenoszonych umów reasekuracji;

4) wykaz aktywów przenoszonych wraz z umowami reasekuracji.

3. Do wniosku o zatwierdzenie przeniesienia portfela reasekuracji należy doł ± czyć:

1) umowę o przeniesienie portfela reasekuracji;

2) dowód posiadania ¶rodków własnych w wysoko¶ci marginesu wypłacalno¶ci zakładu ubezpieczeń przekazuj ± cego i zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji przejmuj ± cego portfel reasekuracji, lub wniosek o zwolnienie od warunku okre¶lonego w art. 186b ust. 1;

3) dowód posiadania aktywów stanowi ± cych pokrycie rezerw technicznoubezpieczeniowych przez zakład ubezpieczeń przekazuj ± cy oraz zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przejmuj ± cy portfel reasekuracji, lub wniosek o zwolnienie od warunku okre¶lonego w art. 186b ust. 1.

Art. 186d.

Organ nadzoru zatwierdza, w drodze decyzji, przeniesienie portfela reasekuracji, jeżeli s ± spełnione następuj ± ce warunki:

1) został złożony wniosek spełniaj ± cy warunki okre¶lone w art. 186c;

2) zakład ubezpieczeń przekazuj ± cy oraz zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przejmuj ± cy portfel reasekuracji spełniaj ± warunki okre¶lone w art. 186b;

3) interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegaj ± cych reasekuracji s ± należycie zabezpieczone.

Art. 186e.

1. Wraz z przeniesieniem portfela reasekuracji następuje przeniesienie aktywów zakładu ubezpieczeń przekazuj ± cego do zakładu ubezpieczeń przejmuj ± cego lub zakładu reasekuracji przejmuj ± cego, w wysoko¶ci rezerw technicznoubezpieczeniowych , ustalonej dla przenoszonego portfela reasekuracji.

2. W przypadku uzasadnionym ochron ± interesów ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegaj ± cych reasekuracji organ nadzoru może, na wniosek zainteresowanego zakładu ubezpieczeń, okre¶lić warto¶ć aktywów przenoszonych wraz z portfelem reasekuracji lub wyrazić zgodę na przeniesienie portfela reasekuracji bez przekazania ¶rodków finansowych.

Rozdział 11 Postępowanie naprawcze i likwidacja zakładów ubezpieczeń

Art. 187.

1. Jeżeli rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe zakładu ubezpieczeń nie s ± pokryte aktywami zgodnie z prawem, organ nadzoru może zobowi ± zać zakład ubezpieczeń do przedłożenia planu przywrócenia prawidłowych stosunków finansowych w zakresie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych .

2. Jeżeli ¶rodki własne zakładu ubezpieczeń s ± niższe niż wymagany margines wypłacalno¶ci, organ nadzoru może zobowi ± zać zakład ubezpieczeń do przedłożenia planu przywrócenia prawidłowych stosunków finansowych, do zatwierdzenia przez organ nadzoru.

3. Jeżeli ¶rodki własne zakładu ubezpieczeń s ± niższe niż wymagany kapitał gwarancyjny, zakład ubezpieczeń jest obowi ± zany niezwłocznie:

1) zawiadomić organ nadzoru o zaistniałej sytuacji;

2) przedłożyć do zatwierdzenia przez organ nadzoru krótkoterminowy plan wypłacalno¶ci.

4. W przypadkach, o których mowa w ust. 1–3, organ nadzoru może: 1) zakazać zakładowi ubezpieczeń swobodnego rozporz ± dzania aktywami lub ograniczyć zakres działalno¶ci;

2) wyznaczyć zakładowi ubezpieczeń termin przedłożenia planów, o których mowa w ust. 1 i 2, lub termin, do którego zakład ubezpieczeń powinien przywrócić prawidłowe stosunki finansowe albo wypłacalno¶ć;

3) zakazać zakładowi ubezpieczeń dokonywania wypłat z zysku.

5. O zamiarze zastosowania ¶rodków, o których mowa w ust. 4, organ nadzoru informuje wła¶ciwe organy państw członkowskich Unii Europejskiej, w których zakład ubezpieczeń posiada zobowi ± zania.

6. O zastosowaniu ¶rodków, o których mowa w ust. 4, organ nadzoru informuje wła¶ciwe organy państw członkowskich Unii Europejskiej, w których zakład ubezpieczeń wykonuje działalno¶ć ubezpieczeniow ± .

7. Jeżeli w przypadkach, o których mowa w ust. 1–3, organ nadzoru uzna, że zostały zagrożone interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia , może podj ± ć czynno¶ci okre¶lone w ustawie, które uzna za konieczne w celu ochrony interesów tych osób.

8. Jeżeli interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia mog ± zostać lub zostały zagrożone, organ nadzoru może zaż ± dać od zakładu ubezpieczeń przedłożenia programu naprawczego. Program naprawczy podlega zatwierdzeniu przez organ nadzoru w drodze decyzji.

8a. Program naprawczy, o którym mowa w ust. 8, powinien zawierać co najmniej informacje, o których mowa w art. 93 ust. 2, sporz ± dzone na okres kolejnych 3 lat obrotowych działalno¶ci zakładu ubezpieczeń. W uzasadnionych przypadkach organ nadzoru może zatwierdzić program naprawczy obejmuj ± cy okres krótszy niż kolejne 3 lata obrotowe działalno¶ci zakładu ubezpieczeń.

8b. W przypadku, o którym mowa w ust. 8, organ nadzoru może zobowi ± zać zakład ubezpieczeń do utrzymywania w okresie objętym programem naprawczym ¶rodków własnych na poziomie wyższym niż wymagany margines wypłacalno¶ci.

8c. Organ nadzoru może zobowi ± zać zakład ubezpieczeń do wyliczenia ¶rodków własnych zakładu ubezpieczeń przy zastosowaniu niższej niż wynika to z przyjętych przez zakład ubezpieczeń zasad wyceny, warto¶ci elementów wykorzystywanych do ich wyliczenia, w szczególno¶ci gdy stwierdzone zostały w okresie ostatniego roku obrotowego istotne zmiany warto¶ci rynkowej tych elementów.

8d. Organ nadzoru może zobowi ± zać zakład ubezpieczeń do ograniczenia wpływu reasekuracji przy ustalaniu warto¶ci wymaganego marginesu wypłacalno¶ci jeżeli:

1) w okresie ostatniego roku obrotowego zaszły istotne zmiany w zawartych przez zakład ubezpieczeń umowach reasekuracji;

2) z zawartych umów reasekuracji wynika, że brak jest rzeczywistego transferu ryzyka b ± dĽ jest on na nieznacz ± cym poziomie.

9. Organ nadzoru współdziała z wła¶ciwymi organami państw członkowskich Unii Europejskiej, w których zakład ubezpieczeń wykonuje działalno¶ć ubezpieczeniow ± w celu prawidłowego wykonania ¶rodków, o których mowa w ust. 4.

Art. 188.

1. Organ nadzoru może podj ± ć decyzję o ustanowieniu kuratora nadzoruj ± cego wykonanie przez zakład ubezpieczeń:

1) planu przywrócenia prawidłowych stosunków finansowych w zakresie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych , o których mowa w art. 187 ust. 1;

2) planu przywrócenia prawidłowych stosunków finansowych, o których mowa w art. 187 ust. 2;

3) krótkoterminowego planu wypłacalno¶ci, o którym mowa w art. 187 ust. 3 pkt 2;

4) programu naprawczego, o którym mowa w art. 187 ust. 8.

2. Kuratora powołuje się na czas okre¶lony. Kurator może być w każdym czasie odwołany przez organ nadzoru.

3. Kuratorowi przysługuje prawo uczestniczenia w posiedzeniach organów zakładu ubezpieczeń oraz prawo do uzyskiwania wszelkich informacji niezbędnych do wykonywania jego funkcji.

4. Kuratorowi przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu wobec uchwał i decyzji zarz ± du i rady nadzorczej zakładu ubezpieczeń do wła¶ciwego s ± du gospodarczego w terminie 14 dni od dnia ich powzięcia. Wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonanie uchwały lub decyzji.

5. Kurator może zaskarżyć uchwałę walnego zgromadzenia akcjonariuszy lub uchwałę walnego zgromadzenia członków, które naruszaj ± interesy zakładu ubezpieczeń, ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia , w terminie okre¶lonym w art. 424 § 1 Kodeksu spółek handlowych.

6. Decyzja organu nadzoru o ustanowieniu kuratora jest natychmiast wykonalna. Od decyzji o ustanowieniu kuratora zakład ubezpieczeń może wnie¶ć skargę do s ± du administracyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Przepisu art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

7. Funkcję kuratora może pełnić osoba fizyczna legitymuj ± ca się co najmniej 10letnim do¶wiadczeniem zawodowym w zakresie organizacji i zasad działalno¶ci zakładu ubezpieczeń. Kuratorem może być również osoba prawna, w której co najmniej połowa członków organu zarz ± dzaj ± cego spełnia warunek okre¶lony w zdaniu poprzedzaj ± cym.

8. Kurator składa organowi nadzoru okresowe sprawozdania ze swojej działalno¶ci zawieraj ± ce ocenę realizacji przez zarz ± d zakładu ubezpieczeń planu przywrócenia prawidłowych stosunków finansowych, krótkoterminowego planu wypłacalno¶ci lub programu naprawczego.

9. Wynagrodzenie kuratora ustala organ nadzoru, z tym że nie może ono być wyższe niż wynagrodzenie prezesa zarz ± du zakładu ubezpieczeń, w którym ustanowiono kuratora. Koszty zwi ± zane z wykonaniem funkcji kuratora obci ± żaj ± koszty działalno¶ci zakładu ubezpieczeń.

Art. 189.

1. Organ nadzoru może ustanowić, w drodze decyzji, zarz ± d komisaryczny w celu doprowadzenia do prawidłowych stosunków finansowych w przypadku, gdy zakład ubezpieczeń:

1) nie przedłoży krótkoterminowego planu wypłacalno¶ci lub organ nadzoru odmówi jego zatwierdzenia lub

2) nie zrealizuje w terminie krótkoterminowego planu wypłacalno¶ci, lub

3) w każdym innym przypadku zagrożenia wypłacalno¶ci zakładu ubezpieczeń.

2. Organ nadzoru może ustanowić zarz ± d komisaryczny w przypadku zaistnienia w zakładzie ubezpieczeń sytuacji niemożno¶ci wykonywania przez organy tego zakładu ubezpieczeń powierzonych im zadań, co może w istotny sposób zagrozić interesom ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia , a także gdy organy zakładu ubezpieczeń wykonuj ± powierzone im zadania z raż±cym naruszeniem interesów zakładu ubezpieczeń, ubezpieczaj±cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia w szczególno¶ci przez doprowadzanie do sytuacji, w której zakład ubezpieczeń nie będzie w stanie wypłacać należnych ¶wiadczeń.

3. Decyzja, o której mowa w ust. 1 i 2, jest natychmiast wykonalna.

4. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz skargę do s ± du administracyjnego na decyzję o ustanowieniu zarz ± du komisarycznego może wnie¶ć rada nadzorcza zakładu ubezpieczeń.

5. Ustanowienie zarz ± du komisarycznego podlega zgłoszeniu do Krajowego Rejestru S ± dowego. Zgłoszenia dokonuje zarz ± d komisaryczny w dniu jego ustanowienia.

6. Ustanowienie zarz ± du komisarycznego nie wpływa na prawa i obowi ± zki zakładu ubezpieczeń, z wyj ± tkiem zmian okre¶lonych w ustawie.

7. Z dniem ustanowienia zarz ± du komisarycznego:

1) wygasaj ± mandaty członków zarz ± du zakładu ubezpieczeń;

2) ustanowione prokury i pełnomocnictwa wygasaj ± ;

3) prawa i obowi ± zki innych organów zakładu ubezpieczeń ulegaj ± zawieszeniu na okres zarz ± du komisarycznego, z zastrzeżeniem ust. 4.

8. Zarz ± d komisaryczny ma prawo podejmowania decyzji we wszelkich sprawach zastrzeżonych w przepisach prawa i statucie do wła¶ciwo¶ci zarz ± du, rady nadzorczej i walnego zgromadzenia zakładu ubezpieczeń.

9. Organ nadzoru wydaje decyzję o odwołaniu zarz ± du komisarycznego w każdym przypadku, w którym przestały istnieć przesłanki ustanowienia zarz ± du komisarycznego albo została zarz ± dzona likwidacja przymusowa albo zakład ubezpieczeń został postawiony w stan upadło¶ci.

10. Zarz ± d komisaryczny w porozumieniu z organem nadzoru podejmuje wszelkie niezbędne czynno¶ci w celu zabezpieczenia interesów ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia .

11. Organ nadzoru w decyzji o ustanowieniu zarz ± du komisarycznego okre¶la dzień ustanowienia zarz ± du komisarycznego i okres, na jaki jest ustanowiony zarz ± d komisaryczny, a także wskazuje, czy okres ten może być przedłużany.

12. Organ nadzoru po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1 i 2, w formie pisemnej okre¶la liczbę członków i skład zarz ± du komisarycznego, a także szczegółowe zadania, sposób wykonywania zadań, zasady reprezentacji oraz wynagrodzenie zarz ± du komisarycznego.

13. Wynagrodzenie członków zarz ± du komisarycznego nie może być wyższe niż wynagrodzenie członków dotychczasowego zarz ± du zakładu ubezpieczeń. Koszty zarz ± du komisarycznego obci ± żaj ± zakład ubezpieczeń.

14. Członkowie zarz ± du komisarycznego otrzymuj ± w razie potrzeby urlop bezpłatny w macierzystym zakładzie pracy na czas pełnienia tej funkcji. Okres bezpłatnego urlopu zalicza się do okresów pracy oraz innych okresów, od których zależy nabycie uprawnień pracowniczych.

15. (uchylony).

Art. 190.

Likwidacja zakładu ubezpieczeń następuje w przypadku:

1) podjęcia uchwały walnego zgromadzenia zakładu ubezpieczeń o rozwi ± zaniu zakładu ubezpieczeń (likwidacja dobrowolna);

Art. 191.

W przypadku otwarcia likwidacji:

1) zakład ubezpieczeń nie może zawierać umów ubezpieczenia ;

2) umowy już zawarte nie mog ± być przedłużane i nie przedłużaj ± się;

3) sumy ubezpieczeń zawartych umów ubezpieczenia nie mog ± być podwyż szane;

4) zakład ubezpieczeń nie może zawierać umów reasekuracji czynnej i umów retrocesji czynnej;

5) umowy reasekuracji czynnej i umowy retrocesji czynnej już zawarte nie mog ± być przedłużane i nie przedłużaj ± się;

6) zakład ubezpieczeń nie może przyjmować nowych cesji w ramach zawartych umów reasekuracji czynnej i umów retrocesji czynnej;

7) zakład ubezpieczeń nie może zwiększać odpowiedzialno¶ci w ramach zawartych umów reasekuracji czynnej i umów retrocesji czynnej.

Art. 192.

1. O zamiarze podjęcia uchwały o rozwi ± zaniu zakładu ubezpieczeń organ zwołuj ± cy walne zgromadzenie zakładu ubezpieczeń jest obowi ± zany, nie póĽniej niż 30 dni przed zwołaniem walnego zgromadzenia, zawiadomić organ nadzoru.

2. W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, zawiadamiaj ± cy okre¶la:

1) przyczyny rozwi ± zania zakładu ubezpieczeń;

2) osoby maj ± ce pełnić funkcje likwidatorów.

3. Organ nadzoru może, w terminie 30 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, wyrazić, w drodze decyzji, sprzeciw, w przypadku gdy rozwi ± zanie zakładu ubezpieczeń zagraża interesom ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia . W przypadku zgłoszenia sprzeciwu organ, który zwołał walne zgromadzenie zakładu ubezpieczeń, jest obowi ± zany do niezwłocznego odwołania posiedzenia.

4. Organ nadzoru, z ważnych powodów, może wyznaczyć, w drodze decyzji, likwidatorów z urzędu.

Art. 193.

1. Organ nadzoru może zarz ± dzić likwidację przymusow ± zakładu ubezpieczeń, jeżeli:

1) zakład ubezpieczeń wykonuje działalno¶ć z naruszeniem prawa lub statutu lub planu działalno¶ci nie zapewniaj ± c zdolno¶ci zakładu ubezpieczeń do wykonywania zobowi ± zań;

2) zakład ubezpieczeń nie zrealizuje w terminie planu przywrócenia prawidłowych stosunków finansowych albo krótkoterminowego planu wypłacalno¶ci;

3) walne zgromadzenie zakładu ubezpieczeń nie podejmie uchwały o pokryciu straty finansowej albo strata finansowa nie zostanie pokryta w terminie i w sposób okre¶lony w uchwale;

4) zarz ± d komisaryczny nie doprowadził do przywrócenia prawidłowych stosunków finansowych zakładu ubezpieczeń w ustalonym terminie;

5) zakład ubezpieczeń nie spełnia ¶wiadczeń z tytułu umów ubezpieczenia albo spełnia je z opóĽnieniem lub czę¶ciowo;

6) zostało cofnięte zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej w zakresie całej działalno¶ci.

2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest natychmiast wykonalna.

Art. 194.

1. W przypadku zarz ± dzenia likwidacji przymusowej organ nadzoru:

1) wyznacza likwidatora;

2) powiadamia pisemnie o otwarciu likwidacji znanych sobie wierzycieli zakładu ubezpieczeń;

3) powiadamia o otwarciu likwidacji organy nadzoru państw członkowskich Unii Europejskiej.

2. Organ nadzoru ogłasza otwarcie likwidacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Art. 195.

1. Likwidator posiada umocowanie do wykonywania obowi ± zków, wynikaj ± cych z prowadzonego postępowania likwidacyjnego w stosunku do zakładu ubezpieczeń, także na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, z zachowaniem prawa krajowego tych państw.

2. Likwidator posiadaj ± cy umocowanie do wykonywania obowi ± zków wynikaj ± cych z prowadzonego przymusowego postępowania likwidacyjnego w stosunku do zagranicznego zakładu ubezpieczeń maj ± cego siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej posiada takie same uprawnienia jak likwidator, o którym mowa w ust. 1.

Art. 196.

Informacja o likwidacji zakładu ubezpieczeń podlega wpisowi do wła¶ciwych rejestrów państw członkowskich Unii Europejskiej, w których zakład ubezpieczeń wykonuje działalno¶ć, zgodnie z przepisami rozdziału 6.

Art. 197.

Likwidator składa organowi nadzoru:

1) bilans otwarcia likwidacji i sprawozdanie likwidacyjne, sporz ± dzone w terminie wyznaczonym przez organ nadzoru – niezwłocznie po ich sporz ± dzeniu;

2) sprawozdanie finansowe za każdy rok likwidacji, w terminie ustalonym dla zakładów ubezpieczeń;

3) sprawozdania o przebiegu likwidacji, w terminach i w sposób okre¶lonych przez organ nadzoru.

Art. 198.

Likwidator ma obowi ± zek niezwłocznego zawiadomienia organu nadzoru o ukończeniu likwidacji.

Art. 199.

1. W przypadku likwidacji zakładu ubezpieczeń aktywa stanowi ± ce pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych tworz ± osobn ± masę przeznaczon ± na zaspokojenie roszczeń z tytułu:

1) umów ubezpieczenia ;

2) umów reasekuracji.

2. Inne zobowi ± zania zakładu ubezpieczeń mog ± być pokryte z aktywów stanowi ± cych pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych wył ± cznie po zaspokojeniu wszystkich roszczeń z tytułu umów, o których mowa w ust. 1.

Art. 200.

1. Do likwidacji towarzystw ubezpieczeń wzajemnych, z wyj ± tkiem małych towarzystw ubezpieczeń wzajemnych, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu spółek handlowych.

2. Likwidacja małego towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych następuje w sposób okre¶lony w uchwale walnego zgromadzenia. W przypadku stwierdzenia przez organ nadzoru niepodjęcia lub niewykonywania czynno¶ci likwidacyjnych wobec małego towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, do likwidacji towarzystwa stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu spółek handlowych.

Art. 201.

W przypadku likwidacji zakładu ubezpieczeń zobowi ± zania wynikaj ± ce z umów koasekuracji zawartych na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej będ ± zaspokajane w ten sam sposób, jak zobowi ± zania wynikaj ± ce z innych umów ubezpieczenia zawartych przez ten zakład ubezpieczeń.

Rozdział 12 Zasady sprawowania nadzoru ubezpieczeniowego

Art. 202.

1. Organ nadzoru sprawuje nadzór nad zakładami ubezpieczeń wykonuj ± cymi działalno¶ć ubezpieczeniow ± na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 11.

2. Do zadań organu nadzoru należy w szczególno¶ci:

1) ochrona interesów ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia , przez zapobieganie sytuacji, w której zakład ubezpieczeń nie będzie w stanie wypłacać tym osobom należnego ¶wiadczenia;

2) wydawanie zezwoleń na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej ;

3) podejmowanie innych działań okre¶lonych w ustawie.

Art. 203.

1. (uchylony).

2. (uchylony).

3. Organ nadzoru może nadać decyzji rygor natychmiastowej wykonalno¶ci również jeżeli wymaga tego interes ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia .

Art. 204.

1. W przypadku ubezpieczeniowej grupy kapitałowej, w skład której wchodzi krajowy zakład ubezpieczeń oraz zagraniczny zakład ubezpieczeń maj ± cy siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej, organ nadzoru może zawrzeć z organami nadzoru państw członkowskich Unii Europejskiej porozumienie w zakresie współpracy w sprawowaniu dodatkowego nadzoru nad zakładami ubezpieczeń wchodz ± cymi w skład ubezpieczeniowej grupy kapitałowej.

2. Organ nadzoru, stosownie do porozumień zawartych zgodnie z ust. 1, może, na wniosek organu nadzoru państwa członkowskiego Unii Europejskiej, przeprowadzić kontrolę krajowego zakładu ubezpieczeń wchodz ± cego w skład ubezpieczeniowej grupy kapitałowej b ± dĽ zapewnić możliwo¶ć przeprowadzenia takiej kontroli przez przedstawicieli organu nadzoru państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zgodnie z przepisami niniejszej ustawy.

3. Organ nadzoru, stosownie do porozumień zawartych zgodnie z ust. 1, może wyst ± pić do organu nadzoru państwa członkowskiego Unii Europejskiej o przeprowadzenie kontroli zagranicznego zakładu ubezpieczeń, który uzyskał zezwolenie w tym państwie członkowskim, b ± dĽ o zapewnienie przedstawicielom organu nadzoru możliwo¶ci przeprowadzenia takiej kontroli.

Art. 205.

1. W przeprowadzonej przez organ nadzoru kontroli, o której mowa w art. 208, oddziału krajowego zakładu ubezpieczeń może uczestniczyć wła¶ciwy organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym krajowy zakład ubezpieczeń wykonuje działalno¶ć ubezpieczeniow ± przez oddział, jeżeli organ ten złoży taki wniosek.

2. Organ nadzoru może wyst ± pić do wła¶ciwego organu państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym ma siedzibę zagraniczny zakład ubezpieczeń wykonuj ± cy działalno¶ć ubezpieczeniow ± na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez oddział, o uczestniczenie w przeprowadzanej w tym oddziale kontroli działalno¶ci i stanu maj ± tkowego zagranicznego zakładu ubezpieczeń.

Art. 206.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowo¶ci w przeprowadzonym badaniu sprawozdania finansowego na zlecenie zakładu ubezpieczeń, organ nadzoru może zobowi ± zać zakład ubezpieczeń do zlecenia biegłym rewidentom badania prawidłowo¶ci i rzetelno¶ci wszystkich sprawozdań finansowych sporz ± dzanych przez zakład ubezpieczeń oraz kontroli ksi ± g rachunkowych maj ± cej na celu badanie gospodarki finansowej i wypłacalno¶ci zakładu ubezpieczeń. Badanie nie może być zlecone ponownie biegłemu rewidentowi, który dokonał badania sprawozdania, w którym stwierdzono nieprawidłowo¶ci.

Art. 207.

1. Organ nadzoru może ż ± dać od zakładu ubezpieczeń informacji i wyja¶nień dotycz ± cych działalno¶ci zakładu ubezpieczeń i jego gospodarki finansowej, w zakresie niezbędnym dla wykonywania zadań z zakresu nadzoru.

2. Organ nadzoru może zaż ± dać okresowego przekazywania przez zakład ubezpieczeń danych okre¶lonych przez organ nadzoru.

3. Organ nadzoru może ż ± dać od zakładu ubezpieczeń przedstawienia wzorów umów ubezpieczenia , informacji o poszczególnych produktach oferowanych na podstawie indywidualnych negocjacji z ubezpieczaj ± cymi, wniosków o zawarcie ubezpieczenia , taryf składek ubezpieczeniowych i innych formularzy lub innych drukowanych dokumentów stosowanych przez zakład ubezpieczeń przy zawieraniu umów.

Art. 207a.

1. Organ nadzoru może ż ± dać od podmiotu innego niż zakład ubezpieczeń, wchodz ± cego w skład ubezpieczeniowej grupy kapitałowej i maj ± cego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, informacji, wyja¶nień lub danych niezbędnych dla sprawowania nadzoru dodatkowego.

2. W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 1, nie przekaże w wyznaczonym terminie wymaganych informacji, wyja¶nień lub danych, organ nadzoru może podj ± ć w stosunku do takiego podmiotu ¶rodki okre¶lone w art. 212 ust. 1 pkt 1 i 2, przy czym górna granica wysoko¶ci kary pieniężnej nakładanej na ten podmiot nie może przekroczyć 10 000 000 zł.

Art. 208.

1. Organ nadzoru może przeprowadzać kontrolę działalno¶ci i stanu maj ± tkowego zakładu ubezpieczeń.

2. W ramach kontroli, o której mowa w ust. 1, organ nadzoru może przeprowadzić kontrolę działalno¶ci i stanu maj ± tkowego podmiotów, które wykonuj ± czynno¶ci ubezpieczeniowe w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń w zakresie tych czynno¶ci.

3. Kontrola działalno¶ci i stanu maj ± tkowego zakładu ubezpieczeń przeprowadzana jest przez pracowników Urzędu tworz ± cych zespół inspekcyjny, upoważnionych przez organ nadzoru, po okazaniu legitymacji służbowej oraz doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli.

4. Pracownicy, o których mowa w ust. 3, w zakresie ustalonym w upoważnieniu organu nadzoru, maj ± prawo do:

1) wstępu do wszystkich pomieszczeń kontrolowanego zakładu ubezpieczeń; 2) swobodnego dostępu do oddzielnego pomieszczenia biurowego i ¶rodków ł ± czno¶ci;

3) wgl ± du do wszelkich dokumentów kontrolowanego zakładu ubezpieczeń oraz ż ± dania sporz ± dzenia kopii, odpisów i wyci ± gów z tych dokumentów; 4) wgl ± du do danych zawartych w systemie informatycznym kontrolowanego zakładu ubezpieczeń oraz ż ± dania sporz ± dzenia kopii lub wyci ± gów z tych danych, w tym w formie elektronicznej;

5) wgl ± du do wszelkich dokumentów po¶rednika ubezpieczeniowego kontrolowanego zakładu ubezpieczeń oraz ż ± dania sporz ± dzenia kopii, odpisów i wyci ± gów z tych dokumentów;

6) ż ± dania wyja¶nień ustnych lub pisemnych od osób pozostaj ± cych w stosunku pracy, zlecenia lub innym stosunku prawnym o podobnym charakterze z zakładem ubezpieczeń i po¶redników ubezpieczeniowych kontrolowanego zakładu ubezpieczeń, w tym w formie elektronicznej;

7) ż ± dania sporz ± dzenia niezbędnych danych, w tym w formie elektronicznej; 8) zabezpieczenia dokumentów i innych dowodów.

Art. 208a.

1. Organ nadzoru może przeprowadzić kontrolę podmiotów, o których mowa w art. 207a, w zakresie rzetelno¶ci informacji, wyja¶nień lub danych przekazanych w trybie art. 207a.

2. Do kontroli przeprowadzanej na podstawie ust. 1 stosuje się odpowiednio przepisy art. 208 ust. 3 i 4 oraz art. 208b–208h.

3. W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 1, utrudnia lub uniemożliwia przeprowadzenie kontroli, organ nadzoru może podj ± ć w stosunku do takiego podmiotu ¶rodki okre¶lone w art. 212 ust. 1 pkt 1 i 2, przy czym górna granica wysoko¶ci kary pieniężnej nakładanej na ten podmiot nie może przekroczyć 10 000 000 zł.

Art. 208b.

1. W toku kontroli zakładu ubezpieczeń badaniu podlega zgodno¶ć działalno¶ci zakładu ubezpieczeń z prawem, statutem, planem działalno¶ci oraz interesem ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia oraz jego stan maj ± tkowy.

2. Czynno¶ci kontrolne powinny zostać przeprowadzone w terminie nie dłuższym niż 60 dni od dnia rozpoczęcia kontroli.

Art. 208c.

1. Kontrolę przeprowadza zespół inspekcyjny składaj ± cy się co najmniej z dwóch inspektorów.

2. Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, o którym mowa w art. 208 ust. 3, zawiera co najmniej:

1) wskazanie podstawy prawnej;

2) oznaczenie organu kontroli;

3) datę i miejsce wystawienia;

4) imię i nazwisko inspektora uprawnionego do wykonania kontroli oraz numer jego legitymacji służbowej;

5) firmę przedsiębiorcy objętego kontrol ± ;

6) okre¶lenie zakresu przedmiotowego kontroli;

7) wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;

8) podpis osoby udzielaj ± cej upoważnienia z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji;

9) pouczenie o prawach i obowi ± zkach kontrolowanego przedsiębiorcy.

3. Kontrola jest przeprowadzana w siedzibie lub w miejscu wykonywania działalno¶ci przez zakład ubezpieczeń oraz w godzinach pracy lub w czasie faktycznego wykonywania działalno¶ci przez zakład ubezpieczeń.

Art. 208d.

1. Inspektor podlega wył ± czeniu od udziału w kontroli, jeżeli ustalenia kontroli mogłyby oddziaływać na jego prawa lub obowi ± zki albo prawa lub obowi ± zki jego małżonka lub osoby pozostaj ± cej z nim faktycznie we wspólnym pożyciu,krewnych i powinowatych do drugiego stopnia b±dĽ osób zwi±zanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli.

2. Inspektor może być wył ± czony również w razie stwierdzenia innych przyczyn, które mogłyby wywołać w ± tpliwo¶ci co do jego bezstronno¶ci.

3. Jeżeli okoliczno¶ci, o których mowa w ust. 1 i 2, ujawni ± się w toku kontroli, inspektor powstrzymuje się od dalszych czynno¶ci i zawiadamia o tym niezwłocznie organ nadzoru.

4. Wył ± czony inspektor powinien podejmować jedynie czynno¶ci niecierpi ± ce zwłoki, ze względu na interes publiczny lub ważny interes zakładu ubezpieczeń.

5. O wył ± czeniu od udziału w kontroli postanawia organ nadzoru z urzędu albo na wniosek zakładu ubezpieczeń lub na wniosek inspektora. Organ nadzoru, postanawiaj ± c o wył ± czeniu inspektora, uzupełnia skład zespołu inspekcyjnego, a także zmienia odpowiednio upoważnienia do przeprowadzenia kontroli oraz niezwłocznie doręcza upoważnienia zakładowi ubezpieczeń.

6. Z ważnych przyczyn organ nadzoru może zmienić skład osobowy zespołu inspekcyjnego także w przypadkach innych niż okre¶lone w ust. 1 i 2. Zdanie drugie ust. 5 stosuje się odpowiednio.

Art. 208e.

1. Ustaleń kontroli dokonuje się na podstawie dowodów.

2. Do dowodów zalicza się w szczególno¶ci:

1) dokumenty;

2) dane i informacje umieszczone w systemach informatycznych zakładu ubezpieczeń;

3) dowody rzeczowe;

4) o¶wiadczenia, informacje i wyja¶nienia złożone przez upoważnionych pra cowników i po¶redników ubezpieczeniowych zakładu ubezpieczeń;

5) o¶wiadczenia osób trzecich;

6) opinie ekspertów;

7) wyniki oględzin;

8) inne materiały będ ± ce przedmiotem kontroli, które mog ± przyczynić się do stwierdzenia stanu faktycznego w zakresie objętym kontrol ± .

3. Organ nadzoru przed podpisaniem protokołu, o którym mowa w art. 208f ust. 1, zapewnia zakładowi ubezpieczeń możliwo¶ć zapoznania się oraz ustosunkowania się do materiałów, będ ± cych dowodami w kontroli, które nie zostały uzyskane w toku kontroli.

4. Dowody uzyskane w toku kontroli s ± przechowywane w sposób uniemożliwiaj ± cy dostęp do nich bez zgody inspektora kieruj ± cego zespołem inspekcyjnym.

5. Zebrane w toku kontroli dowody mog ± być zabezpieczane przez:

1) oddanie na przechowanie zarz ± dowi zakładu ubezpieczeń lub upoważnionemu przez zarz ± d pracownikowi zakładu ubezpieczeń za pokwitowaniem;

2) przechowanie w siedzibie zakładu ubezpieczeń w oddzielnym, zamkniętym i opieczętowanym pomieszczeniu;

3) zabranie z zakładu ubezpieczeń za pokwitowaniem.

Art. 208f.

1. Z przeprowadzonej kontroli sporz ± dza się protokół.

2. Protokół kontroli zawiera w szczególno¶ci:

1) nazwę i siedzibę zakładu ubezpieczeń;

2) datę i numer upoważnienia do przeprowadzenia kontroli oraz jego zmiany;

3) miejsce i datę przeprowadzania czynno¶ci kontrolnych;

4) wskazanie jednostek organizacyjnych objętych kontrol ± ;

5) wskazanie objętych kontrol ± podmiotów, które wykonuj ± czynno¶ci ubezpieczeniowe w imieniu i na rzecz zakładów ubezpieczeń;

6) imiona i nazwiska inspektorów przeprowadzaj ± cych kontrolę;

7) okre¶lenie zakresu kontroli;

8) imiona i nazwiska oraz stanowiska służbowe osób składaj ± cych o¶wiadcze nia oraz udzielaj ± cych informacji i wyja¶nień w toku kontroli;

9) opis dokonanych czynno¶ci oraz ustalenia stanu faktycznego;

10) wzmiankę o poinformowaniu zakładu ubezpieczeń o przysługuj ± cych mu prawach i obowi ± zkach;

11) wykaz zał ± czników z podaniem nazwy i cech każdego zał ± cznika;

12) miejsce i datę sporz ± dzenia protokołu.

3. Protokół kontroli sporz ± dza się w dwóch egzemplarzach, z których jeden egzemplarz inspektor kieruj ± cy zespołem inspekcyjnym lub w jego zastępstwie inny inspektor wchodz ± cy w skład zespołu inspekcyjnego przeprowadzaj ± cego kontrolę przekazuje zakładowi ubezpieczeń.

4. Osoba upoważniona przez organ zarz ± dzaj ± cy zakładu ubezpieczeń potwierdza odbiór protokołu kontroli na jednym egzemplarzu protokołu podpisanym przez inspektora kieruj ± cego zespołem inspekcyjnym. Osoby te parafuj ± każd ± stronę protokołu.

5. Jeżeli zakład ubezpieczeń odmawia lub uchyla się od odebrania protokołu kontroli, organ nadzoru wzywa pisemnie zakład ubezpieczeń do odebrania protokołu, wyznaczaj ± c termin nie krótszy niż 7 dni do dokonania tej czynno¶ci. W przypadku bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu protokół uważa się za doręczony z upływem ostatniego dnia tego terminu.

Art. 208g.

1. Po podpisaniu protokołu kontroli nie dokonuje się w protokole żadnych poprawek i dopisków, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Oczywiste omyłki pisarskie prostuje inspektor kieruj ± cy zespołem inspekcyjnym, parafuj ± c sprostowania. Organ nadzoru o sprostowaniu oczywistych omyłek pisarskich informuje pisemnie zakład ubezpieczeń.

Art. 208h.

1. W terminie 14 dni od dnia doręczenia protokołu kontroli zakład ubezpieczeń może zgłosić organowi nadzoru pisemne zastrzeżenia i uwagi do tre¶ci protokołu oraz wyja¶nienia w sprawach objętych zakresem kontroli.

2. O sposobie rozpatrzenia zastrzeżeń organ nadzoru informuje zakład ubezpieczeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia zastrzeżeń.

3. Informacje o sposobie rozpatrzenia zastrzeżeń zał ± cza się do protokołu kontroli. Art. 208i.

Do kontroli podmiotów, które wykonuj ± czynno¶ci ubezpieczeniowe w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń, stosuje się odpowiednio przepisy o kontroli zakładów ubezpieczeń.

Art. 208j.

Do kontroli działalno¶ci gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalno¶ci gospodarczej.

Art. 209.

1. Organ nadzoru może wydawać zalecenia w stosunku do zakładu ubezpieczeń w celu:

1) zapewnienia zgodno¶ci działalno¶ci zakładu ubezpieczeń z przepisami prawa, statutu lub planem działalno¶ci;

2) zapewnienia trwałej zdolno¶ci zakładu ubezpieczeń do wykonywania zobowi ± zań; 3) zapobieżenia naruszaniu interesów ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia .

2. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń nie wykonuje w wyznaczonym terminie zaleceń, o których mowa w ust. 1, organ nadzoru może, w drodze decyzji, zobowi ± zać zakład ubezpieczeń do wykonania tych zaleceń.

Art. 210.

1. Organ nadzoru może nakazać zakładowi ubezpieczeń rozwi ± zanie w wyznaczonym terminie umowy, na podstawie której zlecono wykonywanie czynno¶ci ubezpieczeniowych innemu podmiotowi, w przypadku stwierdzenia, że wykonywanie czynno¶ci odbywa się z naruszeniem prawa, wpływa niekorzystnie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej przez zakład ubezpieczeń zgodnie z przepisami prawa, na ostrożne i stabilne zarz ± dzanie zakładem ubezpieczeń lub na interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia .

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przewidzianych w umowie ograniczeń w zakresie możliwo¶ci i terminów jej rozwi ± zywania lub wypowiadania.

3. W przypadku nierozwi ± zania umowy w wyznaczonym terminie organ nadzoru może nałożyć na zakład ubezpieczeń kary pieniężne, o których mowa w art. 212 ust. 1 pkt 1 i 2.

Art. 211.

1. Zakład ubezpieczeń zawiadamia organ nadzoru o terminie walnego zgromadzenia zakładu ubezpieczeń, w terminie 7 dni przed dat ± posiedzenia, a w przypadku nadzwyczajnego walnego zgromadzenia – niezwłocznie po powzięciu informacji o zwołaniu walnego zgromadzenia.

2. Organ nadzoru może delegować swojego przedstawiciela do udziału w posiedzeniu walnego zgromadzenia zakładu ubezpieczeń.

3. Przedstawiciel organu nadzoru może zabierać głos we wszystkich sprawach na walnym zgromadzeniu zakładu ubezpieczeń.

4. Organ nadzoru może ż ± dać od organów zakładu ubezpieczeń zwołania, w okre¶lonym terminie, walnego zgromadzenia zakładu ubezpieczeń lub umieszczenia okre¶lonych spraw w porz ± dku obrad najbliższego walnego zgromadzenia.

5. Jeżeli w terminie 14 dni od dnia przedstawienia ż ± dania, o którym mowa w ust. 4, walne zgromadzenie zakładu ubezpieczeń nie zostanie zwołane w terminie okre¶lonym przez organ nadzoru lub okre¶lone sprawy nie zostan ± umieszczone w porz ± dku obrad najbliższego walnego zgromadzenia, organ nadzoru zwołuje walne zgromadzenie zakładu ubezpieczeń lub umieszcza okre¶lone sprawy w porz ± dku obrad najbliższego walnego zgromadzenia. Koszty zwołania i odbycia walnego zgromadzenia ponosi zakład ubezpieczeń.

6. W przypadkach, o których mowa w ust. 4 i 5, organ nadzoru deleguje swojego przedstawiciela do udziału w walnym zgromadzeniu zakładu ubezpieczeń.

Art. 212.

1. Jeżeli zakład ubezpieczeń nie wykonuje w wyznaczonym terminie decyzji, o której mowa w art. 209 ust. 2, lub wykonuje działalno¶ć z naruszeniem przepisów prawa, statutu, zawartych umów ubezpieczenia lub planu działalno¶ci lub nie udziela informacji lub wyja¶nień, organ nadzoru może, w drodze decyzji:

1) nakładać na członków zarz ± du zakładu ubezpieczeń lub prokurentów kary pieniężne do wysoko¶ci odpowiadaj ± cej trzykrotnemu przeciętnemu miesięcznemu wynagrodzeniu z ostatnich 12 miesięcy;

2) nakładać na zakład ubezpieczeń kary pieniężne do wysoko¶ci 0,5 % składki przypisanej brutto uzyskanej przez zakład ubezpieczeń w roku poprzednim, a w przypadku gdy zakład ubezpieczeń nie prowadził działalno¶ci lub miał zbiór składki przypisanej poniżej 20 mln złotych do wysoko¶ci 100 000 złotych;

3) zawieszać w czynno¶ciach członków zarz ± du zakładu ubezpieczeń do czasu rozpatrzenia wniosku o ich odwołanie, na najbliższym posiedzeniu organu uprawnionego do ich odwołania; zawieszenie w czynno¶ciach polega na wył ± czeniu z podejmowania decyzji za zakład ubezpieczeń, w tym w zakresie jego praw i obowi ± zków maj ± tkowych;

4) występować do wła¶ciwego organu zakładu ubezpieczeń lub innego uprawnionego podmiotu z wnioskiem o odwołanie członka zarz ± du lub odwołanie udzielonej prokury.

2. (uchylony). 3. Wpływy z tytułu kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, stanowi ± dochód budżetu państwa.

Art. 213.

1. Organ nadzoru informuje Komisję Europejsk ± oraz organy nadzoru innych państw członkowskich Unii Europejskiej o:

1) udzieleniu zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej krajowemu zakładowi ubezpieczeń, będ ± cemu podmiotem zależnym od podmiotu dominuj ± cego maj ± cego siedzibę w państwie niebęd ± cym państwem członkowskim Unii Europejskiej;

2) bezpo¶rednim lub po¶rednim nabyciu albo objęciu akcji lub praw z akcji krajowego zakładu ubezpieczeń przez podmiot maj ± cy siedzibę w państwie niebęd ± cym państwem członkowskim Unii Europejskiej, jeżeli wskutek nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji krajowy zakład ubezpieczeń staje się podmiotem zależnym od tego podmiotu.

2. Organ nadzoru wraz z informacj ± , o której mowa w ust. 1 pkt 1, przekazuje Komisji Europejskiej oraz organom nadzoru innych państw członkowskich Unii Europejskiej informacje o strukturze kapitałowej ubezpieczeniowej grupy kapitałowej.

Art. 214.

1. Organ nadzoru informuje Komisję Europejsk ± o wszelkich trudno¶ciach, na które w państwach niebęd ± cych państwami członkowskimi Unii Europejskiej napotykaj ± krajowe zakłady ubezpieczeń, które zamierzaj ± wykonywać działalno¶ć ubezpieczeniow ± na terytorium tych państw.

2. Organ nadzoru na wniosek Komisji Europejskiej przekaże informacje o:

1) wnioskach o udzielenie zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej przez zakład ubezpieczeń będ ± cy podmiotem zależnym od podmiotu dominuj ± cego maj ± cego siedzibę w państwie niebęd ± cym państwem członkowskim Unii Europejskiej;

2) posiadanych przez siebie informacjach o zamiarze bezpo¶redniego lub po¶redniego nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji krajowego zakładu ubezpieczeń lub innego zakładu ubezpieczeń z państwa członkowskiego Unii Europejskiej przez podmiot maj ± cy siedzibę w państwie niebęd ± cym państwem członkowskim Unii Europejskiej, w ilo¶ci powoduj ± cej, że ten zakład ubezpieczeń stanie się podmiotem zależnym podmiotu maj ± cego siedzibę w państwie niebęd ± cym państwem członkowskim Unii Europejskiej.

3. W przypadku podjęcia przez Komisję Europejsk ± odpowiedniej decyzji w warunkach, o których mowa w ust. 1, b ± dĽ w przypadku rozpoczęcia procedury, o której mowa w art. 5 decyzji Rady z dnia 28 czerwca 1999 r. nr 1999/468/WE ustanawiaj ± cej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji Europejskiej (Dz. Urz. WE L 184 z 17.07.1999), organ nadzoru, stosownie do podjętej przez Komisję Europejsk ± decyzji, zawiesza z urzędu prowadzone postępowania, ogranicza liczbę wydawanych zezwoleń b ± dĽ wydaje inne decyzje o tre¶ci wynikaj ± cej z decyzji podjętej przez Komisję Europejsk ± w sprawach z zakresu:

1) udzielania zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczny zakład ubezpieczeń z państwa niebęd ± cego państwem członkowskim Unii Europejskiej;

2) nabywania albo obejmowania akcji lub praw z akcji w przypadkach, o których mowa w art. 35, przez podmiot, którego siedziba znajduje się w państwie niebęd ± cym państwem członkowskim Unii Europejskiej, lub przez podmiot zależny od takiego podmiotu.

4. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do zagranicznych zakładów ubezpieczeń, które posiadaj ± zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Art. 214a.

1. Organ nadzoru może zwrócić się do Komisji Europejskiej z propozycj ± negocjacji porozumień z państwami niebęd ± cymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej, dotycz ± cymi wykonywania nadzoru dodatkowego nad:

1) zakładami ubezpieczeń z państw członkowskich Unii Europejskiej, posiadaj±cymi podmioty partycypuj±ce, których siedziby znajduj± się w państwie niebęd±cym państwem członkowskim Unii Europejskiej;

2) zakładami ubezpieczeń z państw niebęd ± cych państwami członkowskimi Unii Europejskiej, posiadaj ± cymi podmioty partycypuj ± ce, które maj ± siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

2. Propozycja negocjacji porozumień, o której mowa w ust. 1, powinna mieć na celu zapewnienie:

1) organom nadzoru z państw członkowskich Unii Europejskiej informacji niezbędnych do wykonywania dodatkowego nadzoru nad zakładami ubezpieczeń, z siedzib ± na terytorium Unii Europejskiej, które posiadaj ± podmioty zależne lub podmioty partycypuj ± ce w podmiotach maj ± cych siedzibę w państwach niebęd ± cych państwami członkowskimi Unii Europejskiej;

2) organom nadzoru z państw niebęd ± cych państwami członkowskimi Unii Europejskiej informacji niezbędnych do wykonywania dodatkowego nadzoru nad zakładami ubezpieczeń, z siedzib ± na terytorium tych państw, które posiadaj ± podmioty zależne lub podmioty partycypuj ± ce w podmiotach maj ± cych siedzibę w państwach członkowskich Unii Europejskiej.

3. Podmiot partycypuj ± cy jest to podmiot dominuj ± cy lub inny podmiot, który posiada znacz ± cy udział kapitałowy, lub podmiot powi ± zany z podmiotem, w taki sposób, że może on podj ± ć inne działania, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy z dnia 29 wrze¶nia 1994 r. o rachunkowo¶ci.

Rozdział 13 Ubezpieczeniowy samorz ± d gospodarczy

Art. 215.

Krajowe zakłady ubezpieczeń i zagraniczne zakłady ubezpieczeń wykonuj ± ce działalno¶ć na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tworz ± ubezpieczeniowy samorz ± d gospodarczy.

Art. 216.

1. Polska Izba Ubezpieczeń, zwana dalej „Izb ± ”, jest organizacj ± ubezpieczeniowego samorz ± du gospodarczego, reprezentuj ± c ± zakłady ubezpieczeń, o których mowa w art. 215, i które z mocy ustawy s ± członkami Izby, działaj ± cej na rzecz rozwi ± zywania problemów rynku ubezpieczeń w Rzeczypospolitej Polskiej. 1a. Izba reprezentuje również zakłady reasekuracji, o których mowa w art. 217a.

2. Izba posiada osobowo¶ć prawn ± .

Art. 217.

1. Członkostwo w Izbie jest obowi ± zkowe i powstaje z chwil ± podjęcia przez zakład ubezpieczeń, o którym mowa w art. 215, działalno¶ci ubezpieczeniowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Członkostwo w Izbie ustaje z chwil ± podjęcia uchwały o likwidacji dobrowolnej lub z chwil ± , gdy decyzja o likwidacji przymusowej stała się prawomocna.

Członkami Izby, na zasadzie dobrowolno¶ci, mog ± być zakłady reasekuracji.

Art. 218.

1. Organami Izby s ± :

1) Walne Zgromadzenie Polskiej Izby Ubezpieczeń, zwane dalej „Walnym Zgromadzeniem Izby”;

2) Zarz ± d Polskiej Izby Ubezpieczeń, składaj ± cy się z Prezesa Zarz ± du, który jest Prezesem Izby, i z pozostałych członków Zarz ± du, w tym Wiceprezesów, których liczbę okre¶la statut Izby;

3) Komisja Rewizyjna Polskiej Izby Ubezpieczeń.

2. Wybory do organów Izby s ± powszechne i odbywaj ± się w głosowaniu tajnym.

3. Kadencja organów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, nie może być dłuższa niż 4 lata.

Art. 219.

1. Statut Izby i jego zmiany s ± uchwalane przez Walne Zgromadzenie Izby bezwzględn ± większo¶ci ± głosów przy obecno¶ci co najmniej połowy uprawnionych do głosowania.

2. Statut Izby okre¶la w szczególno¶ci:

1) nazwę Izby i jej siedzibę;

2) zadania Izby i formy ich realizacji;

3) zakres uprawnień organów Izby oraz tryb ich wyboru;

4) prawa i obowi ± zki członków Izby;

5) zasady gospodarki finansowej Izby oraz zasady wykonywania działalno¶ci gospodarczej;

6) strukturę organizacyjn ± Izby.

Art. 220.

1. Podstawowymi zadaniami Izby jest reprezentowanie i podejmowanie działań w celu ochrony wspólnych interesów członków Izby, współdziałanie w zapobieganiu zagrożeniom rynku ubezpieczeń, kształtowanie, upowszechnianie i czuwanie nad przestrzeganiem zasad uczciwej konkurencji i zasad etyki w działalno¶ci ubezpieczeniowej .

2. Do zadań Izby należy w szczególno¶ci:

1) reprezentowanie członków Izby wobec organów władzy publicznej oraz podejmowanie działań w celu ochrony ich interesów;

2) wyrażanie opinii o projektach aktów prawnych zawieraj ± cych regulacje dotycz ± ce działalno¶ci ubezpieczeniowej , lub z ni ± zwi ± zane, i współdziałanie na wniosek przy ich opracowywaniu;

3) reprezentowanie członków Izby w międzynarodowych organizacjach ubezpieczeniowych ; 4) współdziałanie z organizacjami, stowarzyszeniami i instytucjami krajowymi i zagranicznymi w zakresie ubezpieczeń;

5) inicjowanie i wykonywanie działalno¶ci edukacyjnej i informacyjnej w dziedzinie ubezpieczeń oraz współpraca w zakresie szkolenia i doskonalenia zawodowego kadr ubezpieczeniowych ;

6) pozyskiwanie, gromadzenie, przetwarzanie i przekazywanie informacji o funkcjonowaniu rynków ubezpieczeniowych w kraju i za granic ± oraz opracowywanie na ich podstawie i udostępnianie dla potrzeb działalno¶ci ubezpieczeniowej analiz i prognoz oraz wydawanie biuletynu Izby;

7) tworzenie i wykonywanie informatycznych baz danych w zakresie statystyki ubezpieczeniowej , a w szczególno¶ci baz danych o przebiegu szkodowo¶ci w poszczególnych rodzajach ubezpieczeń oraz baz danych niezbędnych do przeciwdziałania przestępczo¶ci ubezpieczeniowej , w tym informacji o wypłaconych odszkodowaniach lub ¶wiadczeniach, z wył ± czeniem ubezpieczeń, o których mowa w dziale II w grupach 3 i 10 zał ± cznika do ustawy, oraz o osobach, przeciwko którym było prowadzone postępowanie karne w zwi ± zku z podejrzeniem popełnienia przez nie przestępstwa na szkodę zakładu ubezpieczeń, zakończone wyrokiem skazuj ± cym lub warunkowym umorzeniem postępowania;

8) stwarzanie możliwo¶ci polubownego i pojednawczego rozstrzygania sporów między członkami Izby.

3. Ustalenie zakresu oraz sposobu pozyskiwania i udostępniania informacji i danych, o których mowa w ust. 2 pkt 6 i 7, od zakładów ubezpieczeń wymaga uchwały Walnego Zgromadzenia Izby.

4. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwo¶ci, po zasięgnięciu opinii Polskiej Izby Ubezpieczeń, okre¶li, w drodze rozporz ± dzenia, szczegółowy zakres danych gromadzonych w bazach danych, o których mowa w ust. 2 pkt 7, a także okres przechowywania tych danych, uwzględniaj ± c w szczególno¶ci przepisy o ochronie danych osobowych oraz przepisy reguluj ± ce funkcjonowanie Krajowego Rejestru Karnego.

5. Izba udostępnia swoim członkom dane zgromadzone w bazach, o których mowa w ust. 2 pkt 7.

Art. 221.

Izba, w przypadku naruszenia przez członka Izby zasad, o których mowa w art. 220, podejmuje działania i stosuje ¶rodki okre¶lone w statucie i uchwałach Walnego Zgromadzenia Izby.

Art. 222.

Izba może wykonywać działalno¶ć gospodarcz ± w ramach przedsiębiorcy powołanego przez Walne Zgromadzenie Izby.

Art. 223.

1. Maj ± tek Izby powstaje ze składek członkowskich, dotacji, darowizn, spadków, zapisów, dochodów z maj ± tku Izby oraz dochodów z działalno¶ci gospodarczej, o której mowa w art. 222.

2. Dochód z działalno¶ci gospodarczej służy do realizacji zadań Izby i nie może być przeznaczony do podziału między jej członków.

3. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych okre¶li, w drodze rozporz ± dzenia, wysoko¶ć składki członkowskiej płaconej przez zakłady ubezpieczeń na rzecz Izby, uwzględniaj ± c zadania Izby okre¶lone w ustawie.

4. Sposób opłacania i egzekwowania składki oraz ustalania wysoko¶ci odsetek za nieterminowe jej opłacanie okre¶la statut Izby.

Dział III Działalno¶ć reasekuracyjna wykonywana przez zakłady reasekuracji

Rozdział 1 Zasady wykonywania działalno¶ci reasekuracyjnej

Art. 223a.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 6 ust. 1, art. 7, art. 11, art. 27 ust. 1–2 i ust. 3b–10, art. 28 oraz art. 30, z tym że użyte w art. 27 ust. 1 okre¶lenie „towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych” oznacza „towarzystwo reasekuracji wzajemnej”.

Art. 223b.

1. Zakład reasekuracji może wykonywać działalno¶ć reasekuracyjn ± wył ± cznie w formie spółki akcyjnej albo towarzystwa reasekuracji wzajemnej, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Zakład reasekuracji może wykonywać działalno¶ć reasekuracyjn ± również w formie spółki europejskiej okre¶lonej w rozporz ± dzeniu Rady nr 2157/2001/WE z dnia 8 paĽdziernika 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001).

Art. 223c.

1. Zakład reasekuracji wykonuj ± cy działalno¶ć w formie spółki akcyjnej ma obowi ± zek i wył ± czne prawo używania w nazwie lub firmie wyrazów „towarzystwo reasekuracji”, „towarzystwo reasekuracyjne” lub „zakład reasekuracji”. Dopuszczalne jest używanie w obrocie odpowiednio skrótów „TR” lub „ZR”.

2. Zakład reasekuracji wykonuj ± cy działalno¶ć w formie towarzystwa reasekuracji wzajemnej ma obowi ± zek i wył ± czne prawo używania w nazwie wyrazów „towarzystwo reasekuracji wzajemnej”. Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu „TRW”.

Art. 223d.

1. Składkę reasekuracyjn ± ustala się w wysoko¶ci, która powinna co najmniej zapewnić wykonanie wszystkich zobowi ± zań z tytułu zawartych umów reasekuracji i pokrycie kosztów wykonywania działalno¶ci reasekuracyjnej przez zakład reasekuracji.

2. Zakład reasekuracji jest zobowi ± zany gromadzić odpowiednie dane statystyczne w celu ustalania na ich podstawie składek reasekuracyjnych i rezerw technicznoubezpieczeniowych .

Art. 223e.

Członkiem organu zarz ± dzaj ± cego zakładu reasekuracji nie może być osoba będ ± ca jednocze¶nie członkiem organu zarz ± dzaj ± cego:

1) narodowego funduszu inwestycyjnego lub firmy zarz ± dzaj ± cej maj ± tkiem narodowego funduszu inwestycyjnego;

2) towarzystwa funduszy inwestycyjnych;

3) podmiotu prowadz±cego działalno¶ć maklersk± w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub inn± działalno¶ć w zakresie obrotu maklerskimi instrumentami finansowymi w rozumieniu tej ustawy;

4) powszechnego towarzystwa emerytalnego;

5) banku;

6) zakładu ubezpieczeń.

Rozdział 2

Zakład reasekuracji wykonuj ± cy działalno¶ć w formie spółki akcyjnej

Art. 223f.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 31, art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 2–4, art. 34–37c, z tym, że użyte w art. 35h ust. 2 pkt 1 i 2 oraz w art. 35m okre¶lenie „interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia ” oznacza „interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegaj ± cych reasekuracji.

Art. 223g.

Zmiany w statucie wymagaj ± , przed zarejestrowaniem, zatwierdzenia przez organ nadzoru w zakresie:

1) zmiany siedziby lub firmy;

2) podwyższenia lub obniżenia kapitału zakładowego;

3) zmiany zakresu działalno¶ci, o którym mowa w art. 223y;

4) zmiany dotycz ± cej uprzywilejowania akcji lub uprawnień przyznanych akcjonariuszom osobi¶cie;

5) tworzenia w ciężar kosztów funduszy rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i innych rezerw;

6) zmiany zasad reprezentacji spółki;

7) zmian w gospodarowaniu maj ± tkiem i aktywami zakładu reasekuracji, w tym w zakresie okre¶lenia kompetencji organów zakładu reasekuracji;

8) zmian w funduszu organizacyjnym.

Art. 223h.

Kapitał zakładowy krajowego zakładu reasekuracji nie może być niższy niż wysoko¶ć minimalnego kapitału gwarancyjnego wymaganego dla rodzajów reasekuracji, w zakresie działalno¶ci krajowego zakładu reasekuracji, o którym mowa w art. 223y.

Art. 223i–223m. (uchylone).

Rozdział 3 Towarzystwo reasekuracji wzajemnej

Art. 223n.

Do towarzystw reasekuracji wzajemnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 39, art. 40 ust. 1 i 2, art. 42, art. 45 ust. 1, 2 i 4, art. 46 ust. 2 oraz art. 48–91.

Art. 223o.

Zakład reasekuracji, który przyjmuje ryzyko cedowane przez swoich członków na zasadzie wzajemno¶ci, jest towarzystwem reasekuracji wzajemnej.

Art. 223p.

Zmiany w statucie towarzystwa reasekuracji wzajemnej wymagaj ± przed zarejestrowaniem zatwierdzenia przez organ nadzoru w zakresie:

1) zmiany siedziby lub nazwy;

2) obniżenia kapitału zakładowego;

3) zmiany zakresu działalno¶ci, o którym mowa w art. 223y;

4) tworzenia w ciężar kosztów funduszy rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i innych rezerw;

5) zmiany zasad reprezentacji towarzystwa;

6) zmian w gospodarowaniu maj ± tkiem i aktywami towarzystwa, w tym w za kresie okre¶lenia kompetencji organów towarzystwa oraz spłat z tytułu zo bowi ± zań wobec członków towarzystwa;

7) zmian w funduszu organizacyjnym.

Art. 223q.

Statut towarzystwa reasekuracji wzajemnej okre¶la w szczególno¶ci:

1) nazwę i siedzibę towarzystwa;

2) liczbę członków zarz ± du i rady nadzorczej;

3) zakres działalno¶ci reasekuracyjnej, o którym mowa w art. 223y;

4) wysoko¶ć kapitału zakładowego;

5) zasady wykorzystania nadwyżki bilansowej oraz sposób pokrycia strat;

6) zasady umarzania udziałów;

7) zasady uzyskania i utraty członkostwa oraz rodzaje członkostwa;

8) sposób rozwi ± zania towarzystwa;

9) zasady dokonywania ogłoszeń towarzystwa, w tym oznaczenie pisma do ogłoszeń.

Art. 223r.

Jeżeli statut towarzystwa reasekuracji wzajemnej nie stanowi inaczej, uzyskanie członkostwa musi być zwi ± zane z zawarciem umowy reasekuracji, a jego utrata – z wyga¶nięciem stosunku reasekuracji.

Art. 223s.

Kapitał zakładowy towarzystwa reasekuracji wzajemnej nie może być niższy niż wysoko¶ć minimalnego kapitału gwarancyjnego wymaganego dla rodzajów reasekuracji, w zakresie działalno¶ci krajowego zakładu reasekuracji, o którym mowa w art. 223y.

Art. 223t.

Do nabywania i zbywania udziałów towarzystwa reasekuracji wzajemnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 35–36.

Rozdział 4 Warunki wykonywania działalno¶ci reasekuracyjnej przez krajowe zakłady reasekuracji

Art. 223u.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 92 ust. 3 pkt 1, 3–20 i 23 oraz ust. 4–5, art. 93a, art. 98 ust. 1, art. 100 ust. 1, art. 101 ust. 5–8, art. 102 pkt 4–7, z tym że użyte w art. 98 ust. 1 pkt 4 okre¶lenie „interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia ” oznacza „interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegaj ± cych reasekuracji”.

Art. 223w.

1. Zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci reasekuracyjnej dla krajowego zakładu reasekuracji wydaje, w drodze decyzji, po rozpatrzeniu wniosku założycieli zakładu reasekuracji, organ nadzoru.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) okre¶lenie nazwy lub firmy, siedziby i adresu oraz zakresu działalno¶ci krajowego zakładu reasekuracji, o którym mowa w art. 223y;

2) okre¶lenie wysoko¶ci kapitału zakładowego;

3) wskazanie założycieli krajowego zakładu reasekuracji;

4) wskazanie formy prawnej, w jakiej ma być wykonywana działalno¶ć;

5) okre¶lenie wysoko¶ci funduszu organizacyjnego przeznaczonego na utwo rzenie administracji krajowego zakładu reasekuracji;

6) wskazanie imion i nazwisk osób przewidzianych na członków zarz ± du i rady nadzorczej;

7) wskazanie imienia i nazwiska aktuariusza oraz osoby, której powierzono prowadzenie ksi ± g rachunkowych.

Art. 223x.

1. Plan działalno¶ci, o którym mowa w art. 92 ust. 3 pkt 9, okre¶la dane i warunki, jakie ze względu na rodzaj i rozmiar prowadzonej reasekuracji s ± niezbędne do zapewnienia zdolno¶ci krajowego zakładu reasekuracji do wykonywania zobowi ± zań. Plan działalno¶ci zawiera w szczególno¶ci:

1) okre¶lenie rodzajów ryzyka, które krajowy zakład reasekuracji zamierza przyjmować;

2) okre¶lenie rodzajów umów reasekuracji, które zakład reasekuracji zamierza zawierać z cedentami;

3) program retrocesji okre¶laj ± cy formę i zakres retrocesji oraz retrocesjonariuszy;

4) okre¶lenie Ľródeł finansowania ¶rodków w wysoko¶ci minimalnego kapitału gwarancyjnego i marginesu wypłacalno¶ci;

5) oszacowanie kosztów utworzenia administracji krajowego zakładu reasekuracji i organizacji działalno¶ci z okre¶leniem Ľródeł finansowania tych kosztów;

6) okre¶lenie organizacji działalno¶ci reasekuracyjnej, w tym:

a) struktury organizacyjnej krajowego zakładu reasekuracji,

b) zasad akceptacji ryzyka,

c) sposobu ustalania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ,

d) przyjętych zasad rachunkowo¶ci, w szczególno¶ci zasad rozliczania kosztów,

e) systemu zarz ± dzania aktywami,

f) systemu kontroli wewnętrznej.

2. Do planu działalno¶ci, o którym mowa w art. 92 ust. 3 pkt 9, doł ± cza się rachunek symulacyjny pierwszych 3 lat obrotowych działalno¶ci, obejmuj ± cy:

1) oszacowanie kosztów działalno¶ci reasekuracyjnej, w tym kosztów administracyjnych oraz prowizji;

2) oszacowanie składki i ¶wiadczeń;

3) oszacowanie i wskazanie Ľródeł finansowania ¶rodków niezbędnych do pokrycia rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i ¶rodków własnych w wysoko¶ci marginesu wypłacalno¶ci;

4) projekt:

a) bilansu,

b) ogólnego rachunku zysków i strat,

c) zbiorczego technicznego rachunku ubezpieczeń; w przypadku, gdy kra jowy zakład reasekuracji składa wniosek o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci reasekuracyjnej w zakresie, o którym mowa w art. 223y pkt 3, zbiorczy techniczny rachunek ubezpieczeń sporz ± dza się oddzielnie dla każdego rodzaju reasekuracji,

d) wyliczenia ¶rodków własnych oraz marginesu wypłacalno¶ci i kapitału gwarancyjnego;

5) uzasadnienie oszacowanych warto¶ci, o których mowa w pkt 1–3.

Art. 223y.

Zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci reasekuracyjnej jest wydawane, zgodnie z wnioskiem o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci reasekuracyjnej, w zakresie reasekuracji:

1) ubezpieczeń na życie, o których mowa w dziale I zał ± cznika do ustawy;

2) pozostałych ubezpieczeń osobowych oraz ubezpieczeń maj ± tkowych, o których mowa w dziale II zał ± cznika do ustawy;

3) ubezpieczeń, o których mowa w pkt 1 i 2.

Art. 223z.

W zezwoleniu, o którym mowa w art. 223w ust. 1, okre¶la się:

1) nazwę lub firmę, siedzibę i adres, zakres działalno¶ci krajowego zakładu reasekuracji, o którym mowa w art. 223y;

2) wysoko¶ć kapitału zakładowego;

3) założycieli krajowego zakładu reasekuracji;

4) formę organizacyjn ± działalno¶ci krajowego zakładu reasekuracji;

5) imiona i nazwiska osób przewidzianych na członków pierwszego zarz ± du.

Art. 223za.

1. Zmiana zakresu działalno¶ci krajowego zakładu reasekuracji, o którym mowa w art. 223y, wymaga zezwolenia organu nadzoru.

2. Zezwolenie jest wydawane na wniosek krajowego zakładu reasekuracji.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera informacje, o których mowa w art. 223w ust. 2 pkt 1.

4. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, doł ± cza się plan działalno¶ci, o którym mowa w art. 92 ust. 3 pkt 9, oraz odpowiednio inne dokumenty, o których mowa w art. 92 ust. 3.

Art. 223zb.

Zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci reasekuracyjnej nie może być wydane, jeżeli:

1) bliskie powi ± zania między zakładem reasekuracji i inn ± osob ± fizyczn ± lub prawn ± lub

2) przepisy obowi ± zuj ± ce w państwie trzecim, a także trudno¶ci w stosowaniu tych przepisów maj ± ce zastosowanie do osoby fizycznej lub prawnej, z któr ± zakład reasekuracji posiada bliskie powi ± zania

– stanowiłyby dla organu nadzoru przeszkodę w sprawowaniu nadzoru, o którym mowa w rozdziale 11.

Art. 223zc.

W przypadkach, o których mowa w art. 35, przepisy art. 98 ust. 1 pkt 3, 5 i 6 oraz art. 223zb stosuje się odpowiednio do akcjonariuszy albo udziałowców zakładu reasekuracji przy wtórnym nabyciu akcji albo udziałów.

Art. 223zd.

1. Za dzień rozpoczęcia wykonywania działalno¶ci reasekuracyjnej uważa się dzień zawarcia pierwszej umowy reasekuracji.

2. Krajowy zakład reasekuracji jest obowi ± zany zawiadomić organ nadzoru o zaprzestaniu wykonywania działalno¶ci reasekuracyjnej lub zawierania umów reasekuracji w danym rodzaju reasekuracji w terminie 7 dni.

Art. 223ze.

1. Organ nadzoru może cofn ± ć krajowemu zakładowi reasekuracji, w drodze decyzji, zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci reasekuracyjnej, jeżeli:

1) przestał spełniać warunki wymagane do uzyskania zezwolenia lub

2) wykonuje działalno¶ć z naruszeniem prawa, statutu, planu działalno¶ci lub nie zapewnia zdolno¶ci do wykonywania zobowi ± zań, lub

3) nie zrealizuje w terminie planu przywrócenia prawidłowych stosunków finansowych albo krótkoterminowego planu wypłacalno¶ci, lub

4) zaprzestanie wykonywania działalno¶ci reasekuracyjnej przez okres dłuższy niż 6 miesięcy, lub

5) złoży wniosek o cofnięcie zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci reasekuracyjnej, lub

6) nie rozpocz ± ł wykonywania działalno¶ci reasekuracyjnej w terminie, o którym mowa w art. 100 ust. 1, lub

7) zaistniały, w stosunku odpowiednio do akcjonariuszy albo udziałowców zakładu reasekuracji, przesłanki okre¶lone w art. 98 ust. 1 pkt 3, 5 i 6 oraz art. 223zb.

2. W przypadku, gdy krajowy zakład reasekuracji uzyskał zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci reasekuracyjnej w zakresie, o którym mowa w art. 223y pkt

3, organ nadzoru może cofn ± ć to zezwolenie w pełnym zakresie albo w zakresie jednego z rodzajów reasekuracji.

3. W przypadku cofnięcia zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci reasekuracyjnej w pełnym zakresie albo w zakresie jednego z rodzajów reasekuracji, organ nadzoru może ograniczyć albo zakazać krajowemu zakładowi reasekuracji swobodnego rozporz ± dzania jego aktywami oraz zaci ± gania zobowi ± zań lub przekazać zarz ± d maj ± tkiem zakładu reasekuracji wyznaczonej osobie.

4. Organ nadzoru w decyzji o przekazaniu zarz ± du maj ± tkiem, o której mowa w ust. 3, okre¶la:

1) osobę, której przekazuje się zarz ± d maj ± tkiem krajowego zakładu reasekuracji;

2) okres, na który jest ustanawiany zarz ± d maj ± tkiem;

3) szczegółowe zadania zarz ± du maj ± tkiem;

4) sposób wykonywania zadań zarz ± du maj ± tkiem;

5) wysoko¶ć wynagrodzenia za zarz ± d maj ± tkiem.

5. Decyzja, o której mowa w ust. 1 i 3, jest natychmiast wykonalna.

6. Organ nadzoru przesyła do wła¶ciwego s ± du rejestrowego odpis ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 1 i 2.

Rozdział 5 Wykonywanie działalno¶ci reasekuracyjnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne zakłady reasekuracji maj ± ce siedzibę w państwach niebęd ± cych państwami członkowskimi Unii Europejskiej

Art. 223zf.

Do głównych oddziałów zagranicznych zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 103, art. 105 ust. 2, 3, 4 pkt 1, 3 i 4 oraz ust. 5 i 6, art. 106 ust. 1–3 i ust. 4b–10, art. 107 ust. 3 pkt 1, 3, 5, 6, 8 i 11–16 oraz ust. 4, art. 110–113, art. 114 ust. 1, art. 115, art. 117, art. 119 ust. 1, art. 121, art. 122, art. 123 ust. 1, ust. 2 pkt 4– 7 i ust. 3, art. 124–126, z tym że użyte w:

1) art. 113 ust. 1 i 5 oraz art. 115 okre¶lenie „umowy ubezpieczenia ” oznacza „umowy reasekuracji”;

2) art. 122 ust. 1 pkt 2 okre¶lenie „¶wiadczeń ubezpieczeniowych ” oznacza „¶wiadczenia z tytułu zawartych umów reasekuracji”.

1. Zagraniczny zakład reasekuracji maj±cy siedzibę w państwie niebęd±cym państwem członkowskim Unii Europejskiej może podejmować i wykonywać działalno¶ć reasekuracyjn± na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

1) przez główny oddział;

2) bezpo¶rednio z terytorium państwa, w którym ma swoj± siedzibę, jeżeli z państwem tym została zawarta umowa, o której mowa w art. 50 dyrektywy 2005/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2005 r. w sprawie reasekuracji oraz zmieniaj±cej dyrektywy Rady 73/239/EWG, 92/49/EWG, a także dyrektywy 98/78/WE i 2002/83/WE (Dz. Urz. WE L 323 z 09.12.2005, str. 1).

2. Podjęcie działalno¶ci reasekuracyjnej przez główny oddział wymaga zezwolenia organu nadzoru.

Art. 223zh.

1. Na wniosek zagranicznego zakładu reasekuracji organ nadzoru wydaje, w drodze decyzji, zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci reasekuracyjnej przez główny oddział na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) nazwę i siedzibę zagranicznego zakładu reasekuracji oraz nazwę państwa, w którym znajduje się jego siedziba;

2) siedzibę oraz zakres działalno¶ci, o którym mowa w art. 223zi ust. 1, głównego oddziału;

3) imiona i nazwiska osób przewidzianych na dyrektora głównego oddziału, jego zastępców, aktuariusza, osoby odpowiedzialnej za prowadzenie ksi ± g rachunkowych.

3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, doł ± cza się również:

1) plan działalno¶ci spełniaj ± cy warunki, o których mowa w art. 223x, dotycz ± cy prowadzenia głównego oddziału na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, obejmuj ± cy okres pierwszych 3 lat obrotowych działalno¶ci;

2) sprawozdanie finansowe za okres ostatnich 3 lat działalno¶ci zagranicznego zakładu reasekuracji;

3) informacje o wysoko¶ci funduszu organizacyjnego przeznaczonego na utworzenie administracji głównego oddziału;

4) wskazanie Ľródeł¶rodków finansowych niezbędnych do pokrycia ryzyka, marginesu wypłacalno¶ci i kapitału gwarancyjnego.

Art. 223zi.

1. Zezwolenie, o którym mowa w art. 223zh ust. 1, jest wydawane na wykonywanie działalno¶ci reasekuracyjnej w zakresie reasekuracji:

1) ubezpieczeń na życie, o których mowa w dziale I zał ± cznika do ustawy; 2) pozostałych ubezpieczeń osobowych oraz ubezpieczeń maj ± tkowych, o których mowa w dziale II zał ± cznika do ustawy;

3) ubezpieczeń, o których mowa w pkt 1 i 2.

2. Zezwolenie może być wydane, jeżeli w państwie, w którym znajduje się siedziba zagranicznego zakładu reasekuracji, zakład ten posiada odpowiednie zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci reasekuracyjnej we wnioskowanym zakresie i działa w formie odpowiadaj±cej spółce akcyjnej albo towarzystwu reasekuracji wzajemnej.

3. Wymóg co do formy, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy podmiotów zagranicznych wykonuj ± cych działalno¶ć reasekuracyjn ± :

1) których siedziba znajduje się w państwach należ ± cych do ¦wiatowej Organizacji Handlu lub

2) jeżeli wynika to z umów międzynarodowych zawartych przez Wspólnotę Europejsk ± .

Art. 223zj.

Główny oddział zagranicznego zakładu reasekuracji jest obowi ± zany posiadać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ¶rodki własne w wysoko¶ci nie niższej niż margines wypłacalno¶ci i nie niższej niż kapitał gwarancyjny.

Art. 223zk.

1. Organ nadzoru zatwierdza, w drodze decyzji, umowę o przeniesienie cało¶ci lub czę¶ci portfela reasekuracji posiadanego przez główny oddział na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz zakładu reasekuracji lub zakładu ubezpieczeń maj ± cego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Decyzja zatwierdzaj ± ca umowę, o której mowa w ust. 1, może być wydana, jeżeli zakład reasekuracji lub zakład ubezpieczeń przejmuj ± cy portfel reasekuracji będzie posiadać:

1) ¶rodki własne w wysoko¶ci marginesu wypłacalno¶ci;

2) aktywa na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych .

3. Do umów o przeniesienie portfela, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 223zzk–223zzm.

Art. 223zl.

1. Organ nadzoru może cofn ± ć, w drodze decyzji, zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie jednego lub dwóch rodzajów reasekuracji przez zagraniczny zakład reasekuracji, jeżeli:

1) zagraniczny zakład reasekuracji przestał spełniać warunki niezbędne do uzyskania zezwolenia;

2) główny oddział wykonuje działalno¶ć reasekuracyjn ± z naruszeniem przepisów prawa, statutu lub nie zapewnia zdolno¶ci zagranicznego zakładu reasekuracji do wykonywania zobowi ± zań;

3) zagraniczny zakład reasekuracji wyst ± pił do organu nadzoru z wnioskiem o cofnięcie zezwolenia, przy czym należy zagwarantować zabezpieczenie interesów ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegaj ± cych reasekuracji, w szczególno¶ci w zakresie spełnienia ¶wiadczeń i wypłaty odszkodowań;

4) zagraniczny zakład reasekuracji nie rozpocz ± ł wykonywania działalno¶ci reasekuracyjnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie, o którym mowa w art. 111;

5) zagraniczny zakład reasekuracji zaprzestał wykonywania działalno¶ci reasekuracyjnej przez okres dłuższy niż 6 miesięcy;

6) zagraniczny zakład reasekuracji nie zrealizuje w terminie planu przywrócenia prawidłowych stosunków finansowych albo krótkoterminowego planu wypłacalno¶ci;

7) w stosunku odpowiednio do akcjonariuszy albo udziałowców zagranicznego zakładu reasekuracji zaistniej ± przesłanki okre¶lone w art. 98 ust. 1 pkt 3, 5 i 6 oraz art. 223zb.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, organ nadzoru może cofn ± ć zezwolenie w zakresie rodzaju reasekuracji, w którym działalno¶ć reasekuracyjna nie została rozpoczęta.

3. Zagraniczny zakład reasekuracji jest obowi ± zany, w terminie 7 dni, zawiadomić organ nadzoru o zaprzestaniu wykonywania działalno¶ci reasekuracyjnej lub zawierania umów w zakresie jednego rodzaju reasekuracji.

Art. 223zm.

1. Dyrektor głównego oddziału ma obowi ± zek powiadomić organ nadzoru o zaistnieniu okoliczno¶ci, o których mowa w art. 119 ust. 1 i art. 223zl, w terminie 3 dni od dnia powzięcia informacji o zaistnieniu tych okoliczno¶ci.

2. Dyrektor głównego oddziału, który nie powiadomi organu nadzoru o okoliczno¶ciach, o których mowa w art. 119 ust. 1 i art. 223zl, odpowiada całym swoim maj ± tkiem solidarnie z zagranicznym zakładem reasekuracji za szkodę wyrz ± dzon ± z tego tytułu wierzycielom.

Rozdział 6 Swoboda ¶wiadczenia usług reasekuracyjnych

Art. 223zn.

Do zagranicznego zakładu reasekuracji z państwa członkowskiego Unii Europejskiej wykonuj ± cego działalno¶ć reasekuracyjn ± na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stosuje się odpowiednio przepisy art. 128, art. 129 ust. 1 i 2 oraz art. 139.

Art. 223zo.

Krajowy zakład reasekuracji, który uzyskał zezwolenie, o którym mowa w art. 223y, może wykonywać działalno¶ć reasekuracyjn ± na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej w ramach swobody ¶wiadczenia usług lub przez oddział.

Art. 223zp.

Jeżeli organ nadzoru poweĽmie w ± tpliwo¶ć, czy działalno¶ć zagranicznego zakładu reasekuracji działaj ± cego w ramach swobody ¶wiadczenia usług nie narusza przepisów dotycz ± cych gospodarki finansowej obowi ± zuj ± cych w państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym zakład ten ma siedzibę, powiadamia o tym wła¶ciwe organy tego państwa członkowskiego.

Art. 223zq.

1. W przypadku gdy zagraniczny zakład reasekuracji wykonuj ± cy działalno¶ć przez oddział wykonuje działalno¶ć ubezpieczeniow ± , organ nadzoru może, po uprzednim powiadomieniu wła¶ciwego organu nadzoru państwa członkowskiego Unii Europejskiej, przeprowadzić kontrolę oddziału, o której mowa w art. 208.

2. Wła¶ciwy organ nadzoru z państwa członkowskiego Unii Europejskiej może uczestniczyć w czynno¶ciach podejmowanych przez organ nadzoru, o których mowa w ust. 1.

Art. 223zr.

1. Krajowy zakład reasekuracji może zawrzeć umowę o przeniesienie portfela reasekuracji z zakładem reasekuracji lub zakładem ubezpieczeń maj ± cym siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

2. Organ nadzoru zatwierdza umowę, o której mowa w ust. 1, z zachowaniem warunków okre¶lonych w art. 223zzi–223zzm po otrzymaniu od wła¶ciwego organu nadzoru państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym przejmuj ± cy zakład reasekuracji lub zakład ubezpieczeń ma siedzibę, potwierdzenia, że zakład ten, po przejęciu portfela, będzie posiadał:

1) ¶rodki własne w wysoko¶ci marginesu wypłacalno¶ci;

2) aktywa na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych .

Art. 223zs.

1. W przypadku przeniesienia portfela reasekuracji przez zagraniczny zakład reasekuracji maj ± cy siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej na rzecz krajowego zakładu reasekuracji lub krajowego zakładu ubezpieczeń, organ nadzoru przekazuje wła¶ciwemu organowi państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym zagraniczny zakład reasekuracji ma siedzibę, informację, czy krajowy zakład reasekuracji lub krajowy zakład ubezpieczeń po przeniesieniu portfela będzie posiadać¶rodki własne w wysoko¶ci marginesu wypłacalno¶ci oraz aktywa na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych .

2. Informacje, o których mowa w ust. 1, organ nadzoru przekazuje najpóĽniej w terminie 3 miesięcy od dnia wyst ± pienia o przekazanie tych informacji.

Rozdział 7 Gospodarka finansowa zakładów reasekuracji

Art. 223zt.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 146, art. 146a ust. 3, art. 149, art. 150 ust. 2 i 3, art. 151 ust. 1 i 2, art. 154 ust. 1 i 7, z tym że użyte w art. 151 ust. 1 okre¶lenie „umów ubezpieczenia ” oznacza „umowy reasekuracji”.

Art. 223zu.

1. Jeżeli zakład reasekuracji wykonuje działalno¶ć reasekuracyjn ± w zakresie reasekuracji, o którym mowa w art. 223y pkt 3:

1) margines wypłacalno¶ci zakładu reasekuracji jest równy sumie marginesu wypłacalno¶ci zakładu reasekuracji wykonuj ± cego działalno¶ć reasekuracyjn ± w zakresie reasekuracji, o którym mowa w art. 223y pkt 1, i marginesu wypłacalno¶ci zakładu reasekuracji wykonuj ± cego działalno¶ć reasekuracyjn ± w zakresie reasekuracji, o którym mowa w art. 223y pkt 2;

2) minimalna wysoko¶ć kapitału gwarancyjnego nie może być niższa niż: a) minimalna wysoko¶ć kapitału gwarancyjnego zakładu reasekuracji wykonuj ± cego działalno¶ć reasekuracyjn ± w zakresie reasekuracji, o którym mowa w art. 223y pkt 1,

b) minimalna wysoko¶ć kapitału gwarancyjnego zakładu reasekuracji wykonuj±cego działalno¶ć reasekuracyjn± w zakresie reasekuracji, o którym mowa w art. 223y pkt 2.

2. Minimalna wysoko¶ć kapitału gwarancyjnego zakładu reasekuracji nie może być niższa niż równowarto¶ć w złotych 3 000 000 euro.

3. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych okre¶li, w drodze rozporz ± dzenia, sposób wyliczenia wysoko¶ci marginesu wypłacalno¶ci oraz minimaln ± wysoko¶ć kapitału gwarancyjnego dla rodzajów reasekuracji, uwzględniaj ± c konieczno¶ć zapewnienia wypłacalno¶ci zakładów reasekuracji i wzrost europejskiego indeksu cen konsumpcyjnych.

Art. 223zw.

1. ¦rodki własne zakładu reasekuracji s ± to aktywa zakładu reasekuracji z wył ± czeniem aktywów:

1) przeznaczonych na pokrycie wszelkich przewidywanych zobowi ± zań;

2) warto¶ci niematerialnych i prawnych;

3) akcji i udziałów własnych będ ± cych w posiadaniu zakładu reasekuracji;

4) z tytułu odroczonego podatku dochodowego.

2. Z aktywów stanowi ± cych ¶rodki własne zakładu reasekuracji, podlegaj ± cego nadzorowi dodatkowemu wył ± cza się posiadane przez zakład reasekuracji akcje i inne aktywa finansuj ± ce kapitały własne innych zakładów reasekuracji i zakładów ubezpieczeń, należ ± cych do tej samej ubezpieczeniowej grupy kapitałowej.

3. Z aktywów stanowi ± cych ¶rodki własne zakładu reasekuracji wchodz ± cego w skład konglomeratu finansowego wył ± cza się posiadane przez zakład reasekuracji akcje lub udziały finansuj ± ce kapitały własne innych zakładów reasekuracji, zakładów ubezpieczeń, instytucji kredytowych, instytucji finansowych, w rozumieniu prawa bankowego, oraz firm inwestycyjnych.

4. Z aktywów stanowi ± cych ¶rodki własne zakładu reasekuracji wył ± cza się posiadane przez zakład reasekuracji w odniesieniu do innych zakładów reasekuracji, zakładów ubezpieczeń, instytucji kredytowych, instytucji finansowych, w rozumieniu prawa bankowego, oraz firm inwestycyjnych:

1) udzielone przez zakład reasekuracji pożyczki podporz ± dkowane spełniaj ± ce warunki okre¶lone w ust. 8 pkt 2;

2) skumulowane niezapłacone dywidendy z tytułu akcji uprzywilejowanych.

5. Na wniosek zakładu reasekuracji, jeżeli udziały lub akcje w innej instytucji kredytowej, firmie inwestycyjnej, instytucji finansowej, zakładzie ubezpieczeń, zakładzie reasekuracji s ± posiadane tymczasowo do celów pomocy finansowej przeznaczonej na reorganizację oraz utrzymanie podmiotu, organ nadzoru może wyrazić zgodę na odst ± pienie od stosowania przepisów w sprawie odliczeń okre¶lonych w ust. 3 lub 4.

6. Na wniosek zakładu reasekuracji, podlegaj ± cego dodatkowemu nadzorowi, organ nadzoru może wyrazić zgodę na odst ± pienie od pomniejszania ¶rodków własnych zakładu reasekuracji o elementy okre¶lone w ust. 3 lub 4, odnosz ± ce się do podmiotów okre¶lonych w ust. 3 lub 4, jeżeli podlegaj ± one dodatkowemu nadzorowi zgodnie z wła¶ciwymi przepisami.

7. W szczególno¶ci ¶rodki własne zakładu reasekuracji powinny odpowiadać:

1) warto¶ci opłaconego kapitału zakładowego;

2) warto¶ci zobowi±zań wobec członków towarzystwa, w przypadku towarzystwa reasekuracji wzajemnej, pod warunkiem, że zgodnie ze statutem towarzystwa zobowi±zania wobec członków towarzystwa:

a) mog ± być spłacone członkom towarzystwa tylko i wył ± cznie wtedy, gdy nie spowoduje to naruszenia art. 146 ust. 1,

b) w przypadku likwidacji towarzystwa mog ± być spłacone członkom towarzystwa tylko i wył ± cznie po spłaceniu wszelkich innych zobowi ± zań towarzystwa,

c) z wył ± czeniem indywidualnych płatno¶ci zwi ± zanych z wyga¶nięciem członkostwa nie mog ± być spłacone przed przekazaniem informacji o zamiarze dokonania spłaty, w terminie 30 dni przed dniem spłaty, organowi nadzoru, który może zakazać w tym terminie dokonywania spłaty;

3) kapitałowi zapasowemu i kapitałom rezerwowym oraz kapitałowi z aktualizacji wyceny;

4) niepodzielonemu wynikowi finansowemu z lat ubiegłych po potr ± ceniu należnych dywidend: zysk – wielko¶ć dodatnia, strata – wielko¶ć ujemna;

5) wynikowi finansowemu netto w okresie sprawozdawczym po potr ± ceniu należnych dywidend: zysk – wielko¶ć dodatnia, strata – wielko¶ć ujemna.

8. Na wniosek zakładu reasekuracji i na podstawie przedstawionych przez niego dowodów organ nadzoru może wyrazić, w drodze decyzji, zgodę na zaliczenie do ¶rodków własnych:

1) wszelkich ukrytych rezerw wynikaj ± cych z niedoszacowania aktywów lub przeszacowania pasywów w bilansie, o ile takie ukryte rezerwy nie maj ± wyj ± tkowego charakteru;

2) kapitału pożyczek podporz ± dkowanych spełniaj ± cych ł ± cznie następuj ± ce warunki:

a) kapitał pożyczek podporz ± dkowanych nie może stanowić więcej niż 25 % ¶rodków własnych,

b) kapitał pożyczek podporz ± dkowanych jest opłacony w pełnej wysoko¶ci,

c) w umowie pożyczki zawarto warunki, zgodnie z którymi kapitał pożyczek podporz ± dkowanych w przypadku upadło¶ci albo likwidacji zakładu reasekuracji, może być spłacony dopiero po zaspokojeniu wszystkich innych wierzycieli zakładu reasekuracji,

d) w przypadku pożyczek z okre¶lonym okresem spłaty, pierwotny okres spłaty musi wynosić co najmniej 5 lat; nie póĽniej jednak, niż 12 miesięcy przed terminem spłaty, zakład reasekuracji jest obowi ± zany przedstawić do zatwierdzenia przez organ nadzoru, plan przedstawiaj ± cy sposób utrzymania lub podniesienia ¶rodków własnych do wymaganej warto¶ci przed terminem spłaty, chyba że warunki zaliczenia pożyczki do ¶rodków własnych stopniowo ograniczaj ± warto¶ć pożyczki zaliczanej do ¶rodków własnych przez okres co najmniej 5 lat przed terminem spłaty; organ nadzoru może zezwolić na przedterminow ± spłatę pożyczek, na wniosek zakładu reasekuracji, pod warunkiem, że nie spowoduje to naruszenia art. 146 ust. 1,

e) w przypadku pożyczek, których termin spłaty nie jest ustalony, pożyczki te mog ± być spłacane tylko i wył ± cznie z zachowaniem pięcioletniego okresu wypowiedzenia, chyba że nie s ± już zaliczane do ¶rodków własnych; dokonanie przedterminowej spłaty może nast ± pić tylko i wył±cznie po uzyskaniu uprzedniej zgody organu nadzoru, na wniosek zakładu reasekuracji, który jest obowi±zany zawiadomić organ nadzoru o planowanej spłacie co najmniej 6 miesięcy przed planowanym terminem spłaty i przedstawić aktualne dane o warto¶ci ¶rodków własnych i dane o warto¶ci ¶rodków własnych przed i po dokonaniu płatno¶ci; organ nadzoru może zezwolić na spłatę pożyczek pod warunkiem, że nie spowoduje to naruszenia art. 146 ust. 1,

f) w umowie pożyczki nie zawarto żadnych warunków przewiduj ± cych, że w okre¶lonych okoliczno¶ciach, innych niż likwidacja zakładu reasekuracji, zadłużenie zostanie spłacone przed uzgodnionym terminem spłaty,

g) w umowie pożyczki zawarto warunki, zgodnie z którymi umowa pożyczki może być zmieniona tylko po otrzymaniu od organu nadzoru o¶wiadczenia o braku zastrzeżeń do planowanych zmian;

3) połowy należnych wpłat na kapitał zakładowy pod warunkiem, że 25 % tego kapitału zostało opłacone, nie więcej jednak niż równowarto¶ć 50 % mniejszej spo¶ród warto¶ci marginesu wypłacalno¶ci lub ¶rodków własnych zakładu reasekuracji.

9. Na wniosek towarzystwa reasekuracji wzajemnej wykonuj ± cego działalno¶ć reasekuracyjn ± w zakresie reasekuracji, o którym mowa w art. 223y pkt 2, organ nadzoru może wyrazić, w drodze decyzji, zgodę na zaliczenie do ¶rodków własnych należno¶ci towarzystwa od jego członków z tytułu dopłat, których może zaż ± dać na podstawie statutu, do wysoko¶ci 50 % dopłat należnych w roku obrotowym i do wysoko¶ci 50 % mniejszej spo¶ród warto¶ci ¶rodków własnych lub marginesu wypłacalno¶ci.

10. Na wniosek zakładu reasekuracji wykonuj ± cego działalno¶ć reasekuracyjn ± w zakresie reasekuracji, o którym mowa w art. 223y pkt 1, i na podstawie przedstawionych przez niego dowodów organ nadzoru może wyrazić, w drodze decyzji, zgodę na zaliczenie do ¶rodków własnych:

1) do dnia 31 grudnia 2009 r., kwoty 50 % przyszłych zysków zakładu reasekuracji, nie więcej jednak niż równowarto¶ć 25 % mniejszej spo¶ród warto¶ci marginesu wypłacalno¶ci lub ¶rodków własnych zakładu reasekuracji, ustalonych przez pomnożenie przewidywanego rocznego zysku, którym jest ¶rednia arytmetyczna zysków zakładu reasekuracji wykazanych w okresie ostatnich 5 lat działalno¶ci, przez współczynnik, który okre¶la pozostały ¶redni okres ważno¶ci umów ubezpieczenia podlegaj ± cych reasekuracji, nieprzekraczaj ± cy 6 lat, o ile przyszłe zyski nie zostały już uwzględnione w wyliczeniu ¶rodków własnych zakładu reasekuracji w ramach ukrytych rezerw;

2) w przypadku gdy zakład reasekuracji nie stosuje metody Zillmera lub stosuje j ± , lecz nie uwzględnia przy tym kosztów akwizycji w pełnej wysoko¶ci – różnicy między wysoko¶ci ± rezerwy obliczon ± przez zakład reasekuracji i wysoko¶ci ± rezerwy obliczon ± przy zastosowaniu metody Zillmera z uwzględnieniem kosztów akwizycji w pełnej wysoko¶ci; wielko¶ć ta nie może jednak przekroczyć 3,5 % sumy różnicy między sumami kapitału i wysoko¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych dla wszystkich umów ubezpieczenia podlegaj ± cych reasekuracji, dla których stosowanie metody Zillmera jest dopuszczalne; różnica zaliczana do ¶rodków własnych jest pomniejszana o nierozliczone koszty akwizycji, wykazane w bilansie jako aktywa.

11. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych okre¶li, w drodze rozporz ± dzenia, sposób kalkulacji współczynnika kwoty 50 % przyszłych zysków oraz współczynnika okre¶laj ± cego maksymaln ± wysoko¶ć przyszłych zysków, które mog ± być zaliczone do ¶rodków własnych zakładu reasekuracji wykonuj ± cego działalno¶ć reasekuracyjn ± w zakresie reasekuracji, o którym mowa w art. 223y pkt 1, uwzględniaj ± c konieczno¶ć zapewnienia spójno¶ci i przejrzysto¶ci dokonywanych obliczeń.

12. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych okre¶li, w drodze rozporz ± dzenia, szczegółowy sposób ustalania ¶rodków własnych krajowych zakładów reasekuracji wchodz ± cych w skład ubezpieczeniowej grupy kapitałowej, uwzględniaj ± c, aby w ubezpieczeniowej grupie kapitałowej do ¶rodków własnych nie były zaliczane podwójnie, w sposób bezpo¶redni lub po¶redni, te same aktywa.

13. ¦rodki własne na pokrycie kapitału gwarancyjnego stanowi ± aktywa, o których mowa w ust. 1–10, z wył ± czeniem aktywów, o których mowa w ust. 8 pkt 3. Art. 223zx.

Ze ¶rodków pochodz ± cych z funduszu organizacyjnego zakładu reasekuracji gromadzonych na wyodrębnionym rachunku bankowym mog ± być finansowane jedynie koszty zwi ± zane z utworzeniem administracji zakładu reasekuracji.

Art. 223zy.

1. Obliczenia rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w odniesieniu do działalno¶ci reasekuracyjnej w zakresie reasekuracji, o których mowa w art. 223y pkt 1, mog ± być dokonywane wył ± cznie przez aktuariusza.

2. Rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe w odniesieniu do działalno¶ci reasekuracyjnej w zakresie reasekuracji, o których mowa w art. 223y pkt 2, ustalane metodami matematyki ubezpieczeniowej , aktuariusz potwierdza opini ± o ich prawidłowo¶ci. Opinia ta stanowi zał ± cznik do sprawozdania finansowego.

Art. 223zz.

1. Aktywa stanowi ± ce pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych zakład reasekuracji jest obowi ± zany lokować zgodnie z następuj ± cymi zasadami:

1) aktywa uwzględniaj ± rodzaj działalno¶ci wykonywanej przez zakład reasekuracji, w szczególno¶ci charakter, kwotę i czas trwania zobowi ± zań z tytułu zawartych umów reasekuracji, w taki sposób, aby zapewnić wystarczalno¶ć, płynno¶ć, bezpieczeństwo, jako¶ć, rentowno¶ć i dostosowanie zapadalno¶ci aktywów do wymagalno¶ci zobowi ± zań;

2) aktywa stanowi ± ce pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych powinny być zróżnicowane i odpowiednio rozproszone, tak aby umożliwiały wła¶ciwe reagowanie przez zakład reasekuracji na zmiany w otoczeniu gospodarczym, w szczególno¶ci na rozwój sytuacji na rynkach finansowych i rynkach nieruchomo¶ci lub wyst ± pienie zdarzeń katastroficznych;

3) lokaty w aktywa, które nie s ± dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym zakład reasekuracji utrzymuje na ostrożnym poziomie;

4) zakład reasekuracji może lokować aktywa w instrumenty pochodne, pod warunkiem że przyczyniaj ± się one do zmniejszenia ryzyka inwestycyjnego zwi ± zanego z innymi aktywami stanowi ± cymi pokrycie rezerw technicznoubezpieczeniowych ; zakład reasekuracji unika nadmiernej ekspozycji na ryzyko w stosunku do jednego kontrahenta oraz w stosunku do innych operacji dotycz±cych instrumentów pochodnych;

5) zakład reasekuracji różnicuje aktywa w sposób wła¶ciwy, tak aby unikn ± ć nadmiernego uzależnienia od jednego, okre¶lonego składnika aktywów, emitenta lub grupy emitentów powi ± zanych ze sob ± oraz nadmiernej akumulacji ryzyka w całym portfelu; lokaty w aktywach wyemitowanych przez tego samego emitenta lub grupy emitentów powi ± zanych ze sob ± nie mog ± narażać zakładu reasekuracji na nadmiern ± koncentrację ryzyka; zastrzeżenia te nie dotycz ± papierów warto¶ciowych emitowanych, gwarantowanych lub poręczonych przez Skarb Państwa.

2. Nie stanowi ± aktywów na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych krajowego zakładu reasekuracji, podlegaj ± cego nadzorowi dodatkowemu, aktywa finansuj ± ce kapitały własne innych zakładów reasekuracji lub zakładów ubezpieczeń należ ± cych do tej samej ubezpieczeniowej grupy kapitałowej.

3. Aktywa stanowi ± ce pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych nie mog ± przekraczać:

1) 30 % warto¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych brutto w aktywach ustalanych w walutach innych niż waluty, w których s ± ustalane rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe;

2) 30 % warto¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych brutto w listach zastawnych, udziałach, akcjach i innych papierach warto¶ciowych o stałej lub zmiennej stopie dochodu niedopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym;

3) 5 % warto¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych brutto w papierach warto¶ciowych jednego emitenta;

4) 10 % warto¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych brutto w papierach warto¶ciowych grupy emitentów powi ± zanych ze sob ± .

4. Ograniczenia, o których mowa w ust. 3, nie dotycz ± papierów warto¶ciowych emitowanych, gwarantowanych lub poręczonych przez Skarb Państwa.

Art. 223zza.

1. Do zadań aktuariusza zakładu reasekuracji należy:

1) ustalanie warto¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ;

2) kontrolowanie aktywów stanowi ± cych pokrycie rezerw technicznoubezpieczeniowych , zgodnie z art. 223zzc;

3) wyliczanie marginesu wypłacalno¶ci;

4) sporz ± dzanie rocznego raportu o stanie portfela reasekuracji;

5) ustalanie warto¶ci składników zaliczanych do ¶rodków własnych.

2. Aktuariusz niezwłocznie informuje zarz ± d zakładu reasekuracji o ujawnieniu podczas wykonywania zadań, o których mowa w ust. 1, faktów wskazuj ± cych na popełnienie przestępstwa lub inne naruszenie przepisów prawa.

3. Aktuariusz, w terminie 30 dni od dnia poinformowania zarz ± du zakładu reasekuracji o ujawnieniu faktów, o których mowa w ust. 2, informuje organ nadzoru o ujawnionych faktach oraz podjętych przez zakład reasekuracji działaniach w zwi ± zku z ujawnieniem tych faktów.

4. Przepisy art. 159 ust. 4–7 stosuje się odpowiednio.

5. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych okre¶li, w drodze rozporz ± dzenia, zakres informacji, które musz ± być zawarte w rocznym raporcie o stanie portfela, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, uwzględniaj±c konieczno¶ć zapewnienia organowi nadzoru pełnej informacji o stanie portfela zakładu reasekuracji.

Rozdział 8 Sprawozdawczo¶ć zakładu reasekuracji

Art. 223zzb.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 168 oraz art. 170– 172.

Art. 223zzc.

1. Zakład reasekuracji przedstawia organowi nadzoru roczne sprawozdanie finansowe, sporz ± dzone zgodnie z przepisami o rachunkowo¶ci, w terminie 6 miesięcy od ostatniego dnia roku obrotowego.

2. Sprawozdanie finansowe zakładu reasekuracji wykonuj ± cego działalno¶ć w zakresie reasekuracji ubezpieczeń na życie, o których mowa w dziale I zał ± cznika do ustawy, obok osób okre¶lonych w odrębnych ustawach, podpisuje również aktuariusz.

3. Do sprawozdania finansowego zakładu reasekuracji wykonuj ± cego działalno¶ć w zakresie reasekuracji pozostałych ubezpieczeń osobowych oraz ubezpieczeń maj ± tkowych, o których mowa w dziale II zał ± cznika do ustawy, w których rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe s ± ustalane metodami aktuarialnymi, doł ± cza się opinię aktuariusza o prawidłowo¶ci wykazanych w sprawozdaniu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ustalanych metodami aktuarialnymi.

4. Do sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, doł ± cza się roczny raport o stanie portfela reasekuracji, o którym mowa w art. 223zza ust. 1 pkt 4.

Art. 223zzd.

1. Zakład reasekuracji przedstawia organowi nadzoru kwartalne i dodatkowe roczne sprawozdania finansowe i statystyczne.

2. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych okre¶li, w drodze rozporz ± dzenia, zakres, formę i sposób sporz ± dzania sprawozdań, o których mowa w ust.

1, oraz terminy ich przedstawiania organowi nadzoru, uwzględniaj ± c wszystkie informacje maj ± ce wpływ na ocenę sytuacji finansowej zakładu reasekuracji.

Art. 223zze.

Obowi ± zek, o którym mowa w art. 172, odnosi się również do okoliczno¶ci ujawnionych w ramach badania sprawozdań finansowych podmiotów blisko powi ± zanych z zakładem reasekuracji.

Art. 223zzf.

1. Krajowy zakład reasekuracji podlegaj ± cy dodatkowemu nadzorowi oraz główny oddział jest obowi ± zany do sporz ± dzania i przekazywania organowi nadzoru wraz ze sprawozdaniem, o którym mowa w art. 223zzc, rocznych sprawozdań dotycz ± cych transakcji przeprowadzanych w ubezpieczeniowej grupie kapitałowej, w szczególno¶ci w zakresie:

1) pożyczek;

2) gwarancji oraz innych transakcji pozabilansowych;

3) ¶rodków stanowi±cych pokrycie marginesu wypłacalno¶ci;

4) lokat;

5) działalno¶ci reasekuracyjnej;

6) porozumień co do podziału kosztów.

2. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych okre¶li, w drodze rozporz ± dzenia, szczegółowy zakres, formę i zasady sporz ± dzania sprawozdań, o których mowa w ust. 1, uwzględniaj ± c wysoko¶ć i strukturę kapitału zakładowego, wysoko¶ć rezerw techniczno-ubezpieczeniowych , prawidłowo¶ć polityki lokacyjnej, wysoko¶ć i pokrycie ¶rodkami własnymi marginesu wypłacalno¶ci oraz informacje maj ± ce wpływ na sytuację finansow ± zakładu reasekuracji.

3. Organ nadzoru, w przypadku stwierdzenia, że transakcje, o których mowa w ust. 1, zagrażaj ± b ± dĽ mog ± zagrozić wypłacalno¶ci zakładu reasekuracji, może podj ± ć ¶rodki okre¶lone w ustawie w celu przywrócenia prawidłowych stosunków finansowych.

Rozdział 9 Ł ± czenie się zakładów reasekuracji, przeniesienie portfela reasekuracji

Art. 223zzg.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 176, art. 177, art. 178 pkt 2, art. 179 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 3, art. 180 ust. 1 pkt 2, ust. 2 i 3, z tym że użyte w:

1) art. 177 okre¶lenie „towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych” oznacza „towarzystwo reasekuracji wzajemnej”;

2) art. 180 ust. 1 pkt 2 okre¶lenie „interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia ” oznacza „interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegaj ± cych reasekuracji”.

Art. 223zzh.

Plan poł ± czenia zakładów reasekuracji zawiera również rodzaj lub rodzaje reasekuracji, w zakresie których zakład reasekuracji przejmuj ± cy lub nowo zawi ± zany będzie wykonywać działalno¶ć.

Art. 223zzi.

1. Zakład reasekuracji może zawrzeć z innym zakładem reasekuracji lub zakładem ubezpieczeń umowę o przeniesienie cało¶ci lub czę¶ci umów reasekuracji, zwan ± dalej „przeniesieniem portfela reasekuracji”.

2. Umowa, o której mowa w ust. 1, wymaga zatwierdzenia przez organ nadzoru. Art. 223zzj.

1. Przeniesienie portfela reasekuracji może nast ± pić pod warunkiem, że zakład reasekuracji lub zakład ubezpieczeń przejmuj ± cy portfel reasekuracji i zakład reasekuracji przekazuj ± cy portfel reasekuracji, po wykonaniu umowy będ ± posiadać: 1) ¶rodki własne w wysoko¶ci co najmniej marginesu wypłacalno¶ci; 2) aktywa na pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych .

2. Organ nadzoru może zwolnić zakład reasekuracji przekazuj ± cy lub zakład reasekuracji lub zakład ubezpieczeń przejmuj ± cy portfel reasekuracji od warunku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli umowa ma na celu ochronę interesów ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegaj ± cych reasekuracji, w sytuacji zagrożenia wypłacalno¶ci zakładu reasekuracji przekazuj ± cego portfel reasekuracji.

Art. 223zzk.

1. Wniosek o zatwierdzenie przeniesienia portfela reasekuracji składaj ± wspólnie zainteresowane zakłady reasekuracji albo zakład reasekuracji i zakład ubezpieczeń.

2. Wniosek o zatwierdzenie przeniesienia portfela reasekuracji zawiera:

1) nazwy i siedziby zakładu reasekuracji przekazuj ± cego i zakładu reasekuracji lub zakładu ubezpieczeń przejmuj ± cego portfel reasekuracji;

2) wykaz przenoszonych umów reasekuracji;

3) wykaz rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ustalonych dla przenoszonych umów reasekuracji;

4) wykaz aktywów przenoszonych wraz z umowami reasekuracji.

3. Do wniosku o zatwierdzenie przeniesienia portfela reasekuracji należy doł ± czyć:

1) umowę o przeniesienie portfela reasekuracji;

2) dowód posiadania ¶rodków własnych w wysoko¶ci marginesu wypłacalno¶ci zakładu reasekuracji przekazuj ± cego i zakładu reasekuracji lub zakładu ubezpieczeń przejmuj ± cego portfel reasekuracji lub wniosek o zwolnienie od warunku okre¶lonego w art. 223zzj ust. 1 pkt 1;

3) dowód posiadania aktywów stanowi ± cych pokrycie rezerw technicznoubezpieczeniowych przez zakład reasekuracji przekazuj ± cy oraz zakład reasekuracji lub zakład ubezpieczeń przejmuj ± cy portfel reasekuracji lub wniosek o zwolnienie od warunku okre¶lonego w art. 223zzj ust. 1 pkt 2.

Art. 223zzl.

Organ nadzoru zatwierdza, w drodze decyzji, przeniesienie portfela reasekuracji, jeżeli s ± spełnione następuj ± ce warunki:

1) został złożony wniosek spełniaj ± cy warunki okre¶lone w art. 223zzk;

2) zakład reasekuracji przekazuj ± cy oraz zakład reasekuracji lub zakład ubezpieczeń przejmuj ± cy portfel reasekuracji spełniaj ± warunki okre¶lone w art. 223zzj;

3) interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegaj ± cych reasekuracji s ± należycie zabezpieczone.

Art. 223zzm.

1. Wraz z przeniesieniem portfela reasekuracji następuje przeniesienie aktywów zakładu reasekuracji przekazuj ± cego do zakładu reasekuracji lub zakładu ubezpieczeń przejmuj ± cego, w wysoko¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ustalonej dla przenoszonego portfela reasekuracji.

2. W przypadku uzasadnionym ochron ± interesów ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegaj ± cych reasekuracji, organ nadzoru może, na wniosek zainteresowanego zakładu reasekuracji lub zakładu ubezpieczeń, okre¶lić warto¶ć aktywów przenoszonych wraz z portfelem reasekuracji lub wyrazić zgodę na przeniesienie portfela reasekuracji bez przekazania ¶rodków finansowych.

Rozdział 10 Postępowanie naprawcze i likwidacja zakładów reasekuracji

Art. 223zzn.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 187 ust. 1–4, 6–8, 8b, 8c i 9, art. 188 ust. 1–6, 8 i 9, art. 189, art. 190, art. 191 pkt 4–7, art. 192–195, art. 197, art. 198, art. 199 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, z tym że użyte w:

1) art. 187 ust. 7 i 8, art. 189 ust. 2 i 10 oraz art. 192 ust. 3 okre¶lenie „interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia ” oznacza „interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegaj ± cych reasekuracji”;

2) art. 188 ust. 5 oraz art. 189 ust. 2 okre¶lenie „interesy zakładu ubezpieczeń, ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia ” oznacza „interesy zakładu reasekuracji, cedentów, ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegaj ± cych reasekuracji”;

3) art. 193 ust. 1 pkt 5 okre¶lenie „umów ubezpieczenia ” oznacza „umowy reasekuracji”.

Art. 223zzo.

Program naprawczy, o którym mowa w art. 187 ust. 8, powinien zawierać co najmniej informacje:

1) o których mowa w art. 223x ust. 2,

2) dotycz ± ce programu retrocesji okre¶laj ± cego formę i zakres retrocesji oraz retrocesjonariuszy – sporz ± dzone na okres kolejnych 3 lat obrotowych działalno¶ci zakładu reasekuracji.

Art. 223zzp.

Funkcję kuratora może pełnić osoba fizyczna legitymuj ± ca się co najmniej 10-letnim do¶wiadczeniem zawodowym w zakresie organizacji i zasad działalno¶ci zakładu reasekuracji lub zakładu ubezpieczeń wykonuj ± cego również działalno¶ć reasekuracyjn ± . Kuratorem może być również osoba prawna, w której co najmniej połowa członków organu zarz ± dzaj ± cego spełnia warunek okre¶lony w zdaniu poprzedzaj ± cym.

Art. 223zzq.

Informacja o likwidacji zakładu reasekuracji podlega wpisowi do wła¶ciwych rejestrów państw członkowskich Unii Europejskiej, w których zakład reasekuracji wykonuje działalno¶ć, zgodnie z przepisami rozdziału 6.

Art. 223zzr.

W przypadku likwidacji zakładu reasekuracji zobowi ± zania wynikaj ± ce z umów reasekuracji zawartych przez oddział zakładu lub w ramach swobody ¶wiadczenia usług s ± wypełniane w ten sam sposób, jak zobowi ± zania wynikaj ± ce z innych umów reasekuracji zakładu.

Art. 223zzs.

Do likwidacji towarzystw reasekuracji wzajemnej stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu spółek handlowych.

Rozdział 11 Zasady sprawowania nadzoru ubezpieczeniowego

Art. 223zzt.

Do zakładów reasekuracji stosuje się odpowiednio przepisy art. 205, art. 206, art. 207 ust. 2, art. 208, art. 208b–209, art. 211–213 oraz art. 214 ust. 1, z tym że użyte w:

1) art. 208b ust. 1 i art. 209 ust. 1 pkt 3 okre¶lenie „interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia ” oznacza „interesy cedentów oraz ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegaj ± cych reasekuracji”;

2) art. 212 ust. 1 okre¶lenie „umów ubezpieczenia ” oznacza „umowy reasekuracji”.

Art. 223zzu.

Organ nadzoru sprawuje nadzór nad krajowym zakładem reasekuracji wykonuj ± cym działalno¶ć reasekuracyjn ± , w tym w formie oddziału lub w ramach swobody ¶wiadczenia usług na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 11.

Art. 223zzw.

Nadzór nad zakładem reasekuracji polega w szczególno¶ci na:

1) ochronie interesów cedentów oraz ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, upo sażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia podlegaj ± cych reaseku racji, w tym na zapewnieniu przestrzegania przez zakład reasekuracji prze pisów prawa dotycz ± cych gospodarki finansowej, w zakresie:

a) wymogów dotycz ± cych wypłacalno¶ci,

b) zasad tworzenia i wysoko¶ci rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ,

c) prawidłowo¶ci pokrywania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ak tywami;

2) wydawaniu zezwoleń na wykonywanie działalno¶ci reasekuracyjnej.

Art. 223zzx.

Organ nadzoru może ż ± dać od zakładu reasekuracji dokumentów oraz informacji i wyja¶nień dotycz ± cych działalno¶ci zakładu reasekuracji i jego gospodarki finansowej, w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań z zakresu nadzoru.

Art. 223zzy.

1. Organ nadzoru może ż ± dać od podmiotu innego niż zakład reasekuracji, wchodz ± cego w skład ubezpieczeniowej grupy kapitałowej i maj ± cego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, informacji, wyja¶nień lub danych niezbędnych dla sprawowania nadzoru dodatkowego.

2. W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 1, nie przekaże w wyznaczonym terminie wymaganych informacji, wyja¶nień lub danych, organ nadzoru może podj ± ć w stosunku do takiego podmiotu ¶rodki okre¶lone w art. 212 ust. 1, przy czym górna granica wysoko¶ci kary pieniężnej nakładanej na ten podmiot nie może przekroczyć 10 000 000 zł.

Art. 223zzz.

1. Organ nadzoru może przeprowadzić kontrolę podmiotów, o których mowa w art. 223zzy, w zakresie rzetelno¶ci informacji, wyja¶nień lub danych przekazanych w trybie art. 223zzy.

2. Do kontroli przeprowadzanej na podstawie ust. 1 stosuje się odpowiednio przepisy art. 208 ust. 3 i 4 oraz art. 208b–208h.

3. W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 1, utrudnia lub uniemożliwia przeprowadzenie kontroli, organ nadzoru może podj ± ć w stosunku do takiego podmiotu ¶rodki okre¶lone w art. 212 ust. 1, przy czym górna granica wysoko¶ci kary pieniężnej nakładanej na ten podmiot nie może przekroczyć 10 000 000 zł.

Dział IV Przepisy karne

Art. 224.

1. Kto bior ± c udział w czynno¶ciach maj ± cych na celu powstanie zakładu ubezpieczeń albo będ ± c członkiem zarz ± du lub rady nadzorczej zakładu ubezpieczeń lub likwidatorem działa na szkodę zakładu ubezpieczeń podlega grzywnie i karze pozbawienia wolno¶ci do lat 5.

2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu okre¶lonego w ust. 1, działaj ± c w imieniu osoby prawnej.

Art. 224a.

1. Kto, bior ± c udział w czynno¶ciach maj ± cych na celu powstanie zakładu reasekuracji albo będ ± c członkiem zarz ± du lub rady nadzorczej zakładu reasekuracji lub likwidatorem, działa na szkodę zakładu reasekuracji, podlega grzywnie i karze pozbawienia wolno¶ci do lat 5.

2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu okre¶lonego w ust. 1, działaj ± c w imieniu osoby prawnej.

Art. 225.

1. Kto bez wymaganego zezwolenia wykonuje czynno¶ci ubezpieczeniowe lub działalno¶ć reasekuracyjn ± , podlega grzywnie, karze ograniczenia wolno¶ci albo pozbawienia wolno¶ci do lat 2.

2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu okre¶lonego w ust. 1, działaj ± c w imieniu osoby prawnej. Art. 226.

1. Kto nie będ ± c uprawnionym przez zakład ubezpieczeń zawiera w jego imieniu umowy ubezpieczenia podlega grzywnie, karze ograniczenia wolno¶ci albo pozbawienia wolno¶ci do lat 2.

2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu okre¶lonego w ust. 1, działaj ± c w imieniu osoby prawnej.

Art. 226a.

1. Kto, nie będ ± c uprawnionym przez zakład reasekuracji, zawiera w jego imieniu umowy reasekuracji, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolno¶ci albo pozbawienia wolno¶ci do lat 2.

2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu okre¶lonego w ust. 1, działaj ± c w imieniu osoby prawnej.

Art. 227.

1. Kto przy wykonywaniu obowi ± zków okre¶lonych w ustawie ogłasza dane nieprawdziwe albo przedstawia je organowi zakładu ubezpieczeń, organowi zakładu reasekuracji, władzom państwowym lub osobie powołanej do badania sprawozdań finansowych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolno¶ci albo pozbawienia wolno¶ci do lat 2.

2. Jeżeli sprawca działa nieumy¶lnie podlega grzywnie, karze ograniczenia wolno¶ci albo pozbawienia wolno¶ci do roku.

Art. 228.

Kto, będ ± c członkiem zarz ± du lub rady nadzorczej zakładu ubezpieczeń albo zakładu reasekuracji, podaje organowi nadzoru informacje niezgodne ze stanem faktycznym albo w inny sposób wprowadza w bł ± d ten organ, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolno¶ci albo pozbawienia wolno¶ci do lat 2.

Art. 229. Kto będ ± c członkiem zarz ± du zakładu ubezpieczeń albo likwidatorem, nie zgłasza wniosku o upadło¶ć zakładu ubezpieczeń pomimo powstania warunków uzasadniaj ± cych według przepisów upadło¶ć zakładu ubezpieczeń podlega grzywnie, karze ograniczenia wolno¶ci albo pozbawienia wolno¶ci do roku.

Art. 229a.

Kto, będ ± c członkiem zarz ± du zakładu reasekuracji albo likwidatorem, nie zgłasza wniosku o ogłoszenie upadło¶ci zakładu reasekuracji pomimo powstania warunków uzasadniaj ± cych według przepisów upadło¶ć zakładu reasekuracji, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolno¶ci albo pozbawienia wolno¶ci do roku. br>
Art. 230.

1. Kto, wykonuj ± c działalno¶ć gospodarcz ± , nie będ ± c zakładem ubezpieczeń albo zakładem reasekuracji, używa w nazwie albo do okre¶lenia wykonywanej działalno¶ci lub w reklamie wyrazów wskazuj ± cych na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej lub reasekuracyjnej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolno¶ci albo pozbawienia wolno¶ci do roku.

2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu okre¶lonego w ust. 1, działaj ± c w imieniu osoby prawnej.

Art. 231.

Dyrektor głównego oddziału, który nie wykonuje obowi ± zków, o których mowa w art. 123 ust. 4 albo art. 223zm ust. 1, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolno¶ci albo pozbawienia wolno¶ci do roku.

Art. 232.

1. Kto będ ± c obowi ± zany do zachowania tajemnicy, o której mowa w art. 19 ust. 1, ujawnia j ± lub wykorzystuje podlega grzywnie lub karze pozbawienia wolno¶ci do lat 3.

2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu, o którym mowa w ust. 1, w celu osi ± gnięcia korzy¶ci maj ± tkowej lub osobistej podlega grzywnie lub karze pozbawienia wolno¶ci do lat 5.

Dział V

Zmiany w przepisach obowi ± zuj ± cych

Art. 233–236. (pominięte).16)

Dział VI Przepisy przej¶ciowe i końcowe



Art. 237. Wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zakład ubezpieczeń z państwa członkowskiego Unii Europejskiej podlega nadzorowi organu nadzoru.

Art. 238.

1. Rezydent, w rozumieniu przepisów prawa dewizowego, może zawrzeć umowę ubezpieczenia wył±cznie z zakładem ubezpieczeń posiadaj±cym zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Nierezydent, w rozumieniu przepisów prawa dewizowego, podejmuj ± cy działalno¶ć gospodarcz ± na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, może ubezpieczyć ryzyka zwi ± zane z t ± działalno¶ci ± wył ± cznie w zakładzie ubezpieczeń, o którym mowa w ust. 1.

3. Rada Ministrów może okre¶lić, w drodze rozporz ± dzenia, przypadki dopuszczalno¶ci zawierania umów ubezpieczenia z innym zakładem ubezpieczeń niż zakład ubezpieczeń, o którym mowa w ust. 1, uwzględniaj ± c warunki zawarcia umowy ubezpieczenia za granic ± oraz procedurę uprawniaj ± c ± do zawarcia takiej umowy. Art. 239.

1. Podmiot, który nabył albo obj ± ł akcje lub prawa z akcji zakładu ubezpieczeń w ilo¶ci zapewniaj ± cej przekroczenie 10 % głosów na walnym zgromadzeniu, jest obowi ± zany powiadomić o tym organ nadzoru w terminie 7 dni od dnia nabycia albo objęcia.

2. Podmiot zamierzaj ± cy nabyć bezpo¶rednio lub po¶rednio akcje lub prawa z akcji albo obj ± ć akcje lub prawa z akcji zakładu ubezpieczeń zapewniaj ± ce przekroczenie odpowiednio 25 %, 50 %, 75 % głosów na walnym zgromadzeniu jest obowi ± zany każdorazowo uzyskać, wydan ± w drodze decyzji, zgodę organu nadzoru na nabycie albo objęcie.

3. Organ nadzoru odmawia wyrażenia zgody, o której mowa w ust. 2, jeżeli:

1) podmiot, zamierzaj ± cy nabyć albo obj ± ć akcje lub prawa z akcji zakładu ubezpieczeń, nie daje rękojmi prowadzenia spraw zakładu ubezpieczeń w sposób należycie zabezpieczaj ± cy interesy ubezpieczaj ± cych, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia ;

2) ¶rodki przeznaczone na nabycie albo objęcie akcji lub praw z akcji pochodz ± z kredytu lub pożyczki albo s ± w inny sposób obci ± żone;

3) nabycie albo objęcie akcji lub praw z akcji zakładu ubezpieczeń przez okre¶lony podmiot zagraża obronno¶ci, bezpieczeństwu państwa lub bezpieczeństwu i porz ± dkowi publicznemu;

4) wpłaty na akcje pochodz ± z nielegalnych lub nieujawnionych Ľródeł;

5) nabycie albo objęcie akcji lub praw z akcji zakładu ubezpieczeń przez okre ¶lony podmiot stoi w sprzeczno¶ci z planami restrukturyzacji sektora lub jego czę¶ci.

4. Decyzja organu nadzoru, o której mowa w ust. 2, zawiera:

1) oznaczenie ilo¶ci nabywanych albo obejmowanych akcji lub praw z akcji;

2) oznaczenie warto¶ci nominalnej nabywanych albo obejmowanych akcji lub praw z akcji;

3) procentowe oznaczenie liczby głosów, jakie będ ± przysługiwały nabywcy albo obejmuj ± cemu akcje lub prawa z akcji na walnym zgromadzeniu;

4) oznaczenie rodzaju kodu i emisji nabywanych albo obejmowanych akcji lub praw z akcji.

5. Organ nadzoru jest obowi ± zany wydać decyzję w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku o wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 2.

6. Nabycie albo objęcie akcji lub praw z akcji zakładu ubezpieczeń przez podmiot zależny uważa się za nabycie albo objęcie przez podmiot dominuj ± cy.

7. Przepisu ust. 6 nie stosuje się, gdy podmiotem dominuj ± cym jest Skarb Państwa.

8. Nie można wykonywać prawa głosu z akcji nabytych albo objętych z naruszeniem ust. 2.

9. Wykonywanie prawa głosu z akcji nabytych albo objętych z naruszeniem ust. 1 i 2 jest bezskuteczne.

10. Zakład ubezpieczeń nie może nabywać albo obejmować akcji w podmiocie dominuj ± cym.

11. Przepisy ust. 1–10 nie naruszaj ± przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych oraz przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów.

12. Podmiot nabywaj ± cy albo obejmuj ± cy akcje lub prawa z akcji zakładu ubezpieczeń, w trybie ust. 1–10, jest obowi ± zany poinformować zakład ubezpieczeń, którego nabycie albo objęcie dotyczy.

Art. 240.

1. W przypadku gdy ryzyko umiejscowione jest na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, aktywa, o których mowa w art. 154 ust. 6, mog ± być lokowane wył ± cznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Do uznania za ¶rodki stanowi ± ce pokrycie rezerw technicznoubezpieczeniowych , aktywów znajduj ± cych się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, jest wymagane zezwolenie ogólne udzielone przez ministra wła¶ciwego do spraw instytucji finansowych.

3. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych, w drodze rozporz ± dzenia, może udzielić zezwolenia ogólnego na uznawanie za aktywa stanowi ± ce pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych aktywów znajduj ± cych się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, uwzględniaj ± c konieczno¶ć zachowania bezpieczeństwa i rentowno¶ci aktywów.

Art. 241.

1. Zakład ubezpieczeń przekazuje organowi nadzoru ogólne i szczególne warunki ubezpieczeń, w terminie 14 dni od dnia wprowadzenia ich do obrotu.

2. W przypadku stwierdzenia, że dokumenty, o których mowa w art. 207 ust. 3, nie s ± zgodne z prawem, organ nadzoru w formie zalecenia może ż ± dać od zakładu ubezpieczeń dokonania odpowiednich zmian.

Art. 242.

1. Zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej wydane na podstawie ustawy, o której mowa w art. 256, zachowuj ± swoj ± ważno¶ć.

2. W stosunku do zakładów ubezpieczeń, które uzyskały zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej na podstawie ustawy, o której mowa w art. 256, a które przed upływem 12 miesięcy od dnia wej¶cia w życie ustawy nie rozpoczęły działalno¶ci ubezpieczeniowej , organ nadzoru może dokonać cofnięcia zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej w zakresie grup ubezpieczeń, w których działalno¶ć ubezpieczeniowa nie została rozpoczęta.

Art. 243.

1. Do wniosków o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej lub na zmianę obszaru lub rzeczowego zakresu działania zakładu ubezpieczeń, złożonych na podstawie ustawy, o których mowa w art. 256, co do których nie została wydana decyzja, stosuje się przepisy ustawy.

2. Minister wła¶ciwy do spraw instytucji finansowych, w terminie 3 miesięcy od dnia wej¶cia w życie ustawy, przekaże organowi nadzoru wnioski, o których mowa w ust. 1, wraz z doł ± czonymi do nich dokumentami.

Art. 243a.

1. Z dniem uzyskania przez Rzeczpospolit ± Polsk ± członkostwa w Unii Europejskiej:

1) główne oddziały zagranicznych zakładów ubezpieczeń z państw członkowskich Unii Europejskiej, które przed tym dniem uzyskały zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, staj ± się oddziałami w rozumieniu art. 2 pkt 6,

2) wygasaj ± zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej przez główne oddziały zagranicznych zakładów ubezpieczeń, o których mowa w pkt 1,

3) kaucja, wraz z odsetkami, złożona przez zagraniczny zakład ubezpieczeń, o którym mowa w pkt 1, podlega zwrotowi.

2. Od dnia uzyskania przez Rzeczpospolit ± Polsk ± członkostwa w Unii Europejskiej do oddziałów zagranicznych zakładów ubezpieczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zastosowanie maj ± przepisy rozdziału 7 ustawy.

3. Organ nadzoru państwa wła¶ciwego ze względu na siedzibę zagranicznego zakładu ubezpieczeń, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, w terminie 3 miesięcy od dnia uzyskania przez Rzeczpospolit ± Polsk ± członkostwa w Unii Europejskiej przekazuje organowi nadzoru informacje okre¶lone w art. 132 i 133. Organ nadzoru, w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania informacji, może wskazać warunki, o których mowa w art. 131 ust. 1 pkt 2.

4. Oddziały, o których mowa w ust. 1, do czasu uzyskania od organu nadzoru informacji o warunkach, o których mowa w art. 131 ust. 1 pkt 2, b ± dĽ upływu terminu 2 miesięcy na przekazanie tej informacji, mog ± wykonywać działalno¶ć ubezpieczeniow ± w zakresie okre¶lonym w zezwoleniu na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez główny oddział zagranicznego zakładu ubezpieczeń.

5. W przypadku nieprzekazania organowi nadzoru informacji, o których mowa w art. 132 i 133, zgodnie z ust. 3, organ nadzoru może zakazać wykonywania, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, działalno¶ci ubezpieczeniowej przez zagraniczny zakład ubezpieczeń, o którym mowa w ust. 1 pkt 1.

Art. 244.

1. Zakłady ubezpieczeń, które posiadaj ± zezwolenia na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej w zakresie działu II grupa 10 zał ± cznika do ustawy, z wyj ± tkiem ubezpieczenia odpowiedzialno¶ci cywilnej przewoĽnika, s ± obowi ± zane do ustanowienia reprezentantów do spraw roszczeń, o których mowa w ustawie o ubezpieczenia ch obowi±zkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, z dniem uzyskania przez Rzeczpospolit± Polsk± członkostwa w Unii Europejskiej.

2. W przypadku niedopełnienia przez zakład ubezpieczeń obowi ± zku, o którym mowa w ust. 1, organ nadzoru cofa zezwolenie na wykonywanie działalno¶ci ubezpieczeniowej w zakresie działu II grupa 10, z wyj ± tkiem ubezpieczenia odpowiedzialno¶ci cywilnej przewoĽnika.

Art. 245.

1. Zakłady ubezpieczeń, które w dniu wej¶cia w życie ustawy nie spełniaj ± wymagań, o których mowa w art. 6 ust. 3, s ± obowi ± zane dostosować do tych wymagań nazwę lub firmę, w terminie 18 miesięcy od dnia wej¶cia w życie ustawy.

2. Tre¶ć umów ubezpieczenia , o których mowa w dziale I zał ± cznika do ustawy, która w dniu wej¶cia w życie ustawy nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 13, powinna być dostosowana do tych wymagań w terminie 18 miesięcy od dnia wej¶cia w życie ustawy. Przepis art. 13 stosuje się do umów zawartych po dniu wej¶cia w życie ustawy. W terminie 18 miesięcy od dnia wej¶cia w życie ustawy do umów zawartych przed t ± dat ± stosuje się przepisy dotychczasowe.

2a. Do umów ubezpieczenia , o których mowa w dziale I zał ± cznika do ustawy, zawartych przed dniem 1 stycznia 1992 r. nie stosuje się art. 13, z wył ± czeniem obowi ± zków okre¶lonych w art. 13 ust. 2.

3. Zakłady ubezpieczeń wykonuj ± ce działalno¶ć ubezpieczeniow ± w formie towarzystw ubezpieczeń wzajemnych, które w dniu wej¶cia w życie ustawy nie spełniaj ± wymagań, o których mowa w rozdziale 4, s ± obowi ± zane dostosować się do tych wymagań w terminie 18 miesięcy od dnia wej¶cia w życie ustawy.

4. Towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych uznane za małe na mocy dotychczas obowi ± zuj ± cych przepisów uważa się za małe towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych w rozumieniu art. 43, jeżeli spełniaj ± warunki okre¶lone w art. 43 ust. 2.

5. Do towarzystw ubezpieczeń wzajemnych uznanych na mocy dotychczasowych przepisów za małe, które w dniu wej¶cia w życie ustawy nie spełniaj ± wymogów okre¶lonych w art. 43 ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 43 ust. 6–8. Art. 246. (pominięty).17)

Art. 247.

Do spraw rozpoczętych przed dniem wej¶cia w życie ustawy i niezakończonych stosuje się przepisy ustawy, o ile nie s ± one mniej korzystne dla ubezpieczaj ± cego, ubezpieczonego, uposażonego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia .

Art. 248.

Z dniem wej¶cia w życie ustawy zawarte dotychczas umowy ubezpieczenia na życie jeżeli s ± zwi ± zane z ubezpieczeniowym funduszem inwestycyjnym, przekształcaj ± się z mocy prawa w umowy ubezpieczenia z działu I grupa 3 zał ± cznika do ustawy.

17) Zamieszczony w obwieszczeniu.

Art. 249.

1. Zarz ± d komisaryczny ustanowiony na mocy dotychczas obowi ± zuj ± cych przepisów wykonuje swoje zadania do upływu terminu okre¶lonego w decyzji o jego ustanowieniu, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Z dniem ustanowienia przez organ nadzoru zarz ± du komisarycznego zgodnie z przepisami ustawy, zarz ± d komisaryczny ustanowiony na mocy dotychczas obowi ± zuj ± cych przepisów wygasa.

Art. 250.

1. Do osób będ ± cych członkami zarz ± du krajowego zakładu ubezpieczeń oraz do dyrektora głównego oddziału i jego zastępcy powołanych na podstawie zezwoleń wydanych przez Ministra Finansów, zgodnie z przepisami ustawy, o której mowa w art. 256, przepisy odpowiednio art. 27 ust. 3 oraz art. 106 ust. 4 stosuje się po upływie 2 lat od dnia wej¶cia w życie ustawy.

2. Do osób będ ± cych członkami zarz ± du i rady nadzorczej krajowego zakładu ubezpieczeń oraz do dyrektora głównego oddziału i jego zastępcy, powołanych na podstawie zezwoleń wydanych przez Ministra Finansów, zgodnie z przepisami ustawy, o której mowa w art. 256, przepisy odpowiednio art. 27 ust. 1, 2, 4–9, art. 28, art. 106 ust. 3 i 5 oraz art. 110 stosuje się po upływie 12 miesięcy od dnia wej¶cia w życie ustawy.

Art. 251.

Z dniem wej¶cia w życie ustawy Polska Izba Ubezpieczeń utworzona na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 256, staje się Polsk ± Izb ± Ubezpieczeń w rozumieniu ustawy.

Art. 252.

1. Osoby, które zdały egzamin przed Komisj ± dla Aktuariuszy przed dniem wej¶cia w życie ustawy oraz spełniaj ± warunki okre¶lone w art. 161 ust. 1 pkt 1 i 4–6, zostaj ± z dniem wej¶cia w życie ustawy wpisane do rejestru aktuariuszy. 2. Osoby, które zostały wpisane na listę aktuariuszy przed dniem wej¶cia w życie ustawy, podlegaj ± z urzędu wpisowi do rejestru aktuariuszy.

Art. 253.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 37 ust. 3, art. 37c, art. 37e ust. 6, art. 37i ust. 5, art. 37ł ust. 3, art. 46 ust. 1, art. 46a ust. 2, art. 53 ust. 2, art. 63 ust. 9, art. 82 ust. 12, art. 82c ust. 4a i art. 84 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 256, zachowuj ± moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych na podstawie:

1) art. 9 ust. 2, art. 28 ust. 6 i art. 36 ust. 6 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o po¶rednictwie ubezpieczeniowym;

2) art. 13 ust. 3 i ust. 5, art. 14 ust. 3 i art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym oraz Rzeczniku Ubezpieczonych;

3) art. 117 ust. 5 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczenia ch obowi ± zkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych;

4) art. 147, art. 166 ust. 1 i ust. 3, art. 169 ust. 2, art. 238 ust. 3 oraz art. 240 ust. 3 niniejszej ustawy.

Art. 255.

1. Do dnia uzyskania przez Rzeczpospolit ± Polsk ± członkostwa w Unii Europejskiej stosuje się art. 237–241.

2. Od dnia uzyskania przez Rzeczpospolit ± Polsk ± członkostwa w Unii Europejskiej stosuje się art. 2 pkt 2, 3 i 10, art. 11, art. 14, art. 35, art. 36, art. 92 ust. 3 pkt 22, art. 98 ust. 2, art. 101 ust. 3, art. 107 ust. 3 pkt 18, art. 109, art. 114 ust. 2, art. 118 ust. 3–5, art. 119 ust. 4, art. 120, przepisy rozdziału 7, art. 154 ust. 10–13, art. 161 ust. 7, art. 175, art. 187 ust. 5, 6 i 9, art. 194 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2, art. 195, art. 196, art. 201, art. 204, art. 205, art. 213, art. 214 i art. 244. Art. 256.

Traci moc ustawa z dnia 28 lipca 1990 r. o działalno¶ci ubezpieczeniowej (Dz. U. z 1996 r. Nr 11, poz. 62, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554, Nr 107, poz. 685, Nr 121, poz. 769 i 770 i Nr 139, poz. 934, z 1998 r. Nr 155, poz. 1015, z 1999 r. Nr 49, poz. 483, Nr 101, poz. 1178 i Nr 110, poz. 1255, z 2000 r. Nr 43, poz. 483, Nr 48, poz. 552, Nr 70, poz. 819, Nr 114, poz. 1193 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 37, poz. 424, Nr 88, poz. 961, Nr 100, poz. 1084 i Nr 110, poz. 1189, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 41, poz. 365 i Nr 153, poz. 1271 oraz z 2003 r. Nr 50, poz. 424 i Nr 60, poz. 535).

Art. 257.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r., z wyj ± tkiem art. 189 oraz art. 249, które wchodz ± w życie z dniem ogłoszenia.

PODZIAŁ RYZYKA WEDŁUG DZIAŁÓW, GRUP I RODZAJÓW UBEZPIECZEŃ

DZIAŁ I

U b e z p i e c z e n i a n a ż y c i e

1. ubezpieczenia na życie.

2. ubezpieczenia posagowe, zaopatrzenia dzieci.

3. ubezpieczenia na życie, jeżeli s ± zwi ± zane z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym.

4. ubezpieczenia rentowe.

5. ubezpieczenia wypadkowe i chorobowe, je¶li s ± uzupełnieniem ubezpieczeń wymienionych w grupach 1–4.

DZIAŁ II

P o z o s t a ł e u b e z p i e c z e n i a o s o b o w e o r a z u b e z pi e c z e n i a m a j ± t k o w e

1. ubezpieczenia wypadku, w tym wypadku przy pracy i choroby zawodowej:

1) ¶wiadczenia jednorazowe;

2) ¶wiadczenia powtarzaj ± ce się;

3) poł ± czone ¶wiadczenia, o których mowa w pkt 1 i 2;

4) przewóz osób.

2. ubezpieczenia choroby:

1) ¶wiadczenia jednorazowe;

2) ¶wiadczenia powtarzaj ± ce się;

3) ¶wiadczenia kombinowane.

3. ubezpieczenia casco pojazdów l ± dowych, z wyj ± tkiem pojazdów szynowych, obejmuj ± ce szkody w:

1) pojazdach samochodowych;

2) pojazdach l ± dowych bez własnego napędu.

4. ubezpieczenia casco pojazdów szynowych, obejmuj ± ce szkody w pojazdach szynowych.

5. ubezpieczenia casco statków powietrznych, obejmuj ± ce szkody w statkach powietrznych.

6. ubezpieczenia żeglugi morskiej i ¶ródl ± dowej casco statków żeglugi morskiej i statków żeglugi ¶ródl ± dowej, obejmuj ± ce szkody w:

1) statkach żeglugi morskiej;

2) statkach żeglugi ¶ródl ± dowej.

7. ubezpieczenia przedmiotów w transporcie, obejmuj ± ce szkody na transportowanych przedmiotach, niezależnie od każdorazowo stosowanych ¶rodków transportu.

8. ubezpieczenia szkód spowodowanych żywiołami, obejmuj ± ce szkody rzeczowe nieujęte w grupach 3–7, spowodowane przez:

1) ogień;

2) eksplozję;

3) burzę;

4) inne żywioły;

5) energię j ± drow ± ;

6) obsunięcia ziemi lub t ± pnięcia.

9. ubezpieczenia pozostałych szkód rzeczowych (jeżeli nie zostały ujęte w grupie 3, 4, 5, 6 lub 7), wywołanych przez grad lub mróz oraz inne przyczyny (jak np. kradzież), jeżeli przyczyny te nie s ± ujęte w grupie 8.

10. ubezpieczenia odpowiedzialno¶ci cywilnej wszelkiego rodzaju, wynikaj ± cej z posiadania i użytkowania pojazdów l ± dowych z napędem własnym, ł ± cznie z ubezpieczeniem odpowiedzialno¶ci przewoĽnika.

11. ubezpieczenia odpowiedzialno¶ci cywilnej wszelkiego rodzaju, wynikaj ± cej z posiadania i użytkowania statków powietrznych, ł ± cznie z ubezpieczeniem odpowiedzialno¶ci przewoĽnika.

12. ubezpieczenia odpowiedzialno¶ci cywilnej za żeglugę morsk ± i ¶ródl ± dow ± , wynikaj ± cej z posiadania i użytkowania statków żeglugi ¶ródl ± dowej i statków morskich, ł ± cznie z ubezpieczeniem odpowiedzialno¶ci przewoĽnika.

13. ubezpieczenia odpowiedzialno¶ci cywilnej (ubezpieczenie odpowiedzialno¶ci cywilnej ogólnej) nieujętej w grupach 10–12.

14. ubezpieczenia kredytu, w tym:

1) ogólnej niewypłacalno¶ci;

2) kredytu eksportowego, spłaty rat, kredytu hipotecznego, kredytu rolniczego.

15. Gwarancja ubezpieczeniowa:

1) bezpo¶rednia;

2) po¶rednia.

16. ubezpieczenia różnych ryzyk finansowych, w tym:

1) ryzyka utraty zatrudnienia;

2) niewystarczaj ± cego dochodu;

3) złych warunków atmosferycznych;

4) utraty zysków;

5) stałych wydatków ogólnych;

6) nieprzewidzianych wydatków handlowych;

7) utraty warto¶ci rynkowej;

8) utraty stałego Ľródła dochodu;

9) po¶rednich strat handlowych poza wyżej wymienionymi;

10) innych strat finansowych.

17. ubezpieczenia ochrony prawnej.

18. ubezpieczenia ¶wiadczenia pomocy na korzy¶ć osób, które popadły w trudno¶ci w czasie podróży lub podczas nieobecno¶ci w miejscu zamieszkania.


STRONA STARTOWA      KONTAKT      O NAS     REKLAMA